Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

BREXIT RE!


Μετά από μια εκστρατεία προπαγάνδας διαρκείας των απανταχού Ελίτ, κέρδισε ...ο "λαϊκισμός"! Κι αυτό γιατί τα λαϊκά στρώματα έδωσαν την ιστορικότατη εντολή για έξοδο της Μ.Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση παρότι μερικούς μόλις πριν, ο Cameron γύρισε από τις διαπραγματεύσεις με την Μέρκελ κουβαλώντας αρκετά “ειδικά προνόμια”.

Το βασικότερο κίνητρο των Brexitανών είναι η οικονομική ανισότητα που αθροίζεται από την εποχή της Θάτσερ και έπειτα. Επί αυτού του εδάφους εμφανίζονται τα επόμενα βασικά κίνητρα για Grexit με πρώτο από από αυτά να είναι η αθρώα μετανάστευση προς τη χώρα τους ανθρώπων από την Ανατολική Ευρώπη που προκαλεί στους φτωχότερους των Βρετανών την ανησυχία ότι οι υποδομές και το κοινωνικό κράτος θα οδηγηθούν σε υπερφόρτωση και ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση.

Το προσφυγικό/μεταναστευτικό ενδυνάμωσε ακόμη περισσότερο αυτούς τους φόβους.

Το επόμενο κίνητρο ήταν η απέχθεια για μια γερμανική Ευρώπη και η απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας.

Ίσως το πρώτο να μην έφτανε χωρίς το δεύτερο και τ' αντίστροφο. 
Το βασικό κίνητρο λοιπόν για έξοδο ήταν στη βάση του ταξικά και ελλείψει άλλων επιλογών μεταφράστηκε σε εθνικιστικά κίνητρα. Αυτό δεν είναι καθόλου παράλογο καθώς το φαινόμενο που προκαλεί εθνικιστικές αντιδράσεις είναι άμεσα ή έμμεσα ο ενδοευρωπαϊκός γερμανικός ιμπεριαλισμός. Το παράλογο θα ήταν να περίμενε κάποιος από τους Βρετανούς να απαντήσουν με ... περισσότερο διεθνισμό...

Η Μ.Βρετανία μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και την απώλεια του αυτοκρατορικού της προφίλ, ισορροπούσε ανάμεσα στις δύο “όχθες” του Ατλαντικού, παίζοντας ρόλο ρυθμιστικό. Πότε γινόταν περισσότερο αμερικανική και πότε -λιγότερο συχνά- περισσότερο ευρωπαϊκή, έχοντας στο μυαλό κυρίως τα δικά της συμφέροντα και φροντίζοντας να μη βρεθεί σε θέση εξάρτησης.

Οι συνέπειες του Brexit

Η έξοδος θα είναι μια σχετικά μακρά διαδικασία κατά την διάρκεια της οποίας κάποιες ισορροπίες θα διατηρηθούν και κάποιες όχι.

Βραχυπρόθεσμα, ίσως και μεσοπρόθεσμα και σε οικονομικό επίπεδο, όλοι θα είναι χαμένοι: Ήδη η ισοτιμία στερλίνας δολλαρίου βούλιαξε, το ίδιο και τα διεθνή χρηματιστήρια.

Τα γερμανικά ομόλογα με τα αρνητικά επιτόκια φαντάζουν παράδεισος με το αζημίωτο, πράγμα που σημαίνει πως για ακόμη φορά η γερμανική οικονομία είναι η μοναδική που προς το παρόν ωφελείται έστω και σε κάτι από μία ακόμη ευρωπαϊκή κρίση αν και αυτή θα βγει οικονομικά χαμένη από την έξοδο της πέμπτης μεγαλύτερης οικονομίας από την ΕΕ.

Η ΕΕ δεν μπορεί να απαντήσει με αντίποινα τύπου δασμών προς την Μ.Βρετανία για το θράσος της ανεξαρτητοποίησης της, γιατί, όπως ακριβώς έγινε και με την Ρωσία, αυτά θα γυρίσουν μπούμερανγκ. Αν επιθυμεί η ΕΕ να έχει δύο εμπορικούς πολέμους εν μέσω διαρκούς κρίσης, ας το κάνει.

Μπορεί όμως να αποτολμήσει, μπροστά στον ορατό πλέον κίνδυνο διάλυσης της να δοκιμάσει να κάνει το ίδιο στη Μ.Βρετανία, ενθαρρύνοντας αυτή τη φορά τις αποσχιστικές τάσεις της Σκωτίας και της Βορείου Ιρλανδίας.

Αν επιχειρήσει όμως να κάνει τη Μεγάλη Βρετανία Μικρή Βρετανία τότε η ΕΕ δικαίως θα θεωρηθεί από τη Μ.Βρετανία ως υπαρξιακός πλέον κίνδυνος και η ανάπτυξη ενός Αγγλορωσικού τόξου δε θα είναι απίθανη.

Αν η Μ.Βρετανία καταφέρει να μη διαλυθεί, τότε θα έχει τη δυνατότητα να απαντήσει στις πολλαπλές προκλήσεις ενός ανταγωνιστικού κόσμου αναπτύσσοντας καινούργια παραδείγματα.

Αν νομίζει κάποιος όμως πως τα προβλήματα αφορούν μόνο την Μεγάλη Βρετανία, κάνει μεγάλο λάθος.

Και δεν είναι μόνο το θέμα της οικονομίας που μπορεί να σκάσει: Η Γερμανία θα επιμεριστεί σε μεγάλο βαθμό το διοικητικό βάρος που η βρετανική έξοδος θα της αφήσει: Δεδομένου της διοικητικής εμπειρίας και ικανότητας της Μ.Βρετανίας αυτό μπορεί να υποβαθμίσει τη διοικητική ικανότητα της Γερμανίας στο εσωτερικό της.

Η έξοδος της Μ.Βρετανίας τερμάτισε επίσης την αυταπάτη της Άτρωτης ΕΕ και της ΤΙΝΑ, σκανδαλίζοντας κι άλλους λαούς με την ιδέα της επιστροφής στον εθνικό δρόμο.
Η κυρίαρχη ιδεολογική επιβολή που κυβερνούσε την ΕΕ, πως τάχαμου δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ΕΕ, έφαγε φτυαριά στο κεφάλι.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο, οι Ευρωπαίοι Αξιωματούχοι τριγυρνάν σαν ζαλισμένα κοτόπουλα μην ξέροντας τι τους χτύπησε ενώ στο ευρωιερατείο επικρατεί ένα χάος όπου επιχειρείται το μπαλάκι του Βrexit να πεταχθεί από τον ένα Ευροϊερέα στον άλλο.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, οι υπέρμαχοι της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης ελπίζουν ότι θα έχουν τις καλές τους στιγμές: καθώς η ευροτρομοκρατία προφανώς και δεν περνάει σε μεγάλες χώρες ακόμη και με τη συνενοχή των πολιτικών ηγεσιών τους ελπίζουν ότι ακόμη κι ο σκληρός Σόιμπλε μπορεί να δώσει λίγο καρότο, λίγο αμόλα καλούμπα για να ηρεμήσουν για λίγο τα πνεύματα. 
Ακόμη κι αν οι προσδοκίες των ευροφεντεραλιστών δικαιωθούν, η δικαίωση τους θα κρατήσει λίγο.: ΕΕ χωρίς Αγγλία δε θα είναι περισσότερο Ευρώπη. Θα είναι περισσότερο Γερμανία.
Κι αυτό αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στη διάλυση της ΕΕ στη μορφή που την ξέραμε.

Υπάρχει ένα μόνο σχέδιο στο τραπέζι πλέον. Η ΕΕ του Σόιμπλε: Μια ΕΕ πολλών ταχυτήτων με αντίστοιχη αρχιτεκτονική και κανόνες.

Το αν οι εκλογές του 2017 αναδείξουν ένα νέο γερμανικό σχεδιασμό για την Ευρώπη, αυτό δεν μπορούμε να το προβλέψουμε, άλλωστε οι Γερμανοί δεν είναι γνωστοί για την ευελιξία τους.

Το ερώτημα δεν είναι λοιπόν το τι θα διαλυθεί αλλά το τι θα διαλυθεί πρώτο.

Αν η Λεπέν, δυναμωμένη πλέον από την τρομοκρατία, το Kαλαί, τους αντεργατικούς νόμους και το Brexit κερδίσει τις γαλλικές προεδρικές το 2017 -κι έχει πλέον τις περισσότερες πιθανότητες από ποτέ-, η Γερμανία ας αποχαιρετήσει την Ευρώπη που ήξερε, την Ευρώπη που απομύζησε μέχρι θανάτου.

Στην Ιταλία δε το κίνημα Των 5 Αστέρων σάρωσε στις δημοτικές στέλνοντας στον Ρέντζι μια card postal από το μέλλον... 

Κλείνοντας θα πρέπει να επισημανθεί πως ότι κι αν ήταν ο πρωθυπουργός Cameron, πολιτικός απατεώνας σαν τον Τσίπρα δεν ήταν. Δεν έκανε το όχι ναι και δεν πήγε σε εκλογές για να εφαρμόσει το δεύτερο αφού καθάρισε το κόμμα του από τους ευροσκεπτικιστές.
Άλλωστε, οι Βρετανοί δεν θα επιτρέπαν τέτοια πολιτική αλητεία.
Πήρε την ευθύνη των πολιτικών του επιλογών και δήλωσε την παραίτηση του σε 3 μήνες από τώρα για να επιτρέψει μια ομαλή διαδικασία μετάβασης.

Η γερμανική ΕΕ πρέπει πάση θυσία να πεθαίνει. Όχι γιατί το λέω εγώ. Αλλά γιατί αυτή είναι η μοναδική ελπίδα που έχει η λεηλατημένη χώρα μας για να επιβιώσει.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com 24/6/2016
Read More »

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Ποιος σκότωσε την Jo Cox;


Τι μέρα είναι σήμερα; Είναι Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016, μια μέρα πριν το βρετανικό δημοψήφισμα. Επίσης, είναι τα γενέθλια της Jo Cox, της βρετανίδας βουλευτού του εργατικού κόμματος που συμμετείχε στην εκστρατεία υπέρ της παραμονής της Μ.Βρετανίας στην ΕΕ που δολοφονήθηκε πριν από 6 μέρες.
Τι σύμπτωση!
Μία μέρα πριν το δημοψήφισμα, είναι μέρα μνήμης για την Jo Cox κι όλη η Μ.Βρετανία είναι υποχρεωμένη να θυμάται το που οδηγεί η αντιευρωπαϊκή μισαλλοδοξία: Στο θάνατο.
Δεν θα μπορούσε κανείς να ζητήσει αποτελεσματικότερη και μαζικότερη ψυχολογική επιχείρηση για να ψυχαναγκαστεί ο πληθυσμός να ψηφίσει κάτι που δεν επιθυμεί σε πείσμα της πολιτικής του ηγεσίας: Την παραμονή στη γερμανοκρατούμενη ΕΕ.
Πριν τη δολοφονία Cox ήταν δημοσκοπικά ξεκάθαρη η δυναμική νίκης του Brexit. Σήμερα, το αποτέλεσμα δείχνει πάλι αμφίρροπο.
Ο φερόμενος ως δράστης, ο 52χρονος Thomas Mair, εμφανιζόμενος για πρώτη φορά ενώπιον δικαστηρίου, διακήρυξε πως τ’ όνομα του είναι Ελευθερία και φώναξε «Θάνατος στους προδότες».
Η περιγραφή κοντινών του ανθρώπων τον ήθελαν ήρεμα και μοναχικό, μη βίαιο.
Πότε έγινε η μεταστροφή του σε φανατικό;
Μας αποκαλύπτεται πως ο Mair είχε ψυχιατρικά προβλήματα.
Κι εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμη σύμπτωση.
Το 2003, δολοφονείται με πολλαπλές μαχαιριές  η Σουηδή βουλευτής κι υπουργός Anna Lindh, που συμμετείχε στην εκστρατεία υπέρ της ένταξης της Σουηδίας στο Ευρώ λίγες μέρες πριν το σχετικό δημοψήφισμα.
Ο δράστης ήταν ο σερβικής καταγωγής Mijailo Mijailovic.
Ο ίδιος δήλωσε πως δεν είχε τίποτε το προσωπικό με την Lindh κι η δολοφονία δεν είχε πολιτικά κίνητρα, απλά η Lindh βρέθηκε στο δρόμο του ενώ αυτός βρισκόταν υπό την επήρεια υπνωτικού χαπιού.  
Μια ακόμη σύμπτωση που σωρεύεται πάνω στη μεγαλύτερη ακόμη σύμπτωση πως ο Mijailovic βγήκε από ψυχιατρικό ίδρυμα 5 μέρες πριν το δολοφονία.
Τα δημοψηφίσματα αυξάνουν την επικινδυνότητα ψυχιατρικών ασθενών;
Δεν μπορούμε φυσικά να ισχυριστούμε πως αυτά τα συμβάντα είναι κάτι παραπάνω από συμπτώσεις. Και τι συμπτώσεις.
Σύμπτωση ήταν άραγε κι η Marfin;
Θα μπορούσε.
Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια. Και κάποια από αυτά τυχαίνει είναι εύθραυστα.
Αν αυτή η ορθοπεδική ευπάθεια του διαβόλου είναι σκόπιμη, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε.
Απλά περιγράφουμε τι συμβαίνει στα ποδάρια του διαβόλου σε δημοψηφίσματα σε σχέση με την ΕΕ.
 Η υπόθεση της σκοπιμότητας πίσω από τέτοιες ενέργειας είναι ερμηνευτικά πανάκριβη.
Προαπαιτεί σχεδιασμό, επιλογή κατάλληλων προφίλ και προγράμματα ψυχολογικού ελέγχου.
Θα μου πείτε ξεχνάτε το ιστορικά αποδεδειγμένο MK-Ultra κύριε Αργυρίου;
Φυσικά και όχι.
Απλά ιστορικά παραδείγματα δεν μπορούν να εφαρμόζονται ως ερμηνευτική αρχή καθολικής αξίας.
Κι οι συμπτώσεις όντως μπορούν να συσσωρεύονται σε βαθμό που να μοιάζουν ευφυείς.
Μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, οι δολοφονίες Cox και Lindh είναι συμπτώσεις ευνοϊκές για την ΕΕ.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 22/6/2016
Read More »

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Παραιτηθείτε: μια ακόμη ιστορία για εξημερωμένους αγρίους

Την μνημονιακή τους αποφορά δοκίμασαν να χρωματίσουν με διαφορετικά αρώματα τα δύο κυρίαρχα κόμματα με αφορμή το «Παραιτηθείτε».
Παρότι ο Φίλης με δηλώσεις τύπου «στα όρια της συνταγματικής ανοχής» και κατσαρολών  έκανε ότι περνούσε από την μπάκα του για να ενισχύσει το «κίνημα» και είχε όλη τη στήριξη των καναλιών στο εγχείρημα του τα οποία προσπαθούν να δείξουν στον Παππά και την κυβέρνηση ποιος είναι το αφεντικό λες και δεν το γνωρίζουν, το «παραιτηθείτε» απέτυχε να συγκινήσει έναν ήδη παραιτημένο λαό, πετυχαίνοντας παρά ταύτα να απασχολήσει την ανίατα κουτσομπόλα κοινή γνώμη για μερικές μέρες.
Ένας ακόμη αντιπερισπασμός μας τελείωσε κι η πραγματικότητα παραμένει, δυναστικότερη από ποτέ, πληβειοποιώντας τη  μεσαία τάξη.
Η αδιαφορία των Συριζανέλ για έσοδα εκ των έσω είναι εντυπωσιακή:
15000 υποθέσεις φοροδιαφυγής αναμένεται να παραγραφούν μαζί με τα εκατοντάδες εκατομμύρια απαιτητά πιθανά έσοδα τους το 2017 εξαιτίας νομοθετικής απραξίας.
Την ίδια στιγμή κάτι κινείται στη δικαιοσύνη και για αυτό γενικώς αποσιωπείται:
Η εισαγγελίας διαφθοράς Ελένη Ραϊκου άσκησε ποινική δίωξη για βαριές κακουργηματικές πράξεις κατά τριών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ και άλλων στελεχών του.
Η υπόθεση αφορά την πώληση και επαναμίσθωση 28 ακινήτων του δημοσίου την περίοδο 2012-2014 σε δύο εταιρίες εκ των οποίων στη μία, τη Eurobank  Properties, βασικός μέτοχος ήταν ο Λάτσης, υπόθεση στην ανάδειξη της οποίας συνέβαλε ο αναγκασθέντας σε παραίτηση από τη Δεύτερη φορά αριστερά πρώην γγ Δημοσίας Περιουσίας Δημήτρης Κλούρα.
Ας μην μας εκπλήσσει η επιμονή των δανειστών για πώληση του Ελληνικού και οι θριαμβολογίας της κυβέρνησης για την επίτευξη της.
Το εισαγγελικό πόρισμα συνολικά 200 σελίδων περιγράφει πως: «τα μέλη του συμβουλίου εμπειρογνωμόνων παρότι μπορούσαν, λόγω των γνώσεων και των ικανοτήτων τους, να εισηγηθούν τροποποίηση των όρων της συναλλαγής ώστε η αξιοποίηση της περιουσίας να καταστεί συμφέρουσα για το Δημόσιο, δεν το έπραξαν και ομόφωνα γνωμοδότησαν προς το ΔΣ ότι η διαδικασία που τηρήθηκε ήταν επωφελής.
Οι εισαγγελείς εκτιμούν πως η επίμαχη διαδικασία αποδείχτηκε ασύμφορη και επαπειλούνταν ζημιά του ελληνικού δημοσίου ανερχόμενη σε τουλάχιστον 580 εκατομμύρια ευρώ.
Οι δύο εισαγγελείς που ερεύνησαν την υπόθεση αναφέρονται επίσης, σε "επαχθείς μισθωτικούς όρους" που επάγονται ζημία για το ελληνικό δημόσιο, η οποία δεν μπορεί να προσδιοριστεί εκ των προτέρων. Επισημαίνουν, μάλιστα, συγκεκριμένες περιπτώσεις ακινήτων και μισθωμάτων που κατέβαλε το Δημόσιο, όπως συνολικό ποσό 6,6 εκατομμυρίων ευρώ που αντιστοιχεί σε μίσθωμα που πλήρωσε το Δημόσιο μέχρι τον Ιούνιο του 2015 για τη μίσθωση κενών ή εν μέρει κενών κτιρίων για το κτίριο του Κεράνη και το κτίριο του υπουργείου Υγείας (πρώην Ολυμπιακό κέντρο γραπτού Τύπου).
Επισημαίνουν, ακόμα, ότι σημειώθηκε σε κάποιες περιπτώσεις υποτίμηση της "εύλογης αξίας των ακινήτων" με αποτέλεσμα τη μείωση του τιμήματος που εισέπραξε το Δημόσιο. Χαρακτηριστικά, στο πόρισμα γίνεται λόγος στις περιπτώσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης και του Γενικού Χημείου του Κράτους, στις οποίες οι εισαγγελείς θεωρούν ότι δεν εκτιμήθηκε η αξία της γης, καθώς απέμενε συντελεστής δόμησης. Κρίνουν, ακόμη, ότι δεν εκτιμήθηκε η μελλοντική υπεραξία των ακινήτων λόγω μεταβολής των χρήσεων γης, όπως στην περίπτωση του υπουργείου Παιδείας.
Η δίωξη στα μέλη του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ αφορά την μη απόδοση τόκων, που ξεπερνούν τις 100 χιλιάδες ευρώ μετά την είσπραξη του τιμήματος και εντός δέκα ημερών. Οι κατηγορούμενοι, σύμφωνα με τη δικογραφία, όφειλαν αμέσως μετά το τέλος της διαδικασίας και την είσπραξη του τιμήματος και το αργότερο μέσα σε δέκα μέρες να πιστώσουν το ποσό στον ειδικό λογαριασμό του Δημοσίου μαζί με τους αναλογούντες τόκους τους οποίους δεν απέδωσαν.
Η υπόθεση ανατέθηκε στον Ανακριτή Διαφθοράς Κωνσταντίνο Σαργιώτη.
Σημειώνεται ότι η Εισαγγελία Διαφθοράς έχει ερευνήσει και την υπόθεση μη αποδοθέντων τόκων για τη σύμβαση που αφορά το GOLDEN HALL, που φτάνουν τα 361.000 ευρώ. Για την υπόθεση διώκονται μέλη του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ για υπεξαίρεση, ωστόσο έχει διαχωριστεί η δικογραφία, καθώς η έρευνα συνεχίζεται προκειμένου να ελεγχθεί αν προκύπτουν ενδείξεις για την τέλεση και του αδικήματος της απιστίας σε βάρος του Δημοσίου.»
Να σημειωθεί πως και το Golden Hall ανήκει στην Lamda Development του Λάτση για τα επόμενα ... 90 χρόνια!
Θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί πως οι δανειστές έχουν επιλέξει τον πιο αξιόπιστο επιχειρηματία για τα real estates την επόμενη μέρα μετά την ολική κατάρρευση του ελληνικού κράτους.
Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται το ΤΑΙΠΕΔ είναι αυτό της υπεξαίρεσης και της απιστίας ζημίας άνω των 580 εκατομμυρίων ευρώ που αντιστοιχεί σε περικοπούλες εκατοντάδων χιλιάδων μικροσυντάξεων.
Επειδή όμως των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, ο καταστατικός νόμος του ΤΑΙΠΕΔ προβλέπει ότι τα μέλη του ΔΣ καμιά ποινική ή αστική ευθύνη δεν έχουν για πράξεις ή παραλείψεις τους που έχουν την έγκριση του επιστημονικού συμβουλίου κι έχουν περάσει από την κρίση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Και σαν να μην έφτανε αυτή η ασυλία, οι δανειστές επιμένουν στην πλήρη ασυλία στελεχών όχι μόνο του παλιού ΤΑΙΠΕΔ αλλά και του ΥπερΤΑΙΠΕΔ. Προληπτική ασυλία για τα μελλοντικά εγκλήματα.
Δεν θα είναι ή πρώτη φορά που οι θεσμοί φροντίζουν για τους ανθρώπους τους: Το 2013 και μετά από επιμονή των «θεσμών», ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ολίγων ειδική φωτογραφική διάταξη που καθάριζε τον Ανδρέα Γεωργίου -τον άνθρωπο που από τη θέση του στο ΔΝΤ τοποθετήθηκε στην ηγεσία της Ελληνικής στατιστικής υπηρεσίας για να επανεξετάσει το ελληνικό έλλειμμα, εκτοξεύοντας το και ανοίγοντας τις πύλες της κολάσεως για τη χώρα- που τον καθάριζε από κατηγορίες για παράνομη πρόσληψη δικηγόρου. Κάποιοι φοράν αντηλιακό υψηλής προστασίας απέναντι στης δικαιοσύνης τον ήλιο τον νοητό καλοκαιράκι που ναι κιόλας.
Υψηλής προστασίας κι όχι ολικής. Ο Γεωργίου καταδικάστηκε μόλις προσφάτως σε ποινή φυλάκισης ενός έτους με αναστολή για συκοφαντική δυσφήμιση κατά πρώην συναδέλφων του παρότι υπέρ του κατέθεσαν στελέχη της Eurostat καθώς ο ίδιος δεν καταδέχεται την ελληνική δικαιοσύνη και δεν εμφανίστηκε στη δίκη.
Παράλληλα η επιτροπή ανταγωνισμού προχωράει με τη διερεύνηση για το καρτέλ που στήθηκε με τις ευλογίες των κυβερνήσεων από τους μεγαλοεργολάβους του δημοσίου τις προηγούμενες δεκαετίες.
Είναι προφανές ότι οι θεσμοί, όχι απλά δεν βοήθησαν στην κάθαρση αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν για να την αποτρέψουν, λες και το σάπιο ελληνικό σύστημα εξουσίας δεν έκανε από μόνο του αρκετά καλή δουλειά σε αυτό το θέμα.
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι να σημειώσουμε ότι ο Γεωργίου μαθήτευσε στο κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στο Amherst ακριβώς όπως και οι δύο πρωθυπουργοί που εκλέχτηκαν στα χρόνια της θητείας του, οι Παπανδρέου και Σαμαράς.
Κολλέγιο Αθηνών κάναν κι ο τρίτος πρωθυπουργός της περιόδου, ο Λουκάς Παπαδήμος ενώ δημοσίευμα αναφέρει πως κι ο τότε υπουργός οικονομικών και νυν Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, φίλος και συμφοιτητής του φίλου της οικογένειας Παπανδρέου και μετέπειτα υπουργού οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, φίλου με τη σειρά του τωρινού ΥΠΟΙΚ Ευριπίδη Τσεκελώτου. Όλο το σύστημα εξουσίας σε κάθε εκδοχή του, μια παρέα…
Από τον τωρινή του θέση ο Στουρνάρας επαναφέρει σήμερα τις θέσεις του «ακραίου» Γιάνη Βαρουφάκη: Δηλώνει πως η απαίτηση για πρωτογενές πλεόνασμα 3,8 καθιστά το μνημόνιο 3 μη βιώσιμο ενώ ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 2% είναι και εφικτό και βιώσιμο για την ελληνική οικονομία.
Για δες: Το πλεόνασμα 3,8% ήταν βιώσιμο για τον Στουρνάρα όταν ήταν ΥΠ.ΟΙΚ δεν είναι όμως τώρα που είναι Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας.
Ο Στουρνάρας επιμένει επίσης στην επιμήκυνση του χρέους ενώ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την αυξημένη φορολογία που είναι ένας από τους αρκετούς κινδύνους της ελληνικής οικονομίας.
Μετά από 7 χρόνια όπου το σύστημα εξουσίας έχει φορτώσει στον ελληνικό λαό όχι μόνο τα δικά του οικονομικά εγκλήματα αλλά και τα εγκλήματα του ευρωτραπεζικού συστήματος, ανοίγουν δειλά δειλά  κουβέντες που αρχικά ήταν απαγορευμένες.
Ένας τρόπος υπάρχει για να πάρουμε κάτι από τις ζωές που μας κλέψανε πίσω. Δεν είναι το παραιτηθείτε, ούτε καν το γαμηθείτε. Αυτά είναι ευχολόγια σε παθητική φωνή. Χρειαζόμαστε την ενεργητική.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/6/2016
Read More »

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Το κωλοδάχτυλο του Τσίπρα


Δεν είναι απλά προφανές. Βγάζει μάτι: Το κωλοδάχτυλο του Τσίπρα και των υπουργών του. Δεν είναι το κωλοδάχτυλο του Βαρουφάκη. Και δεν στρέφεται προς τον Νίκο Γκάλη μόνο. Το κωλοδάχτυλο του Τσίπρα πάει εκεί που πάνε και τα μέτρα. Στον κώλο μας.
Με αντιπερισπασμούς πρωτοφανούς γελοιότητας μας παίρνουν τα μέτρα. Το σχήμα είναι απλό: πάνε ζητώντας δόση, τους ζητάνε 5, αρνούνται τα δύο, τους ζητάνε κι άλλα δύο κι έπειτα κι άλλα δύο και στο τέλος ΤΑ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΟΛΑ.
Και με τον κόφτη η παραπάνω διαδικασία θα γίνει ακόμη πιο δραματική για τον λαό καθώς όλο και φτωχότερος θα καλείται να πληρώνει μια όλο κι ακριβότερο ζωή κι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα είναι αδύνατο να προσεγγιστούν.
Θα περάσουν και την ασυλία για τα πρώην και τα μέλλοντα ΤΑΙΠΕΔ. Ακόμη και προληπτικές ασυλίες για τα μελλοντικά εγκλήματα θα περάσουν. Γιατί ποιος ο λόγος να θεσπίσεις ασυλία άμα δεν είσαι βέβαιος ότι έχεις τελέσει εγκλήματα για να μπορέσεις απρόσκοπτα να τα συνεχίσεις;
Είναι η κάθε λέξη του συντάγματος που κατήργησαν.
Είναι η κάθε λέξη των 7500 σελίδων των μνημονίων που υπέγραψαν κι ας μη το έχουν διαβάσει.
Είναι οι εισοδιστές των πλατειών που καβάλησαν τα κινήματα για να πάρουν την εξουσία ή μάλλον για να γίνουν μεσίτες της, γιατί σήμερα η πολιτική κι οι πολιτικοί είναι μια βιτρίνα που δεν κρύβει τη βρωμιά του μαγαζάτορα.
Είναι όλη η μπόχα του ψαριού που βρωμάει από το κεφάλι και το βαπτίζουν διαρκώς κρέας.
Είναι το νέο NEW SPEAK τους.
Είναι ο εκφυλισμός της χώρας μας.
Είναι το τέλος μας.
Είναι ο «φιλολαϊκός» εχθρός του λαού.
Δίνουν τις εξετάσεις τους όπως τα λέγαμε 1,5 χρόνο πριν. Και τις περνάν. Με άριστα.
"Σε ζηλεύω που πέρασες ένα κείμενο 7.500 σελίδων (με μέτρα) χωρίς τροποιήσεις, χωρίς απεργίες" είπε ο Βαλς στον άνθρωπο που θα χόρευε τις αγορές πεντοζάλη.
«Θαυμάζω τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, αφού πρώτα συμφώνησε στο νέο πακέτο βοήθειας, το οποίο περιλαμβάνει σκληρούς όρους … Είμαι σοσιαλδημοκράτης και θεωρώ ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Προέρχεται από την άκρα αριστερά και εξελέγη πέρυσι με την υπόσχεση να πραγματοποιήσει το αδύνατο. Μετά από μια νέα κρίση, διόρθωσε τα λάθη του, ο ίδιος άλλαξε, το κόμμα του έχει γίνει πιο ειλικρινές και εξελέγη από τον ελληνικό λαό για δεύτερη φορά. Τον θαυμάζω πολύ…»
Ντάισελμπλουμ για Τσίπρα…
Πώς να μη θαυμάσεις ανθρώπους που πανηγυρίζουν όχι μόνο για κάθε νέο μνημόνιο αλλά για κάθε νέα δόση;
Η ύστατη μορφή χλεύης προς τον ελληνικό λαό.
Χρειαζόμαστε ήρωες. Μα τους σκοτώσαμε όλους την περίοδο των παχιών αγελάδων με τη χλεύη μας προς αυτούς.
Δεν χρειαζόμαστε άλλη ελπίδα. Η ελπίδα ψήφισε ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κι αυτοκτόνησε από ντροπή.  Χρειαζόμαστε τη δύναμη να ενστερνιστούμε την απελπισία.  Να ζούμε μέσα της με κάποια περηφάνια και να μας κινεί αυτή με τη βεβαιότητα πως αν δεν είμαστε πρόθυμοι να θυσιαστούμε για κάτι μεγαλύτερο από μας, οι ισχυρότεροι από μας θα μας θυσιάσουν όλους.
99 χρόνια ευρωσκλαβιάς είναι λίγα μπροστά στα 400 χρόνια τουρκοκρατίας τολμά και μας λέει το ξόανο που κάποτε αποθεώναμε, η Άννα Βαγενά.
99 χρόνια που θα συνεχίσουνε οι κλέφτες να παίρνουν τις συντάξεις των γονιών μας που μάτωσαν για αυτές.  
Την κληρονομιά των προγόνων μας, το αίμα, τον ιδρώτα και την ιστορία τους.
Την παιδεία και το μέλλον των παιδιών μας.
Το ξέρω ότι μετά από 6 χρόνια κανείς δεν έχει όρεξη για νέες περιπέτειες.
Θέλουμε να ζήσουμε έναν ήσυχο θάνατο.
Μα στον τάφο μας θα πάρουμε την ντροπή του αδίκου που επιτρέψαμε.
Εδώ ξαπλώνουν οι Έλληνες που αφήσαν ανυπεράσπιστη τη χώρα τους. Όπως στη ζωή έτσι και στο θάνατο.
Ο μόνος δρόμος είναι το δίκιο. Σε λαϊκά δικαστήρια.
Τ΄ άλλα, τα δεξιά κι αριστερά και τα κεντρώα και τ’ ακροδεξιά, είναι βαυκαλισμοί και σκοπιμότητες.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 9/6/2016
Read More »