Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

5 χρόνια agriazwa



Πέντε χρόνια πάνε από τότε που ιδρύθηκε τούτο εδώ το blog, 5 χρόνια αδιάκοπου μαρασμού και ολικού εκφυλισμού της χώρας. Πρωταρχική του έγνοια ήταν να αποτραπούν όλα αυτά τα τραγελαφικά που προσβλητικά καταστρέφουν έναν ιστορικό λαό που έχει χάσει τις ρίζες του και αδυνατεί να φανταστεί ένα δικό του μέλλον.

Κάτι τέτοιο δε στάθηκε δυνατό. Εδώ μέσα καταφέραμε όμως πολλά και για αυτά θα μιλήσουμε.
Μάλλον πρώτοι περιγράψαμε πως αυτό που ξεκίνησε στην Ελλάδα το 2010 ήταν ένα πολιτικοκοινωνικοοικονομικό πείραμα που στόχο του είχε όχι φυσικά να διασώσει τη χώρα αλλά πολύ μεγαλύτερα ψάρια όπως το ΔΝΤ και το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.
Προβλέψαμε την έξοδο Παπανδρέου και την ανάληψη της αρχηγίας του πάλαι πότε ΠΑΣΟΚ από τον Β. Βενιζέλο.

Τη πολιτική άνοδο της Χ.Α.

Περιγράψαμε από νωρίς όχι μόνο την οικονομική αλλά και τη δημογραφική καταστροφή που οι πολιτικές των μνημονίων θα προκαλούσαν και αμείωτα συνεχίζουν να προκαλούν στη χώρα.

Περιγράψαμε την διάβρωση της Κύπρου από “Έλληνες νεοτραπεζίτες” και την εγκατάλειψή της στον διεθνή παράγοντα από την κεντρική πολιτική σκηνή.

Προειδοποιήσαμε πως η Συρία ήταν το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας και πως η αποσταθεροποίηση της θα οδηγούσε στη διάχυση του ισλαμικού εξτρεμισμού.

Περιγράψαμε τα συμφέροντα και τα δίκτυα που υπήρχαν πίσω από προγενέστερες λιγότερο οξείες φάσεις του μεταναστευτικού.

Προβλέψαμε πως το λογαριασμό της αστάθειας στη Μ. Ανατολή θα τον πλήρωνε η Ευρώπη.

Περιγράψαμε από νωρίς την σύμπραξη ΗΠΑ Γερμανίας στο εγχείρημα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, του ευρωπαϊκού ολοκληρωτισμού δηλαδή αλλά και την κόντρα τους για το ποιος θα είχε τα ηνία του.

Είδαμε την πολιτική άνοδο του ευρωσκεπτικισμού σε μεγάλο κομμάτι της Ευρώπης και περιγράψαμε τις αιτίες του.

Περιγράψαμε και προειδοποιήσαμε για τα πρώτα επεκτατικά βήματα της ISIS που οδήγησαν τελικά στην ίδρυση του ισλαμικού χαλιφάτου.

Περιγράψαμε το ακραίο ρατσιστικό αστυνομικό καθεστώς των ΗΠΑ που ενώ δολοφονεί ελεύθερα άοπλους μειονοτικούς έχει το θράσος να το παίζει ο μπάτσος των μειονοτικών δικαιωμάτων στο εξωτερικό της προκειμένου να αποσταθεροποιεί όποιες χώρες δεν έχουν υποκύψει.

Περιγράψαμε με έμφαση το Ουκρανικό ζήτημα, τους παίχτες πίσω από αυτό και τις συνέπειες του.

Τον οικονομικό αποκλεισμό της Ρωσίας και τον βρώμικο ρόλο των Σαουδαράβων στον πόλεμο της τιμής του πετρελαίου.

Περιγράψαμε τη χρήση των ακραίων τζιχαντιστών από τις ΗΠΑ, τη Σ.Αραβία, το Πακιστάν, ενίοτε και το Ισραήλ ως γεωπολιτικά εργαλεία.
Προβλέψαμε και περιγράψαμε την αρχή του τέλους της “Pax Americana”.

Στο εσωτερικό πάλι, ήδη από τις δεκατέσσερις του Φλεβάρη περιγράψαμε την “μετάλλαξη” Συριζανέλ και προειδοποιήσαμε πως η συμφωνία της 20ης Φλεβάρη οδηγούσε μαθηματικά στο τρίτο και μακρύτερο μνημόνιο.

Περιγράψαμε όχι μόνο την πολιτική αλλά και τη δημοσιογραφική κωλοτούμπα πρώην “αντιμνημονιακών δυνάμεων”.

Ξεσκεπάσαμε αρκετούς ψευτοδιανοούμενους για αυτό που πραγματικά είναι: σκυλιά που γλείφουν το χέρι που τους ταίζει και που δαγκώνουν όποιον πλησιάζει το δέντρο που έχουν κατουρήσει.

Στο πεδίο των παγκοσμίων πολιτικών δημόσιας υγείας αυτήν την περίοδο κάναμε ίσως λιγότερα αλλά εξίσου σημαντικά.

Φυσικά υπήρξαν αστοχίες. Κι η πιο ασυγχώρητη από αυτές ήταν η στήριξη μας μέχρι και το Φλεβάρη του 2015 στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κρίνοντας αφελώς πως ήταν δυνάμεις κατά της διαπλοκής...

Με εξαίρεση λοιπόν αυτήν την μαύρη σελίδα, κάναμε πολλά, σπουδαία και μεγάλα. Και για αυτό επάξια επιβραβευτήκαμε με σταδιακό αποκλεισμό από τα περισσότερα μήντια.

Οι φωνές που ενοχλούν το βόθρο της διαπλοκής πρέπει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να εξαφανίζονται. Μόνο τα σκατά επιτρέπεται να επιπλέουν.

Κατά κάποιο τρόπο λοιπόν, γιορτάζω τα πέντε χρόνια του agriazwa.blogspot.gr με δύο καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στην Αθήνα. Τη Δευτέρα 21/12 στις 7.00, το Studio Amid παρουσιάζει τα ηχητικά βιβλία του στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, ανάμεσα στα οποία θα είναι και το μαγευτικό ηχητικό βιβλίο μου “Πρόσωπα Ζώα Πράματα”.
Την Τρίτη 22/12 7.30 στο χώρο Κόμης, Λασκαράτου 20 στα Α. Πατήσια, ο έξοχος Γιωργής Κοντογιώργης θα μου κάνει την τιμή να παρουσιάσει “Το Σημάδι” μου από τις εκδόσεις ΑΝΙΜΑ. Η παρουσίαση θα περιέχει με αφορμή τις θεματικές του μυθιστορήματος και πολιτική συζήτηση για τα τεκταινόμενα και τις προοπτικές τους.

Όσοι πιστοί και άπιστοι, προσέλθετε.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 19-12-2015
Read More »

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

H Παγκόσμια Κρίση βαθαίνει


Στις 25 Οκτωβρίου ανακοίνωσα το τέλος εποχής, ρωτώντας πρώτα την τρέχουσα ιστορία.
Το αιτιολόγησα ως εξής: «Ένας νέος ιστορικός κύκλος ανοίγει, πάλι φαύλος, γεμάτος από τα τραύματα της προηγούμενης περιόδου όπου τα συμπτώματα θα γίνουν αιτίες.»
Τέσσερα μεγάλα συμβάντα έχουν έκτοτε συμβεί που αλλάζουν το ρουν της ιστορίας επιβεβαιώνοντας την ανακοίνωση μου: 1)Το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, 2)η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία, 3)η αλλαγή των κανόνων του ΔΝΤ για στάση πληρωμών στην περίπτωση της Ουκρανίας ως ένα ακόμη οικονομικό όπλο κατά της Ρωσίας και 4) η κατάρρευση του Λατινοαμερικανικού μπλοκ με την Αργεντινή και τη Βενεζουέλα να πέφτουν ξανά στα νύχια του νεοφιλελευθερισμού και προφανώς της Αμερικής με τη Βενεζουέλα να έχει πέσει θύμα του πολέμου των τιμών του πετρελαίου από τους Σαουδάραβες, ενός πολέμου που ανέχτηκαν οι ΗΠΑ για λόγους που ήδη έχουμε περιγράψει.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η ΕΕ της διαφθοράς ως μαλακή δύναμη επιβολής στα κράτη μέλη έχει πλέον αποτύχει.
Η Λεπέν κερδίζει τις περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία δείχνοντας ξεκάθαρα την τάση του γαλλικού πληθυσμού ενώ στην Αυστρία και την Ολλανδία ο εθνικισμός παίρνει τα πρωτεία στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Η Ευρώπη που σήμερα αναδύεται δεν είναι αυτή ενός αριστερού ουτοπισμού αλλά αυτή ακριβώς που είχαμε περιγράψει στις 16 Μαϊου του 2014 στο άρθρο «Η άλλη Ευρώπη: Εθνικιστές, απομονωτιστές και αυτονομιστές». Ενδεικτικά έγραφα πως «τα συστημικά κόμματα που μιλάν για μια Ευρώπη της προόδου, αποκρύπτουν συστηματικά την πραγματική εικόνα της Ευρώπης σήμερα. Είναι αυτά που οδηγούν την Ευρώπη σε σίγουρη αποσύνθεση.»
Αφού η Ευρώπη της μαλακής δύναμης έχει αποτύχει, μένει μόνο η σκληρή δύναμη για να κρατήσει ενωμένη την Ευρώπη. Σταδιακά η Ευρώπη, αν δε διαλυθεί, θα μετατραπεί σε στρατοκρατική και στρατοκρατούμενη δύναμη.
Αυτό ο Γιούνγκερ το είχε δει έγκαιρα, κάνοντας τις πρώτες πρόωρες αναφορές για Ευρωπαϊκό στρατό.
Η Frontex στη Μεσόγειο και η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας πλέον και σε γεωπολιτικό επίπεδο είναι απλά το προοίμιο ενώ η αποστολή στρατιωτικής αποστολής από τη Γερμανία στη Συρία μόνο συμβολική δεν είναι.
Μια ακόμη πρόγευση από το μέλλον είναι και ο παστρικός, «χουντικός» τρόπος με τον οποίο έγινε η «εκκαθάριση» στην εκρηκτική Ειδομένη, με τους δημοσιογράφους να απομακρύνονται πρώτοι.
Στη Μέση Ανατολή, η εμπλοκή πολλών παικτών και συμφερόντων όχι μόνο δεν αποκλιμακώνει την κατάσταση. Το φιτίλι μιας ευρύτερης σύρραξης κονταίνει επικίνδυνα.
Η Τουρκία, με την οποία καλούμαστε από την ΕΕ να συνδιαχειριστούμε το Αιγαίο και η οποία λίαν συντόμως θα έχει καλές πιθανότητες να συνδιαχειριστεί και την Κύπρο, έχει διαπράξει 3 casus Belli έναντι σε τρεις διαφορετικές χώρες: Στη Συρία, στη Ρωσία ενώ εσχάτως μπούκαρε και στο Ιράκ.
Είμαστε πλέον απολύτως βέβαια ότι η τουρκική επιθετικότητα έχει αμερικανικές πλάτες.
Η «Pax Americana» έχει τελειώσει και οι μεγάλοι παίχτες προσπαθούν να ξαναμοιράσουν τον γεωπολιτικό χάρτη.
Είναι αδύνατον να προβλεφθεί το σε ποια επίπεδα θα φτάσουν τα επίπεδα της σύγκρουσης.
Ο Barak Obama, παρότι συνέχισε την μεταπολεμική πολιτική των ΗΠΑ ως παγκόσμιου μακελάρη, τρομοκράτη και υπονομευτή, κατάφερε να αποφύγει αιφνίδιες κλιμακώσεις.
Δεν μπορούμε να φανταστούμε ποια μορφή θα πάρουν οι τραυματισμένες αμερικάνικες φιλοδοξίες με έναν πρόεδρο σαν τον Donald Trump και ποιες θα είναι πλανητικά οι συνέπειες μιας τέτοιας εκλογής.  
 Θα επιστρέψουμε στα δικά μας, τα γελοία: Τα ελγίνεια του Μάρδα, το πολιτικό σύστημα να υπερασπίζεται τον Γερμανό Ιστορικό Ρίχτερ που διώκεται γιατί περιέγραψε με αποτροπιασμό το ότι οι Κρήτες δεν υποδέχτηκαν τους Ναζί εισβολείς με ροδοπέταλα με βάση ένα αντιρατσιστικό νόμο που κατασκευάστηκε από το πολιτικό σύστημα με απώτερο στόχο τη φίμωση ενοχλητικών φωνών, τις αποκαλύψεις του Μητρόπουλου για χυδαίους εκβιασμούς του από τον Φλαμπουράρη και το φλερτ Τσίπρα Λεβέντη.
Μια σημείωση μόνο: Ο Λεβέντης που νεκραναστήθηκε παραδόξως για να υπάρχει ως  δεκανίκι εκτάκτου ανάγκης, κατά δήλωσή του ήταν όχι απλά συνάδερφος αλλά φίλος των πατέρα Τσίπρα και Φλαμπουράρη, κάτι που δημιουργεί σκέψεις για παράλληλα και αφανή κέντρα εξουσίας αν κάποιος θυμηθεί το περίφημο Memo Φλαμπουράρη στον εαυτό του που έγραφε με μεγάλα γράμματα «Λεβέντης, όχι ακόμη».
Ας το καταλάβουμε πλέον. Η Ελλάδα, αν δεν ανατραπεί σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, τα επόμενα χρόνια θα είναι χωματερή όχι μόνο χρέους αλλά και ανθρώπων ενώ μπορεί να συρθεί χωρίς σοβαρή αντίσταση σε πολεμικές συρράξεις με την εθνική της κυριαρχία να έχει ήδη περιορισθεί δραματικά.
Να σας ενημερώσω πως κυκλοφορεί το ηχητικό μου βιβλίο «Πρόσωπα Ζώα Πράματα» σε μια καλαίσθητη διπλή έκδοση από το Studio Amid, ένα εξαιρετικό ενήλικο χριστουγεννιάτικο δώρο για όποιους έχουν ανθρώπους που αγαπούν και λεφτά για να τους κάνουν εμπορικά δώρα.
Θα μου επιτρέψετε στην επόμενη μου δημοσίευση εκτός απροόπτου να σας το παρουσιάσω.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 10/12/2015 
Read More »

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Ελλάδα γιοκ


Στην Ειδομένη μετά τους φράχτες που σήκωσαν τα Σκόπια η καταστολή αυξάνεται διαρκώς. Και η βία δεν προέρχεται μόνο από τη σκοπιανή αστυνομία. Χθες οι μετανάστες έθεσαν ουσιαστικά τους πρόσφυγες υπό ομηρία: Ή θα περάσουμε όλοι μαζί ή κανένας.
Η οραματική αντίληψη των πραγμάτων δίνει τη θέση της σε έναν απάνθρωπο ρεαλισμό.
 Ο Τσιπραστείος, ο πρωθυπουργός που έκανε όλα τα όχι του ναι σε όλα, υπό την ανεπίσημη απειλή από την πλευρά της ΕΕ για προσωρινή αποβολή της Ελλάδας από τη συνθήκη Σένγκεν, επέτρεψε στη Frontex να αποκτήσει αυξημένες αρμοδιότητες στο μεταναστευτικό/προσφυγικό εντός της Ελλάδας.
Το χαν δηλώσει από πολύ νωρίτερα άλλωστε Ευρωπαίοι αξιωματούχοι: Δεν νοείται  χώρα μέλος της συνθήκες να μην μπορεί να ελέγξει τα δικά της σύνορα, υπονοώντας με διπλωματικό τρόπο ότι μια τέτοια χώρα δεν νοείται να χει δικά της σύνορα.
Δεν θα αργήσουν να ρθουν και οι κοινές περιπολίες με την Τουρκία.
Πέρα από την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας στην χάραξη της οικονομικής πολιτικής, έρχεται με γοργά βήματα και η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και σε γεωπολιτικό επίπεδο.
Ο Τσίπρας δοκίμασε να συνδέσει το χρέος με το προσφυγικό και πήρε τα αρχίδια του σε λαδόκολλα.
Σε αντίθεση ο Ερντογάν, συνεργός της ISIS που ευνοεί το σωματεμπόριο των προσφυγών προς την Ελλάδα, πήρε ζεστά 3 δις από την ΕΕ, υπόσχεση για το άνοιγμα των κεφαλαιακών ροών και την κατάργηση της βίζας την ίδια στιγμή που το πιο πρόθυμο μέλος της ΕΕ, η Ελλάδα, απειλείται ότι οι πολίτες της θα χρειάζονται διαβατήρια για να ταξιδέψουν εντός ΕΕ.
Σιγά τα αυγά.
Μέσα στα τρομακτικά αδιέξοδα που οι πολιτικές της ΕΕ έχουν δημιουργήσει, αυτή χρησιμοποιεί για μια ακόμη φορά την Ελλάδα ως αποδιοπομπαίο τράγο και τη δείχνει με το δάχτυλό της ως την μήτρα όλων των δεινών της Ευρώπης.
Τα δομικά προβλήματα της ΕΕ την οδηγούν είτε σε διάλυση είτε σε έναν ολοκληρωτισμό που θα περιλαμβάνει και έναν ισχυρό ευρωπαϊκό στρατό που σκοπό του θα έχει να διαφυλάττει και να προωθεί τα συμφέροντα του σκληρού πυρήνα.
Η Ελλάδα έχει γίνει ο απόλυτος παρίας της ΕΕ.
Πώς να μην γίνει άλλωστε. Σε μια ευνοϊκή συγκυρία όπου μετά την προκλητικότατη κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από την Τουρκία, η Ρωσία αναδεικνύει παγκοσμίως το ζήτημα των τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο, ο Τσίπρας αντί να πιέσει, γράφει μερικά Τσιπραστεία tweets για νευρικούς τούρκους πιλότους για να τα μαζέψει μετά την απάντηση του Τούρκου πρωθυπουργού Νταβούτουγλου σαν να ταν σχολιαρόπαιδο που του τράβηξε η δασκάλα τ’ αυτί.
Ο «Πανίσχυρος» στο εσωτερικό Τσίπρας είναι ένα ανδρείκελο που συνεχίζει τον ένδοξο δρόμο του ΓΑΠ στην κατάργηση της εξωτερικής πολιτικής.
Ο άνθρωπος που ήταν η βιτρίνα των μάλλον αδικαιολογήτως εκατομμυριούχων Σταθάκη και Φλαμπουράρη και που καλοδέχτηκε κι άλλους από αυτήν την παρασιτική τάξη στο κόμμα του, θα γινόταν φυσικά ένας από τους πιο πρόθυμους κομπάρσους της ΕΕ.
Μπορεί να υπερηφανεύεται σαν διεθνιστικό σκεπάρνι ο Τσιπραστείος πως ο ίδιος προωθεί την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, η πραγματικότητα είναι όμως προωθεί τον περαιτέρω αποκλεισμό της χώρας από την λήψη αποφάσεων εντός ΕΕ.
Και αν υπάρχουν ενδεχόμενα διάλυσης της ΕΕ και επιβίωσης της Τουρκίας σε πείσμα της μεγαλομανίας της και των υπαρξιακών της προβλημάτων, ε τότε προωθεί την ένταξη της Ελλάδας στην νέα οθωμανική αυτοκρατορία.
Προνοητικοί όσοι ραγιάδες βλέπαν τουρκικά σήριαλς. Σε ένα όχι πολύ κοντινό μέλλον μπορεί να τους φανούν χρήσιμα στην εκμάθηση της επίσημης γλώσσας της περιοχής.
Γιατί αν αυτή δεν είναι τα γερμανικά, ε τότε μπορεί να είναι τα τουρκικά.
Ότι και να γίνει, προτεκτοράτο θα μαστε, με πολύ χειρότερους μάλιστα όρους από ότι είχαμε συνηθίσει τις προηγούμενες δεκαετίες που παρήγαγαν για τους πολλούς μια έστω ψευδαίσθηση ανεξαρτησίας.
Μέχρι τότε, ας απολαύσουμε τη ζωή μας σε αυτή υπέροχη χωματερή χρέους και ανθρώπων.  

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 4/12/2015
Read More »

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Το οθωμανικό του Ερντογάν στην παγκόσμια ειρήνη



Δείτε τον κόσμο σαν σκακιέρα και τους περισσότερους από εμάς ως αυτό που ακριβώς είμαστε: πιόνια.
Κάποιοι από εμάς είμαστε πιο φιλοπερίεργα πιόνια από αυτούς που αμέριμνα μασουλάν τα ασπρόμαυρα τετράγωνα γιατί γνωρίζουμε ότι είναι και σκακιέρα είναι και πλανήτης είναι και οι ζωές μας και είναι και το μέλλον της ανθρωπότητας πίσω από την μονοτονία του άσπρου μαύρου.
Έτσι μπαίνουμε στη σκέψη των παιχτών.
Χθες ένας από αυτούς ο Ερντογάν, έριξε το μαχητικό αεροπλάνα ενός από τους μεγαλύτερους παίχτες του πλανήτη: Του Βλαδίμηρου Πούτιν.
Κυρίως για αυτό αλλά και όχι μόνο θα μιλήσουμε.
Δύο είναι τα βασικά ερωτήματα: γιατί το έκανε και πως του επιτράπηκε να το κάνει.
Θα ξεκινήσουμε με το δεύτερο: Η εχθροπραξία του Ερντογάν επιτράπηκε από το ΝΑΤΟ. Και αυτό φαίνεται και από τη στάση του NATO που κάλυψε το casus belli που έπραξε η Τουρκία κατά της Ρωσίας πίσω από την δικαιολογία της εθνικής κυριαρχίας που παραβιάστηκε.
Για να απαντήσουμε στο πρώτο θα πρέπει πρώτα να λάβουμε υπόψη το Ερντογανικό όραμα όπως αυτό έχει διακηρυχθεί από τους Ερτνογάν Νταβάτογλου και την ομήγυρή τους.
Και αυτό είναι το όραμα του Σουλτανάτου, της Τουρκίας ως ηγέτιδας δύναμης στη Μέση Ανατολή, αρχικά μέσω επέκτασης των σφαιρών επιρροής της κι τρώγοντας έρχεται η όρεξη.
Η σφαίρα επιρροής της νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας περιλαμβάνει και τα βαλκάνια όπου ήδη η τουρκική οικονομική διείσδυση αυξάνεται.
Η ελληνική κρίση και η «επιτυχημένη ανακεφαλοποίηση» των τραπεζών, το ξεπούλημα δηλαδή των ελληνικών τραπεζών και μαζί και της διείσδυσής τους στα βαλκάνια σε ξένα funds είναι βούτυρο στο ψωμί της μαλακής δύναμης του τουρκικού ιμπεριαλισμού.
Φτάνει όμως το όραμα για να αιτιολογήσει την κίνηση του Ερντογάν να προσκαλέσει στον πλανήτη τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο;
Όχι. Δεν αρκεί μόνο το όραμα του νέου σουλτανάτου, που ομοιάζει αρκετά στο όραμα του χαλιφάτου των σύμμαχων του Ερντογάν τζιχαντιστών, ούτε αρκεί η τουρκική αιγίδα στους Τουρκομάνους της Συρίας για να να εξηγήσει την επιθετικότητα της Τουρκίας απέναντι σε μια αναγεννημένη μεγάλη δύναμη με την οποία μάλιστα είχε τα τελευταία χρόνια συσφίξει τις οικονομικές σχέσεις και συνεπιχειρούσαν τον ενεργειακό επανασχεδιασμό τμήματος του πλανήτη.
Η πράξη του Ερντογάν παρότι θρασύτατη, είναι μια πράξη απελπισίας. Γιατί ο Ενρτογάν, λίγες μόλις βδομάδας μετά τις εκλογές βίας που κέρδισε πανηγυρικά πορώνοντας και πολώνοντας τον πληθυσμό -αρκεί να δείτε την υποδοχή που επιφύλαξαν στον Τσιπραστείο οι Τούρκοι ποδοσφαιρόμυαλοι για να πάρετε μια γεύση- βλέπει με την ρωσική επέμβαση στη Συρία όχι μόνο τα όνειρα του για ηγεμονία στην περιοχή να συνθλίβονται, αλλά και τον μόνιμο εφιάλτη του Τουρκικού κράτους, το Κουρδικό, να αναβιώνει και σε περίοδο μάλιστα που ο ίδιος ο Ερντογάν έχει φτάσει τα πράματα στο απροχώρητο χτυπώντας τους Κούρδους στη Συρία επικαλούμενος τάχαμου τον πόλεμο κατά των συμμάχων του Τζιχαντιστών.
Έτσι, αντί να κάτσει στα αυγά του, προχωρεί τη στρατηγική της έντασης στο απροχώρητο και ρίχνει ρωσικό μαχητικό: στόχος του;
Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Γιατί δεν αρκεί η Τουρκική οικονομική διείσδυση για να ξεκληρίσει τους Κούρδους και να δημιουργήσει τη Νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Δεν μπορεί φυσικά να τον ξεκινήσει μόνος του.
Για αυτό επιχειρεί να βάλει μπροστά το ΝΑΤΟ οξύνοντας ακόμη περισσότερο τις ήδη τεταμένες από το Ουκρανικό σχέσεις του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία.
Το ΝΑΤΟ από την άλλη καλύπτει τον Ερντογάν για έναν επιπρόσθετο λόγο από αυτούς που έχουμε αναφέρει στο παρελθόν:
Τα γεγονότα του Παρισιού και η προσωρινή σύμπραξη Γαλλίας Ρωσίας στο Συριακό μέτωπο θέτει υπό αμφισβήτηση την αιγίδα και επομένως τον λόγο ύπαρξης του NATO και συνεπώς και της αμερικανικής κυριαρχίας στον πλανήτη.
Ήλπιζα, προσευχόμουν, οι ελίτ να συνετιστούν. Δεν γίνεται αυτό. Αυτό που συμβαίνει είναι η βάθυνση των ρηγμάτων σε μια εποχή που γίνεται όλο και περισσότερο προπολεμική.
Και τα μαντάτα είναι άσχημα παντού: Η Κίρχνερ έπεσε. Η Αργεντινή έπεσε.
Η Λατινομαμερικάνικη συμμαχία που θα μπορούσε να αποτελέσει ανάχωμα στον αισχρό αμερικάνικο ιμπεριαλισμό διαλύθηκε.
Τα επόμενα χρόνια θα δούμε στις χώρες αυτές περισσότερη οικονομική και όχι μόνο βία, πραξικοπήματα και άλλες ομορφιές της CIA like good old times.
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο Τσίπρας προωθεί την ¨ενταξιακή προοπτική» της Τουρκίας, οι ΝΔτες δεν μπορούν να κάνουν εκλογές και ο ελληνικός τραγέλαφος απογειώνεται σε νέα βάθη γελοιότητας.
Παράλληλα, το «αμυντικό» δόγμα που προωθείται από τους εκσυγχρονιστές από το 90 και υπηρετείται τυφλά από όλες σχεδόν τις επόμενες κυβερνήσεις, το δόγμα Ελλάδας-Ισραήλ στο οποίο προστέθηκε εσχάτως κι η Αίγυπτος, δόγμα που κάποιος οπαδός της real politic θα μπορούσε να υποστηρίξει σε καιρό ειρήνης, τώρα απλά μας βάζει στην καρδιά των επιθετικών δογμάτων.
Δεν προστατεύει το Ισραήλ εμάς. Θα μας πάρει μαζί του στον τάφο του αν αναφλεγεί η Μέση Ανατολή με την εμπλοκή των μεγάλων παιχτών.
Ο πλανήτης είναι ένα καζάνι που βράζει. Ο Πούτιν αυτοσυγκρατείται εδώ και πολύ καιρό. Οι Κινέζοι είναι εξωτερικά βούδες μα σκέφτονται σιωπηλά σαν το Λάο Τσε: Θέλουν τη σινική θάλασσα και τα πετρέλαια τους όπως και δήποτε εις βάρος των χωρικών υδάτων γειτονικών χωρών και το ΝΑΤΟ όχι μόνο τους περιορίζει αλλά υποδαυλίζει εθνικά μίση.  Όλοι πλέον εξετάζουν τις συμμαχίες τους, μετράν το ζύγι, για να δουν τις πιθανότητες τους σε αυτό που μέρα με τη μέρα ρίχνει την ανθρωποφάγα σκιά του όλο και περισσότερο πάνω από όλο τον πλανήτη. Μερικά μόνο «ατυχήματα» απέχουμε από κάτι που όλοι μας ή σχεδόν όλοι μας ελπίζουμε να μην ξαναζήσουμε: Έναν ακόμη παγκόσμιο πόλεμο.
Αυτός ήταν κι εξαρχής ο λόγος που έδωσα τόση έμφαση περιγράφοντας έγκαιρα το Συριακό και το Ουκρανικό σε πείσμα των καιρών. Ελπίζω να μην είναι πολύ αργά πλέον. 


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.gr, 25/11/2015
Read More »

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Πως έχασα τον πόλεμο κατά των υπερμικροβίων


(Σήμερα, 18 Νοέμβρη, είναι η Ευρωπαϊκή μέρα κατά των αντιβιοτικών. Διαβάστε το γιατί καθώς και το γιατί είναι πολύ αργά, σε άρθρο μου που αναδημοσιεύω από προηγούμενο τεύχος του Holistic Life)

Εκεί έξω μαίνεται ένας ακόμη πόλεμος, αόρατος στο γυμνό οφθαλμό. 
Είναι ο πόλεμος κατά των υπερμικροβίων.
Και τον χάνουμε.
Και ο λόγος που τον χάνουμε είναι η ανθρώπινη απληστία σε συνδυασμό με την έλλειψη ιατρικής και όχι μόνο κουλτούρας που διαμόρφωσαν συνθήκες πολύ δυσοίωνες για την παγκόσμια δημόσια υγεία.
Για δεκαετίες οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες σε συνεργασία όχι μόνο με κυκλώματα γιατρών αλλά και με παγκόσμιους και τοπικούς οργανισμούς υγείας εκτόξευαν σκόπιμα τις πωλήσεις φαρμάκων.
Οι γιατροί υπερσυνταγογραφούσαν κι οι ιατρικοί πελάτες υπερκατανάλωναν αντιβιωτικά για ψύλλου πήδημα.
Η χώρα μας δε είναι, υπερβολική και επιπόλαια ως συνήθως είναι η πρωταθλήτρια στην υπερκατανάλωση αντιβιοτικών. 
Όπως περιέγραφα με λυσσαλέα επιμονή και απόλυτα δικαιολογημένη αίσθηση του κατ’ επείγοντος της κατάστασης στο βιβλίο μου ¨Θανάσιμες Θεραπείες¨(εκδόσεις ETRA 2011), σε αυτή την οργανωμένη παράνοια συνέβαλαν και η  βιομηχανία κρέατος που έκανε κατάχρηση αντιβιοτικών όχι μόνο για λόγους θεραπευτικούς αλλά και για να αυξήσει την παραγωγή της καθώς και άλλοι μεταλλαξιογόνοι ανθρωπογενείς παράγοντες (περισσότερα για τις βρώμικες πρακτικές της βιομηχανίας κρέατος στο βιβλίο μου Παρά Φύση, εκδ ETRA, 2014).
Τα τελευταία δε χρόνια, νέα αντιβιοτικά αναπτύχθηκαν για «προκατασκευασμένες» καινές επιδημίες, με πιο τρανταχτό παράδειγμα τη γρίπη των χοίρων. Στο όνομα της ανθρωπότητας κηρύξαμε τον πόλεμο στη φύση και οι ειδικοί κινδυνολογούσαν ασύστολα για κάποια τυχαία «φυσική» μετάλλαξη που θα έφερνε μια καινούρια φοβερή επιδημία, όταν στην πραγματικότητα οι ανθρωπογενείς μεταλλάξεις ήταν πολύ πιο επικίνδυνες και προβλέψιμες στο βαθμό επικινδυνότητας που τυχόν μπορεί να έχουν.
Ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι, για μια ακόμη φορά, ο άνθρωπος.
Αυτές οι συνθήκες δημιούργησαν αυτό που περιγράφεται ως το «γυμναστήριο» των μικροβίων.
Καλούμενοι να αντιμετωπίσουν μεγάλες ανθρωπογενείς εξελικτικές πιέσεις, οι μικροοργανισμοί αποκτούσαν και συνεχίζουν να αποκτούν ανοσία (αντοχή-ανθεκτικότητα-αντίσταση είναι οι προτεινόμενοι επιστημονικοί όροι) στα φάρμακα και μάλιστα, όσο πιο συχνά ερχόντουσαν σε επαφή με αυτά, τόσο μεγαλύτερη και πιο γρήγορη ήταν η «ανοσία» που αποκτούσαν, με αποτέλεσμα, να υπάρχουν σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες στελέχη μικροβίων απέναντι στα οποία τα φάρμακα που διαθέτουμε είναι άχρηστα.
Κάπως έτσι αναπτύχθηκε ένας άνισος αγώνας δρόμου ανάμεσα στην ιατρική και τα μικρόβια στον οποίο το προβάδισμα το έχουν σαφώς τα μικρόβια καθώς νέα αποτελεσματικά φάρμακα είναι δύσκολο να αναπτυχθούν και οι εταιρίες είναι πολύ πιο αργές από τα μικρόβια. Και είναι αναμενόμενο: Τα μικρόβια παλεύουν για τη ζωή τους ενώ αρκετές φαρμακευτικές, γιατροί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι παλεύουν για την τσέπη τους. 
Το φαινόμενο της μικροβιακής αντίστασης το είδαμε πρόσφατα να συμβαίνει με τρομακτική ταχύτητα στην κατάχρηση του αντιγριπικού Tamiflu το οποίο πούλησε σαν τρελό μέσα στον πανικό που σκοπίμως δημιουργήθηκε για τις καινές γρίπες.
 Το αποτέλεσμα;
Αυτό το περιγράψαμε κατά αποκλειστικότητα στις «Θανάσιμες Θεραπείες» (εκδ Etra 2011):
«Το 2009 αποκαλύφτηκε πως το tamiflu ήταν πλέον κατά 99% αναποτελεσματικό κατά του κυρίαρχου στελέχους της κοινής γρίπης στις ΗΠΑ. Ο ιός είχε ήδη αποκτήσει αντίσταση.
Ο Dr Kent Sepkowitz δήλωσε: «Είναι σοκαριστικό. Ποτέ πριν δεν χάσαμε αντιβιοτικό τόσο γρήγορα. Με άφησε άναυδο...»
Εμάς πάλι όχι.
Κι αυτό γιατί ο εφευρέτης ενός από τα πιο χρήσιμα φάρμακα στην ιστορία της ανθρωπότητας, της πενικιλίνης, ο Αλέξανδρος Φλέμινγκ, περιέγραφε στην βράβευση του με Nobel το φαινόμενο της μικροβιακής αντίστασης ήδη από το 1945.
Φυσικά ακόμη κι ο Φλέμινγκ περιέγραφε τις συνέπειες της κακής χρήσης των φαρμάκων όσον αφορά την υποδοσολογία, το να παίρνουν οι ασθενείς δηλαδή λιγότερη πενικιλίνη από όσο έπρεπε. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το φάρμακό του θα καταστρεφόταν για τον αντίθετο λόγο: την υπερσυνταγογράφηση και την υπερκατανάλωση αντιβιοτικών όπως στην πραγματικότητα συνέβη και εξακολουθεί να συμβαίνει.
Σήμερα η κατάσταση τείνει να ξεφύγει εκτός ελέγχου.
Κάθε χρόνο 700000 άνθρωποι πεθαίνουν από ανθεκτικές στα φάρμακα λοιμώξεις και η τάση βαίνει διαρκώς επιδεινούμενη με προβλέψεις τόσο δυσοίωνες που υπάρχουν εκτιμήσεις, ορθές ή όχι για 10 εκατομμύρια θανάτους ετησίως από το 2050.
Η κατάσταση είναι τόσο άσχημη σήμερα που η μακροχρόνια νοσηλεία στις εντατικές και σε άλλους νοσοκομειακούς χώρους, τις μετατρέπουν σταδιακά όχι μόνο σε εκκολαπτήρια ακαταμάχητων λοιμώξεων αλλά και σε πιθανές επιδημικές εστίες.
Είναι τόσο άσχημη που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ/WHO) σήμερα περιγράφει: «Χωρίς επείγουσα, συντονισμένη δράση, ο κόσμος κινείται προς μια μετααντιβιοτική εποχή κατά την οποία κοινές λοιμώξεις και μικροτραυματισμοί που για δεκαετίες ήταν αντιμετωπίσιμα, θα μπορέσουν ξανά να σκοτώσουν».
Και αλλού: «Το πρόβλημα είναι τόσο σοβαρό που απειλεί τα επιτεύγματα της σύγχρονης ιατρικής»
Είναι τόσο σοβαρό που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα το 2014 κήρυξε τον πόλεμο κατά των υπερμικροβίων ενώ το 2015 αποφάσισε να διπλασιάσει τις κυβερνητικές προσπάθειες σε αυτό το μέτωπο.
Μάταια. Οι συνθήκες που οδηγούν σε αυτές τις δυσοίωνες προβλέψεις έχουν ήδη εδραιωθεί για τα καλά εδώ και δεκαετίες ενώ οργανισμοί και κυβερνήσεις και υπό τη γενναιοδωρία των φαρμακευτικών εταιριών, όχι μόνο κάναν τα στραβά μάτια στην υπερσυνταγογράφηση και υπερκατανάλωση αντιβιοτικών αλλά και πετούσαν ένα σκασμό λεφτά σε αγνώστου επικινδυνότητας και αποτελεσματικότητας φάρμακα και εμβόλια για «μαϊμού» «φυσικές» επιδημίες όπως αυτές των πουλερικών και των χοίρων.
Είναι ενδεικτικό πως ο ΠΟΥ που σήμερα περιγράφει την δυσοίωνη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με τα μελανότερα των χρωμάτων, μόλις το 2012 ανακήρυξε το εν λόγω έτος ως έτος κατά της μικροβιακής αντίστασης.
Φυσικό είναι: αφού όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν πολύ απασχολημένος για να προωθεί την κατασπατάληση κονδυλίων και επιστημονικών ανθρωποωρών για την καταπολέμηση χολυγουντιανών υπερπαραγωγών με πρωταγωνιστές φανταστικές επιδημίες.
Ακριβώς επειδή τα πράγματα είναι σήμερα τόσο άσχημα, από το 2005 και σε ηλικία τριάντα χρονών επιδόθηκα σε μια μοναχική εκστρατεία κατά της εκστρατείας των φανταστικών επιδημιών προειδοποιώντας ότι ο πραγματικός κίνδυνος βρίσκεται στις πρακτικές της φαρμακοβιομηχανίας και του ιατρικού κατεστημένου.
Σήμερα ελάχιστοι θα τολμούσαν να το αμφισβητήσουν αυτό. Αλλά ελάχιστοι επίσης θα τολμήσουν να αποδώσουν ευθύνες σε αυτούς που έφεραν στα πράγματα σε αυτό το σημείο, πόσο μάλλον τα εύσημα σε αυτούς που προσπάθησαν να αποτρέψουν το να έρθουν τα πράγματα σε αυτό το σημείο.
Ο κόσμος από την άλλη, έχει τόσο αργά αντανακλαστικά που δεν καταλαβαίνει τίποτε μέχρι τα δεινά να αποκτήσουν σάρκα και οστά και να τα νιώσουν στο πετσί τους.
Δυστυχώς, τότε είναι συνήθως πολύ αργά.
Θυμηθείτε ότι ο γιατρός που τυχόν σας έγραψε περιττή αντιβίωση για να τα τσεπώσει δεν είναι απλά ένας κοινός απατεώνας. Έχει εγκληματήσει όχι μόνο απέναντι σας αλλά απέναντι σε ολόκληρη την ανθρωπότητα και τις μελλοντικές γενιές της.
Ακόμη και τα μικρόβια αντιστέκονται απέναντι σε αυτά που τα σκοτώνουν κι εξελίσσονται ώστε να τα ξεπεράσουν.
Εμείς πότε θα εξελιχθούμε;

Εμείς πότε θα αντισταθούμε; 

(Τα σημεία διανομής του Holistic life εδώ)
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 18/11/2015
Read More »

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Παρ-ISIS



Η Ευρώπη δολοφονήθηκε.

Από Τζιχαντιστές.

Που εξοπλίστηκαν και εκπαιδεύτηκαν από τις ελίτ του δυτικού κόσμου και τους άραβες σύμμαχους τους.

Πριν μερικές βδομάδες σας περιέγραφα ότι είναι τέλος εποχής.

Μια εποχή όπου τα συμπτώματα της προηγούμενης περιόδου θα γίνουν οι αιτίες για έναν ιστορικό φαύλο κύκλο.

Πριν από χρόνια στο άρθρο μου "Συρία, το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας", επέμενα ότι το Συριακό θα θρυμματίσει την παγκόσμια σταθερότητα.
Συμπλήρωνα ότι το λογαριασμό θα τον πληρώσει η Ευρώπη.

Το χτύπημα στη Γαλλία στις 13 Νοέμβρη του 2015 θα μπει στα text book της τρομοκρατίας. Αποτελεί κλασσική τρομοκρατία μεγάλης κλίμακας.

Το μήνυμα ήταν σαφές.

Δεν είστε ασφαλείς.

Όπου και να στε.

Σε εστιατόριο, σε θέατρο, σε στάδιο, δεν είστε ασφαλείς.

Ο τρόπος ζωής σας απειλείται.

Το μήνυμα είναι σαφές και ηχηρότατο. Η διαχείριση του είναι όμως είναι ένα άλλο εξίσου σημαντικό ζήτημα.

Η 11η Σεπτέμβρη της Ευρώπης έχει θέσει τη Γαλλία ουσιαστικά υπό στρατιωτικό νόμο με τα σύνορα της να χουν προσωρινά κλείσει.

Ο ευρωπαϊκός ολοκληρωτισμός περνάει από τα κουφάρια της ανοιχτής Ευρώπης.

Προειδοποιούσαμε για το φαινόμενο των Ευρωπαίων τζιχαντιστών. Μάταια. Η κοινή γνώμη αδιαφορούσε και δεν άσκησε πιέσεις για να σταματήσει το αίσχος στη Συρία.
Τώρα είναι πλέον αργά.

Τα πράγματα σέρνονται στην κατεύθυνση της σύγκρουσης των πολιτισμών όπως την είχε οραματιστεί ο Χάντιγκτον, με τη Συρία και την Ουκρανία να αποτελούν τα hotspots της γεωπολιτικής σκακιέρας.
Η Κίνα έχει τα δικά της της hotspot στο σινικό ωκεανό και η προσέγγιση της με την εθνικιστική Ταιβάν είναι η εξαίρεση σε ένα κόσμο ρήξεων.
Ένας καινούριος κόσμος γεννιέται. Φριχτότερος από αυτόν που γνωρίζαμε. Και για αυτό το έκτρωμα υπεύθυνες είναι οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ και η μαλακία που δέρνει την κοινή γνώμη.

Μιλώντας για τρομοκρατία, μια μικρή αναφορά στο θέμα Πανούση για να γυρίσουμε στα γεωπολιτικά: Το θέμα είναι εξόχως μεγάλο. Γιατί οι καταγγελίες του πρώην υπουργού προστασίας του πολίτη είναι σοβαρότατες. Το ζήτημα είναι το ποιος είναι ο πιο ασόβαρος: Ο πρώην υπουργός ή αυτοί που υποβαθμίζουν το θέμα χωρίς καν να έχουν εξετάσει τις καταγγελίες στο όνομα μιας αριστερής ηθικής 
υπεροψίας και μιας συντροφικής ομερτά;

Η αναφορά πως το διαβατήριο ενός από τους τρομοκράτες της 13 Νοέμβρη, καθώς οι περισσότεροι ήταν μάλλον γαλλικής υπηκοότητας, είχε σφραγιστεί στη Λέρο, καταρρίπτει τον αφελή μύθο πως τζιχαντιστές δεν μπορούν να παρεισφρήσουν στις τεράστιες προσφυγικές ροές. Μύθο, που συγκρίνεται στην επικίνδυνη απλοϊκότητα του με τον ακόμη πιο επικίνδυνο μύθο πως οι περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται σε αποστολή να καταστρέψουν το δυτικό κόσμο. Φυσικά και δεν είναι: Κάποιοι όμως, ελάχιστοι αλλά υπαρκτότατοι, είναι.

Η υποτιθέμενη αριστερή κυβέρνηση βάζει και αυτή σαν εθελόδουλος αμερικανογερμανοτσολιάς που είναι, το χέρι της στο να πάμε σε Γ παγκόσμιο πόλεμο, υπογράφοντας κι αυτή τη συμφωνία περαιτέρω πρόσδεσης της επίσης χρεωκοπημένης Ουκρανίας στην υπό διάλυση ΕΕ, σε μια ΕΕ που έχει να αντιμετωπίσει την ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας, τις απαιτήσεις μιας Μ.Βρετανίας που αν δεν ικανοποιηθούν μπορεί να σημάνει μια Ευρώπη χωρίς Αγγλία, που αντιμετωπίζει το πραξικόπημα του Πορτογάλου Πρόεδρου κατά της εκλογικά νικηφόρας ενωμένης αριστεράς με απόλυτη κατανόηση.

Περιγράφαμε πως οι πολιτικές της ΕΕ θα απειλούσαν υπαρξιακά την Ευρώπη. Αυτό ήδη συμβαίνει. 
Κατά τόπους και κατά κύματα από διαφορετικές πηγές.
Κι αυτό δεν φαίνεται ικανό να αναχαιτιστεί γιατί τα προβλήματα διογκώνονται αντί να λύνονται και απλά συγκαλύπτονται και κρύβονται από τη μαρτυρία της κοινής γνώμης.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του εξισορροπιστή. Όχι όμως με μια ακόμη κυβέρνηση που ο βουλευτής της Συμμορέλος βάζει τα γυαλιά σε Γεωργιάδη και Μητσοτάκη, λέγοντας σε ζωντανή μετάδοση πως και να μην υπήρχε το μνημόνιο θα έπρεπε να είχε εφευρεθεί.
Ακριβώς ότι δηλαδή ίσχυε για την 11η Σεπτέμβρη του 2001, τη μέρα που άλλαξε τον κόσμο προς το κατά πολύ χειρότερο. Και ίσως κι ότι ισχύει για την 13 Νοέμβρη του 2015.
Δε λέγαμε να ανοίξουμε τα μάτια μας όταν μπορούσαμε να αλλάξουμε κάτι. Τώρα δεν θα μπορούμε να τα κλείσουμε από τις φρίκες που έρχονται.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.gr, 15/11/2015
Read More »

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Ο Φίλης και η ... Φυλής


Νομίζαμε ότι είχαμε ξεμπερδέψει από το παλιό πολιτικό κατεστημένο.
Το καινούριο όμως, όπως άλλωστε είχαμε προ καιρού προειδοποιήσει, το βγάζει ασπροπρόσωπο και συχνά το ξεπερνά.
Όσο βαθαίνει η κρίση, τόσο ο ξεπεσμός του πολιτικού προσωπικού μεγαλώνει. Άπατο το βαρέλι της ξεφτίλας.
Νομίζαμε ότι είχαμε ξεφορτωθεί τον Πάγκαλο και να σου άξιος διάδοχος του ο Νίκος Φίλης.
Ο άνθρωπος που τα χει κάνει όλα … Φυλής, πουτάνα δηλαδή.
Μετά τον Μαριαντουανετισμό των μακαρονιών του και των πενταροδεκάρων του, ο Φίλης κατακτά όλη την προσοχή της κοινής γνώμης με την επιμονή στη θέση του πως δεν υπήρξε γενοκτονία των ποντίων. απλά εθνοκάθαρση, λειτουργώντας ως ζωντανός αντιπερισπασμός – για μια ακόμη φορά.
Το κάνει αυτό από το πόστο του Υπουργού παιδείας.  
Καθώς γνωρίζω ότι η ιστορία γράφεται από τους κάθε φορά νικητές, κρίνω τον ιστορικό αναθεωρητισμό ως κάτι το επιστημονικά ωφέλιμο.
Όταν όμως ο αναθεωρητισμός κινείται από πολιτικά έλυτρα, τότε είναι απλά προπαγάνδα, χυδαία όσο και η προηγουμένως κυρίαρχη μορφή της.
Μάταια λοιπόν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την επιστημονικότα ο κος Φίλης όταν πάσχει από ανίατο ρεπουσισμό που όχι απλά αλλοιώνει ή επιχειρεί να διαγράψει την ιστορική μνήμη αλλά και δίνει πατήματα σε χώρες κακοποιούς.
Για αυτό άλλωστε έγινε και ο ήρωας τουρκικών εφημερίδων.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η διάκριση ανάμεσα στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση δεν καλώς ορισμένη. Τα κοινά στοιχεία που περιέχονται στους δύο όρους είναι πολύ περισσότερα από επιμέρους διαφορές.
Ο όρος γενοκτονία επινοήθηκε μετά το ολοκαύτωμα των Εβραίων. Δεν περιορίστηκε όμως στο ιστορικό αυτό στιγμιότυπο ενώ απέκτησε και θέση στη φαρέτρα του διεθνές δικαίου.
Αυτό ακριβώς αρνείται ο κος Φίλης, περιορίζοντας τη γενοκτονία στο αρχικό ιστορικό στιγμιότυπο της, αφαιρώντας από τη γενοκτονία των ποντίων αξιώσεις κατά των δραστών.
Γιατί αν κάτι χαρακτηριστεί ως γενοκτονία, η «διεθνής κοινότητα» οφείλει να κινηθεί κατά των δραστών, ενώ στην εθνοκάθαρση οι αντιδράσεις της διεθνής κοινότητας δεν προκαθορίζονται από κάποιο καλώς ορισμένο πλαίσιο.
Πώς να μην λατρέψουν το Φίλη οι Τούρκοι;
Και πώς να μην λατρέψουν και τον Πρωθυπουργό του όταν αυτός επιμένει στην ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην ΕΕ αρκεί αυτή να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Αυτό το αρκεί δεν αρκεί.
Δεν χρειάζεται να δει ο Πρωθυπουργός το τι κάνει ο Σουλτάνος Ερντογάν στους Κούρδους και τι έχει κάνει στα πολιτικά δικαιώματα στην Τουρκία.
Ας ρίξει μια ματιά στο χάρτη της Μεσογείου να δει κατά που πέφτουν τα κατεχόμενα.
Είμαι από αυτούς που θα ήθελα να είχαμε πολύ καλύτερες σχέσεις με την Τουρκία αλλά όχι με τον οθωμανικό ιμπεριαλισμό που κυβερνά σήμερα μετά από μια εκστρατεία τρόμου και καταστολής.
Την ίδια στιγμή που ο Τσίπρας κάνει σήμα για να μπει η Τουρκία στην ΕΕ, η ΕΕ μέσω Γιούνγκερ προτείνει –ή μάλλον επιβάλλει- στο όνομα του προσφυγικού περισσότερες γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο παραβλέποντας σκόπιμα πως η Τουρκία είναι κατά πολύ περισσότερο μέρος του προβλήματος και λιγότερο της λύσης.
Στα τέσσερα η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να ξεχνάει το ποιος είναι αυτός που πληρώνει και ποιος η πουτάνα.
Η Ουκρανία της μεσογείου φυσικά και δεν νοείται να έχει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.
Ξέρουμε τι πρέπει να γίνει για να λυθεί το προσφυγικό. Το έχω προτείνει κατά το παρελθόν.
Αντί αυτού κι ενώ προ εβδομάδων η κουβέντα στην ΕΕ ήταν να γίνει επιμερισμός των ροών ανάλογα με το ΑΕΠ της κάθε χώρας μέλους, πετάνε 100000 πρόσφυγες στα βαλκάνια με 50000 από αυτούς στην Ελλάδα ενώ υπαινιχτικά αλλά δημοσίως δηλώνουν πως η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα στην εθνική κυριαρχία γιατί δεν είναι χώρα κυρίαρχη.
Και την ίδια στιγμή η Μέρκελ αναγνωρίζει πως υπάρχει κίνδυνος να ξεσπάσουν ένοπλες συγκρούσεις στα βαλκάνια λόγω του προσφυγικού.
Που θα βρει τη χώρα μας ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Φοβάμαι πολύ πιο κοντά στο μάτι του κυκλώνα από ότι την τελευταία φορά.
Η πιο φτωχοποιημένη χώρα της Ευρώπης, μετά από χωματερή χρέους έχει ήδη γίνει και χωματερή ανθρώπων. Από τους 50000 πρόσφυγες που γαλαντόμα μας επιμερίζει, η ΕΕ θα δίνει επιδότηση ενοικίου μόνο για τους 20000, και αυτό προβλέπεται για ένα μικρό μόνο διάστημα.
Επιδότηση υποκρισίας.
Το γνωρίζαμε και το περιγράψαμε πως αυτή η κυβέρνηση θα έπαιζε το προσφυγικό ως το καλό της χαρτί εντός και εκτός της χώρας.
Προσπάθησε λοιπόν, εύλογα μεν αλλά για μια ακόμη φορά εντελώς αποτυχημένα, να το συνδέσει με το θέμα του χρέους.
Πήρε κάτι ψιλά και τα αρχίδια της. Τίποτε από τα δύο δεν θα βοηθήσει την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας αλλά μια χαρά εξυπηρετείται η υπόλοιπη ΕΕ από την αξιοκαταφρόνητη στάση της χώρας.
Και είναι οι πολιτικές της εξαθλίωσης, της μεταχείρισης των πολιτών μιας χώρας ως ισχνότατες φορολογικές αγελάδες και υποζύγια που κάνουν χέρια να σηκώνονται και να πέφτουν στο κεφάλι βουλευτών. Η στάση Φίλη ήταν απλά ο πυροκροτητής.
Το να χτυπάς βουλευτή σήμερα για κάποιους είναι επικίνδυνη εκτροπή. Για άλλους είναι είναι ένα καλό ξεκίνημα. Ακόμη και αν αυτό έγινε με τον λάθος άνθρωπο.
Ο Φίλης δεν είχε μόνο θαυμαστές στην Τουρκία. Από τον Τατσόπουλο μέχρι τον Πρετεντέρη όλο το Ευροφεντεραλιστικό σκυλολόι, έσπευσε να υπερασπιστεί τον Φίλη στο όνομα του «επιστημονισμού» και της ελευθερίας της γνώμης με πρώτη και καλύτερη τη Ρεπούση.
Ο εκφυλισμένος διεθνισμός, μιας και θέλει δύο «έθνη» και όχι κανένα  για να ξεκινήσει, κύλησε και βρήκε τον ιμπεριαλισμό της παγκοσμιοποίησης και την ευρωπαική γερμανοκρατούμενη εκδοχή του.
Είναι μια ευχάριστη και συνεργάσιμη κυβέρνηση αυτή των διεθνιστών όπως περιγράφει και ο Μοσχοβισί.
Δίνουν τα πάντα για να πάρουν τα αρχίδια τους.
Μα δεν το κανουν πρόθυμα. Για αυτό και δεν κάνουν τίποτε. Και δέκα μέρες κοσκινίζουν για να ζυμώσουν ισοδύναμα. Και μετά δεν έρχεται η δόση. Και γίνονται δοσή-λογοι.
Είμαστε μια χώρα γνωστή ανάμεσα σε άλλα και για τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους μας. Τώρα επιτέλους αυτοί αντιπροσωπεύονται επάξια από μια αναποφάσιστη κυβέρνηση.
Θα πληρώσει λοιπόν αυτή τα σπασμένα και τα δικά της και δυστυχώς και των προηγουμένων. Όταν δε θα μπορούμε πλέον να τα πληρώνουμε άλλο εμείς.
Ήδη αμερικάνικα επιτελεία βλέπουν κοινωνικό ξέσπασμα στην Ελλάδα.
Η βιτρίνα της δεύτερης φοράς δεν αρκεί για να συγκαλύψει τα πραγματικά βιοτικά προβλήματα στην Ελλάδα.
Το προσφυγικό και το βάρος που η ΕΕ μας ρίχνει μονομερώς δεν βελτιώνουν τις συνθήκες του βίου στην Ελλάδα ούτε για τους Έλληνες ούτε για τους πρόσφυγες. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες έχουν γίνει μετανάστες και ακόμη περισσότεροι θα ακολουθήσουν.
Ελάχιστοι πρόσφυγες και μετανάστες έχουν πρόθεση να μείνουν στη χώρα.
Γιατί άραγε;
Προ ημερών στο Μενίδι, τέσσερις άνθρωποι πέθαναν από μια βροχόπτωση. Με την κάθε κακοκαιρία στην Ελλάδα θα πεθαίνουν δεκάδες άνθρωποι που δεν έχουν πλέον ιδρύματα ή δεν μπορεί η οικογένεια τους να τους στηρίξει.
Κι αυτοί θα πεθαίνουν στη στεριά υπό την απόλυτη ευθύνη της ελληνικής πολιτείας, θύματα ενός οικονομικού πολέμου στον οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις βρίσκονται στο πλευρό αυτών που επιβουλεύονται την χώρα.
Και μιας και αναφερόμαστε σε ιθαγενείς και μετανάστες και πρόσφυγες και εθνικά θέματα και όλα τούτα τα ωραία, ας μιλήσουμε και για ένα τελευταίο.
Την ιθαγένεια και το τι επιδίωξε να κάνει με αυτήν η Θεία Τασία Χριστοδουλοπούλου.
Η Τασία είχε δίκιο όταν έλεγε ότι στο σύνταγμα και γενικά στην ελληνική πολιτεία οι όροι ιθαγένεια και υπηκοότητα είναι ταυτόσημοι.
Κάκιστα.
Γιατί ο όρος υπηκοότητα είναι απόλυτα αναχρονιστικός, απομεινάρι της οθωμονοκρατίας ή της βαυαροκρατίας.
Με εξαίρεση πχ τη βρετανική κοινοπολιτεία όπου λόγω του στέμματος οι πολίτες αναφέρονται και ως υπήκοοι (subjects) λέξη που προφανώς περιγράφει σχέσεις υποτέλειας.
Στο δυτικό κόσμο χρησιμοποιείται ευρέως ο όρος «ιδιότητα του πολίτη», citizenship. Αυτή ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες όπου δημιουργήθηκε ένα κράτος αποδίδεται με διαφορετικά κριτήρια.
Σε χώρες της Αμερικής τις οποίες «απαλλοτρίωσαν» ευρωπαίοι έποικοι μέσω συνήθως γενοκτονιών, η ιδιότητα του πολίτη αποδίδεται αυτόματα σε όσους έχουν γεννηθεί στη χώρα. Πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς για χώρες που επικράτησαν οι έποικοι;
Σε χώρες της Ευρώπης με μεγαλύτερο ιστορικό παρελθόν άλλες από αυτές αποδίδουν την ιδιότητα του πολίτη με το κριτήριο του αίματος, δηλαδή πρέπει να έχεις τουλάχιστον ένα γονέα πολίτη της χώρας για να την αποκτήσεις αυτόματα, ενώ σε άλλες χώρες υπάρχει μικτό το κριτήριο του τόπου και του αίματος.
Με άλλα λόγια, οι ιστορικές συγκυρίες κατά τη δημιουργία ενός κράτους καθόρισαν το πώς αυτό αποδίδει την ιδιότητα του πολίτη.
Το δικό μας κράτος θεωρήθηκε σωστά ή λάθος ότι κατά την ίδρυση του εμφάνιζε μεγάλη βαθμό εθνικής ομογένειας και ως εκ τούτου ο αναχρονιστικός όρος υπηκοότητα ταυτίστηκε με τον όρο ιθαγένεια.
Και υπάρχει σοφία σε αυτήν τη στρεβλή σύνδεση. Γιατί ακόμη και σήμερα, όσοι ζουν στην Ελλάδα, ιθαγενείς και μη δεν είναι πολίτες. Είναι υπήκοοι ενός προτεκτοράτου.
Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά αναγκάζομαι να μπαίνω στα καπνοχώραφα των χαραμοφάιδων ειδικών και των πολιτικών επιχειρώντας να διαλύσω στρεβλώσεις που από κοινού έχουν δημιουργήσει. Και αυτό γιατί ξέρω τι καπνό φουμάρουν .
Τις απολογίες μου για εκείνη τη μικρή μειοψηφία ακαδημαικών που πασχίζουν και κοπιάζουν για να προσφέρουν σε αυτή την μάταια χώρα.
Μια ερώτηση μόνο στον κύριο Φίλη: Όταν ένα πόντιο παιδί που έχει ακούσει τις εξιστορήσεις του από τους παππούδες του για τη φρίκη των γενοκτονιών και μετά ακούει τον υπουργό παιδείας του να του λέει λίγο πολύ ότι από όλες τις γενοκτονίες, που εντάξει, πριν το ολοκαύτωμα δεν τις λέγαν γενοκτονίες, αλλά κάποτε υπήρχαν και βιασμοί που δεν τιμωρούνταν, ότι από όλες τις γενοκτονίες μόνο αυτή οφείλεται να διώκεται, που λέτε να στραφεί το μυαλό του; Ακριβώς εκεί που το στέλναν και οι πολιτικές των προκατόχων σας.
Κι εντάξει κε Φίλη, δεν πρόκειται να διωχθείτε για τις προχώ απόψεις σας, εγώ τουλάχιστον θα σας υπερασπιζόμουν απέναντι σε ένα τέτοιο διωγμό –εδώ δεν έχουν διωχθεί ο Πρετεντέρης και ο Μανδραβέλης κι η Τρέμη και άλλοι πιο καλοπληρωμένοι μέχρι προσφάτως προπαγανδιστές που συστηματικά συγκάλυπταν την καταστροφή της χώρας στο όνομα του εκσυγχρονισμού, από εσάς θα ξεκινήσουμε;
Μπορείτε να λέτε λοιπόν ότι σας κατέβει στο κεφάλι. Δεν θα διωχθείτε ως «επιστήμονας» ή δημοσιογράφος.
Ελπίζω όμως να διωχθείτε ως βουλευτής και υπουργός μιας ακόμη μνημονιακής κυβέρνησης, της πιο υποκριτικής όλων.
Δε θα ναι γενοκτονία των ελίτ. Πείτε το εθνοκάθαρση.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 6/11/2015  
Read More »

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Τέλος εποχής


Ρίξτε μια ματιά απέξω από το παραθύρι σας.
Δε θα δείτε μόνο την ελληνική κρίση. Με αυτήν άλλωστε είμαστε συγκάτοικοι για όσο και για όσους έχουν ακόμη σπίτια.
Θα δείτε μια παγκόσμια κρίση και τη χυδαιότητα των διεθνών ελίτ σε όλη της το μεγαλείο.
Θα δείτε τη Γερμανία να ανοιγοκλείνει τις ευρωπαϊκές συνθήκες κατ όπως τη βολεύει.
Το δίκιο του ισχυρού είναι συχνά υπέρτερο όλων των άλλων.
Θα ακούσετε τον Νετανιάχου, πανέτοιμο για ένα νέο ολοκαύτωμα κατά των Παλαιστινίων, να μας δίνει απλόχερα ευκαιρία για ιστορική αναθεώρηση καθώς το ολοκαύτωμα ήταν αποκλειστική ευθύνη των … Παλαιστινίων και τη Μέρκελ να επαναλαμβάνει το ότι η Γερμανία αναλαμβάνει πλήρως τις ευθύνες της… Όχι βέβαια την ευθύνη για το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις προς την Ελλάδα. Ποιος τη γαμεί αυτήν.
Θα δείτε τον Ερντογάν να παίρνει ανταλλάγματα από την Ευρώπη για να συνεχίζει να σκοτώνει Κούρδους και να συνεχίζει το λαθρεμπόριο προσφύγων και τις μπίζνες με τα τζιχάντια.
Θα δείτε τη Γερμανία να μας νουθετεί να συνεργαστούμε με την Τουρκία κάνοντας το Αιγαίο μια πελώρια γκρίζα ζώνη. Μα το κάνουμε. Οι λαθρέμποροί μας τουλάχιστον το κάνουν. Η μεσόγειος ανήκει στους λαθρέμπορους της.
Όχι πια όμως. Αφού οι Ευρωπαίοι διαλύσαν μαζί με τους διάτλαντες τη Μ.Ανατολή τώρα στέλνουν … στόλο στη μεσόγειο να ψαρέψουν λαθρέμπορες.
Αναπόφευκτα λοιπόν περισσότεροι νεκροί πρόσφυγες και μετανάστες.
Θα δείτε το Ιράν και εν μέρει και το Ιράκ να χουν συμμαχήσει πρακτικά με τη Ρωσία στο συριακό με την Κίνα να κρατά διακριτικά το φανάρι.
Θα δείτε το καλό BBC ανερυθριάστα να προπαγανδίζει πως ο Πούτιν δημιουργεί πρόσφυγες και νεκρούς ενώ τόσο καιρό οι δυτικοί στηρίζαν τη δημοκρατία στη Μ.Α δείχνοντας πλάνα από αντάρτες «δημοκράτες» «Σύριους» να καταστρέφουν με αντιαρματικό συριακό τάνκ φωνάζοντας ως τζιχαντιστές που θέλουν να κρυφτούν μα η χαρά δεν τους αφήνει Allahu akbar που παρεμπιπτόντως ήταν και οι δύο πρώτες λέξεις του εθνικού ύμνου της Συρίας των Άσαντ.
Θα δείτε τη Hilary Clinton να εξετάζεται αμετανόητη από επιτροπή του Κονγκρέσου για το ρόλο της στη διάλυση της Λιβύης. Όχι βέβαια για τα εγκλήματα της κατά της ανθρωπότητας, όχι για την καταστροφή μιας χώρας και το προσφυγικό αλλά γιατί ανάμεσα στις συνέπειες των πράξεων της ήταν και η δολοφονία αμερικανού πρέσβη στη Λιβύη.
Θα δείτε τους Γάλλους και δώρα φέροντες στην Ελλάδα. Δώρα με νύχια και δόντια που θέλουν κι αυτά το μερτικό τους από την ελληνική κρίση. Γιατί ο μόνος λόγος για να ταίζεις τα ελληνικά βόδια με γαλλικό βοδινό αντί ισοδυνάμων, είναι για να τα σφάξεις μετά.  
Θα δείτε στα πλαίσια των ενδοκαπιταλιστικών πολέμων τους αμερικάνους να καρφώνουν την κλανιάρα την VW και τους Ευρωπαίους σε απάντηση να ζητάνε τα ρέστα από τα Starbucks για σκανδαλώδεις φοροελαφρύνσεις μέσω Λουξεμβούργου.
Α ρε τι περνάει η καημένη η Σαββαίδου.
Θα δείτε την Μεγάλη Βρετανία, κάποτε μαμά και έπειτα κόρη των ΗΠΑ, να κλέβεται με την Κίνα.
Μετά την επένδυση της στην Κινέζικη Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομών (λεγε με ΔΝΤ στα κινέζικα), η Μ. Βρετανία προχώρησε σε τεράστιο πυρηνικό ντήλι με τους ανυπόφορα καρτερικούς σχιστομάτηδες που περίμεναν κάτι χιλιετίες για να γίνουν οι επικυρίαρχοι των επόμενων δεκαετιών.
Με λίγα λόγια: Η “Pax Americana” έχει τελειώσει, ανοίγοντας θεαματικά τις πύλες της κολάσεως.
Ένας νέος ιστορικός κύκλος ανοίγει, πάλι φαύλος, γεμάτος από τα τραύματα της προηγούμενης περιόδου όπου τα συμπτώματα θα γίνουν αιτίες.
Για μένα πάλι, ένας μεγάλος κύκλος τελείωσε. Προσπάθησα να σταματήσω κάποιες από τις αιτίες απέναντι σε μια μια εγκεφαλοπλυμένη κοινή γνώμη και τους εκμαυλιστές της.
Μαντέψτε ποιος κέρδισε.
Μια μεγάλη κατάκτηση του διαφωτισμού ήταν η θεώρηση της ανθρωπότητας ως καλής με κάποιες λίγες εξαιρέσεις.
Κάτι τέτοιες περιόδους το εντελώς αντίθετο είναι πειστικότερο. 


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 23/10/2015
Read More »

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Τ' ορφανά του Θεού και τ' άγρια ζώα του Παπαφείου



2012:

Βιασμός μάλλον κατ εξακολούθηση ανηλίκου τροφίμου του Παπαφείου ορφανοτροφείου από μεγαλύτερο του ανήλικο και με άλλους ανηλίκους να τραβάν με τα κινητά τους.
Οι νέες τεχνολογίες φέρνουν τον κόσμο πιο κοντά. Κι ο κόσμος αυτός περιέχει και παιδεραστές και βιαστές και φυσικά παιδιά. Όλα τα χει ο μπαχτσές.

2012:

Κοινωνική λειτουργός που εργαζόταν στο ευαγές ίδρυμα φέρεται να έχει καταγγείλει το βιασμό και τα συνοδευτικά του.

2012-2015:

Η σιωπή των αμνών.

2015: Η υπόθεση σκάει στα χέρια του ακοίμητου φρουρού της ηθικής μητροπολίτη και προέδρου του ΔΣ του Παπαφείου Άνθιμου, ο οποίος υποχρεώνεται σε ανακοίνωση σε μια άβολη περίοδο που η κυβέρνησης της Αριστεράς 2 έχει προβεί στον διαχωρισμό Εκκλησίας-Κράτους, αναιρώντας μονομερώς τα capital controls για την εκκλησία και τις ιερές της μπίζνες και κρατώντας τα για τους πολίτες.  

2004: Γράφω «Τα άγρια ζώα της πόλης».

2008: Εκδίδεται και μένει στα ράφια το βιβλίο που χε δει τα πάντα, το μάτι του μέλλοντος γεμάτο τσίμπλα χάσκει ξεχασμένο.

2015: Σας μεταφέρω το σχετικό με το Παπάφειο απόσπασμα από «Τα Άγρια ζώα της πόλης»:

Απόσπασμα 1: «Ο Μακρής άλλαξε κατεύθυνση. Πέντε λεπτά αργότερα βρισκόμασταν έξω από ένα περιφραγμένο μεγάλο λευκό συγκρότημα με λιγοστά φώτα αναμμένα. 
¨Είναι λίγο αργά αλλά δε νομίζω να τα ανησυχήσουμε.¨ Προφανώς μιλούσε για τα παιδιά του ορφανοτροφείου.   
Ο Μακρής πήγε πίσω από το αυτοκίνητο και όταν γύρισε κρατούσε στο δεξί του χέρι σακούλες γεμάτες δώρα.
¨Πάντα κουβαλάω κάτι για τους μπόμπιρες. Τι λες; Πάμε;¨
Το κτήριο φωταγωγήθηκε αμέσως, έγινε σαν γιορτινό.

Περάσαμε στο διάδρομο υποδοχής. Κάποια από τα παιδάκια που ήδη βρίσκονταν εκεί ξεφύγαν από το κράτημα των χαμογελαστών ανθρώπων του ιδρύματος, τρέξαν και βουτήξαν στην αγκαλιά του Μακρή φωνάζοντας ¨νονέ!¨. Ο Μακρής χαμογέλασε και ύψωσε το χέρι με τα δώρα. Τα μικρά βγάλαν κραυγές ενθουσιασμού, σαν τα χελιδονάκια που οι γονείς τους φέρνουν φαί. 
Τα παιδιά ήταν όλα τους φροντισμένα, καθαρά, περιποιημένα. Το περίεργο ήταν πως ακόμη και όταν ο Μακρής πρότεινε τις σακούλες με τα δώρα, μερικά από τα παιδιά δεν έδειξαν να ανταποκρίνονται, μείναν σφηνωμένα στη θέση τους σαν να τα κρατούσε μια δύναμη ισχυρότερη από την επιθυμία. Τα παιδιά αυτά ήταν καθαρά και φροντισμένα όσο και τα υπόλοιπα μα έδειχναν θλιμμένα, φοβισμένα, νικημένα.
Όταν κοίταξα προσεκτικότερα τα παιδιά που γυροφέρναν το Μακρή και τα δώρα του είδα βλέμματα άφοβα, άγρια υπερήφανα, απαιτητικά. Κοιτούσαν το Μακρή σαν να ταν όμοιος τους σαν να τους ένωνε κάτι που εγώ αδυνατούσα να καταλάβω. Ότι έλειπε από τα παιδιά με τα θλιμμένα μάτια αυτά το είχαν σε περίσσεια, σαν να τους το χαν κατά κάποιο τρόπο κλέψει, να το είχαν απομυζήσει.
¨Πρέπει σιγά, σιγά να πέφτουν στα κρεβάτια τους¨ παρατήρησε ο Μακρής…
Στα δευτερόλεπτα που ακολούθησαν νόμισα πως είδα το θυμό στις εκφράσεις των ανωτέρων παιδιών να παραχωρεί τη θέση του σε μια άγρια προσμονή. Οι άρχοντες παίδες άρχισαν να χαχανίζουν και τα χάχανα τους είχαν χροιά μεταλλική, θύμιζαν παιδική σκληρότητα.»

Απόσπασμα 2: «Τα παιδιά δεν κοιμούνταν όπως θα πρεπε…
Προχωράω ανήσυχος. Σε μια στροφή του διαδρόμου αιφνιδιάζομαι, μόλις και προλαβαίνω να σκοντάψω σε ένα μικρό σάρκινο εμπόδιο που ξεπροβάλει μπροστά στα πόδια μου, Ένα μικρό πλασματάκι προχωρά μπουσουλώντας, κλαψουρίζοντας. Το μωρό δείχνει να πονάει, τα μάτια του έχουν γουρλώσει από παχουλά δάκρυα. Ένα άλλο παιδί, μεγαλύτερο, γυμνό, ημιάγριο έρχεται στο κατόπι του. Με κοιτάζει και χαμογελά άγρια, το βλέμμα του είναι αιχμηρό, βλέμμα κυνηγού έτοιμου να σκοτώσει…»

2017: Το ομώνυμο του βιβλίου blog agriazwa δεν ανανεώνεται πλέον. Ο συγγραφέας του δεν γράφει πλέον ελληνικά και αγνοείται την τύχη του.

Έχω από καιρό εξοικειωθεί με την ιδέα του βιολογικού μου θανάτου. Όχι όμως και με την ιδέα του λογοτεχνικού μου θανάτου.
Όχι μόνο για εγωιστικούς λόγους. Ξέρω ότι αν έχω πεθάνει λογοτεχνικά, ξανά και για μια ακόμη φορά η οργανωμένη σαπίλα της χώρας θα έχει σημειώσει μια ακόμη νίκη.
Μόνο εσείς μπορείτε να τους σταματήσετε.
Δεν επαιτώ. Ξέρω ότι για κάποιους από εσάς είναι ανυπόφορα εκεί έξω, χειρότερα ακόμη κι από ότι είναι για μένα. Αλλά με μια αληθινή φωνή λιγότερη, θα είναι ακόμη πιο δύσκολα.
Ένα ακόμη παιδί μου, ένα βιβλίο μου είναι εκεί έξω. «Το Σημάδι» περιμένει να το ανακαλύψετε. Αυτό, πολύ πιο ντροπαλό από «Τα άγρια ζώα» δεν είχε καν το θάρρος να βρεθεί σε πολλά βιβλιοπωλεία. Περιμένει στον εκδοτικό του οίκο να του δώσετε ξανά ζωή.
Και μια που μιλάμε για φωνές, αρχές Νοέμβρη θα έχετε τη δυνατότητα να ακούσετε τη φωνή μου σε ένα εξαιρετικό αφήγημα: Μια σειρά πρωτότυπων διηγημάτων βγαίνουν σε CD μαζί με το βιβλιαράκι τους από το Studio Amid με τον τίτλο Πρόσωπα Ζώα Πράγματα.
Αναρωτιέστε "τώρα αυτός γιατί χρησιμοποιεί το blog του για να αυτοπροβληθεί;" 
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Γιατί αυτός, εγώ δηλαδή υπόκειμαι σε αποκλεισμούς από όλους τους άλλους που κάνουν τα κουμάντα και που σας επέβαλαν τους σάπιους κολλητούς, γκόμενες και συγγενείς τους ως "πνευματικούς ανθρώπους". 
Δεν είναι ότι στηρίζετε ένα δυσάρεστο συγγραφέα. Την αληθινή λογοτεχνία στηρίζετε. Και αυτή δεν μπορεί να είναι ευχάριστη όσο μια νουτέλα.
Στο χέρι σας είναι να πάνε οι δημοσιοσχεσίτες γλύφτες στο διάολο και να ξαναϋπάρξει λογοτεχνική άνθηση σε μια χώρα με τεράστια λογοτεχνική παράδοση και συμβολή.
Δεν το βλέπω. Όσοι δεν υπήρξαμε λαμόγια είμαστε μελλοθάνατοι. Αλλά μια προσπάθεια ακόμη δεν βλάπτει.  


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 17/10/2015
Read More »

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Τι κοιτάς μωρέ μαλάκα;



Χθες, μια ΜΚΟ κάλεσε ανθρώπους σε 143 πόλεις να κοιταχτούν στα μάτια σε μια επέτειο μνήμης για τον άνθρωπο που χάσαμε μέσα μας, γυμνή από νόημα και ουσία.

Και πήγαν οι μαλάκες.

"Κοίτα με να σε κοιτώ. Μας το λέει η ΜΚΟ".

Δε γαμιέσαι λέω εγώ;

Όλη μου τη ζωή κάνω αυτό το πράμα: κοιτάω τους άλλους στα μάτια. Γνωστούς, αγνώστους.

Το θεωρώ βασική προϋπόθεση της ανθρώπινης συνύπαρξης, της κοινωνίας μας.

Κάποτε προσδοκούσα να κάνουν κι οι υπόλοιποι άνθρωποι το ίδιο, να δείχνουν κάποιο ενδιαφέρον για το περιεχόμενο των ανθρώπων γύρω τους, γνωστών κι αγνώστων.

Μετά πάλι, ήλπιζα για αυτό.

Έπειτα απλά άθρησκα προσευχόμουν να συμβεί αυτό.

Έπειτα σταμάτησα να ελπίζω.

Και να κοιτάζω.

Απλά έπλεα στην καθημερινότητα σαν ναυάγιο ενός ευρύτερου Όλου, που κάποτε υπήρξε η ανθρωπότητα, πριν βουλιάξει -αυτή τη φορά στην ευκολία της εικονοκότητας κι ενός αισχρού υλισμού.

Ρομποτοποιηθήκαμε βλέπετε.

Και τώρα μας ζητάν τρεις τέσσερις φορές το χρόνο, να φερόμαστε ωσάν να μασταν άνθρωποι.

Μια από αυτές τις μέρες του "κάνε το σαν να σουν άνθρωπος" ήταν και χθες.

Πειραματόζωα πρόθυμα και καλά προγραμματισμένα πήραν την εντολή από μια ΜΚΟ να κοιταχτούν στα μάτια, λες και ποτέ τους δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να το κάνουν, λες και ήθελε ειδική άδεια από το κράτος.

Απλά γελάνε μαζί σας οι κοινωνικοί μηχανικοί που σας βλέπουν να κάνετε ότι μαλακία σας πουν. όταν σας το πουν, παρότι σας το δηλώνουν κατάμουτρα ότι είναι "ενα κοινωνικό πείραμα".
Είναι ένα κοινωνικό πείραμα ηλίθιε.

Είμαστε κοινωνικά πειράματα κι όχι άνθρωποι, πειραματόζωα που πρόθυμα μετέχουμε των πειραματισμών. Ακόμη να το χωνέψουμε αυτό;

Νομίζετε ότι κοιτάτε. Αλλά εσείς είστε τα εκθέματα.

"Κοίτα με να σε κοιτώ"

Το κανε λέει πρώτη η Μαρίνα Αμπράμοβιτς. Κάθησε σε μια καρέκλα και κοιτούσε τους ανθρώπους στα μάτια για ένα λεπτό.

Σιγά ρε παιδάκι μου. θα γκαβωθείς.

Οποία πρωτοπορία. Νέοι δρόμοι ανοίγουν στην κοινωνική εξέλιξη.

Σε 143 πόλεις έγινε λοιπόν το "Eye contact experiment" από τη ΜΚΟ "Liberators International" που δεν μας βλέπουν από την καύλα που χουν για να μας απελευθερώσουν. Με τη συνδρομή των social media και νεοφιλελεφυλάδων όπως η (γ)Lifo, να τσεκάρουν πως πάει το conditioning παγκοσμίως.

Όταν σου λένε πήδα εσύ πες πόσο ψηλά; Όταν σου λένε κοίτα, εσύ μην ρωτάς πόσο βαθειά.

Δύο πράγματα έχω να πω για το ¨ΔΕ ΑΙ Κόντακτ εξπίρεμεντ". ΑΙ Γαμήσου και Δε Γαμιέσαι.

Το ΔΕ ΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΓΑΜΙΕΣΑΙ ΛΕΩ ΕΓΩ  O Xπήρεμέντα.

Θέλω να καθήσω απέναντι στην καρέκλα της Μαρίνα Αμπράμοβιτς για ένα λεπτό.

Και να της πω αυτό που λέγεται σε κάποιον που σε κοιτάει δίχως λόγο, δίχως ενδιαφέρον, απλά σε κοιτά περιπαικτικά:

"Τι κοιτάς μωρή μαλάκω;"

Αν περιμένετε μια φορά το χρόνο να σας πει μια ΜΚΟ να κοιτάξετε τους συνανθρώπους σας στα μάτια, δεν αξίζει να λέγεστε άνθρωποι.

Και που 'στε ρομποτογατάκια: Αν θελήσετε να αγγίξετε και να αγγιχτείτε, να αγκαλιάσετε και να αγκαλιαστείτε,  να γαμήσετε και να γαμηθείτε, περιμένετε κανά event των Liberators International.

Μην αυτενεργείτε.

Τα καλά ρομπότ ποτέ δεν αυτενεργούν.

Στο αυριανό άρθρο θα ασχοληθούμε με αυτούς που αυτενεργούν σε κορμάκια παιδιών και με αυτούς που συγκαλύπτουν τη δράση τους. Αυτή τη φορά από τη λογοτεχνική οπτική του πιο άρρωστου μυθιστορήματος μου, του "Τα άγρια Ζώα της Πόλης". Ακόμη κι αυτό δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει την πραγματικότητα.

Μη σώσετε και το διαβάσετε αν δε σας το πουν οι Liberators.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/10








 
Read More »

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Αριστερή μνημονιακή κυβέρνηση ορθόδοξα διαμαρτυρόμενη


Κοιτάξτε το λιμάνι του Πειραιά. Θα δείτε σίγουρα την τρικυμία. Τρικυμία εν κρανίω.
Τρεις βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλω καν να θυμάμαι το ονόμα τους, μια καρακάτι, καρακαλτάκα, δεν ξέρω τι, διαδηλώνουν για το ξεπούλημα μιας μεγάλης έκτασης γης στη Δραπετσώνα, μαζί με το … λιμάνι του Πειραιά.
Για πράγματα που υπογράψαν.
Για πράγματα που επιβάλλουν. Πίσω τους απλωμένο το πανό «ΣΥΡΙΖΑ: τα λιπάσματα ανήκουν στον … λαό».
Φυσικά. Ο λαός φυτοζωεί. Και θέλει λίπασμα.
Αντί για αυτό θα φάει μόνο πούτσα. Χωρίς λιπαντικό.
Μακαρόνια Φίλη, μαρμελάδες και γεμιστά Φωτίου.
Έτσι είναι είναι η ζωή: Κάποιος μπορεί να τη βλέπει μισοάδεια και κάποιος μισογεμιστή.
Οι άνθρωποι ζουν στον παράλληλο σύμπαν του παραλλήλου προγράμματος τους.
Διαδηλώνουν κατά του εαυτού τους. Τζέκιλ και Χάιντ.
Μνημονιακή κυβέρνηση διαμαρτυρίας στα μνημονιακά μέτρα που ψηφίζει, πλέον με συνταγματικότατο τρόπο.
Ο Κατρούγκαλος, λαύρος κάποτε κατά της αντισυνταγματικότητας των μνημονίων, σήμερα είναι ο αρχιπροκρούστης των συντάξεων.
Ο Σκουρλέτης να αποχωρεί έξω φρενών από στούντιο της διαπλοκής γιατί του είπαν ότι κόβονται οι συντάξεις. Δεν κόβονται. Περικόπτονται τους είπε αυτός και τους έδειξε.
Το NEW SPEAK του ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπεράσει αυτό του μοιραίου προεκλογικού ΓΑΠ του 2008.
Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που δε θέλω να θυμάμαι τ' όνομα του μέχρι να βρεθεί απέναντι στη λαϊκή κρίση, σήμερα να λέει -στα κανάλια της διαπλοκής πάλι- πως κάποτε οι Έλληνες τα σπάγανε στα μπουζούκια και τώρα πρέπει να σπάσουνε τους κουμπαράδες των σπιτιών τους ξεπερνώντας ακόμη και το αλησμόνητο «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκακου.
Τρεις άλλοι βουλευτές του να διαδηλώνουν κατά του εαυτού τους. Δεν μπορεί να διδάξεις παλιό σκυλί του κενόδοξου πολιτικού ακτιβισμού καινούρια κόλπα.
Κάνουν τα πάντα για να αποδείξουν ότι παρότι κάνουν πολύ χειρότερα από τους προκατόχους τους, τα κάνουν «αριστερά».
Το χορό φυσικά κρατεί ο άρχοντας του πεντοζαλιού, ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος εφαρμόζει μνημόνια που δεν πιστεύει.
Μας έχεις πεντοζαλίσει τον έρωτα νέο απολίθωμα του φοιτητικού συνδικαλισμού.
Ψηφίσαμε την πρώτη φορά την φαντασία στην εξουσία και μας βγήκε ο Άδωνις στην εξουσία -σε τέτοιους βαθμούς απόλυτης γελοιότητας έχουν φτάσει οι πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Ανήθικοι τυχοδιώκτες, ρόμπες ξεκούμπωτες με αριστερόστροφη στύση.
Ληγμένα ναρκωτικά παντού. Ειλικρινά δώστε και σε μας αυτά που πίνετε.
Οι πρόσφυγες της Τασίας που τα βράδια εξαφανίζονται σαν φαντομάδες.
Τα σχολεία του Schrödinger: Δεν ξέρεις αν λειτουργούν ή όχι αν δεν μπεις στην αίθουσα.
Η πρώτη φορά «διδακτικός εθελοντισμός για την απόκτηση μορίων» του Φίλη που είναι στην ουσία ριμέηκ της πρότασης Λοβέρδου κάποια λίγα χρόνια πριν, μας λέει ότι κάποιοι πρέπει να κάνουν τα πάντα για ένα μόριο, ανδρικό.
Εμείς οι δυο οι Φίλη που τρώμε το σταφύλι.
Και ο αντιπρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου Παπαδημούλης να μας λέει για ευρύτερο μέτωπο με ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ. Ναι, το ΠΑΣΟΚ που θα βάζανε φυλακή και το ΠΟΤΑΜΙ του Μπόμπολα.
Τα χα πει, τα χαμε προβλέψει, τα χαμε περιγράψει από τα πρώτα δείγματα της Αριστεράς 1.
Αυτό δεν είναι κυβέρνηση. Ριμέηκ του Tween Peaks είναι, γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον Σεφερλή.
Το φαινόμενο Τσίπρα, αφού καθυπόταξε τον πληθυσμό στην δική του εθελοδουλία, αφού σκότωσε αναδυόμενα κομμάτια της αριστεράς στην Ευρώπη και τα θαψε για δεκαετίες στο νεκροταφείο της ΤΙΝΑ, αφού έχει κάνει τα πάντα πουτάνα, προχωρά ακάθεκτο στο να μην αφήσει τίποτε αγάμητο στη χώρα … εκτός από το μεγάλο κεφάλαιο.
Οι λίστες και τα αδικήματα από πίσω τους παραγράφονται, οι εφοριακοί κυνηγάν παρά τις δεκάδες χιλιάδες μεγαλοϋποθέσεις τα… πανηγύρια… Μη μας παρεξηγεί ο κος Αλεξιάδης αν του πούμε ότι η εφορία του είναι για τα πανηγύρια και ότι είναι κατασκευασμένη για να γαμάει μόνο νομοταγείς και τη μαρίδα.
Άλλωστε είναι γνωστό το πόσο αδιάφθορο είναι στο σύνολο του το σώμα των εφοριακών όπως και το ότι οι συνδικαλιστές του είναι όλοι τους ανεξαιρέτως διαμάντια ηθικής.
Νέα Ελλάδα, έχεις πεθάνει και κάνεις ότι δεν το ξέρεις ακόμη.
Και μια που αναφερθήκαμε στα σχολεία και μια που στο επόμενο άρθρο μας θα ασχοληθούμε με την κατάσταση στον κόσμο, ας μεταφέρουμε απόσπασμα από άρθρο της τωρινής αναπληρώτριας υπουργού παιδείας, της ΣΙΑΣ Αναγνωστοπούλου (οποιοδήποτε ομοιότητα καθώς και το ομόηχο του ονόματος της με τη CIA είναι συμπτωματική και τυχαία, και δεν έχει καμία σημα-σία, ή (συν)ου-σία): Δοξάστε την όπως η ίδια δόξαζε τον ερντογανισμό το 2012, όταν ήδη ο σουλτάνος συνεργαζόταν με τον τζιχαντισμό:
«Μέσα από την επανεπινόηση και επικαιροποίηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το ΑΚΠ (του Ερντογάν)  κατασκευάζει ένα νέο τουρκικό όραμα, στο οποίο εμπερικλείεται το κεμαλικό (αλλά είναι πιο μεγαλειώδες από αυτό), παράγοντας έναν μεγάλο πολιτισμικό και οικονομικό χώρο προς εξάπλωση: έναν παγκόσμιο μουσουλμανικό χώρο, με κέντρο την Κωνσταντινούπολη. […] Στο πλαίσιο των υψηλών στόχων, η τουρκική εξωτερική πολιτική συγκροτείται με άξονα τη νέα αποστολή του τουρκικού έθνους: να συμβάλει ηγεμονικά στον ‘εκπολιτισμό’ του μουσουλμανικού κόσμου, στην πολιτική και πολιτισμική μεταρρύθμισή του»
Με κέντρο τους 86 δολοφονημένους της Άγκυρας, την καταστολή ατομικών δικαιωμάτων από τον Κουρδοφάγο πλέον Ερντογάν.
Εσύ, η αριστερή υπουργός παιδείας.
Μόνο χλεύη τους πρέπει.
Η ελπίδα ήρθε στην Ελλάδα, πήρε τον πούλο και έφυγε με την ουρά στα σκέλια.
Μας απέμεινε μονάχα η τραγωδία κι ο κυνισμός και η γελοιότητα που την χλευάζουν και την μετονομάζουν «παράλληλο πρόγραμμα», εμπροσθοβαρές και μοναδική ευκαιρία.
Είναι μοναδική ευκαιρία. Να πάρουμε το αίμα μας πίσω από εσάς τους βρυκόλακες της εξουσίας και τους αυλοκόλακες σας.
Χορτάσαμε πια. Μπουχτίσαμε.
Από μακαρόνια Φίλη, από Γεμιστά Φωτίου, από τα λιπάσματα του λαού, από την προληπτική αντικαρκινική πολιτική Κουρουμπλή.
Φάγαμε και ξαναφάγαμε μνημόνια, φτάνει πια, μπουχτίσαμε.
Ελάτε να σας τρατάρουμε στη μάπα αυτά που μας φιλέψατε. Να φάτε εσείς στη μάπα τα μνημόνια που ψηφίσατε.
Καλόπαιδα.
Όχι, δεν θα κόψουμε εμείς τις βουλευτικές αποζημιώσεις. Θα τις περικόψουμε. Μέχρι να πιάσουμε κόκκαλο. Σκουρλέτης style.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 13/10/2015
Read More »

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Η σκιά της Ρωσίας πάνω από τη Συρία


Είμαστε βαθιά βουτηγμένοι στη δυτική προπαγάνδα, κολλημένοι όπως οι μύγες στο μέλι, ή καλύτερα οι μύγες στα σκατά.
Κανείς δεν έκλαιγε όταν οι αμερικάνοι και οι συμμάχοι τους διαλύαν τις πιο προηγμένες χώρες της Μ.Ανατολής με τη βοήθεια των πάντα χρήσιμων ηλιθίων τους, των εξτρεμιστών ισλαμιστών. Αντιθέτως, πολλοί χειροκροτούσαν το προοίμιο της ανείπωτης καταστροφής, την αραβική άνοιξη για να παινέσουν την αυτοδημοκρατικότητά τους.
Τώρα, αρκετά χρόνια μετά, με το προσφυγικό να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, πολιτικοί και μήντια ανακαλύπτουν πως το πρόβλημα πρέπει να λυθεί στις ρίζες του, στα αίτια του.
Αποφεύγουν φυσικά να τονίσουν πως τα αίτια του προβλήματος δεν είναι μόνο ο ισλαμικός εξτρεμισμός αλλά και αυτός που τον εξόπλισε και του έστρωσε το δρόμο με βομβαρδισμούς και κατοχές: ο δυτικός ιμπεριαλισμός, οι ίδιοι τους δηλαδή που τώρα θέλουν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες του προβλήματος.
Οι ρωσικές αεροπορικές επιχειρήσεις δεν έχουν κίνητρα μόνο γεωπολιτικά καθώς το λιμάνι της Ταρτούς στη Συρία είναι η μοναδική τους βάση στη Μεσόγειο.
Πέρα από την προθυμία τους να αποδείξουν έμπρακτα στο δυτικό σύστημα πως η νέα Ρωσία είναι μια δύναμη που δεν δύναται να απομονωθεί παρά τις λυσσαλέες προσπάθειες της Δύσης, οι Ρώσοι κάνουν αυτό που οι σύμμαχοι μονάχα επικαλούνται όταν στην ουσία ευνοούν το αντίθετο: Οι Ρώσοι βομβαρδίζουν θέσεις εξτρεμιστικών ισλαμιστικών ομάδων.
Οι δυτικοί μπορεί να έχουν δίκιο σε ένα πράγμα: ότι στην παρούσα φάση οι Ρώσοι μπορεί να μη στοχεύουν πρωτίστως στην ISIS αλλά σε μικρότερες ισλαμιστικές ομάδες που έχουν μικρότερη κινητικότητα από αυτήν.
Ξεχνούνε όμως ότι και αυτές οι ομάδες έχουν συμβολή στην αποσταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής και στην αμοιβαία ενδυνάμωση άλλων ισλαμιστικών ομάδων στην Αφρική κι όχι μόνο μέσω του σωματεμπορίου, ναρκεμπορίου, λαθρεμπορίου όπλων και πετρελαίων με κεντρικό δίαυλο την Τουρκία.
Σε αυτό το σημείο έγκειται το ζωτικό ενδιαφέρον της ρωσικής επέμβασης.
Έχοντας πικρή πείρα από τη δράση των εξτρεμιστών ισλαμιστών στο Αφγανιστάν προς το τέλος της σοβιετικής εποχής αλλά και σε άλλες περιοχές της ρωσικής επικράτειας ή έστω σφαίρας επιρροής όπως η Τσετσενία και το Ουζμπεκιστάν, οι Ρώσοι θέλουν να περιορίσουν τα ακραία ισλαμιστικά δίκτυα για λόγους δικής τους εσωτερικής ασφάλειας.
Αυτός ήταν ό λόγος που ο Πούτιν συνεργάστηκε με τον Bush Jr στα πλαίσια του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας».
Φυσικά και ο Πούτιν δεν μοιραζόταν το όραμα της αμερικάνικης κυριαρχίας πλήρους φάσματος στον 21ο αιώνα που κρυβόταν πίσω από τον πόλεμο υπέρ της τρομοκρατίας, απλά αυτός του δινε το άλλοθι για να αντιμετωπίσει εσωτερικές ή περιφερειακές απειλές.
Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Αυτό για το οποίο προειδοποιούσε ο Πούτιν, έχει ήδη συμβεί: Από την εποχή της αμερικάνικης εισβολής στο Αφγανιστάν, το διεθνές σύστημα συναίνεσης και ασφάλειας έχει καταρρεύσει. Πλέον δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ που μπορούν να παραβιάζουν το διεθνές δίκιο όποτε τους κατέβει.
Πάρτε το παράδειγμα της Συρίας. Με την άνοδο και τις φρικαλεότητες των τζιχαντιστών, ο υποτιθέμενος πόλεμος κατά των τζιχαντιστών από τους δυτικούς και τάχαμου τα κράτη της βασιλευόμενης σουνιτικής θεοκρατίας έγινε μονάχα για τα μάτια του κόσμου και ως εκ τούτου, όπως είχα άλλωστε προειδοποιήσει κανένα αποτέλεσμα δε θα μπορούσε να έχει.
Οι μοναδικοί που πολεμούσαν τους τζιχαντιστές ήταν οι Αλεβίτες του Άσαντ και οι ηρωικοί Κούρδοι ενώ οι υποτιθέμενοι δημοκράτες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού αντί να πολεμούν για τη δημοκρατία στη χώρα τους την έχουν κάνει με ελαφρά για να βρουν τη δημοκρατία στις χώρες που κατέστρεψαν τη χώρα τους.
Είναι αστείο όταν στο όνομα του πολέμου κατά των τζιχαντιστών κανείς δεν βγάζει κιχ για τις αεροπορικές επιδρομές της Τουρκίας κατά των Κούρδων της Συρίας και όταν η Σαουδική Αραβία, ένα από τα πιο οπισθοδρομικά κράτη του πλανήτη, βομβαρδίζει την Υεμένη, όλοι να αντιδρούν όταν η Ρωσία μπαίνει ένοπλα στο παιχνίδι.
Να θυμίσουμε στους συμπολίτες μας, κανονικά πρεζάκια της δυτικής προπαγάνδας, πως αυτό που χωρίζει τη μεσόγειο από τους τζιχαντιστές δεν είναι το ΝΑΤΟ αλλά οι Κούρδοι και οι Αλεβίτες.
Και αυτό που την ενώνει είναι συγκεκριμένοι Έλληνες και Τούρκοι λαθρέμπορες.
Η ρωσική επέμβαση θα δημιουργήσει κι άλλους πρόσφυγες φωνάζουν κροκοδείλια οι δυτικοί.
Oh really?
Ο πληθυσμός της Συρίας το 2011 πριν το ξεκινήσει το τζιχαντιστικό πανηγύρι με την πλήρη στήριξη των δυτικών, ήταν 23 εκατομμύρια. Σήμερα εκτιμήσεις το θέλουν στα 17, ενώ άλλες εκτιμήσεις μιλάν για 3 εκατομμύρια ήδη πρόσφυγες για άλλα 7 εκατομμύρια παρεκτοπισμένους.
Το μισό δηλαδή του συριακού πληθυσμού ψάχνει να βρει πατρίδα και στέγη.
Η ρωσική επέμβαση φυσικά και δε θα είναι ρόδινη. Καμία πολεμική επιχείρηση δεν είναι. Επιπρόσθετα, τυχόν ατυχηματική εμπλοκή μπορεί να οδηγήσει σε αιφνίδια και αναπότρεπτη κλιμάκωση ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία.
Αλλά πρέπει να έχουμε κάτι κατά νου: Ο τζιχαντισμός δεν απειλεί πρωτίστως την ΕΕ. Χωρίς καμία αμφιβολία και όπως ήδη είδαμε στην ΕΕ, η άνθηση του τζιχαντισμού αυξάνει τη συχνότητα τρομοκρατικών ενεργειών και θέτει ζητήματα εσωτερικής δημοκρατίας ενώ το προσφυγικό κάνει τους αρμούς της ΕΕ να τρίζουν. Η μεγαλύτερη απειλή όμως για την εσωτερική δημοκρατία της ΕΕ είναι ο κυρίαρχος καζινοκαπιταλισμός επί του εδάφους του οποίου διογκώνονται οι συνέπειες του τζιχαντισμού.
Οι τζιχαντιστές δεν είναι οι ισλαμιστές τρομοκράτες των περασμένων δεκαετιών που αρκούνται στον αυτοπροσδιορισμό τους ως τέτοιοι.
Οι τζιχαντιστές είναι επεκτατιστές. Πολλές ακόμη χιλιάδες πληθυσμού στη Μ. Ανατολή αλλά και στην Αφρική θα πληρώσουν με τις ζωές τους την εξάπλωση των τζιχαντιστικών δικτύων που εδώ και καιρό όχι μόνο συμβαίνει αλλά και προωθείται από τις μεγάλες και τις περιφερειακές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προκειμένου να ανατρέψουν μη αρεστά τους καθεστώτα.
Οφείλει κάποιος επίσης να συνυπολογίσει πως η τζιχαντίστικη επιρροή στα βαλκάνια είναι σημαντική μέσω «αλληλέγγυων» βαλκανικών ισλαμιστικών δικτύων με ιστορική πλέον παράδοση και πως σε συνδυασμό με αναδυόμενους υπερεθνικισμούς μπορούμε να δούμε φαινόμενα αντίστοιχα της Γιουγκοσλαβίας του 1990.
Για την Ελλάδα, ο περιορισμός του Τζιχαντισμού, είναι τόσο ζωτικής σημασίας όσο και για τη Ρωσία για πολλούς λόγους.
Αν δε θέλει κάποιος το νοτιότερο κομμάτι της Μεσογείου να γίνει άντρο πειρατικού τζιχαντισμού.
Αν δε θέλει κάποιος να δει την ήδη σημαντική τουρκική επιρροή στα Βαλκάνια να γιγαντώνεται.
Αν δε θέλει συνεργάτες πλέον και των τζιχαντιστών έλληνες εφοπλιστές να ενισχύονται κι άλλο – όχι πως δεν είναι εδώ και αρκετές δεκαετίες κράτος εν κράτη.
Αν δε θέλει κάποιος τη πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης να σκάει κάποια στιγμή στο μέλλον.
Όσο για τους πρόσφυγες, θεμιτό και όμορφο και υψηλό και παράδειγμα προς μίμηση η προσφορά χείρας βοήθειας. Αλλά πάνω απ όλα, οι πρόσφυγες χρειάζονται περισσότερο και πάνω από όλα αυτό που χάσαν. Την χώρα τους. Τα σπίτια τους. Τις ζωές τους.
Υπήρξαμε και εμείς και πρόσφυγες και μετανάστες και την καταλαβαίνουμε την προσφυγιά.
Κάπου εκεί όμως ξεκίνησαν κάποια από τα πολλά παράδοξα μας και την διπολική μας κατάσταση.
Γιατί οι οικονομική μετανάστες από τη δεκαετία του πενήντα και μετά πήγαιναν στις χώρες που κατέστρεψαν τη δική μας: Στις ΗΠΑ, τη Μ. Βρετανία και αργότερα τη Γερμανία.
Τους καταστροφείς μας που γίναν σύμμαχοι και εγγυητές.
Εθνική κυριαρχία και κουραφέξαλα. Προτεκτοράτο ήμασταν, προτεκτοράτο θα μαστε.
Και ενώ πάλι αντιδράτε στα γραφόμενα, ο εξτρεμιστικός ισλαμισμός προελαύνει και αλλού.
Οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την Πόλη Κουντούζ σε μια από τις πιο «πλούσιες» επαρχίες του Βορείου Αφγανιστάν με τα γνωστά επακόλουθα: Ομαδικούς βιασμούς, εκτελέσεις κι άλλες όμορφες εκδηλώσεις της οργανωμένης ανθρώπινης κτηνωδίας.
Οι Ταλιμπάν είχαν αυτή τη φορά την ενίσχυση από ομάδες του Πακιστάν αλλά και του Ισλαμικού κινήματος του Ουζμπεκιστάν που έχει δηλώσει αλληλέγγυο με την ISIS κάτι που με βάση το ιστορικό προηγούμενο, καθόλου δε θα έπρεπε να εκπλήσσει.
Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν. Όπου έχει επέμβει ο δυτικός ιμπεριαλισμός, ο εξτρεμιστικός ισλαμισμός προελαύνει, οι χώρες διαλύονται και οι πληθυσμοί υποφέρουν.
Πότε στο διάολο σας σαν πολίτες θα ζητήσετε να καταδικαστούν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας οι ηγετικές ομάδες του δυτικού κόσμου;
Πότε θα σταματήσετε να παπαγαλίζετε την καραμέλα των αντιδυτικών κακών;
Ποτέ.
Απλά θα κλαίτε υποκριτικά για το χυμένο γάλα. Και θα θαυμάζετε το νόμπελ ειρήνης στο τζάκι της ΕΕ και του Μπάρακ Ομπάμα.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 3/10/2015
Read More »

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Απλά Τσιπραστείος (συνέντευξη Τσίπρα στον Κλίντον)


Δεν ήταν και κάποιο μυστικό ότι ο Τσίπρας και η ομάδα του προσέγγιζαν προεκλογικά την αμερικανική πλευρά για να τη χρησιμοποιήσουν ως αντίβαρο στις γερμανικές πιέσεις.
Η προσέγγιση όμως επί του αμοραλιστικού εδάφους της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κατάντησε πλήρη εξάρτηση.

Όπως αποδεικνύει απόρρητο έγγραφο του Έλληνα πρέσβη στην Ουάσινγκτον Χρήστου Παναγόπουλου τον Ιουλίου του 2015 που διέρρευσε η Καθημερινή λίγες μέρες μόλις πριν, η ελληνική πλευρά λειτούργησε ως κράχτης των αμερικανικών θέσεων.

Έχοντας χάσει τον πόλεμο για την ηγεμονία της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής (να υπενθυμίσουμε ότι ήμασταν από τους πρώτους αν όχι οι πρώτοι που επισημάναμε τον ακήρυχτο αυτό πόλεμο ανάμεσα σε Γερμανία-Αμερική), οι Αμερικάνοι χρησιμοποίησαν την ελληνική πλευρά ως κολαούζο για να υπενθυμίζουν πως είναι ο αρχίμπατσος της Δύσης, αυτός που καθορίζει το γεωπολιτικό παιχνίδι.

Όταν η Ελλάδα διατυμπάνιζε τη γεωπολιτική της σπουδαιότητα, στην ουσία βροντοφώναζε πως το γεωπολιτικό δόγμα της Δύσης και η εφαρμογή του ανήκουν στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Σταδιακά, οι αρχικές ελληνικές θέσεις εγκαταλείπονται πλήρως και υιοθετούνται οι αμερικανικές. Γεωπολιτική σημασία, μια αόριστη αναδιάρθρωση χρέους που παραπέμπεται στη καλή πρόθεση των Γερμανών και πλήρης τίμηση των «υποχρεώσεων και δεσμεύσεων» της ελληνικής πλευράς.

Στο παιχνίδι μπήκαν και οι Γάλλοι που προετοίμασαν τεχνικά κείμενα προκειμένου η Ελλάδα να μην καταφύγει σε στάση πληρωμών ώστε να μη φαν πιστόλι οι φορτωμένες με ελληνικά ομόλογα και να μην πέσει και η Γαλλία τουλάχιστον προς το παρόν στα νύχια της Γερμανίας.
Με άλλα λόγια ο Τσίπρας λειτούργησε ως ο υπηρέτης τριών αφεντάδων και οδήγησε τη χώρα σε παράδοση στους Γερμανούς για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του δυτικού συστήματος.

Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κάποιος έναν τόσο χρήσιμο ηλίθιο που μετάτρεψε το λαό σε ένα κατ εικόνα και ομοίωση του «ηγέτη του» εθελόδουλο μόρφωμα που μετά από πέντε χρόνια αγώνων και βασανιστηρίων ψήφισε … μνημόνιο…

Όπως είχαμε προλέξει, ο Τσίπρας και η ομάδα του περάσαν όλες τις εξετάσεις υποτέλειας με άριστα. 
Τώρα, το δυτικό σύστημα μπορεί να τον περιφέρει στα σαλόνια του με τη βοήθεια της Δασκαλάκης Αγγελοπούλου (αλήθεια, διαβάστε το αυτοβιογραφικό της βιβλίο για να καταλάβετε το γιατί η πουτανιά είναι ντροπή μόνο για τους φτωχούς). Άλλωστε αυτές οι εξελίξεις ήταν προγραμματισμένες. Η σχέση Αγγελοπούλου Τσίπρα χρονολογείται τουλάχιστον από το 2014, φανταζόμαστε και αρκετά νωρίτερα.
Περάστε κόσμε να δείτε το αριστερό φρικιό που γαυγίζει και δεν δαγκώνει: Το τέρας που έκανε το ΟΧΙ ΝΑΙ, που έχει κάνει 4 εκλογικές αναμετρήσεις σε κάτι παραπάνω από ένα χρόνο, τον άνθρωπο που διέλυσε το κόμμα του, έδιωξε τη νεολαία του και ανάγκασε το λαό του να ψηφίσει μνημόνια.
Ο τηλεοπτικός διάλογος Τσίπρα Κλίντον ήταν χρήσιμος για την άντληση συμπερασμάτων για τον απόλυτο δημαγωγό ηγετίσκο της μπανανίας και πιστό πλέον σκυλί του δυτικού συστήματος εξουσίας.
Ο Μπιλ ήταν και αυτός παραπληροφορημένος από την επαφή του με το περιβάλλον Παπανδρέου όσαν αφορά πχ την κατάσταση με τα αιολικά πάρκα στην Βόρεια Ελλάδα. Ο ΓΑΠ είχε πείσει αφού ήδη είχε πειστεί πως το μόνο που χώριζε την Ελλάδα από το να γίνει μικρή Αμερική ήταν ένα μνημόνιο δρόμος.
Όσο ηλίθιος φάνταζε ο ΓΑΠ στα ελληνικά πράγματα, χρήσιμος δη, τόσο ηλίθιος φαίνεται κι ο Τσίπρας στα διεθνή.
Τα αμήχανα γελάκια του κι η ρητορεία του που έγινε ηλίου φαεινότερο πως είναι κατασκευασμένη μόνο για εσωτερική κατανάλωση, αποκάλυψαν τον Τσίπρα για αυτό που είναι: Ένα θαύμα της κατασκευής πολιτικού προφίλ για το εσωτερικό της χώρας και ένας αξιογέλαστος παραμελημένος μαθητής για τα διεθνή που προσποιείται πως μπορεί να λειτουργήσει και εκτός κομματικού θερμοκηπίου.
Αφού ο Τσίπρας έγινε αυτοβούλως Ανδρέας Παπανδρέου φτάνοντας σε μια φρικιαστική απομίμηση της εκφοράς του πολιτικού λόγου και των χειρονομιών του, κάλυψε τη διαδρομή μιας γενιάς κι έγινε και ΓΑΠ, ξεπερνώντας τον μάλιστα καθώς ο ΓΑΠ ήταν ο χρήσιμος ηλίθιος των αμερικανών.
Ο Τσίπρας κατάφερε, χωρίς να χει τα βαρίδια αλλά και τα διεθνή ερείσματα του ΓΑΠ, να γίνει ο χρήσιμος ηλίθιος Αμερικάνων, Γάλλων και Γερμανών.
Μετά το τεράστιο φιάσκο της συνέντευξης Κλίντον όπου ο Τσίπρας μιλούσε ως υποψήφιος ανταποκριτής αμερικάνικης εφημερίδας στην Ελλάδα που προσπαθούσε να καταλάβει τις και να περιγράψει ιδιάζουσες παθογένειες της κι όχι ως Έλληνας πρωθυπουργός αποφασισμένος να τις ξεριζώσει, ο Τσίπρας αποφάσισε να κάνει αυτό που ξέρει πολύ καλά να κάνει: Να ρίξει πυροτέχνημα αρνούμενος για τα μάτια του κόσμου και μόνο την προσφώνηση των Σκοπίων ως Μακεδονία σε σύσκεψη του ΟΗΕ, με αποτέλεσμα να φάει ο ίδιος πόρτα για να μην ξεχνάει τη θέση του.  
Τα τελευταία 6 χρόνια, παίρνουμε όρκο πως δεν μπορεί να υπάρξει χειρότερος πρωθυπουργός από τον προηγούμενο. Και κάθε φορά, ο επόμενος πρωθυπουργός μας διαψεύδει.
Αυτό δεν είναι απλή κατρακύλα.
Αυτό είναι μια ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο που οι πολιτικοί μας θέλουν να βαπτίζουνε bungee jumping. Και θα τελειώσει μόνο όταν το φανταστικό σκοινί που υποτίθεται πως αφού πρώτα φτάσουμε στο χαμηλότερο μας σημείο θα μας επαναφέρει στην πρόοδο και την ανάπτυξη, μόνο όταν αυτός ο ομφάλιος λώρος με τη διαπλοκή και την υποτέλεια γίνει θηλιά στο λαιμό τους.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 1/10/2015 
Read More »