Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική και κοινωνία:. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική και κοινωνία:. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Ο ευλογημένος βιασμός

Και ο θεός ευλόγησε τον βιασμό


Του Πέτρου Αργυρίου (agriazwa.blospot.com)

Πριν από κάμποσο καιρό ασχοληθήκαμε με τις δημόσιες δηλώσεις περί βιασμού του «προοδευτικού» εικαστικού Κώστα Τσόκλη ο οποίος λίγο πολύ εκθείαζε το φυσικό άνθρωπο και εμφάνιζε τον πολιτισμό σαν μια Απαγορευτική Αρχή που στραγγάλιζε τη σεξουαλικότητα, ανάγοντας τον βιαστή σε απελευθερωμένο φυσικό άνθρωπο και τη γυναίκα στο σεξουαλικό αντικείμενο που προκάλεσε τον βιασμό της.
Όπως είχαμε πει τότε ο κύριος Τσόκλης δεν ήταν καμία εξαίρεση, ο σεξισμός στην Ελληνική κοινωνία είναι τόσο μεγάλος όσο και η υποκρισία της. Για πολλούς άντρες «όλες η γυναίκες είναι π..άνες εκτός από την μάνα τους ή την αδερφή τους» (που δεν σας λέω τι είναι για όλους τους υπόλοιπους που μοιράζονται τις ίδιες αντιλήψεις).
Αρκετοί άντρες της υψηλής κοινωνίας μπορούν σχεδόν ανενόχλητα να παρενοχλούν (το λιγότερο) γυναίκες χαμηλότερου status, ενώ οι γυναίκες τους καταδικάζουν μεν κοινωνικά το φαινόμενο αλλά στο προσωπικό επίπεδο κρατάν την ομερτά της τάξης τους.
 Για αρκετές από τις γυναίκες ασθενέστερων οικονομικά ομάδων, οι άντρες τους μπορούν να κάνουν ότι θέλουν σε άλλες και αυτές είτε να το βουλώνουν είτε να βγάζουν το υπερόπλο της γκρίνιας.
Ζούμε σε μια κοινωνία όπου κοινωνικά ακόμη είναι ανδροκρατούμενη ενώ ενδοοικογενειακά υπάρχουν ποικίλες μορφές μητριαρχίας οι οποίες αντανακλώνται κυρίως στην ανατροφή των παιδιών των «βασιλομητόρων» ελληνίδων μητέρων.
Επιστρέφοντας στον Τσόκλη, αυτός θέτει τη «φύση» τη σεξουαλική πάνω από την ηθική.
Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν είμαστε μόνοι στην αθλιότητά μας. Γιατί και στην κοιτίδα του νεοελληνικού πολιτισμού των τελευταίων δεκαταετιών, τις ΗΠΑ, παρόμοιες φαλλοκρατικές  αντιλήψεις επικρατούν σε κομμάτι  του πληθυσμού, τους φονταμενταλιστές χριστιανούς, το οποίο εκπροσωπείται πολιτικά κυρίως μέσω του κόμματος των Ρεπουμπλικανών και το οποίο έκανε ένα ανόσιο γάμο με την πολιτική εξουσία από το 2001 και έπειτα, υπό την προεδρία του εγκληματία πολέμου George W. Bush Jr, ο οποίος συν τις άλλοις εξέθρεψε τη θρησκευτική μισαλλοδοξία σε όλο και μεγαλύτερα τμήματα κοινωνιών αυτού του πλανήτη.  
  Quiz: Αν η φύση είναι πάνω από την ηθική τότε τι είναι πάνω από τη φύση και επομένως και την ηθική;
Για κάποιους αμερικάνους πολιτικούς η απάντηση είναι ο Θεός. Για τους φονταμενταλιστές χριστιανούς και τους πολιτικούς τους ο Θεός είναι και φύση και ηθική και πάνω από όλα Νόμος.
Οι φανατικοί χριστιανοί έχουν τη δική τους Σαρία.
Ας δούμε μια εικόνα από το μέλλον που μας περιμένει αν η σέχτα των φανατικών στις ΗΠΑ αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη:
Ας μιλήσουμε για ευλογημένους και νόμιμους βιασμούς
O πρεσβυτεριανός ρεπουμπλικανός υποψήφιος γερουσιαστής του Μισούρι Todd Akin δήλωσε σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη : «Αν είναι «νόμιμος» (η λέξη είναι legitimate και δεν αποδίδεται με ακρίβεια στα ελληνικά) ο βιασμός, το γυναικείο σώμα έχει τρόπους να κλείσει το όλο πράμα».
Μάλιστα. Ο Akin έβαλε τα γυαλιά σε όλους μας: Ξεχάστε τις δεισιδαιμονίες της επιστήμης, της φυσιολογίας και ας αποδεχτούμε όλοι την εξ αποκαλύψεως αλήθεια που μας αποκαλύπτει ο Akin: Αλλά για να τα κάνουμε αυτό ας επιχειρήσουμε πρώτα να μπούμε στο συσκοτισμένο από τη θρησκεία μυαλό του αμερικανού πολιτικού και στα νοητικά του νέφη. «Νόμιμος βιασμός». Μάλιστα. Φανταζόμαστε ότι ο Akin με τον όρο νόμιμος βιασμός περιγράφει το σεξουαλικό νόμο του Θεού του: Ήτοι: Διείσδυση πέους στη μήτρα. Τα άλλα είναι παρα φύσιν.
 Οκ, ίσως να το λύσαμε αυτό.
Ας πάμε από το «νομικό» κομμάτι στο επιστημονικό κομμάτι τώρα: «Το γυναικείο σώμα έχει τρόπους να κλείσει το όλο πράμα».
Μάλιστα. Ξέρουμε διάφορες μορφές αντισύλληψης πλέον. Παλαιότερο είναι η ζώνη αγνότητας. Πιο σύγχρονη είναι το διάφραγμα. Αλλά ο Akin αναφέρεται σε μια άλλη φυσική μέθοδο αντισύλληψης. Τη ζώνη αγνότητας- ηθικό διάφραγμα. Αν η γυναίκα είναι ενάρετη, η σύλληψη δεν θα συμβεί. Θέλημα θεού.
Εκτός αν εννοεί κάποια άλλη άγνωστη μας μέθοδο. Να γαργαλεύσουμε το αιδοίο για να φταρνιστεί η μήτρα…
Δεν είμαστε όμως σίγουροι για αν πετυχαίνουν τέτοιες μέθοδοι αντισύλληψης. Το μόνο για το οποίο είμαστε είναι το ποιος βίασε το μυαλό του Akin και έχει τέτοιες τρομακτικές συλλήψεις. Η λέξη ξεκινάει από θήτα μικρό και δεν θα την πούμε για να μη προσβάλουμε το θρησκευτικό συναίσθημα κανενός όσο και αν στο όνομα αυτού κάποιοι προχωρούν σε διατυπώσεις που συχνά προσβάλουν βάναυσα τη λογική μας και σπανιότερα σε πράξεις που προσβάλλουν την ίδια μας την ανθρώπινη υπόσταση. Άντε να το πάρει το ποτάμι. Η λέξη από θήτα που αποφύγαμε προσωρινά να αναφέρουμε είναι η λέξη θρησκοληψία (το δεύτερο συνθετικό χρησιμοποιείται από άλλους για ξεκάρφωμα αλλά εμείς χρησιμοποιούμε την πλήρη λέξη με έμφαση στο δεύτερο συνθετικό της).
Ο Akin ήταν μάλλον μετριοπαθής. Γιατί ο υποψήφιος ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής της Ιντιάνα Richard Mourdock μας εισήγαγε στην έννοια του ευλογημένου βιασμού. Αυτός είναι ευαγγελιστής. Να τι δήλωσε ο πολιτικός για τις συλλήψεις από βιασμούς κατά τη διάρκεια πρόσφατου δημοσίου διαλόγου: «Νομίζω πως όταν η ζωή ξεκινάει σε αυτή τη φριχτή συνθήκη του βιασμού, αυτό είναι κάτι που ο Θεός σκόπευε να συμβεί». Και φυσικά ο Μορμόνος ρεπουμπλικανός προεδρικός υποψήφιος Mitt Romney συνέχισε να στηρίζει τον Mourdock.
Φυσικά δεν χρειάζεται να είσαι μια από τις πολύχρωμες αμερικανικές ποικιλίες χριστιανισμού για να έχεις τέτοιες σκοταδιστικές απόψεις και να επιχειρείς να τις επιβάλεις σε όλους. Μπορείς να είσαι και καθολικός. Αρκεί να είσαι αμερικάνος και ρεπουμπλικανός πολιτικός. Όπως είναι ο πρότερα αντίπαλος του Mitt Romney για το χρίσμα της ρεπουμπλικανικής προεδρικής υποψηφιότητας, Rick Santorum. Για αυτόν τα παιδιά του βιασμού είναι δώρα θεού. Ορίστε τι δήλωσε φέτος δημόσια ο παρ ολίγον πρόεδρος των ΗΠΑ: «Πιστεύω και νομίζω ότι η σωστή προσέγγιση είναι να αποδεχτείς αυτή την τρομερά δημιουργημένη λόγω βιασμού ζωή … ως ένα δώρο ανθρώπινης ζωής και να δεχτείς αυτό που ο θεός σου δίνει»
Για να μην πω τι δίνει ο θεός στις βιασμένες γυναίκες και για να μην πω ότι ο βιαστής είναι εργαλείο του θεού των ρεπουμπλικάνων χριστιανοφονταμελιστών ας αρκεστώ στο να διερωτηθώ: Ο βιασμός δώρο θεού; Ε τότε να τους στείλουμε μπόλικα τέτοια ως δώρα Χριστουγέννων και να αποδεχτούν αυτό που ο θεός τους τους δίνει.
Δεν έχουν το θεό τους έχουν όμως τους ψηφοφόρους του. Μα και καλά χάθηκαν τόσα άλλα δώρα ζωής;
Η καταστροφή της φύσης είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχει απάντηση στην ερώτησή μα καλά χάθηκαν οι κρίνοι;  Και η οικονομική κρίση μας έδωσε την απάντηση στην ερώτηση, απεργούν οι πελαργοί μωρέ;
Ο θεός ήθελε να δημιουργηθεί ζωή μέσω βιασμών. Θάνατοι μέσω πολέμων, επιδημιών, φυσικών καταστροφών. Θέλημα θεού. Φύση και ηθική και πάνω από όλα Νόμος.
Μην με κακολογείτε όμως αν μετά από όλα αυτά τον εν λόγω κύριο δε θέλω ούτε να τον ξέρω. Σε καμία από τις 124141514124 εκδοχές του που έχει παρουσιάσει η ανθρωπότητα κατά τη διάρκεια της ιστορίας της.
Κάποιοι θρήσκοι θα σας πούνε ότι ο άνθρωπος φτιάχτηκε κατ εικόνα και ομοίωση του θεού. Δε διαφωνώ ότι υπάρχει «θεϊκή πνοή» στον άνθρωπο, η αγάπη, η δημιουργία, η έμπνευση. Αλλά υπάρχει και η άλλη πτυχή του ανθρώπου. Το μίσος, η μισαλλοδοξία, η αρχομανία, η καθυπόταξη των πάντων, η καταστροφή. Και βλέποντας την ιστορία του κόσμου τολμώ να πω ότι οι άνθρωποι φτιάξαν θεούς κατ εικόνα και ομοίωση τους.
Σήμερα τα καπάκια της ιστορίας έχουν ανοίξει και οι φανατικοί πεταχτήκαν αναγεννημένοι μέσα από τη διαδικασία της πολιτιστικής ζύμωσης που τους καταπίεζε και ζητούν φρενιασμένα ανθρωποθυσίες για να αποδείξουν την πίστη τους στους θεούς τους, θρησκευτικούς και μη.
Σήμερα υπάρχουν εκείνοι οι πολιτικοί που από θρησκοληψία ή συμφέροντα ή και τα δύο μαζί θα τους κάνουν τη χάρη να ικανοποιήσουν τη δίψα τους για θυσία και ζεστό αίμα.
Θα ευχόμουν να μπορούσαμε να δώσουμε σε όλους τους φανατικούς της γης την άδεια να βρεθούν σε ένα μεγάλο γήπεδο ή αρένα και να αποδείξουν ο ένας στον άλλο το ποιος θεός είναι ο πιο δυνατός.
Και ο πιο δυνατός θεός θα αποδειχθεί ως συνήθως η ανθρώπινη θηριωδία.
Δυστυχώς η ευχή δε θα πραγματοποιηθεί. Οι φανατικοί δε θα τακτοποιήσουν τους λογαριασμούς όμορφα και ωραία. Γιατί για τους φανατικούς, ο τόπος σύγκρουσης τους, είναι ο πλανήτης γη. Αυτός είναι το γήπεδο και η αρένα τους. Και τον θέλουν όλο για την πάρτη τους και τον όποιο θεό τους. Κατ εικόνα και ομοίωση των εξουσιαστών τους είναι και οι φανατικοί και οι θεοί τους.
Εμείς το μόνο που θέλουμε είναι σχολείο που κάνουν το μυαλό να δουλεύει . Θέλουμε σχολείο που να μαθαίνουν τα παιδιά τη συνεργασία, την κατανόηση των πραγμάτων.
Αν δεν τα θέλετε αυτά, μην πηγαίνετε τα παιδιά σας εκεί. Στείλτε τα στα κατηχητικά όποιας θρησκείας θέλετε να μάθουν επιστήμη και τεχνολογία εκεί.  Η επιστήμη καμία σχέση δεν έχει με τη θρησκεία εκτός μόνο από εκείνα τα στιγμιότυπα που η επιστήμη ποδηγετείτε από αρχομανείς δογματικούς και επιστημονικά ιερατεία. Τότε ναι η επιστήμη εκφυλίζεται σε θρησκεία. Τότε γίνεται εξουσία.
Η επιστήμη είναι μια ανοιχτή και ατέρμονη σχέση με τα πάντα. Η θρησκεία είναι μια κλειστή κοσμοθέαση που θεωρεί ότι μέσα της περιέχει όλες τις απαντήσεις με το να καταργεί τις ερωτήσεις.
Η επιστήμη είναι απελευθέρωση. Η θρησκεία σκλαβιά. Και δεν αρκείται ούτε καν στους πιστούς της. Είναι ένα φοβικό παράδειγμα που παρά τις φοβίες και τις εμμονές που περιέχει, ή μάλλον εξαιτίας ακριβώς αυτών, έχει την υπέρμετρη φιλοδοξία να κάνει τον κόσμο ολάκερο κατ εικόνα και ομοίωση της.
Αλλά επειδή υπάρχουν πολλές θρησκείες και πολλά ιερατεία υπήρξαν και πολλοί πόλεμο.
Και όσο οι θρησκευτικές μισαλλοδοξίες αναζωπυρώνονται από τις εκάστοτε εξουσίες για να υπηρετήσουν οι φανατικοί συμφέροντα που δεν μπορούν καν να φανταστούν, τόσο πιο κοντά θα βρισκόμαστε σε εφιάλτες που δεν τολμούμε να ομολογήσουμε ούτε καν στους ίδιους μας τους εαυτούς.   

Read More »

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

END: Μια παραθρησκευτική οργάνωση εν τη γενέσει

END: Μια παραθρησκευτική οργάνωση εν τη γενέσει
Του Πέτρου Αργυρίου
Μια από τις πιο εύλογες απορίες σε σχέση με όλες τις εσχατολογικές θρησκείες, αιρέσεις και παραθρησκευτικά συστήματα πίστης είναι το γιατί οι πιστοί τους δεν απομακρύνονται και δεν αποσύρουν την πίστη τους μετά την έλευση του χρόνου που αυτές έχουν ορίσει ως ημερομηνία ενός αποκαλυπτικού μεταφυσικού γεγονότος το οποίο οι ίδιες έχουν προλογίσει, προβάλλει, για το οποίο έχουν οι ίδιες εγγυηθεί και το οποίο υποτίθεται ότι εγγυάται τον Θείο χαρακτήρα της συγκεκριμένης πίστης.
Ανάμεσα σε πλήθος άλλων προφητειών που συνέδεσαν με ορισμένες χρονολογίες, οι μάρτυρες του Ιεχωβά π.χ, έχουν δώσει προφητείες για κοσμογονικά συμβάντα που θα συνέβαιναν το 1914, το 1918, το 1925 και το 1975, κάποια από τα οποία θα σήμαιναν τη Δευτέρα Παρουσία, τον Αρμαγεδδών και άλλα τέτοια.
Παρά ότι κάθε φορά οι προφητείες διαψεύστηκαν οπότε και μεταχρονολογήθηκαν, η πίστη δεν κλονίστηκε και οι μάρτυρες του Ιεχωβά διατηρούν μεγάλο όγκο πιστών.
Μα πως είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό;
Η απάντηση είναι απλή: Η θρησκευτική και η παραθρησκευτική  πίστη δεν έχει καμιά σχέση ούτε με την πραγματικότητα ούτε με τη  λογική οπότε δεν υπόκειται σε διαψευσιμότητα ούτε από την πρώτη ούτε από τη δεύτερη.
Κάτι ανάλογο ισχύει με την αμερικανική END (End National Debt) του κυρίου Σώρρας και της ομάδας του, του Προέδρου κου Λαμπράκη και κυρίου Γεωργαντζά.
Χρονολογίες όπου θα συμβούν κοσμογονικά γεγονότα δίνονται από την οργάνωση για να μεταχρονολογηθούν με αφορμή μια ευφάνταστη αιτίαση ενώ άλλα σημαντικά γεγονότα ερμηνεύονται μέσα από μια φανταστική επίδραση της END στον κόσμο και τα τεκταινόμενα του. Το χέρι της END είναι τόσο αόρατο όσο το χέρι του θεού. Μόνο από το αποτέλεσμα μπορείς να καταλάβεις τις βουλές και τα έργα του Κυρίου και των εν λόγω κυρίων. Αν φυσικά πιστεύεις. Και αν πιστεύεις, η διάψευση, με όσα πραγματικά στοιχεία και αν γίνεται αυτή, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Η πίστη είναι πάνω από τη λογική και ο θεός ή η END ή οποιαδήποτε άλλη οντότητα ερίζει στο μεταφυσικό είναι πάνω και πέρα και πίσω από την πραγματικότητα.
Η δημιουργία της αμερικανικής END, ή μάλλον του συστήματος πίστης της έχει τις ρίζες της σε προηγούμενες μεταφυσικές που είχαν αναπτυχθεί στην ελληνική νοόσφαιρα. Το αυγό του φιδιού δημιουργήθηκε από την φιλοσοφία της ανωτερότητας της Αρίας φυλής προσαρμοσμένη στην Ελληνική φυλή όπως αυτή αναπτύχθηκε ανάμεσα σε άλλους από τους κους Πλεύρη και αργότερα Βελόπουλο με απόγειο της τον Ορθόδοξο Εθνολαϊκισμό του κου Καρατσαφέρη και με πλατφόρμα την υβριδική νεομυθολογία του κου Δημοσθένη Λαϊκόπολου, όπου έμπλεξε την ορθοδοξία με τους αρχαίους Έλληνες, με τους Ελ και τους εξωγήινους, τον Παρθενώνα με το μάτζου πίτσου και τον πίκατσου (η τελευταία σύνδεση είναι σατυρική και δεν έχει γίνει πραγματικά στο βαθμό που γνωρίζουμε).
Κοινό στοιχείο όλων αυτών: ο Έλληνας είναι ανώτερος: Είτε λόγω γονιδίων, είτε λόγω πίστης, είτε λόγω πολιτισμικών καταβολών, είτε λόγω γλώσσας είτε λόγω οποιουδήποτε συνδυασμού των παραπάνω, ο Έλλην ήταν είναι και θα παραμείνει ανώτερος. Ο  Έλλην αποτελεί το καλό αυτού του πλανήτη και για αυτό πολεμείται λυσσαλέα και δολερά από τις σκοτεινές δυνάμεις, ανάμεσα στις οποίες υψηλά ιεραρχούνται οι αλλόπιστοι και οι αλλόφυλοι, εμβληματικό συνδυασμό των οποίων αποτελούν οι Εβραίοι. 
Στο πολιτικό πεδίο αυτά τα ιδεολογήματα διαμόρφωσαν αντιλήψεις που θα διευκόλυναν την άνοδο της Χρυσής Αυγής.
Στο πεδίο της μεταφυσικής πίστης όλοι αυτοί οι παράγοντες θα ζυμώνονταν και με την έλευση του χρηματοπιστωτικού Μεσσία κου Σώρρας θα δημιουργούσαν την END, η οποία μέσω της μεταφυσικής της στοχεύει και πολιτικά.
Η Χρυσή Αυγή παρουσιάζεται ως πολιτικό κίνημα. Σε κινήματα όμως μπορεί να υπάρχουν ηγέτες, όχι όμως μεσσίες. Αυτό είναι που διαφοροποιεί την END. Ο μεσσιανισμός της. Ο κος Σώρρας αποτελεί για κύκλους της END μεσσία. Όπως μου έχει μεταφερθεί χωρίς να είμαι για αυτόν το λόγο σε θέση να επιβεβαιώσω την αξιοπιστία της προφορικής μαρτυρίας, ο κος Λαμπράκης, ο πρόεδρος της αμερικανικής END δήλωσε σε κατ’ ιδίαν κουβέντα του ότι ο κος Σώρρας έχει έρθει από αλλού για να σώσει την Ελλάδα πρώτα και μετά τον πλανήτη.
Εγώ γνώριζα ότι ο Σώρρας είναι πατρινός. Κάποιοι άλλοι ίσως να πιστεύουν ότι προέρχεται από  το Άλφα του κενταύρου.
Και κάπως έτσι η νεομυθολογία της END αρχίζει να παίρνει άλλη τροπή.
Ο κος Λαμπράκης να δηλώνει δημόσια με περηφάνια ότι στον κο Σώρρα δόθηκαν από την αμερικανική κυβέρνηση ομόλογα 3 τρις δολαρίων ως αντάλλαγμα για την πατέντα που ο κος Σώρρας τους έδωσε. Ποια πατέντα; Μα την πατέντα της ελεύθερης ενέργειας ηλίθιοι κακόπιστοι. Απόδειξη; Το διαστημόπλοιο που μετά από 17 μήνες ταξιδιού χωρίς πιλότο και καύσιμα, επέστρεψε τον Σεπτέμβριο του 2012 στον πλανήτη μας[1]. Αυτό δήλωσε ο κος Λαμπράκης δημοσίως, το ξανατονίζουμε αυτό.
Όπως είπαμε το χέρι της END είναι το χέρι του θεού. Ένας θεός αόρατος μα πανταχού παρών και τα πάντα πληρών(ει). 
Αν δεν υπήρχαν κάποιοι σημαντικοί  παράγοντας δε θα ασχολιόμουν καθόλου με την End. Θα έλεγα άσε τους τρελούς στην τρέλα τους. Δυστυχώς όμως οι σημαντικοί παράγοντες που με υποχρεώνουν να εναντιωθώ στην END όχι από επιθυμία αλλά από καθήκον συγγραφικό υπάρχουν: Ο πρώτος είναι το οικονομικό έγκλημα. Ο δεύτερος είναι η εκμετάλλευση της λιγοστής ελπίδας που έμεινε σε αυτό το λαό να οργανωθεί και να αυτοαμυνθεί. Η αμερικανική END κάνει swaps της λιγοστής αλλά πραγματικής ελπίδας με πλουσιοπάροχες φούσκες. Ο τρίτος είναι  η περαιτέρω  γελοιοποίηση της Ελλάδας.  Ο τέταρτος είναι η ζημιά που συμβαίνει στις σχέσεις Ελλάδας-ομογένειας και η αναχαίτιση οποιασδήποτε πραγματιστικής δράσης.
Ο πέμπτος αφορά την ίδια τη νεομυθολογία της END και το πώς μπορούν να εξελιχτούν οργανωμένοι παραλογισμοί. Καθώς έχω ασχοληθεί με το θέμα είμαι σε θέση να βεβαιώσω ότι κάποιες από τις οργανώσεις που αναπτύσσουν νεομυθολογίες ή παραθρησκείες ενίοτε μετεξελίσσονται όχι μόνο σε εξτρεμιστικές δεξαμενές αλλά και σε καταστροφικές ή και αυτοκαταστροφικές οργανώσεις.
Κάποιες άλλες φορές οι νεομυθολογίες καταφέρνουν να αποκτήσουν στάτους θρησκειών όπως συνέβη με τη νεομυθολογία που ανέπτυξε ο κος Hubbard, τη σαϊντολογία.
Άλλες φορές όμως, όταν οι συνήθως από ιδιοτελή κίνητρα κινούμενοι Μεσσίες αρχίζουν να πιστεύουν στα ίδια τους τα ψέματα υμνούμενοι διαρκώς από τους πιστούς τους, τότε μπορεί να ζητήσουν από αυτούς «άλματα πίστης». Να αποδείξουν οι πιστοί την πίστη τους μέσω εξτρεμισμών, αυτοθυσίας, ακόμη και αυτοκτονίας. Να αποδείξουν ότι βάζουν την πίστη τους πάνω από την αξία της ανθρώπινης ζωής, της δικής τους ή των συνανθρώπων τους.
Τέτοια παραδείγματα δεν σπανίζουν. 
Α)O «προφήτης» Juffrey Ludgren π.χ αποσχίστηκε από μια άλλη αίρεση μετά από υπεξαίρεση χρημάτων από αυτήν. Είπε στους πιστούς τους ότι εν όψει της δευτέρας παρουσίας που πλησίαζε έπρεπε να καταλάβουν μια εκκλησία της αίρεσης. Παρότι αυτό τελικά δεν έγινε, ο Ludgren το 1989, με τη βοήθεια πιστών του «θυσίασε», δηλαδή δολοφόνησε μια οικογένεια με μικρά παιδιά.  
Β) Ο «τελευταίος προφήτης» Vernon Wayle Howell ανήλθε στην ηγεσία του «Κλάδου των Δαβιδιανών» αφού ο προηγούμενος ηγέτης τους δολοφόνησε έναν αυτοανακηρυγμένο μεσσία με τσεκουριά. Ο Howell τεκνοποιούσε με ζήλο τις γυναίκες της οργάνωσης καθώς τα 24 παιδιά του θα κυβερνούσαν εκ μέρους του Χριστού μετά τη Δευτέρα παρουσία. Απολογισμός νεκρών (1993): 82. Οι εναπομείναντες της οργάνωσης εξακολουθούν να πιστεύουν σε αυτή.
Γ)1995-1997: «Ηλιακός Ναός»:  Ένας από τους δύο ηγέτες του που θα οδηγούσαν τους πιστούς σε πλανήτη που περιστρεφόταν γύρω από τον Σείριο, ο Luc Juliet, θεωρούσε ότι ήταν ο Χριστός. Ιστορικό οικονομικής εκμετάλλευσης των πιστών. Τελικός απολογισμός νεκρών σε Γαλλία, Ελβετία, Καναδά: 74 δολοφονηθέντες και αυτόχειρες . Η οργάνωση έχει ακόμη πιστούς.
Δ) «Η Πύλη του Παραδείσου»: Καθώς ο κομήτης Hale-Bopp πλησίαζε τη Γη το 1997, οι πιστοί της Πύλης του Παραδείσου αυτοκτονούσαν για να τηλεμεταφερθούν στο διαστημόπλοιο που βρισκόταν πίσω από τον κομήτη. Ο Σώρρας δεν είχε ανακαλύψει ακόμη την «ελεύθερη ενέργεια» του για να τους μεταφέρει εκεί με ασφάλεια. Τελικός απολογισμός:  41 νεκροί. Η οργάνωση ακόμη υπάρχει.
 Ε) Ο ηγέτης του «κινήματος για την αποκατάσταση των 10 εντολών του θεού» Joseph Kibweteere παράκουσε τη συζήτηση ανάμεσα στο «Χριστό και τη Παναγία» όπου «ειπώθηκε» ότι ο κόσμος θα τελείωνε αν οι άνθρωποι δεν ακολουθούσαν πιστά τις δέκα εντολές. Η ημερομηνία που δόθηκε για την καταστροφή ήταν 31/12/1999. Όταν αυτή η ημερομηνία πέρασε ανεπιστρεπτί , ο Kibweteere μετέθεσε το τέλος του κόσμου για τις 31/21/2000. Επειδή βαρέθηκε να περιμένει για την καταστροφή, είπε να καταστρέψει τους πιστούς του. 1000 περίπου οπαδοί πυρπολήθηκαν στην Ουγκάντα το 2000
Οι επόμενες δύο οργανώσεις είχαν πέρα από τον πυρήνα της μεταφυσικής τους πίστης  ένα πολύ σημαντικό κοινό στοιχείο με την END: Είχαν όπως και η END πολιτικές επιδιώξεις. Ας μάθουμε για αυτές.
ΣΤ)  Ο αιδεσιμότατος Jim Jones παρουσίαζε τον εαυτό του ως μετενσάρκωση του Χριστού και του Γκάντι και προφήτεψε ότι θα γινόταν πυρηνικός πόλεμος τον Ιούλιο του 1965. Παρά τη διάψευση της προφητείας του ο Jones συνέχισε ακάθεκτος τη δράση του συγκεντρώνοντας γύρω από το πρόσωπο του θρησκευόμενα πλήθη. Ο στόχος του Jones ήταν πολύ διαφορετικός από τις εντυπώσεις που αρχικά άφηνε: Ο Jones ήταν μαρξιστής και χρησιμοποιούσε τη θρησκεία ως δόλωμα για να ξυπνήσει τους οπαδούς τόσο από το όπιο της θρησκείας όσο και του καπιταλισμού. Τελικός απολογισμός του «Αποστολικού σοσιαλισμού» του Jones το 1978 στον ομώνυμο  οικισμό Jonestown που ο ίδιος ίδρυσε; Πάνω από 900 νεκροί. Οι περισσότεροι αυτόχειρες και κάποιοι δολοφονημένοι.
Ζ) Οργάνωση: «Aum Shinri Kyo». Ηγέτης: Shoko Asahara, θεωρούμενος ως Χριστός από τους οπαδούς του. Ο Shoko δεν είχε μόνο θρησκευτικές επιδιώξεις. Φανατικός εθνικιστής όπως και οι άνθρωποι της END, θα ισχυριστεί ότι ταξίδεψε με χρονομηχανή στο 2006 και μίλησε με επιζήσαντες του τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Αυτός ήταν ο λόγος που φανάτισε τους πιστούς του για να πρωτοστατήσουν σε «μια παγκόσμια επανάσταση κατά των εχθρών της Ιαπωνίας». Μέλη της οργάνωσης δολοφονούν το δικηγόρο Tsutsami Sakamoto που διερευνούσε της δραστηριότητες της οργάνωσης καθώς και την οικογένεια του.
Η οργάνωση δοκιμάζει ανεπιτυχώς βιοτρομοκρατικές επιθέσεις. Το 1995 θα πετύχει τελικά να ρίξει αέριο νεύρων Sarin στον υπόγειο του Τόκυο. Τελικός απολογισμός της επίθεσης: 12 νεκροί και 5000 τραυματίες.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι η αμερικάνικη END θα φτάσει ποτέ σε αυτό το σημείο παρότι η ίδια δεν έχει διστάσει να καταφύγει σε εξαιρετικά ύποπτες οικονομικές δραστηριότητες.
Αυτό που λέμε είναι ότι τα διαστημόπλοια της, η ελεύθερη ενέργεια της, οι οικονομικοί της μύθοι που συνεχώς μετατίθενται χωρίς ποτέ να διαψεύδονται, οι ΕΛ της, ο εθνικισμός τύπου Χρυσής Αυγής σε συνδυασμό με το μεσσιανισμό της παραθρησκευτικού τύπου αποτελούν ένα επικίνδυνο εκρηκτικό μείγμα.
‘Ηδη φανατικοί οπαδοί της φοβερίζουν στο διαδίκτυο με μια ασπρόμαυρη λογική του τύπου αν δεν πιστεύεις στα πιστεύω μας είσαι προδότης των πιστεύω μας οπότε είσαι προδότης, μια λογική θυμίζει την αντικομουνιστική λογική άλλων δεκαετιών. Όποιος δεν συμφωνεί μαζί τους είναι εναντίον τους. Α ναι. Και προδότης. Άσχετα με το αν είναι αυτοί οι ίδιοι που διαρκώς προδίδουν αυτό που συχνά επικαλούνται: το Απολλώνιο φως: Τη λογική και την κριτική σκέψη.   
Οι άνθρωποι της αμερικανικής END δεν είναι ήρωες. Ακόμη και αν οι οικονομικές τους δραστηριότητες μπουν στο μικροσκόπιο των αρχών και διωχθούν όπως θα έπρεπε, ούτε κι ο διωγμός τους θα τους κάνει ήρωες. Ήρωας είναι αυτός που διαλέγει να θυσιάσει τον εαυτό του για το καλό των πολλών. Αυτός που είναι πρόθυμος να καταστρέψει και άλλους στο όνομα των πιστεύω του λέγεται φανατικός. Και η αμερικανική End σήμερα δεν είναι παρά ένα άντρο φανατικών και επομένως επικίνδυνων ανθρώπων.


[1] http://www.iefimerida.gr/news/71230/%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CF%83%CF%8E%CF%81%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B5-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%B9%CE%BF-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-17-%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF

Read More »

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Άλλο αυγή κι άλλο χρυσαυγή



Άλλο Αυγή κι άλλο Χρυσαυγή.

Του Πέτρου Αργυρίου

Δεν θα ήταν υπερβολικό κανείς να χαρακτηρίσει το χθεσινό φύλλο της «Αυγής» ως αφιέρωμα στη «Χρυσή Αυγή» καθώς ένα μεγάλο κομμάτι της ήταν σχολιασμός των επιθέσεων των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής έναντι λαθροπωλητών.
Τα περισσότερα άρθρα της «Αυγής» ήταν απόλυτα πολωτικά, με νοοτροπία γηπέδου, με τις λέξεις φασίστες και νεοναζί να ρίχνονται κατά ριπάς με μια ευκολία που θα προκαλούσε αμηχανία ακόμη και σε εκείνους που το λεξιλόγιο τους αποτελείται από μια κυρίως λέξη: την λέξη μαλάκας.
Με εξαίρεση το άρθρο του Ανδρέα Ζαφείρη «Χτίζοντας με το φραγγέλιο κοινωνικές συμμαχίες» (http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=712542) που παρότι δεν αποφεύγει επικίνδυνα κλισέ, διαπνέεται από γνήσια αγωνία και διατυπώνει έγκυρα και κρίσιμα ερωτήματα για το τι γιγαντώνει το θεριό του μίσους, το υπόλοιπο φύλλο της Αυγής είναι κατάφορτο με στερεότυπα τα οποία στο όνομα του πολέμου κατά του φασισμού ουσιαστικά τον ενδυναμώνουν ενώ παράλληλα αναδεικνύουν ένα ιδιότυπο είδος αντίστροφου φασισμού που δεν είναι καθόλου λιγότερο φασισμός από τον παραδοσιακό φασισμό.
Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε εγκλωβιστεί πλέον σε ένα φασιστικό τετράπολο που αποτελείται από το φασισμό της κεντρικής εξουσίας, το φασισμό της ακροδεξιάς, το σταλινισμό του ΚΚΕ και τον αναρχοφασισμό της άκρας αριστεράς. Μάλιστα κύριοι, πέρα από τις περισσότερο παραδοσιακές και αναγνωρίσιμες μορφές φασισμού πολλοί από εμάς έχουμε ζήσει τα τελευταία κρίσιμα χρόνια τον αναρχοφασισμό στο πετσί μας. Έχουμε δει φουκουριάρηδες που κρατούν μια πλαστική σημαία (και ναι ξέρουμε ότι τα εθνόσημα είναι κατασκευές) να δέχονται επιθέσεις από αναρχοφασίστες που έχουν κάνει τη λέξη φασίστας πιπίλα. Το είδαμε στις πλατείες, το είδαμε στους δρόμους. Πείτε μου κύριοι της ιδεολογικής ανωτερότητας της αριστεράς σκέψης, τι θα έκανε ο καημένος ο πολίτης που η κεντρική εξουσία τον ρημάζει και τον βρίζει στερώντας του το μέλλον και την αξιοπρέπεια του ενώ στους δρόμους που παλεύει για τα δίκια του υβρίζεται χυδαία από τον φανατικά «ανθρωπιστή» αριστερό γιατί ο φουκουριάρης διαπράττει το έγκλημα να θέλει να έχει … πατρίδα; Δε θα δει αυτός ο άνθρωπος που του χουν κολλήσει τη ρετσινιά του φασίστα τα στρατιωτάκια της αριστεράς περισσότερο συμπαθητικά το φασισμό της Χρυσής Αυγής; Ερωτώ.
Το αποκορύφωμα της προσκόλλησης στο πρωκτικό στάδιο της ιδεοληψίας ήταν το άρθρο του Θέμη Δημητρακόπουλου «Χρυσή Αυγή, το απωθημένο όνειρο του κάθε κρυφοφασίστα Νεοέλληνα» (http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=712546). Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο «κάθε» κρυφοφασίστας Νεοέλληνας; Όποιος ήταν το κρυφοκομμούνι του παρελθόντος. Εγώ, εσύ, ο παραδίπλα, όποιος αποφασίσει η ιερά εξέταση της δεξιάς ή της αριστεράς ότι έχει το Διάβολο ή κάποια άλλη καταστροφική ιδεολογία μέσα του. Ας δούμε λοιπόν κάποια στιγμιότυπα αυτής της αποφατικής φασιστολογίας που αναπτύσσει ο αρθρογράφος:
Γράφει λοιπόν ο κύριος Δημητρακόπουλος: «Ο φασισμός είναι ενδημικός στην Ελλάδα. Οι δωσίλογοι, οι συνεργάτες του κατακτητή, οι κουκουλοφόροι και οι μαυραγορίτες της Κατοχής είναι αυτοί που στην πραγματικότητα εξουσίασαν και ποδηγέτησαν τη μετεμφυλιακή χώρα. Το μίσος κατά του «άλλου», του διαφορετικού, του ξένου, αυτού που δεν είναι δικός μας, δεν σίγασε ποτέ. Οι ανιστόρητες ανοησίες περί «φιλόξενου» έθνους είναι για ηλίθιους, ψεύτες και αγράμματους.»
Εδώ είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω. Με κάθε αλλαγή γεωπολιτικής φρουράς στην Ελλάδα, η τοπική ελίτ ενσωματωνόταν και διασφάλιζε τη συνέχεια της εξουσίας και της διαχείρισης σε αυτήν την έρμη χώρα, τη χώρα έρμαιο. Με τους Οθωμανούς τα ίδια, τα γιουσουφάκια γίναν αργότερα φανατικοί βασιλόφρονες. Μετά γίναν γερμανοτσολιάδες. Μετά χουντικοί και αμερικανοτσολιάδες. Εσχάτως γίναν ευρωτσολιάδες. Η οσφυοκαμψία του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα δεν έχει όρια. Και κάθε φορά αυτές οι λέρες προγραμμάτιζαν τον πληθυσμό να είναι δεκτικός στη νέα τάξη πραγμάτων και εχθρικός σε όσους την αντιμάχονταν.
Και κάπου εδώ εξαντλείται η όποια συμφωνία θα μπορούσα να έχω με τον αρθρογράφο. Με την διατύπωση του ότι «Το μίσος κατά του «άλλου», του διαφορετικού, του ξένου, αυτού που δεν είναι δικός μας, δεν σίγασε ποτέ.».
Και ποιος είναι ο άλλος για την άκρα αριστερά; Όχι μόνο ο Χρυσαυγίτης ο ορκισμένος αλλά και ο «κάθε κρυφοφασίστας Νεοέλληνας» με τα φασιστικά του απωθημένα.
Και ποιοι είμαστε εμείς; Το γράφει ξεκάθαρα ο αρθρογράφος: Δις: «Η δική μας Αριστερά». «Οι ευθύνες της δικής μας ριζοσπαστικής Αριστεράς»
Οι δικοί μας και οι άλλοι. Είτε είσαι μαζί μας είτε εναντίον μας. Αυτή είναι η ουσία του φασισμού κ. Δημητρακόπουλε. Η μαύρη ψυχή του.
Ο φασισμός είναι ενδημικός στην Ελλάδα όπως γράφετε με ευκολία κ. Δημητρακόπουλε. Οι Έλληνες έχουν τον φασισμό στο DNA τους. Και αυτό δεν είναι ρατσισμός κατά του Έλληνα κύριε Δημητρακόπουλε; Η Αριστερά έχει τις ευθύνες της κ. Δημητρακόπουλε όπως γράφετε παρακάτω και εδώ παρά τη λανθασμένη προηγούμενη μου δήλωση ότι έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια συμφωνίας με τις απόψεις σας θα ξανασυμφωνήσω με κάποιες από αυτές: Έχει τις ευθύνες της η Αριστερά: Έχει την ευθύνη ότι έκανε τον αντιφασισμό ιδιότυπο φασισμό. Ότι έκανε τον αντιρατσισμό ιδιότυπο ρατσισμό. Έχει ευθύνη όταν κάνει την «Αυγή» να μοιάζει με φερέφωνο της Χρυσής Αυγής. Που με τον ανέξοδο ή μάλλον χρήσιμο για το σύστημα εξουσίας φανατισμό της σπρώχνει τον απλό κοσμάκι στο άλλο άκρο, τον υποτιθέμενο «προαιώνιο εχθρό της».
Όχι δε φταίει η κρίση για την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Έτσι γράφετε: «Ούτε είναι απλά ένα φαινόμενο απότοκο της πολύπλευρης κρίσης – κρίσης κυρίως πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής και κατόπιν οικονομικής – που μαστίζει τον τόπο. Ο φασισμός είναι ενδημικός στην Ελλάδα»
Όχι δε φταίει η ανθρωπιστική πλέον κρίση που σπρώχνει απλούς ανθρώπους στα άκρα. Φταίει που οι Έλληνες γεννιούνται φασίστες και ρατσιστές.
Ρατσίστας δε γίνεσαι γεννιέσαι. Το πιο έξοχο ρατσιστικό δόγμα. Και το υιοθετείτε έτσι εύκολα κ. Δημητρακόπουλε. Δεν φταίνε οι συνθήκες κ. Δημητρακόπουλε. Τα πολιτικά γονίδια φταίνε. Θάνατος στους φασίστες. Διαλύστε τα μισάνθρωπα γουρούνια. Επικίνδυνη ναζιστική δημαγωγία στη φαρέτρα της άκρας αριστεράς. Hate Speech.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά κ. Δημητρακόπουλε: Για όσους ανήκουν στη «δική σας αριστερά» εγκληματίας δε γεννιέσαι, γίνεσαι. Μάλιστα πολλοί από τους ποινικούς χαίρουν άκρας στήριξης από την άκρα αριστερά, αρκεί να την έχουν ασπαστεί. Οι εγκληματίες εντός συστήματος είναι απλά εγκληματίες. Οι δικοί σας είναι αγωνιστές. Και για να συνεχίσουμε με την παραβατικότητα ξαναγυρνώντας στο αρχικό θέμα των επιθέσεων κατά των λαθροπωλητών θα συμφωνήσω μαζί σας πως οι λαθροπωλητές είναι βιοπαλαιστές και έχουν κάθε δικαίωμα στη ζωή και την εργασία: Οι λαθρέμποροι όμως, οι ναρκέμποροι, οι σωματέμποροι, οι λαθρέμποροι όπλων που πολλές φορές κινούνται ανάμεσα στα ίδια κέντρα διακίνησης και αυτοί άνθρωποι δεν είναι κύριοι Δημητρακόπουλε; Άνθρωποι που έχουν δικαίωμα στη ζωή και την εργασία των άλλων; Πότε έχει αναφερθεί σε αυτούς η άκρα αριστερά κύριε Δημητρακόπουλε; Για πόσο ακόμη οι λαθροπωλητές θα χρησιμοποιούνται ως ανθρώπινη ασπίδα από οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα ενώ η άκρα αριστερά θα κυνηγά να ξετρυπώσει με το ζόρι από τις τρύπες τους «κρυφοφασίστες Νεοέλληνες;». Η αφέλεια ξέρετε κύριε Δημητρακόπουλε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πολιτικό άλλοθι μέχρι ενός σημείο. Και η άκρα αριστερά το έχει ξεπεράσει προ πολλού.
Έχετε αναρωτηθεί γιατί ακόμη και κάποιοι μετριοπαθείς στην άκρα αριστερά έχουν εδώ και χρόνια να μιλάνε για ιδεολογικοποίηση των ποινικών και για εγκληματικοποίηση των ιδεολόγων; Για ποιο λόγο όπως περιγράφει ο Β. Λαμπρόπουλος: «Τα τελευταία χρόνια, οι ποινικοί μαζικά ιδεολογικοποιούν την παραβατικότητά τους και βρίσκουν σε αντιεξουσιαστές στηρίγματα και άλλοθι ζωής και δράσης. Και από την άλλη πλευρά οι αντάρτες πόλης βρίσκουν εύκολα «τεχνική υποστήριξη»- αν όχι και εκτελεστές- σε κακοποιούς μικρού και μεγάλου βεληνεκούς.»; (http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=346373).
Τι φρούτα έχουν δώσει όλα αυτά κύριε Δημητρακόπουλε, όλα αυτά για τα οποία η αριστερά τηρεί σιγή ιχθύος;
Μιλάτε για παρακράτος. Της Δεξιάς. Ναι, κάθε παρακράτος υπάρχει μέσα στα πλαίσια του συστήματος εξουσίας. Αλλά το παρακράτος επιλέγει στελέχη από όλες τις δεξαμενές και σε όλες τις δεξαμενές φυτεύει στελέχη του έχοντας πάντα ιδιαίτερη προτίμηση στα άκρα. Άκρα-δεξιά, άκρα-αριστερά.
Δεν ήταν οι Χρυσαυγίτες η 17Ν κύριε Δημητρακόπουλε. Η μήπως ήταν; Μήπως ξέρετε κάτι που δεν ξέρω για τους υπόγειους συνδέσμους ανάμεσα στα άκρα; Δεν ήταν οι Χρυσαυγίτες που φάγαν τον αμφιλεγόμενο πάλαι πότε συστημικό δημοσιογράφο Γκίολα σε ένα μαφιόζικο χτύπημα μετά από παραγγελία εκτέλεσης που δόθηκε στη νέα τρομοκρατία της άκρας αριστεράς. Και τότε η αριστερά μούγκα στην στρούγκα. Και δεν ήταν οι χρυσαυγίτες που προετοιμάσαν πρόσφατα μάλλον καρτέρι θανάτου σε έναν από τους ελάχιστους (κατά την κρίση τη δικιά μου και πολλών άλλων) ανεξάρτητους δημοσιογράφους, τον Κώστα Βαξεβάνη. Και πάλι η αριστερά μούγκα στην στρούγκα. Όλως παραδόξως, χωρίς να έχω στοιχεία να υπαινιχθώ οποιαδήποτε σχέση ή ανάμειξη, και τα δύο περιστατικά κατά της ζωής δημοσιογράφων έγιναν μετά από σύγκρουσή τους με τον «αριστερό» μεγαλοδημοσιογράφο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, προνομιακό μέσα στα πλαίσια του δημοσιογραφικού του πάντα λειτουργήματος, συνομιλητή ποινικών και τρομοκρατών (π.χ αφοι Ξηροί κλπ). Και πάλι πέπλο σιωπής για το παρακράτος από την επίσημη αριστερά…
Όλα αυτά κύριε Δημητρακόπουλε δίνουν το πάτημα σε συστημικούς δημοσιογράφους όπως ο Μανδραβέλης να κάνουν τις προκλητικές εξισώσεις ακροαριστεράς και ακροδεξιάς.
Όλα αυτά τα αδιαφανή σημεία επιτρέπουν στην Καθημερινή και άλλες συστημικές φυλλάδες να τσουβαλιάζουν τη βία των άκρων με τα δίκαια και ιερά κινήματα αντίστασης και λαϊκών αγώνων.
Αλλά να σας κάνω μια ερωτησούλα κ. Δημητρακόπουλε. Ο Μανδραβέλης δεν προσλήφθηκε χθες: Για ποιο λόγο η ΕΣΗΕΑ με αρκετούς αριστερούς στους κόλπους της, τον ανακάλυψε σχετικά πρόσφατα; Αφήστε να σας απαντήσω: Γιατί τόσα χρόνια τρώγαν ψωμί από το ίδιο χέρι. Και δεν δαγκώνεις το χέρι που σε ταϊζει όπως είχε δηλώσει δημοσίως ο φίλος του Ηλίας Κανέλλης. Τώρα που δεν έχουν δουλειά να χάσουν γιατί δεν υπάρχουν δουλειές στο σινάφι και αφού πρώτα ξεμπρόστιασαν τον Μανδραβέλη ανεξάρτητοι ανάμεσα στους οποίους και η αφεντομουτσουνάρα μου, μόνο όταν οι δημοσιογράφοι χάσαν τα προνόμια της δουλικότητάς τους, τότε μόνο θυμηθήκαν τη δεοντολογία και το δημοσιογραφικό κώδικα. Μόνο όταν δεν είχαν να φοβηθούν προσωπικό κόστος το παίξαν μάγκες. Τσάμπα μάγκες που λέει και ο απεχθής μου Βαγγέλης Βενιζέλος. Πώς να εμπιστευτεί ο κόσμος την αριστερά όταν τη θεωρεί έστω σε περιορισμένο βαθμό κομμάτι της διαπλοκής; Ποιος σπρώχνει τον κόσμο στην Χρυσή Αυγή αν όχι σε μεγάλο βαθμό οι δικαιολογημένες του καχυποψίες για την αριστερά και το ρόλο της στα πράματα;
Φυσικά και θα συμφωνήσουμε κ. Δημητρακόπουλε, φυσικά και η Χρυσή Αυγή δεν είναι η αριστερά: Η Χρυσή Αυγή είναι παραστρατιωτική οργάνωση. Ακροδεξιά. Και πλέον, χάρη στο πολιτικό μας σύστημα στο οποίο εντάσσεται η «δική σας» αριστερά, είναι και η Τρίτη πολιτική δύναμη. Αίσχος, ντροπή και όνειδος και βαστάτε Τούρκοι τα άρματα κ.λ.π. Ναι, ναι συμφωνούμε.
Αλλά για μισό λεπτό. Το μεγαλύτερο πολιτικό έγκλημα που έγινε στην πρόσφατη ιστορία αυτό του τόπου δεν το κανε η Χρυσή Αυγή: Έγινε στη Marfin όπου πολίτες δολοφονήθηκαν μαζικά και σαδιστικά. Λίγο πριν την ώρα του μεγάλου θριάμβου του, το λαϊκό κίνημα ηττήθηκε κατά κράτος: από το παρακράτος. Τον αριστερό του βραχίονα. Την άκρα αριστερά: Ξέρετε, το παρακράτος έχει δύο πολύ μακριά χέρια: τον ακροδεξιό και τον ακροαριστερό βραχίονα. Και ενώ η αριστερά βρυχάται για την εγκληματικότητα του ακροδεξιού βραχίονα για τον ακροαριστερό κάνει τουμπεκί ψιλοκομμένο. Και ας ξέρει πολύ καλά καλά η μία χείρα τι κάνει η άλλη.
Τι προτείνετε για αυτό λοιπόν που η άκρα αριστερά βοήθησε να ανδρωθεί; Τι προτείνετε για τη Χρυσή Αυγή; Για να σας διαβάσουμε. «Με περιφρούρηση, με τις δικές της δυνάμεις, των πιο αδύναμων στόχων των αλητοσυμμοριτών της Χρυσής Αυγής.» ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.
Η λύση είναι λοιπόν ο Σύριζα να γίνει Αντι-Χρυσή Αυγή: Γάμησε τα ρε φίλε: Κάποιοι στην αριστερά έχουν εθιστεί τόσο πολύ στο αντί που φαντάζονται ότι η ουτοπία είναι ένας δρόμος στρωμένος με αντί. Και αν ουτοπία γίνει πραγματικότητα αυτοί αυτομάτως θα γίνουν αντιουτοπιστές.
Λοιπόν σοβαρά τώρα. Αντι τάγματα εφόδου= αντι Χρυσή Αυγή. Αντιποίηση αρχής (μιας που η πολιτεία κάνει τα στραβά μάτια= αυτοδικία = Χρυσή Αυγή. Έχουμε τους χρυσαυγίτες θα έχουμε και τους Αυγίτες τώρα.
Να υπενθυμίσω: Η Χρυσή Αυγή δεν στρατολογεί βίαια. Κάνει επιδείξεις βίας για να στρατολογεί: Είναι πολύ διαφορετικό. Και χρησιμοποιεί βία λόγω έλλειψης πολιτικού περιεχομένου. Και το ίδιο προτείνετε και εσείς κ. Δημητρακόπουλε να κάνει ο Σύριζα. Να μην γεμίσει με πολιτική βούληση και δράση το κενό που έτσι και αλλιώς όχι μόνο φαίνεται ότι καλύπτει αλλά αντιπροσωπεύει η Χρυσή Αυγή. Προτείνεται να καλύψετε λοιπόν το κενό με κενό. Να απαντήσετε στη βία με βία. Απλά η δικιά σας βία θα είναι βία ειρηνικών προθέσεων. Είπαμε. Άλλο η βία της ακροδεξιάς και άλλο η βία της άκρας αριστεράς.
Πρώτα από όλα να σας υπενθυμίσω ότι η Χρυσή Αυγή είναι στον αρχικό της πυρήνα παραστρατιωτική οργάνωση. Και θα ρίξετε εσείς αμούστακα παιδιά να τα βγάλουν πέρα με ετοιμοπόλεμους φανατικούς: Ποιος σας έχρισε αρχιστράτηγο εσάς να ρίξετε ανθρώπινες ζωές τροφή για τα κανόνια; Πόσο ανεύθυνος είστε;
Εκτός βέβαια αν η αριστερά επιστρατεύσει τους ετοιμοπόλεμους της. Τα πρωτοπαλίκαρα του ΠΑΜΕ, τους ποινικούς και τους τρομοκράτες (φυσικά και δεν συγχέω το ΠΑΜΕ με τους ποινικούς και τους τρομοκράτες. Απλά το ΠAME έχει εμπειρία συγκρούσεων).
Όπως και να έχει, παροτρύνετε να εγκατασταθούν προεμφυλιακές συνθήκες: συμμοριτοπόλεμος. Και σε αυτές τις συρράξεις πρώτα θα πέσουν φάπες, μετά ροπαλιές, μετά καμιά μαχαιριά και μετά καμιά πιστολιά και μετά μπαράζ αντεκδικήσεων.
Αναρωτιέμαι βέβαια γιατί δεν προτείνατε με τον ίδιο ζήλο ομάδες περιφρούρησης που θα προστάτευαν τις αδύναμες ομάδες από τη νέα χούντα: Γιατί δεν προτείνατε με τον ίδιο ζήλο ομάδες περιφρούρησης για αυτούς που τους κόβαν το ρεύμα, τους παίρναν το σπίτια, τους ασθενείς που σκοτώνει κατά εκατοντάδες καθημερινά το ιατρικό κατεστημένο σε αγαστή συνέργεια με το πολιτικό κατεστημένο; Να σας πω γιατί. Γιατί όσοι από εσάς δεν είναι ΤΟ σύστημα βρίσκεστε σε ομηρία από το σύστημα. Ας χρησιμοποιήσω μια παραβολή που βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό: Ζητήθηκε από γνωστή αριστερή δημοσιογράφο (το αριστερή χωρίς εισαγωγικά) με καρκίνο η οποία είχε προσωπική της φίλη γνωστή βουλευτή της αριστεράς (προσοχή δεν ταυτίζω αυτά τα δύο), της ζητήθηκε λοιπόν από μεγαλοχειρούργο το ποσόν των 20000 ευρώ για να τη χειρουργήσει. Και εκείνη ενέδωσε. Και όλοι, βουλευτές και δημοσιογράφοι μούγκα στη στρούγκα. Φανταστείτε πόσο πιο δύσκολα είναι για τον απλό πολίτη. Φανταστείτε γιατί ο πολίτης πείθεται από τις «καθαρές λύσεις» της βρώμικης Χρυσής Αυγής. Γιατί απλά θεωρεί ότι η αριστερά μέχρι σήμερα είτε υποκύψει ή συγκαλύψει ή ακόμη χειρότερα συμμετάσχει στη διαφθορά.
Αλλά ας γυρίσουμε σε εσάς κύριε Δημητρακόπουλε. Για χρόνια τώρα η αριστερά κυνηγά φαντάσματα. Έχει γίνει ο ψιθυριστής των φαντασμάτων σε κοινωνίες που είχαν αφήσει τους νεκρούς τους να αναπαύονται .Ουσιαστικά η αριστερά έγινε το σκευοφυλάκιο των σταχτών του φασισμού. Της κρατούσε προς επίδειξη, ως μπαμπούλα. Το φάντασμα του φασισμού ήταν το όπλο της αριστεράς όταν στέρευε από πολιτικά επιχειρήματα.
Πολλοί στην άκρα αριστερά βλέπαν σε κάθε πολίτη τον εν δυνάμει φασίστα. Το μετατραυματικό σύνδρομο της αριστεράς είναι ισχυρότατο. Όταν ήρθε ο φασισμός στην Ελλάδα το 2009, ο μνημονιακός φασισμός, πολλοί αριστεροί δεν ενθουσιάστηκαν. Περίμεναν τον φασισμό όπως τον θυμόντουσαν, με τους όρους του παρελθόντος.
Ε και αυτό το φασισμό βρήκαν στο πρόσωπο της Χρυσής Αυγής. Η προφητεία εκπληρώθηκε, οι μούμιες ξαναπερπάτησαν, κομμάτι της αριστεράς ξαναβρήκε το ρόλο της όχι μες στην κοινωνία όπως όφειλε αλλά μέσα στην ιδεοληψία όπως πάντα φανταζόταν: να είναι αντιδεξιά. Πολλοί από τους καταστροφιστές της αριστεράς, τους αμετανόητους ρεβανσιστές είδαν την ευκαιρία να ξαναζήσουν την δημοκρατία της Βαϊμάρης, τον εμφύλιο και αυτή τη φορά να κερδίσουν (η συγκεκριμένη διατύπωση και η πατρότητα της ανήκει στον γιατρό Γ.Θ που όποτε θελήσει να τη δημοσιοποιήσει οφείλω να συμπληρώσω με παραπομπή στο δικό του κείμενο). Τι να κάνεις με αυτούς τους φανατικούς. Είτε στα αριστερά, είτε στα δεξιά τα ίδια σκατά είναι.
Κύριε Δημητρακόπουλε. Μιλάτε για ευθύνες της «δικής σας» ριζοσπαστικής αριστεράς. Για να δούμε πρώτα τις δικές σας. Από τους οικολόγους πράσινους μεταπηδήσατε στη ΔΗΜΑΡ, τη Χρυσή Εφεδρεία του κυρίαρχου μνημονιακού φασισμού. Παρα ταύτα μιλάτε εσείς για φασισμό … Ξέρετε, για την αριστερά πολλές φορές η σιωπή είναι χρυσός, χρυσός λέω, η λέξη που διαφοροποιεί την λέξη Χρυσαυγίτης από την Λέξη Αυγίτης.
Μιας και μοιάζετε να είστε από αυτούς που μιλάνε με φαντάσματα, ίσως να μπορέσετε να ακούσετε και κάποιον που προέρχεται από μια αόρατη γενιά. Γεννήθηκα τη δεκαετία του 70. Ίσως να μην μας χωρίζουν πολλά χρόνια, αλλά τη δική μου τη γενιά και μπόλικες επόμενες γενιές η δικιά σου και οι προηγούμενες τη γάμησαν πατόκορφα. Μας κλέψαν παρόν και μέλλον. Τη θυμάμαι και γω τη δημοκρατία της Βαιμάρης και τον εμφύλιο -ως ιστορικές μνήμες εννοώ. Και αυτό που μου έχουν μάθει οι καταγραφές αυτές είναι ότι δεν θέλω να ξαναζήσω τέτοιες εποχές. Και όμως. Χάρη στο πολιτικό σύστημα και σε προτροπές όπως οι δικές σου, κάθε μέρα που περνάει είμαι πιο κοντά στη φρίκη. Βλέπεις Θέμη το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα αντιμετώπιζε την κατάρρευσή πολύ πριν οι πολίτες το μάθουμε. Για αυτό και συναίνεσε στη διάλυση της κοινωνίας. Όταν οι ακραίοι πόλοι θα εδραιωθούν, όταν ο συμμοριτοπόλεμος αποτελεί καθημερινή πραγματικότητα, τότε θα έρθει ένα νέα κέντρο φτιαγμένο από τα μπάζα του παλιού συστήματος να εγγυηθεί τάξη και ασφάλεια.
Επειδή λοιπόν εγώ και οι Έλληνες έχουμε έναν κοινό εχθρό και αυτός είναι το σαθρό σύστημα εξουσίας, πάρτε τις ομάδες περιφρούρησης σας και πάτε παίξτε με τα ηλίθια φουσκωτά αγόρια της Χρυσής Αυγής στο δικό σας χώρο με τους δικούς σας όρους. Όσο περνάει από το χέρι μου (ελάχιστα δηλαδή), δε θα αφήσω κανέναν να κάνει τη χώρα μου γήπεδο.
Γράφεις: «Αύριο δε θα υπάρχουν δικαιολογίες και άλλοθι για κανένα. Ούτε για την αριστερά. Ούτε για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ούτε για σένα και για μένα».
Κάνεις λάθος. Από προχθές έχουν τελειώσει τα άλλοθι για την αριστερά και το ΣΥΡΙΖΑ.
Όσο για σένα, καμία δικαιολογία. Η Χρυσή Αυγή θα έπεφτε σαν το κακό σπυρί που είναι αν το ΣΥΡΙΖΑ κοίταζε να καθαρίσει τον τόπο από τη βρωμιά του συστήματος. Αν συνέχιζε να κάνει αντιπολίτευση και αγώνα κατά του φασιστικού μνημονίου και του οικονομικού ιμπεριαλισμού που απειλεί να καταργήσει αυτή τη χώρα και να τη μετατρέψει σε ειδική οικονομική ζώνη. Άκου, δε θα ζήσω άλλο σε δοκιμαστικό σωλήνα. Άκου. Δε θα στραφώ κατά του συμπολίτη μου για την όποια μαλακοιδεολογία έχει. Άκου.
Αρκετά ζημιά έχετε κάνει με το να αναθρέφετε τη Χρυσή Αυγή και να στηρίζετε το σύστημα. Κανένας δεν είναι εκ προοιμίου εγκληματίας. Αντε να κάνουμε και φυλακές για τους Χρυσαυγίτες. Και μετά να δούμε ποιος άλλος θα μπει εκεί μέσα.
Δεν έχετε καταλάβει ακόμη ότι για πολλούς Έλληνες, ναι αυτούς τους κρυπτοφασίστες νεοέλληνες, η Χρυσή Αυγή είναι οι αγωνιστές και οι υπόλοιποι οι καταπιεστές και αυτοί που διώκουν τους αγωνιστές. Ότι ζούμε την αντιστροφή του αντικομμουνισμού. Ότι γιγαντώνετε κάθε μέρα την πόλωση.
Ότι στο ντέρμπυ ΣΥΡΙΖΑ- Χρυσή Αυγή νικητής θα είναι ο διαιτητής: ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΑΝΕΛΠΙΔΟΥΣ ΡΑΓΙΑΔΕΣ.
Ρε συ Δημητρακόπουλε. Ειλικρινά τώρα: Τι από τα δύο συμβαίνει: Είσαι το τυρί ή απλά δε βλέπεις τη φάκα;
(Περισσότερα για το συγγραφέα και το έργο του στο προσωπικό του blog agriazwa.blogspot.com)
Read More »

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Βρήκε ο Γάιδαρος το Σαμαρά του

Βρήκε ο Γάιδαρος το Σαμαρά του
Του Πέτρου Αργυρίου
Νόμιζα, ήλπιζα, ότι με τον ΓΑΠ είχαμε πιάσει πάτο. Ότι πιο κάτω δεν πήγαινε. Μετά ήρθε ο Παπαδήμος. Και τώρα ο Σαμαράς. Τουλάχιστον ο ΓΑΠ είχε άλλοθι. Ήταν ξένος στη χώρα που κυβερνούσε. Ετούτος εδώ που θέλει να ξεπεράσει ακόμη και τον ΓΑΠ σε κακοφημία τι ζόρι τραβάει;
Υπάρχει ένα ανέκδοτο στους κόλπους της διεθνούς ελίτ, το πιο σύντομο: Έλληνας πρωθυπουργός. ΧΑΧΑΧΧΑ.
Οι Έλληνες πρωθυπουργοί των μνημονίων λοιπόν έχουν δημιουργήσει νέα στάνταρτς ενδοτισμού που δυσκολεύουν ακόμη και αφρικανούς ηγέτες: Γιατί βρε συ δεν μπορείς να είσαι σαν τον ΓΑΠ ή τον Αντωνάκη και να λες σε όλα ναι πριν καν σου πούμε σε τι να πεις ναι;
Οι yesmen λοιπόν ζουν και βασιλεύουν.
Δεν ξέρω γιατί μιλάμε γιατί βρίσκομαι σε μόνιμη παράκρουση αλλά μιλάμε πλέον για κάτι διαφορετικό από προδότες. Μιλάμε για συντεχνία προδοτών. Για καριερίστες προδότες. Η Bild, ένας από τους μεγαλύτερους βόθρους στον κόσμο . Η Bild: Έβγαλε σε αρχαία ελληνικές γραμματοσειρές της απαιτήσεις της: πολεμικές απαιτήσεις: Να δώσουμε ακατοίκητα νησιά στους Γερμανούς. Πολεμική απαίτηση καταλαβαίνετε; Casus Belli. Καταλαβαίνετε;
Και η απάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού; Πήγε να αλλάξει ενθύμια με τον Diekmann, τον εκδότη της Bild και στέλεχος της Hurriet. Τον κάλεσε στην Πήλο. Υπέγραψε φωτογραφία του λέρα Diekmann με ταβερνιάρη της Λέρου.
Και αναρωτιέμαι: είναι και η Πήλος και η Λέρος στη λίστα των «ακατοίκητων» ελληνικών τόπων προς παραχώρηση;
Να γελάει ο Σαμαράς ανάμεσα στα ανθελλήνια της BILD σαν να βρέθηκε στον παράδεισο του. Χαρωπός δίπλα στα αφεντικά, ανυποχώρητος με τους υποτακτικούς του. Έτσι είναι ο σωστός επιστάτης (ναι ναι δεν αναφέρομαι στο Σαμαρά, μια γενική διατύπωση κάνω). Τι τους κάνουν στο κολλέγιο Αθηνών; Τους μαθαίνουν διπλωματία των οπισθίων; Πως τους δένουν;
Όπως τότε που έτρεχε ο Σαμαράς σαν σχολιορόπαιδο με τη σάκα του να δείξει στους δασκάλους του την έκθεση των ιδεών που λεγόταν Ζάππειο. Τότε τον αποπαίρναν σαν να ‘ταν κανά παρλιακό. Αλλά τώρα… Τώρα είναι πια πρωθυπουργός. Τώρα πια τον ακούν όταν υπακούει. Τώρα πια δεν ξεφτιλίζεται μόνος του. Έχει έναν ολόκληρο λαό δικό του για να ξεφτιλίσει.
Δεν πειράζει που δεν προέρχεται από τα μεγάλα τζάκια όπως των Παπανδρέου και Καραμανλή. Είναι ισόθεος τους πλέον. Πρωθυπουργός.
Δεν ξέρω πιο παιδικό τραύμα ή πιο σκοτεινό οικογενειακό μυστικό τον έκανε αυτός που είναι.
Να μοιάζει με τον εσταυρωμένο σε πίνακα του El Greco όταν πλέον είναι ο σταυρωτής. Να έχει το βλέμμα στραμμένο αλλού και το λαιμό αλλού σαν να ‘ταν κανά περίεργο φλαμίνγκο . Να έχει τη άλλοτε τη συστολή σχολιορόπαιδου και αλλού τον τσαμπουκά του νταή του σχολείου ανάλογα με τον ποιον έχει δίπλα του.
Ο Μεσσήνιος θα πάρει άξια τη θέση του στο Hall of Shame της μεταπολίτευσης. Μια κωλοφυλλάδα αξιώνει πολεμικές απαιτήσεις από τη χώρα σου ενώ η χώρα της σου χρωστάει πολεμικές αποζημιώσεις. Και συ πας και τους γλύφεις σαν χαρωπό σκυλάκι που βρήκε τον αφέντη του.
Από την αρχή της πρωθυπουργίας του το δειξε το παιδί. Απλά δεν μπορούσα να κάνω εκείνον τον ισχυρισμό γιατί δεν είχα στοιχεία. Όταν του αποκολλήθηκε ο αμφιβληστροειδής. Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα. Του Σαμαρά του βγήκαν και τα δύο. Και λίγο μετά ο Ράπανος λιποθυμά και μπαίνει και αυτός στο νοσοκομείο. Αποτέλεσμα: Η Ελλάδα χωρίς εκπροσώπηση στην πιο κρίσιμη σύνοδο από όπου η Ιταλία- Ισπανία φύγαν με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τους να μην επιβαρύνει το χρέος τους.
Μας απομόνωσαν τότε από τον άξονα του νότου χάρη στην κυβέρνηση Σαμαρά και τα προβλήματα «υγείας» της. Οποία κουτοπονηριά.
Συνεχίζουμε λοιπόν ακάθεκτοι τον μαρτυρικό δρόμο προς την κόλαση. Τυραννισμένοι, ξεφτιλισμένοι, δαρμένοι, ατιμασμένοι.
Και οι πολιτικές και οι πολιτικοί του κώλου προχωράν… με την όπισθεν. Νιώθω ντροπή πλέον που είμαι Έλληνας. Την ντροπή που δε νιώθουν οι πολιτικοί μας. Νιώθω ντροπή που ορίζουν τη ζωή μου μαφίες.
Που ο Έλληνας πρωθυπουργός πάει με ένα σκάνδαλο δωροδοκίας που έχει τιμωρήσει η γερμανική δικαιοσύνη και γυρνάει έχοντας δώσει επενδυτικά κίνητρα στη Siemens. Το θέατρο των σκιών δε λέει να τελειώσει. Οι καραγκιόζηδες αποθεώνονται.
Η μεγάλη του έθνους σχολή του ραγιαδισμού στις μεγαλύτερες στιγμές της.
Και σήμερα «ο πιο καλός ο μαθητής» δίνει τα ρέστα του. Ότι έχει απομείνει στις τσέπες σας δηλαδή.
Κάλλιο φτωχός παρά ατιμασμένος. Εμάς πρώτα μας ατιμάσανε. Τώρα, σφίξτε κι άλλο τα ζωνάρια. Η φτώχια, αυτή που τόσα χρόνια περιγελούσατε, σας έρχεται φρενιασμένη.
(Περισσότερα για το συγγραφέα και το έργο του όσο αυτός έχει το κουράγιο να γράφει για μια απέλπιδα ευνουχιστική χώρα στο agriazwa.blogspot.gr)
Read More »

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Είμαστε όλοι μετανάστες

Είμαστε όλοι μετανάστες.
Του Πέτρου Αργυρίου (περισσότερα για το συγγραφέα στο προσωπικό του blog agriazwa.blogspot.com)
Είμαστε όλοι μετανάστες.
Αυτό δεν είναι κάποιο από τα αγαπημένα λαϊκίστικα συνθήματα της αριστεράς. Δεν είναι σύνθημα. Είναι μια ιστορική πραγματικότητα που τείνουμε να ξεχνάμε καθώς είμαστε ένας λαός σκοπίμως λοβοτομημένος με τα κέντρα της ιστορικής μνήμης του να έχουν πειραχτεί. Μπορεί να διαφωνείτε με τον όρο λαός, ελπίζω όμως να συμφωνήσετε με το ανιστόρητο της κατάστασής του.
Γιατί οι Έλληνες είναι ένας λαός μεταναστών. Είναι βαρύ να χαρακτηρίζεις ένα έθνος μεταναστών ξενοφοβικό, όχι γιατί κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να συμβαίνει αλλά γιατί κάτι τέτοιο, στο βαθμό που συμβαίνει, δείχνει την ορθότητα της πρώτης διατύπωσης: Οι Έλληνες μοιάζουν με παλιά κασέτα που έχει σβηστεί πολλαπλές φορές και έχει πολλαπλές εγγραφές. Εξ’ ου και η παραγόμενη κακοφωνία τους σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους. Είμαστε λαός μεταναστών. Όχι μόνο επειδή είμαστε μεταναστευτικός λαός. Αλλά επειδή ιστορικά δεινά μας έσπρωχναν μακριά ή μας επανέφεραν πίσω σε αυτό το χώρο που ανεξάρτητα από τα ιδεολογικά μας φορτία και πρόσημα πολλοί από μας συνηθίσαμε να χαρακτηρίζουμε ως πατρίδα
Με τη μικρασιατική καταστροφή και τις ανταλλαγές πληθυσμών έρχονται στην εναπομείνασα Ελλάδα περίπου 1,5 εκατομμύριο Ελλήνων προσφύγων κυρίως από την Μικρά Ασία και τον Πόντο, οι περισσότεροι από τους οποίους ευρισκόμενοι σε κατάσταση πενίας.
Τα ακραία βιοτικά φαινόμενα που προκύπτουν, δυσχεραίνουν το βίο πρωτίστως των προσφύγων αλλά και δευτερευόντως των «ντόπιων» κατοίκων. Η ελίτ της εποχής βρίσκει μια εξαιρετική ευκαιρία για φτηνό εργατικό δυναμικό χωρίς απαιτήσεις χτυπώντας την υπάρχουσα εργατική τάξη. Λόγω των ακραίων κατά τόπους βιοτικών συνθηκών, στερεότυπα και προκαταλήψεις αναπτύσσονται κατά των προσφύγων, προκαταλήψεις που η άρχουσα τάξη για προφανείς λόγους ηδονίζεται να ενισχύει. Ας ρίξουμε μια ματιά σε μια από της ιστορικές αφηγήσεις για την εποχή:
«Με το που πάτησαν το πόδι τους στις ελληνικές ακτές, οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου ήρθαν αντιμέτωποι με την πιο άγρια και στυγνή εκμετάλλευση από το κεφάλαιο, το οποίο είδε σε αυτούς ένα ιδιαίτερα ευάλωτο και χειραγωγήσιμο εργατικό δυναμικό, που καταναγκασμένο από τις ανάγκες της άμεσης επιβίωσης, θα ήταν έτοιμο να δεχθεί οποιασδήποτε όρους και συνθήκες εργασίας.
Ταυτόχρονα, οι εργοδότες προσέβλεπαν στο πλεονάζον προσφυγικό εργατικό δυναμικό προκειμένου να ξεφορτωθούν –ή τουλάχιστον να εξουδετερώσουν- ένα περισσότερο έμπειρο και μαχητικό προλεταριάτο, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί μέσα από τους εργατικούς αγώνες της προηγούμενης περιόδου…
Το γεγονός δεν πέρασε ανεκμετάλλευτο από τους εργοδότες, οι οποίοι επέδειξαν ιδιαίτερη ευρηματικότητα στην αξιοποίηση των όποιων εθνικών-πολιτισμικών διαφορών μεταξύ τους, με σκοπό τη διάσπαση της ταξικής τους ενότητας»…
Δεν ήταν όμως αυτός ο μόνος αντίπαλος που είχε να αντιμετωπίσει το ΚΚΕ και το ταξικό εργατικό κίνημα τη δεκαετία του 1920.
Καταρχάς, είχαν να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις της ιδεολογικοπολιτικής ενσωμάτωσης που δρούσαν μέσα στους συνοικισμούς. Σχεδόν ταυτόχρονα με την άφιξη των προσφύγων, μια νέα «τάξη» εμφανίσθηκε μέσα από τις γραμμές τους, γνωστή και με τον λαοφιλή χαρακτηρισμό «προσφυγοπατέρες» ή «τζορμπατζίδες» (έλληνες πρόκριτοι και γαιοκτήμονες στην οθωμανική αυτοκρατορία). Τα μέλη της νέας αυτής κοινωνικής και οικονομικής «τάξης» ενσωματώθηκαν γρήγορα στο υπάρχον status quo, τοποθετούμενοι σε διευθυντικά πόστα τραπεζικών οργανισμών, Υπουργείων, της ΕΑΠ κ.α. Την ίδια στιγμή που η συντριπτική μάζα των συμπατριωτών τους, δοκιμαζόμενη από την πείνα και τη φτώχεια, πάλευε να λάβει έστω και ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που δικαιούταν, εκείνοι απολάμβαναν «ειδικής» μεταχείρισης, εξασφαλίζοντας προνομιακά δάνεια από την Εθνική Τράπεζα για την χρηματοδότηση επιχειρήσεων, κλπ. Διαμορφώθηκε έτσι μια «ελίτ» μεταξύ των προσφυγικών πληθυσμών».
Η Ελλάδα έχει μεγάλη ιστορία πουλημένων τομαριών, ή αν θέλετε να το θέσουμε ευγενικότερα, φιλοτομαριστών κάποιοι από τους οποίους προέρχονταν από τα παρελθόντα καθεστώτα και επιβίωσαν παρέχοντας στα νέα καθεστώτα τη «διοικητική τους εμπειρία» και κάποιοι προερχόμενοι από τις νέες συνθήκες πλειοδότησαν εις βάρος των συμπατριωτών για να αποκτήσουν εις βάρους τους προνόμια.
Για τα τομάρια της εποχής χαρακτηριστική, ανατριχιαστική και μάλλον αδιαμφισβήτητη είναι η ιστορική μαρτυρία του εφήβου τότε Ηλία Βενέζη στο βιβλίου του «Το νούμερο 31328»: Έλληνες συνεργάστηκαν με Τούρκους εις βάρος των Ελλήνων των ταγμάτων εργασίας,. Αυτοί οι Έλληνες ήταν όχι μόνο επιστάτες αλλά κερδίζοντας την εμπιστοσύνη Τούρκων για τις υπηρεσίες που τους προσέφεραν, μεταλλάχτηκαν σε εμπόρους μαύρης εργασίας δημιουργώντας μια μικρή περιουσία από τον ιδρώτα, την αγωνία και το θάνατο των συμπατριωτών τους.
Και η τιμωρία τους; Πολλοί από αυτούς έκλεψαν τα ταξιδιωτικά έγγραφα που οι οικογένειες των κρατουμένων στα τάγματα εργασίας κινήσαν γη και ουρανό για να εξασφαλίσουν και να μπορέσουν να σώσουν τους ανθρώπους τους φέρνοντας τους στην Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο οι εν λόγω κύριοι επιστάτες-σκλαβέμποροι-προδότες ήρθαν στην Ελλάδα με ένα γερό κομπόδεμα φτιαγμένο από το αίμα και τα οστά συμπατριωτών τους. Αφού συνεργάστηκαν με τον Τούρκο αξιωματικό και γαιοκτήμονα θα τους ήταν σχεδόν ευχάριστο να συνεργαστούν με τον Έλληνα εργοδότη, εις βάρος πάλι των συμπατριωτών τους, προσφύγων και μη.
Νέο μεγάλο κύμα Ελλήνων προσφύγων θα προκύψει από την ισοπέδωση της Ελλάδας από τη γερμανική κατοχή και τις ακραίες βιοτικές συνθήκες που αυτή επέβαλε. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες εγκαταλείπουν τη χώρα τους για μια καλύτερη ζωή. Μετά τον εμφύλιο έχουμε νέο κύμα Ελλήνων προσφύγων, αυτή τη φορά πολιτικών που θα φύγουν προς κομμουνιστικές χώρες.
Τη δεκαετία του 1950 και του 1960 όπου και συμβαίνει το φαινόμενο του λεγόμενου «Ελληνικού οικονομικού θαύματος» έχουμε ένα νέο φαινόμενο μετανάστευσης: Την εσωτερική μετανάστευση, η οποία συνδέθηκε με την όποια βιομηχανική ανάπτυξη αλλά κυρίως με το κατασκευαστικό όργιο της εποχής. Οι Έλληνες αφήνουν τους τόπους τους, τον άφθονο ζωτικό τους χώρο και καταφτάνουν κυρίως στην πρωτεύουσα και την συμπρωτεύουσα. Δουλειά, πτυχία και η ηλίθια ικανοποίηση του να αποκτήσουν ένα, δύο και περισσότερα διαμερίσματα στις πολυόροφες τρόγλες-κλουβιά που μολύνουν και σήμερα το αστικό τοπίο.
Οι Έλληνες έχουν πέσει για μια ακόμη φορά θύμα εργασιακής εκμετάλλευσης. Για μια ακόμη φορά μετανάστες στον τόπο τους. Δε φαίνεται να τους νοιάζει. Τα λεφτά και οι προοπτικές είναι καλά. Το φαινόμενο που περιγράφεται με τον σχεδόν κωμικό όρο αστυφιλία συνεχίζεται και τις επόμενες δεκαετίες, ενθαρρυνόμενο από την κεντρική πολιτική ηγεσία και την εργοδοσία. Οι Έλληνες βρίσκονται παγιδευμένοι στις μεγαλοπούλεις που’ χτήσαν με τα χέρια τους. Η δομή και κατανομή του Ελληνικού πληθυσμού αλλάζει δραματικά. Τα 7/10 του ελληνικού πληθυσμού βρίσκονται εγκλωβισμένα στα αστικά κέντρα. Η Αθήνα τερατοποιείται. Μια νέα αστική τάξη έχει δημιουργηθεί. Η (βι)αστική τάξη, χωρίς συνείδηση, χωρίς περιεχόμενο, χωρίς κουλτούρα, χωρίς βαθειά παιδία, χωρίς όραμα, μεταφέροντας τις κοινοτικές της συνήθειες στο βίο του άστυ. Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη προλάβει να γίνει κοινωνία.
Μια τάξη με πτυχία, με λεφτά αλλά χωρίς παιδεία που αφού έχει γίνει αντικείμενο εργατικής εκμετάλλευσης και εκμαυλισμού θα αποτελέσει ένα ωριμότατο φρούτο για την πολιτική της εκμετάλλευση.
Οι Έλληνες, μετανάστες και εσωτερικοί μετανάστες στη συντριπτική πλειοψηφία τους, θα παράγουν μια εκτρωματική κουλτούρα. Ξορκίζοντας τις ουλές της οξείας πείνας του παρελθόντος θα εφεύρουν την κουλτούρα του νεοπλουτισμού, σμίγοντας τον αμερικάνικου τύπου καπιταλισμό με λαϊκίστικα ξέφτια, σε απόλυτο εναρμονισμό με την κουλτούρα που παρήγαγε και διέπνεε την πολιτική ηγεσία της εποχής…
Στα τέλη της δεκαετίας του 80, η πτώση του ανατολικού μπλοκ φέρνει μια νέα φουρνιά προσφύγων Ποντίων καθώς αυτοί γίνονται ανεπιθύμητοι από τη νέα πολιτική τάξη χωρών της πρώην ΕΣΣΔ.
Η σχετικά βίαια μετακίνησή τους παράγει για μια ακόμη φορά συνθήκες εκμετάλλευσης. Αυτή τη φορά Ελληνικές πρεσβείες θα βρουν τρόπο εύκολου πλουτισμού «ελληνοποιώντας» μαζί με τον μεγάλο όγκο των όντως Ελλήνων Ποντίων προσφύγων και μη ελληνικά στοιχεία, μερικά (τονίζω τη λέξη μερικά) από τα οποία είναι συνδεδεμένα με οργανωμένα εγκληματικά δίκτυα των χωρών καταγωγής τους…
Η ένταξη της χώρας αρχικά στην Ε.Ε και έπειτα στην ΟΝΕ και η άνευ όρων αποδοχή όλων των συνθηκών θα κάνει την Ελλάδα ανάμεσα σε άλλα και προαύλιο χώρο σημαντικού τμήματος της παγκόσμιας μετανάστευσης, μια πραγματική χωματερή ανθρώπων. Ένα σημαντικό κλάσμα αυτού του νέου κύματος μετανάστευσης είναι αποτέλεσμα εκμετάλλευσης της από λαθρεμπόρους μαύρης εργασίας και «λευκής» σάρκας, από οργανωμένα εγκληματικά δίκτυα που μετακινούν ανθρώπινες ψυχές και χώρια ή μαζί με αυτές ή μέσω αυτών, προϊόντα, ναρκωτικά, όπλα…
Οι ολυμπιακοί αγώνες του 2004 αποτελούν την τέλεια ευκαιρία για τη σύσφιξη σχέσεων ανάμεσα στα οργανωμένα δίκτυα και το παραβατικό κομμάτι του ντόπιου κεφαλαίου που θέλει τη μαύρη εργασία για ένα ακόμη κατασκευαστικό όργιο: Αυτό των ολυμπιακών αγώνων.
Μέσα σε μερικούς μήνες το κέντρο της Αθήνας γκετοποιείται. Οι προκαταλήψεις αρχίζουν να φουντώνουν.
Με το πέρας των Ολυμπιακών, μεγάλο κομμάτι της μαύρης εργασίας περνάει υποχρεωτικά για να προσποριστεί στην πλανόδια μικρεμπορία, με άλλα λόγια την προώθηση κυρίως βιομηχανικού στοκ χαμηλής ποιότητας.
Πέρα από τη λαθρεμπορία, κομμάτι των μεταναστών που αντιμετωπίζουν ακραίες βιοτικές συνθήκες εξωθείται από τους ντόπιους και αλλοδαπούς εκμεταλλευτές τους οι οποίοι και τους κρατούν σε ομηρία στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών, στην πορνεία και σε άλλες εγκληματικές δραστηριότητες.
Με τη ραγδαία επιδείνωση των βιοτικών συνθηκών λόγω των εγκληματικών πολιτικών που οδήγησαν στα μνημόνια, η κοινωνική αρμονία σε μεγάλο βαθμό διαρρηγνύεται. Ο θυμός μετατρέπεται σε ξενοφοβία, τα οικονομικά αδιέξοδα οδηγούν σε κοινωνικά αδιέξοδα. Και αυτή τη φορά, το μεγαλύτερο κομμάτι των μεταναστών δεν δείχνουν ούτε την πρόθεση ούτε την ομόνοια να αγωνιστούν για καλύτερες συνθήκες σε αυτό τον τόπο. Μεγάλο κομμάτι τους δεν έχει συνδεθεί με αυτόν τον τόπο. Παραμένουν όμηροι των αφεντικών τους, παγιδευμένοι και απομονωμένοι και επομένως εύκολα στοχοποιήσιμοι από μια προγενέστερη τους κατηγορία μεταναστών: Αυτήν την Ελλήνων μεταναστών, καθώς, όπως έχω τονίσει, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων προήλθαν από εσωτερική ή εξωτερική μετανάστευση και έχουν κάθε δικαίωμα να χαρακτηρίζονται ως μετανάστες στον τόπο τους. Στην καλύτερη των περιπτώσεων μετανάστες τρίτης και τέταρτης γενιάς ενώ καθόλου δε σπανίζουν οι Έλληνες μετανάστες στον τόπο τους πρώτης γενιάς.
Με τα μνημόνια και την παραχώρηση της χώρας στους δανειστές της και στο μεγάλο οικονομικό αλλά και το λιγότερο εμφανές γεωπολιτικό παιχνίδι των καιρών μας δημιουργείται ένα νέο κύμα Ελλήνων μεταναστών, εργατών αλλά και εξειδικευμένου επιστημονικού δυναμικού που μεταναστεύουν κυρίως προς άλλες χώρες της Ευρώπης αλλά και προς τις ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλία.
Κυρίως στην Ευρώπη και ως είθισται, αυτοί οι μετανάστες του Ευρωπαϊκού νότου θα χρησιμοποιηθούν εν καιρώ κρίσης εκβιαστικά από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ για να τρομοκρατήσουν τους ντόπιους εργαζομένους και να μειωθεί συνολικά το κόστος εργασίας και τα εργασιακά δικαιώματα για τους Έλληνες μετανάστες αλλά και για τους Ευρωπαίους εργαζομένους και να αυξηθούν τα κέρδη των εργοδοτών καθώς και η κεντρική πολιτική ισχύ πάνω στους πληθυσμούς.
Αυτό ήταν πάντα το παιχνίδι της εξουσίας. Δεν έχει αλλάξει ποτέ.
Είναι βαρύ, πολύ βαρύ, να λες τον Έλληνα, κατεξοχήν μετανάστη, ρατσιστή. Τον βρίζεις διπλά.
Η αριστερά δεν είναι αμελής στα ιστορικά της μαθήματα. Γνωρίζει πολύ καλά ότι οι ελίτ παράγουν και εκμεταλλεύονται το ρατσισμό. Παρά ταύτα συνεχίζει να κυνηγά το φάντασμα του Ναζισμού, υποβοηθώντας την αναβίωση του που όπως στην αρχική του εκδοχή έτσι και τώρα έχει να κάνει με την εγκατάσταση και με την εκμετάλλευση ακραίων βιοτικών συνθηκών στους πληθυσμούς από τις Ελίτ.
Μοιάζει με το σκύλο που κυνηγά την ουρά του όταν το σκύλο τον κυνηγά αγέλη υαινών. Η αριστερά, με την εξωραϊστική ροζ συνθηματολογία της για την μετανάστευση, παρείχε ασπίδα προστασίας όχι στους μετανάστες, ούτε στους Έλληνες. Παρείχε ασπίδα προστασίας στο κομμάτι του κεφαλαίου, συνήθως εγκληματικών προθέσεων και πρακτικών που εκμεταλλεύτηκε τους μετανάστες. Παρείχε ασπίδα προστασίας στην πολιτική ηγεσία του τόπου που συνεργαζόταν προωθούσε και προωθούνταν από το εγκληματικό κομμάτι του κεφαλαίου. Την πολιτική ηγεσία που χρησιμοποιώντας τους μετανάστες ως μπαμπούλα και εξιλαστήριο θύμα πετσόκοβε σταδιακά εργασιακά και ατομικά δικαιώματα μέχρι να τα αποκεφαλίσει με τα μνημόνια.
Και αυτό το λάθος της αριστεράς φάνηκε σε κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού ως ύποπτο, σκόπιμο, ακόμη και προδοτικό, ως μια ακόμη παραφυάδα των ελίτ. Πρέπει να καταλάβει λοιπόν η αριστερά πως μαζί με την ασύδοτη παρανομία του κεντρικού πολιτικού συστήματος, μαζί με τον καρατζαφερισμό, ήταν και η παλιμπαιδίστικη συνθηματολογία της αριστεράς που αποτέλεσε έναν από τους παράγοντες που σμπρώξαν τον κόσμο στις «καθαρές λύσεις» της Χρυσής Αυγής. Που συνέβαλε στην αναβίωση και την υλοποίηση ενός φαντάσματος το οποίο αυτή και μόνο αυτή το έβλεπε ως υπαρκτό εχθρό.
Ήταν όλο το πολιτικό σύστημα σε όλο το φάσμα του που ξεγέννησε τη Χρυσή Αυγή, όχι ο ελληνικός λαός. Είναι εύκολο να λες τον άλλο ρατσιστή αλλά όταν σε ρωτάει κάποιος «και ποιος διαμόρφωσε τις ακραίες βιοτικές συνθήκες που ευνοούν τις προκαταλήψεις και την κοινωνική δυσαρμονία» να απαντάς πάλι με συνθήματα λες και είσαι οπαδός σε ποδοσφαιρικό παιχνίδι.
Πως θα εμπιστευτεί λοιπόν κάποιος την αριστερά στη μάχη της κατά του εγκληματικού κομματιού του κεφαλαίου όταν ουσιαστικά η συνθηματολογία της με την ιδιαίτερη και αξιέπαινη στοργή της για τους μετανάστες οδήγησε στο εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα; Στο να χρησιμοποιηθούν οι μετανάστες ως ασπίδα προστασίας για και από τους εκμεταλλευτές τους;
Κύριοι της αριστεράς. Αφήστε τα συνθήματα και τους διωγμούς σκέψης και κάντε αυτό που πρέπει. Κυνηγήστε τους εγκληματίες της οικονομίας της πολιτικής και όχι άμοιρους και παραπλανημένους πολίτες. Αν δεν το κάνετε αυτό, να γνωρίζετε ότι θα χετε συμβάλλει στην αναβίωση της δεκαετίας του 60 με όλες τις εκτροπές της. Και μετά θα κάνετε τη δεκαετία του 2010 συνθήματα για να λέτε και καλά πως είστε αριστεροί.
Οι Έλληνες είναι ένα από τα κατ’ εξοχήν έθνη μεταναστών. Μπορεί να μην έχει τίποτα άλλο να περηφανευτεί πέρα από αυτό. Και μπορεί να έχει χιλιάδες κουσούρια τα περισσότερα από τα οποία είναι εμφυτευμένα. Το αν ξέχασε ότι είναι μετανάστης ο Έλληνας και επιλέγει να αυτοπροσδιορίζεται πρώτα ως Έλληνας είναι δικό του θέμα και δικό του αναφαίρετο δικαίωμα. Σταματήστε όμως να αποκαλείτε τον μετανάστη Έλληνα ρατσιστή στο όνομα της πολιτικής ορθότητας και της ιδεολογικής νομιμοφροσύνης. Είναι σκέτος παραλογισμός αυτό που κάνετε. Είναι διπλή προσβολή να λέτε τον Έλληνα μετανάστη σωρηδόν ρατσιστή και φασίστα.
Read More »