Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκόπια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκόπια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Ματιά στον κόσμο σήμερα.



Ο νεοφιλελευθερισμός υπήρξε ο ελβετικός σουγιάς του οικονομικού ιμπεριαλισμού.
Αυτό που λέμε σήμερα προοδευτισμό, διαμορφώθηκε στο ίδιο κάδρο: Αυτό της νέας τάξης πραγμάτων, της παγκοσμιοποίησης.
Αυτή η νέα τάξη πραγμάτων με μόνη και σαφώς σημαντικότατη εξαίρεση την παντοδυναμία των αγορών σε οικονομικό επίπεδο, δεν υπάρχει ούτε σε στρατιωτικό ούτε σε πολιτικό επίπεδο πλέον.
Αντίθετα, υπάρχει ένας κατακερματισμός ανάμεσα σε πολλούς παίχτες ενώ οι νέες υπερδυνάμεις με πρώτη την Κίνα και την Ινδία να ακολουθεί, παίρνουν όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της παγκόσμιας πίτας.
Έτσι λοιπόν, όλες εκείνες οι πολιτικές που τα προηγούμενα χρόνια προτάθηκαν και επιβλήθηκαν ως μονόδρομοι, είναι σήμερα εκτός τόπου και χρόνου.
Οι θιασώτες τους όμως είναι τόσο μολυσμένοι από τον δογματισμό τους που συμπεριφέρονται όπως Σοβιετομανείς μετά την κατάρρευση του Υπαρκτού: Με μια πρωτόγνωρη άρνηση, όταν δεν συμφωνεί η πραγματικότητα μαζί τους, τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα.
Για χρόνια ήταν πχ αίτημα της Αριστεράς κι όχι μόνο, να πάρουν τον πούλο τα αμερικανικά στρατεύματα. Τώρα που ο «γελοίος» Τραμπ σηκώνει τα στρατεύματα, όλοι μαζί, προοδευτικοί και συντηρητικοί θέλουν τον  παγκόσμιο μπάτσο πίσω.
Η συμφωνία των Πρεσπών έγινε για μια καλύτερη Ευρώπη και την ειρήνευση στα Βαλκάνια, έτσι λέγαν οι ιεροκήρυκες της Νέας Τάξης.
Ο Μακρόν όμως, που παρότι πουλέν της ΝΤΠ μαθαίνει γρήγορα, τινάζει τα ενταξιακά Αλβανίας και Σκοπίων στον αέρα και στέλνει τα Σκόπια σε πολιτική κρίση και πιθανόν πίσω στο ματοβαμμένο 2017.
Ο γελοίος Τζόνσον, μέσα σε μερικές μέρες μόνο, φέρνει συμφωνία για το Brexit και είναι μες στα μέλια με τον Γιούνγκερ. Ο κάποτε πολλά υποσχέμενος Corbyn, έχει πέσει μέσα στον βούρκο της ευρωλαγνείας και έχει γίνει ο Τσίπρας του Η.Β με την σημαντικότατη διαφορά ότι τα ποσοστά δημοφιλίας του έχουν πέσει στο 20% ενώ οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές του ζητούν να ψηφίσει την συμφωνία.
Η Τουρκία συμπεριφέρεται πλέον ως περιφερειακή υπερδύναμη και κανένας από τους μεγάλους δεν φαίνεται να θέλει να ψαλιδίσει τις φιλοδοξίες της.
Η Ρωσία γίνεται πλέον ο μεγάλος ρυθμιστής στην Μέση Ανατολή και μιλά απευθείας και με την Σαουδική Αραβία, χωρίς αμερικανική διαμεσολάβηση, ενώ άγνωστο είναι το προς το που θα γείρει πλέον και το Ισραήλ. 
Καταλάβετε το πλέον νεοφιλελέδες και προοδευτικάριοι. Σήμερα υπάρχει η Νέα Αταξία Πραγμάτων. Η ΝΑΠ.
Μάθατε να ερμηνεύετε τον κόσμο υπό ένα και μόνο πρίσμα. Αυτός ο κόσμος δεν υπάρχει πλέον αλλά συνεχίζετε να κρατάτε το πρίσμα σας επικίνδυνα κοντά στα μάτια σας.
Μπορείτε να μάθετε επιτέλους τι θέλετε; Εσείς πχ οι αριστεροί, θέλετε τον αμερικανό μπάτσο πίσω στην Μέση Ανατολή; Εάν ναι πείτε το: Για δεκαετίες ήμασταν μαλάκες και τώρα είδαμε το φως το αληθινό: ο παγκόσμιος μπάτσος είναι καλός. Και συνεχίζετε έτσι να είστε ακόμη πιο γελοίοι από τον Τραμπ και τον Τζόνσον μαζί. Johnson & Johnson: όχι πια δάκρυα.
Αλλά ας πάμε λίγο και στους Νεοδημοκράτες: Η συμφωνία των Πρεσπών που κράζατε έγινε ως προγεφύρωμα για τα ενταξιακά των Σκοπίων. Γιατί κλαίτε λοιπόν για την Σφαλιάρα Μακρόν; Δεν ξέρατε μήπως το ποια θα ήταν η στάση της Γαλλίας από την προηγούμενη σύνοδο για τα ενταξιακά Σκοπίων-Αλβανίας; Τόσος ευροπτιμισμός πια; 
Και για πέστε μας ρε πατριώτες: Πως φαίνεται όταν ο αρχηγός σας δηλώνει "Είμαι περήφανος όταν πηγαίνω σε παρελάσεις και βλέπω την κοινωνία μας να μετατρέπεται σιγά σιγά σε πολυπολιτισμική"; 
Είμαι σίγουρος πως όταν ψηφίζατε τον Κυριάκο, ο διακαής σας πόθος ήταν να δείτε μια μέρα την Ελλάδα περήφανα Multi-Culti, έτσι; 

Όσο για τους φίλους μας τους Γερμανούς, είναι μέσα στην ύφεση και την πολιτική αστάθεια. Το εξαγωγικό τους μοντέλο που προσπάθησαν να επιβάλλουν σε όλη την Ευρώπη, πλέον καταρρέει. Οι Γερμανοί τραβάν όλη την ΕΕ βαθειά μέσα στους εμπορικούς πολέμους του Τραμπ. Δεν είναι πλέον τα αφεντικά της Ευρώπης, όχι στον βαθμό που ήταν ένα χρόνο πριν.
Τελικά, δεν έχει σημασία το τι συμβαίνει στον κόσμο. Σημασία έχει οι αποψάρες σας να φαίνονται μεγάλες και τρανές.
Μοιάζετε πολύ περισσότερο στον Τραμπ από ότι μπορείτε να φανταστείτε. Με την διαφορά ότι εκείνος είναι δισεκατομμυριούχος, παντρεμένος με κουκλάρα, πρόεδρος των ΗΠΑ έστω για λίγο ακόμα, και δεν διαβάζει τον ρόλο του από έτοιμο σενάριο που του δόθηκε.
Η πραγματικότητα έχει κάψει το σενάριο που διαβάζετε. Αλλά δυστυχώς για όλους μας, εσείς το έχετε αποστηθίσει.

Πέτρος Αργυρίου, 19/10/2019

Read More »

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

Σκοπιανό: Νέα προσωρινή ανατροπή



Η συμφωνία των Πρεσπών είναι μια πολύ βρώμικη ιστορία που αγνόησε και λοιδόρησε και τους δύο πληθυσμούς ενώ για να περάσει από τα Σκόπια χρειάστηκε σωρεία πολιτικών εκβιασμών και δωροδοκιών.
Ακόμη κι έτσι όμως, η όλη υπόθεση βρίσκεται ακόμη σε τεντωμένο σκοινί καθώς ο Ζάεφ χθες δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει τον απαραίτητο αριθμό βουλευτών για την συνταγματική αναθεώρηση.

Αυτή τη φορά αντιρρησίας ήταν το μικρό αλβανικό κόμμα Besa και οι δύο βουλευτές του. Παρά τις πιέσεις, δεν ψηφίζουν την συμφωνία αν δεν απαλειφτεί από αυτήν ο όρος Μακεδόνας από τον όρο «πολίτες της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας», επικαλούμενοι την διατήρηση της αλβανικής εθνικής ταυτότητας του ¼ των Σκοπιανών.
Οι ερωτήσεις για τα κίνητρα του Besa που κι αυτό βλέπει ως ευκταία προοπτική την ένταξη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι πολλές μα οι πιθανές απαντήσεις ακόμη περισσότερες:
Είναι απλά ένας αλβανικός "εθνικισμός", είναι μαριονέτες του Ερντογάν και του Ράμα, είναι ενεργούμενα του μεγάλου αλβανικού κόμματος που δεν θα θελε να φανεί ότι αυτό βάζει τροχοπέδη στην συμφωνία;
Ένα είναι το σίγουρο.
Για να καμφθούν οι αντιρρήσεις του BESA θα δωθούν ανταλλάγματα.
Κι αυτό είναι μια εικόνα από το μέλλον:
Με δεδομένη την πανίσχυρη επιρροή του Ράμα και του Ερντογάν στο αλβανικό στοιχείο των Σκοπίων, η ένταξη αυτών στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ θα λειτουργήσει όχι ως κάτι που θα αναχαιτίσει την Τουρκική και Αλβανική επιρροή.
Αντίθετα: Θα λειτουργήσει ως ο Δούρειος Ίππος για τα τουρκικά και αλβανικά συμφέροντα.
Για πολλά από τα επερχόμενα ψηφίσματα, οι Αλβανοί θα ζητάν ανταλλάγματα. Εις βάρος ποιανού, μπορείτε να το φανταστείτε.

Για μια ακόμη φορά η δυτική αλαζονεία δεν επίτρεψε στους επίδοξους σχεδιαστές να παραμετροποιήσουν σωστά.
Το χουμε ξαναδεί αυτό να συμβαίνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και στη Γεωργία κι ακόμη περισσότερο και στην Ουκρανία.
Και για μια ακόμη φορά, η ελληνική κυβέρνηση λειτουργεί ως ο χρήσιμος ηλίθιος αλλότριων συμφερόντων.
Αν τελικά περάσει η συμφωνία από τα Σκόπια όπως φαίνεται σήμερα ότι θα συμβεί, ο Καμμένος είναι ένα καμμένο χαρτί. Ένας αρχηγός κόμματος χωρίς κόμμα και χωρίς καμία πειθώ στον ελληνικό λαό.
Θα κοιτάζει με πίκρα και παράπονο τις φωτογραφίες από την Ελπίδα που ήρθε το 2015 και έφυγε τρέχοντας.
Αλλά, όπως και να χει, η μοίρα του δεν εξαρτάται από τα ελληνικά πράγματα. Το κοινοβούλιο των Σκοπίων θα αποφασίσει για την όποια τύχη του.
Κι αυτό είναι μια ακόμα εικόνα από το μέλλον.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 11/1/2019

Read More »

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Ηνωμένα Βαλκάνια: Πετάει πετάει ο Γάιδαρος;



Κι ενώ ένας ανεπιθύμητος στην Μακεδονία πρωθυπουργός έρχεται στη Θεσσαλονίκη για να πουλήσει το όραμα της βαλκανικής συνομοσπονδίας ή αν θέλετε των Ηνωμένων Βαλκανίων σε μια προσκηνοθετημένη προβοκάτσια με 2000 μπάτσους, μια αύρα, τα άτακτα αναρχομπάχαλα σώματα του Σύριζα και με το πρωτοσέλιδα της ΕΦ.ΣΥΝ (ενδεικτικές λέξεις κλειδιά: ακροδεξιοί μακεδονομάχοι, γκοτζαμάνηδες, εθνικιστικές) να μοιράζει απλόχερα εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ας δούμε ποια είναι η πραγματικότητα στα Βαλκάνια σήμερα.
Ο Σοσιαλιστής Ζάεφ μιλάει σαν τα Σκοπία να είναι η κυρίαρχη πολιτισμική και ιστορική δύναμη των Βαλκανίων, κατουρώντας κάθε βδομάδα την συμφωνία των Πρεσπών σε τέτοιο σημείο ώστε η κυβέρνηση της Βουλγαρίας να απειλεί με βέτο.
Ο Σοσιαλιστής Αλβανός πρωθυπουργός Ράμα απαλλοτριώνει εκτάσεις φιλέτα ομογενών βορειοηπειρωτών σε μια κατάφορη καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αφελληνισμού. Άκρα του τάφου σιωπή απ’ τους δικαιωματιστές.
Καμιά συμφωνία για το Ιόνιο δεν προχωρά με την Αλβανία. Δεν πέρασε από τον νου του κου Κοτζιά που θα λυνε όλα τα εθνικά ζητήματα μέχρι το καλοκαίρι και των ομοϊδεατών του ότι η Αλβανία απλά μας παίζει κατενάτσιο κατά εντολή του Ρατζίπ Ερντογάν ώστε να μη μας περάσει απ το μυαλό η κουζουλάδα του να ασκήσουμε μονομερώς τα εθνικά μας δικαιώματα όπως αυτά καθορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο στο σημαντικότερο κομμάτι της Ελλάδας, τις θάλασσες μας.
Την ίδια στιγμή, στα ονειρεμένα Βαλκάνια το Κόσσοβο βάζει δασμούς 100% στα σερβικά προϊόντα και οσονούπω ψηφίζει τη δημιουργία εθνικού στρατού με την Σερβία να απειλεί όχι πολύ σοβαρά με πόλεμο.
Απειλεί όμως επίσημα με πόλεμο.
Στα ονειρεμένα Βαλκάνια η αλλαγή συνόρων βρίσκεται ήδη επί τάπητος.
Η επίτροπος όμως της ΕΕ Μονγκερίνι λέει ότι αυτή δεν θα γίνει με εθνωτικά κριτήρια γιατί απλά οι μουσουλμανικές μειονότητες είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο χειραγώγησης, πίεσης και ενίοτε διάλυσης.
Στα ονειρεμένα Βαλκάνια.
Η Ελλάδα ξεκινά και τελειώνει απ την πλατεία συντάγματος.
Και χάρη στην πολιτική σκηνή, για δεκαετίες παρακολουθούμε την απομείωση ως την τελικό εκμηδενισμού του Ελληνισμού.
Αυτό το έργο είναι γνωστό. Παγκόσμια πρωτοτυπία αποτελεί όμως το γεγονός ότι μια κυβέρνηση μιας χώρας που πιστεύει στο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των σπουργιτιών ως γυπαετών, απαγορεύει ως ακραία εθνικιστικό τον προσδιορισμό του Έλληνα … ως Έλληνα. Πόσο θα καμαρώνουν οι κομιτατζήδες απ' τον τάφο τους. 
Ο θάνατος του Κατσίφα δεν ήταν παντελώς μάταιος. Μας θύμισε ότι υπάρχει Βόρεια Ήπειρος, που είχε, μετά την προδοσία του Ελληνικού Κράτους, κερδίσει ένοπλα την αυτονομία της όπως αυτή αποτυπώνεται στην συνθήκη της Κέρκυρας του 1914.
Η Ελλάδα είναι ένα ψοφίμι. Και οι άσπονδοι γείτονες θέλγονται από την μυρωδιά και ορέγονται κομμάτια της.
Και το ψοφίμι, πέρδεται γεωπολιτική αναβάθμιση…
Την ίδια στιγμή που η νεοοθωμανική Τουρκία είναι η μόνη χώρα που έχει στρατηγικούς συμμάχους ταυτόχρονα τις ΗΠΑ και τη Ρωσία και τα εξοπλιστικά της μέχρι το 2021 θα μας βρουν να την πολεμάμε με σφεντόνες.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa,blogspot.com, 14/12/2018

Read More »

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

Μακεδονία ξακουστή



Δύο λέξεις μπορώ να χρησιμοποιήσω για τις χθεσινές εξελίξεις στο κοινοβούλιο των Σκοπίων:
Ουπς και Άουτς.
Οι εκτιμήσεις μου που θέλαν την συμφωνία των Πρεσπών να έχει ακόμη μεγαλύτερες επιπτώσεις για το ψευτοκράτος των Σκοπίων, έπεσαν έξω, τουλάχιστον στην παρούσα φάση.
Υπερεκτίμησα τη Ρωσική επιρροή και υποτίμησα την βαλκανική διαφθορά.
Το μπαλάκι τώρα περνά στην δίγλωσση ελληνική κυβέρνηση αν και οι εκπλήξεις δεν είναι παντελώς απίθανες.
Ο Κοτζιάς βιάστηκε για δύο μέρες. Το ίδιο και ο Τσίπρας.
Κι οι δυό τους θα πρεπε να είχαν μεγαλύτερη πίστη στην κοινοβουλευτική διαφθορά και τη δύναμη της εξαγοράς συνειδήσεων.
Εκβιασμοί και δωροδοκίες στο όνομα της δημοκρατίας. Αυτό συνέβη.
Γνωρίζουμε ήδη ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει λαδώσει τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ζάεφ αγοράζοντας τη μαϊμού ενεργειακή του εταιρία και φορτώνοντας το πτώμα στη ετοιμοθάνατη ΔΕΗ.
Αυτά που συμβαίνουν είναι απλά απίστευτα.
Ο Καμμένος πριν από τρεις μέρες αναφέρθηκε σε 50 εκατομμύρια που μοίρασε ο George Soros για να περάσει η συμφωνία.
Κι είναι αλήθεια ότι ο Σόρος έχει επενδύσει βαρύτατα στα Σκόπια, με τη συμβολή μάλιστα και της αμερικανικής κυβέρνησης. Μόνο το USAID από το 2012 ως το 2016 χρηματοδότησε με 5 μύρια δολάρια την Σκοπιανή οργάνωση του Σόρος.
Χθες ο Υπουργός Αμύνης έγραψε «Ποιός θα φανταζόταν ότι στην Ευρώπη των αξιών και της δημοκρατίας οποίος δεν ψηφίζει κατά τις εντολές προφυλακίζεται και οποίος συμμορφώνεται παίρνει μπόνους 2.000.000€ μαύρο χρήμα. Ντρέπομαι»
Αυτές είναι σοβαρότατες καταγγελίες από Υπουργό Αμύνης όσο ασόβαρο κι αν είναι το φυσικό πρόσωπο. Είναι καταγγελίες που θα σήκωναν το λιγότερο διπλωματικό επεισόδιο.
Η αντιπολίτευση των Σκοπίων έκανε πιο μετριοπαθείς καταγγελίες. Μίλησε για απόπειρες δωροδοκίας. Αλλά και για απειλές κατά της ζωής βουλευτών της και των οικογενειών τους.
Αυτό είναι πολύ σοβαρότερο.
Ο ήλιος των Σκοπίων πλησιάζει στο στερέωμα των άστρων της Ευρωσημαίας.
Κλείνοντας, ας υπενθυμίσουμε το πώς είχαν οι χαιρετίσει οι Τζορτζ και Αλεξάντερ Σόρος την συμφωνία των Πρεσπών : «τόσο η Ευρώπη όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να γίνουν ενθουσιώδεις υποστηρικτές αυτής της οικονομικής ένωσης στα Βαλκάνια. Θα είναι μια χαλαρή ένωση κρατών ενωμένων από το ελεύθερο εμπόριο και την κυκλοφορία ανθρώπων και αγαθών, όπως ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση τις πρώτες ημέρες της».
Ωραίο το όραμα αυτό αλλά υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που δεν το κάνει και τόσο ελκυστικό: Η Ελλάδα είναι η μοναδική βαλκανική χώρα που έχει αποκλειστικά σκληρό νόμισμα το οποίο δεν ορίζει: Το Ευρώ.
Πως είναι δυνατόν να ωφεληθεί από το ελεύθερο εμπόριο μια χώρα με σκληρό νόμισμα όταν όλες οι υπόλοιπες έχουν μαλακά και ως εκ τούτων οι τιμές των προϊόντων της και των υπηρεσιών της είναι υπερδιπλάσιες από αυτές των γειτονικών χωρών;

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 20/10/2018

Read More »

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

Γιατί παραιτήθηκε ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς;



Στο αμέσως προηγούμενο άρθρο μου έγραφα: «Μετά την καταγέλαστη «καθαρή έξοδο» και την αποτυχία του Σκοπιανού δημοψηφίσματος, υπάρχει μια στροφή στην εξωτερική πολιτική της «Ελληνικής» κυβέρνησης η οποία αυξάνει τον τυχοδιωκτισμό της ακόμη παραπάνω καθώς καταλαβαίνει πλέον ότι δεν ο Τσίπρας δεν έχει τίποτε παραπάνω να δώσει στους Γερμανούς. Τα έχει δώσει ήδη σχεδόν όλα.»
Η παραίτηση Κοτζιά και η ανάληψη του υπουργείου εξωτερικών είναι το πιο η πιο ηχηρή απόδειξη αυτής της στροφής.
Γιατί όμως παραιτήθηκε ο κος Κοτζιάς, ο άνθρωπος που κατά δήλωσή του θα έλυνε όλα τ΄άλυτα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας;
Η συμφωνία των Πρεσπών ήταν το πρώτο απολύτως προαπαιτούμενο επίπεδο της σκαλωσιάς της εξωτερικής πολιτικής που ήθελε να χτίσει ο Κοτζιάς, με μια Ελλάδα μικρότερη αλλά ενεργότερη και χρήσιμη σε μια χώρα που στην πραγματικότητα δεν έχει εξωτερική πολιτική από το 2009.
Σειρά είχαν η Αλβανία και η Κύπρος.
Παρά τον όποιο ρόλο είχε ο Κοτζιάς στο περιβάλλον Σημίτη και ΓΑΠ, είχε επί χρόνια διαμορφώσει ένα προφίλ που του επέτρεπε να έχει τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις από την πλευρά του πατριωτικού χώρου από οποιονδήποτε άλλο υπουργό θα επιχειρούσε μια τέτοια εξωτερική πολιτική, αυτή των παραχωρήσεων με αντάλλαγμα ένα νέο γεωπολιτικό ρόλο για την Ελλάδα.
Η παραίτηση Κοτζιά δεν ήταν απλά μια διένεξη με τον Πάνο Καμμένο σε προσωπικό επίπεδο.
Όπως είπαμε, το να περάσει η συνταγματική αναθεώρηση στα Σκόπια ήταν προαπαιτούμενο για να αναπτύξει ο Κοτζιάς και τα επόμενα στάδια της εξωτερικής πολιτικής του.
Παρά τα δημοσιεύματα για τα αντίθετο, ο Κοτζιάς γνώριζε το σε πόσο δύσκολη θέση βρισκόταν ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζάεφ που αδυνατούσε να προσεταιριστεί τους 8 βουλευτές της αντιπολίτευσης που του έλειπαν για να φτάσει τον κρίσιμο αριθμό των 80.
Προειδοποίησε πως οι δηλώσεις του Καμμένου έβλαπταν άμεσα τον Ζάεφ και τον στόχο του, πως θα μπορούσαν άλλωστε να μην βλάπτουν οι δηλώσεις του Υπουργού Αμύνης;
Αλλά όπως αποκαλύπτει και το πικρόχολο τιτίβισμα του ΥΠΕΞ μετά την παραίτηση του, ο πρωθυπουργός και άλλοι υπουργοί κώφευαν, μαθημένοι καθώς είναι στην μικροπολιτική της Ελλάδας κι όχι στην γεωπολιτική.
Μια ώρα πριν παραιτηθεί ο Κοτζιάς, το VMRO, το εθνικιστικό κόμμα που αποτελεί την μείζονα αντιπολίτευση από την οποία ο Ζάεφ επιχειρούσε να αντλήσει τους 7 βουλευτές, ενθαρρυμένο από τον σπαραγμό μεταξύ του έλληνα υπουργού Εξωτερικών και του υπουργού Αμύνης, κήρυξαν την συμφωνία των Πρεσπών πολιτικά νεκρή.
Αυτό πρέπει να ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι του Κοτζιά.
Η παραίτηση του επιτάχυνε τις εξελίξεις στα Σκόπια για τις οποίες μάταια προειδοποιούσε.
Μαθαίνοντας τα νέα, δύο ώρες μετά η κοινοβουλευτική ομάδα του VMRO αποσύρεται από τη συζήτηση για την συνταγματική αναθεώρηση.
Αν μέχρι και χθες, οι πιθανότητες που είχε ο Ζάεφ για να περάσει η συμφωνία από τα Σκόπια ήταν λίγες, από σήμερα είναι ελάχιστες.
Επόμενο αναγκαστικό βήμα είναι οι εκλογές στα Σκόπια με τα ποσοστά του Ζάεφ σαφέστατα συρρικνωμένα και σε ένα κλίμα πόλωσης που μπορεί να φύγει –ξανά- εκτός ελέγχου.
Η επιλογή Καμμένου αντί Κοτζιά θα έχει φυσικά και τις επιπτώσεις της και στο κυβερνών Κόμμα αλλά και στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς και της κεντροαριστεράς.
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αναλάβει πλέον το υπουργείο εξωτερικών τη στιγμή που δεν έχει τίποτε άλλο να προσφέρει στον διεθνή παράγοντα και όταν στο μάτια του έχει πλέον κάποιο μικρό αλλά σημαντικό κομμάτι ευθύνης για το ναυάγιο των Πρεσπών αφού επέλεξε τον Καμμένο αντί του Κοτζιά.  
Και κάπου εδώ ξεκινάει το καινούργιο περιπετειώδες κεφάλαιο του μικρού τυχοδιώκτη που φοράει μια χώρα σαν ζακέτα ή την σέρνει σαν κουβέρτα.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 17/10/2018

Read More »

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Τα Σκόπια αγιάζουν τα μέσα



Μετά τη ροχάλα που έδωσε ο σκοπιανός εθνικισμός στο διατλαντικό σύστημα εξουσίας, εξέλιξη αναμενόμενη από μένα κι όχι μόνο, οι εξελίξεις ήταν απολύτως προβλέψιμες:
Εκβιασμοί και λαδώματα σε βουλευτές της αντιπολίτευσης για να σωθεί ο Ζάεφ και μια συμφωνία που οι λαοί δεν θέλουν.
Η εξέλιξη ήταν προφανής όταν ήδη πριν τη συμφωνία ο Ζάεφ επιχείρησε να δώσει άφεση αμαρτιών στο εθνικιστικό κόμμα προκειμένου έστω κάποιοι βουλευτές του να στηρίξουν τη συμφωνία.
Το καρότο δεν έπιασε.
Τώρα ξεκινά το μαστίγιο.
Καταδίκη του πρώην πρωθυπουργού Γκρουέφσκι κι ενός πρώην υπουργό του.
Η σκοπιανή δικαιοσύνη ως εργαλείο της διατλαντικής βούλησης.
Είναι φιλόδοξο.
Κι έχει κάποιες πιθανότητες για να συμβεί και να περάσει η συμφωνία από την σκοπιανή βουλή.
Αλλά.
Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης που μπορούν να λαδωθούν ή να εκβιαστούν από τον Ζάεφ, πιθανόν να έχουν πρότερα πάρει ανταλλάγματα από τους Ρώσους και μπορούν να εκβιαστούν κι από αυτούς.
Και δεδομένου ότι ο Ζάεφ δεν ελέγχει τα πάντα στην χώρα, είναι αρκετά πιθανό η κατάσταση να οδηγηθεί στην πόλωση πολύ γρήγορα.
Η μπόχα που αναδίδει το παρασκήνιο της συμφωνίας είναι ανυπόφορη.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν έδωσε μόνο: Πήρε.
Και τι πήρε: μια μαϊμού ενεργειακή  εταιρία του αντιπροέδρου του Ζάεφ.
Με άλλα λόγια πληρώσαμε κι από πάνω για να παραχωρήσουμε στους Σκοπιανούς μακεδονική γλώσσα κι εθνότητα. Τέτοιο κιμπαριλίκι.
Και το λογαριασμό τον φόρτωσαν στη ΔΕΗ που βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα χρεοκοπίας και σε συνδυασμό με τα χάλια του αφελληνισμένου και στα χέρια αμερικάνων κυρίως κερδοσκόπων τραπεζικού συστήματος, πάλι υπ΄ ευθύνη της παρούσας κυβέρνησης, η Ελλάδα μπορεί σε βάθος διετίας να οδηγηθεί σε μια χρεοκοπία πολύ χειρότερη από αυτή του 2010.
Στ αρχίδια τους όμως.
Ο Καμμένος δίνει ανταλλάγματα στους αμερικάνους για να μην περάσει η συμφωνία προτείνοντας να γίνει η χώρα ολάκερη αμερικανική βάση (επιτρέψτε μου την υπερβολή).
Μετά την καταγέλαστη «καθαρή έξοδο» (αν θυμίστε τον «έντιμο συμβιβασμό», δεν χρειάζεται καν να γνωρίζετε το πλαίσιο της εξόδου) και την αποτυχία του Σκοπιανού δημοψηφίσματος, υπάρχει μια στροφή στην εξωτερική πολιτική της «Ελληνικής» κυβέρνησης η οποία αυξάνει τον τυχοδιωκτισμό της ακόμη παραπάνω καθώς καταλαβαίνει πλέον ότι δεν ο Τσίπρας δεν έχει τίποτε παραπάνω να δώσει στους Γερμανούς. Τα έχει δώσει ήδη σχεδόν όλα.
Έτσι μετά το ναδίρ των ρωσοελληνικών σχέσων για τα μάτια της συμφωνίας των Πρεσπών και της Αμερικανικής Πατρονίας, ο Τσίπρας εντός διμήνου θα επισκεφτεί τον Πούτιν ενώ παράλληλα βγάζει από το χρονοντούλαπο το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων που ο ίδιος έθαψε κατά τη διάρκεια της πρώτης φοράς κωλοτούμπας.
Τα γερμανικά μήντια απαντούν σε αυτήν τη στροφή αποκαλύπτοντας πολύ όψιμα τα ελληνικά Νταχάου-χότσποτς.
Κι ίσως να έπονται κι άλλα γερμανικά αντίποινα στο πεδίο της οικονομίας και της Γερμανοτουρκικής προσέγγισης.
Αντί για πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, αυτή η κυβέρνηση επίλεξε να είναι το δουλικό αφεντάδων και να πατάει σε δύο βάρκες.
Τώρα πιστεύει πως λεύτερα μπορεί να πηδάει από την μία βάρκα στην άλλη.
Κάνει μοιραίο λάθος.
Οι αμερικάνοι και οι Γερμανοί δεν θέλουν να εγγυηθούν για το μέλλον αυτής της  χώρας.
Είναι αμφίβολο το αν μπορούν ακόμη κι αν το ήθελαν.
Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον αυτής της χώρας.
Μην έχετε καμιά αμφιβολία.
Τα πράγματα είναι πολύ πιο επικίνδυνα για τη χώρα απ’ ότι ήταν το 2010.
Και ο εφησυχασμός που έχει επιβάλει η «ιδεολογική κυριαρχία» της αριστεράς στη χώρα κάνει τα πράγματα ακόμη πιο επικίνδυνα.
Ακούει κανείς;

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 11/10/2018

Read More »

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Ρωσοφοβία 2018: Τα πραγματικά αίτια



Αν και έχει κοπάσει κάπως η πρωτοφανής προπαγάνδα κατά του προέδρου Trump σε διεθνές επίπεδο, δεν συμβαίνει το ίδιο στο εσωτερικό της Αμερικής.
Λίγες ώρες πριν την συνάντηση Trump Πούτιν που έγινε στο Ελσίνκι σε καλό διαπροσωπικό κλίμα, τα νταούλια αρχίσαν να βαράν.
Ο γενικός εισαγγελέας Robert Mueller ανακοίνωσε κατηγορητήριο έναντι σε 12 πράκτορες της Ρωσικής Υπηρεσίας Πληροφοριών για την υπόθεση χάκινγκ και διαρροής στοιχείων από την σκανδαλώδη συμπεριφορά χειραγώγησης από το δημοκρατικό κόμμα των αμερικανικών εκλογών του 2016, υπόθεση που αργότερα μεταμορφώθηκε σε «ρωσική ανάμειξη και απόπειρα χειραγώγησης των αμερικανικών εκλογών».
Η προσπάθεια δημιουργίας κάκιστου κλίματος που θα δημιουργούσε ένα αξεπέραστο εμπόδιο στην συνάντηση Trump- Πούτιν μετατέθηκε.
Το σύνολο του δυτικού τύπου και του δυτικού πολιτικού συστήματος επιτέθηκε στον πρόεδρο των ΗΠΑ μετά την συνάντηση, υποχρεώνοντας τον να ανακαλέσει ειρωνικά προηγούμενες δηλώσεις του για το βαθύ αμερικανικό κράτος και τις μυστικές του υπηρεσίες του.
Οι τίτλοι και οι χαρακτηρισμοί ήταν πρωτοφανείς: Προδωσία, προδωτική, καταστροφική ήταν μόνο μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν για τον πρόεδρο Trump.
Ο Trump στέκει σχεδόν μόνος του απέναντι στο παλιό σύστημα εξουσίας και την επιρροή που το στρατιωτικό πλέγμα του ασκεί.
Πλησιάζοντας στα δύο πρώτα χρόνια θητείας του, ο Trump δεν έχει να επιδείξει κανένα πόλεμο ακόμη. Οι σχέσεις με την Βόρεια Κορέα εξομαλύνθηκαν.
Τα γεράκια του πολέμου έχουν λυσσάξει με την πρόθεση του Trump για αμερικανορωσική προσέγγιση. Ο ιδανικός πλανήτης για αυτούς είναι αυτός που τα δάχτυλα είναι στα κουμπιά των πυρηνικών.
Δεν έχει να κάνει ούτε με αριστερά ούτε με δεξιά αλλά με το μέλλον της ζωής στον πλανήτη Γη.
Η δικιά μου στάση εκπορεύεται από μια πολύ απλή σκέψη:Στις σημερινές συνθήκες έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί, δεν νοείται διατλαντικός πόλος χωρίς τη Ρωσία για πολλούς λόγους και σε πολλά πεδία.
Το να σπρώχνει το δυτικό σύστημα τη Ρωσία στην αγκαλιά της Τουρκίας και της Κίνας το  μόνο που θα καταφέρει είναι να επισπεύσει τον Κινεζικό αιώνα. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα.
 Τώρα ίσως να καταλαβαίνεται την πρόσφατη ρωσοφοβία και το κυνήγι μαγισσών που συμβαίνει τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας.
Η Ρωσοφοβία εισέβαλλε και στην Ελλάδα μέσω του δούρειου Ίππου που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ.
Στην αρχή μας είπαν εθνίκια και φασίστες, τώρα μας λένε ότι τα παίρνουμε από τους Ρώσους.
Έχουν ανακηρύξει τον Ελληνικό Λαό σε εχθρό τους. Μας καταδυναστεύουν, μας κλέβουν το βιος μας, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας και τώρα μας λένε ότι οι Έλληνες είναι ο εχθρός της Ελλάδας.
Ας είναι.
Έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Κάνουν λίστες με υπογραφές «προσωπικοτήτων» και δε διστάζουν να πλαστογραφήσουν υπογραφές.
Είναι ΕΛΕΕΙΝΟΙ.

Τα χειρότερα έρχονται.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspot.com, 18/7/2018  

Read More »

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Μηδενισμός: Το πραγματικό πρόσωπο του "προοδευτισμού"




Με σπινθήρα τα Σκόπια, η λέξη εθνομηδενισμός απόκτησε έρεισμα στην ελληνική κοινωνία.

Όμως.

Ο όρος εθνομηδενισμός, παρότι ορθός, δεν αρκεί να περιγράψει το μεγάλο Όλον.

Ο όρος που το περιγράφει είναι ο Μηδενισμός.

Κατά την απόπειρα μιας παγκοσμιοποίησης με όχημα την αμερικανική αυτοκρατορία, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο ζήτημα για τις παγκοσμιοποιητικές ελίτ:

Αυτό της κυβερνησιμότητας. 

Πως θα μπορούσε να κυβερνήσει κάποιος έναν παγκόσμιο πληθυσμό δισεκατομμυρίων;

Η απάντηση που δόθηκε ήταν ο μηδενισμός.

Οι διαφορές, τα σύνορα, οι ομάδες, έπρεπε να εξαφανιστούν. Μόνο ως χυλός μόνο ως μια πελώρια μάζα θα ήταν εφικτή η παγκόσμια διακυβέρνηση.

‘Ετσι, με αφορμή τους σεξισμούς, τους ρατσισμούς, τις θρησκευτικές μισαλλοδοξίες των κοινωνιών, επιδιώχθηκε να ισοπεδωθεί κάθε είδους ταυτότητα και προσδιορισμός.

Παρότι η παγκοσμιοποίηση απέτυχε οικτρά καθώς προς το παρόν ο κόσμος ξανάγινε πολυπολικός, το ιδεολογικό της εργαλείο, ο μηδενισμός, συνεχίζει να επιδιώκεται να εφαρμοστεί στις κοινωνίες.

Έτσι, επιβάλλονται αντίστροφοι ρατσισμοί, αντίστροφοι σεξισμοί που είναι πολύ πιο επικίνδυνοι από αυτούς του παρελθόντος καθώς αυτοί στρέφονταν κατά  μειονοτήτων ενώ οι καινούριοι κυρίαρχοι ρατσισμοί και σεξισμοί στρέφονται κατά πλειονοτήτων και επιχειρούν να τις χυλοποιήσουν χρησιμοποιώντας και νομοθετώντας μια ιδεολογική τρομοκρατία άνευ προηγουμένου στην έκταση της.

Ο Όργουελ μας είχε προειδοποιήσει.

Ζούμε σε ένα διαρκές 1984. Που μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και βαθειά αρρωστημένο.

Για μια ακόμη φορά, η ουτοπία μας οδήγησε στην δυστοπία.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 15/7/2018

Read More »

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Το παζλ των Βαλκανίων



Τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στην προαποφασισμένη τους θέση.
Πρέπει κάποιος να μπει στους μπουμπούνες που διαρκώς βάζουν στο ζύγι τα οικονομικά και τα εθνικά θέματα, πως αυτά είναι αλληλένδετα.
Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας σε όλα τα επίπεδα είναι άμεση συνέπεια των μνημονίων.
Για την ακρίβεια, για να φτάσουμε σε τέτοια βαθμό εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, θα έπρεπε, αν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, να είχαν εφευρεθεί.
Όπως κι έγινε.
Ο κος Κοτζιάς αποδεικνύει ότι οι απειλές του πως θα λύσει τα ζητήματα με την Αλβανία κι έπειτα θα λύσει και την Κύπρο, δεν είναι καθόλου κούφιες.
Το λεγόμενο «πανελλήνιο» θα έπρεπε να χει παθει ανακοπή με την δήλωση του επιτρόπου της ΕΕ αρμοδίου για την διεύρυνση, Γιοχάνες Χαν πως αν υπάρξει συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας, πρόκειται για αναδιάρθρωση συνόρων.
Φυσικά, η δήλωση ήταν ένα crash test. Το οποίο και οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Αλβανίας πέρασαν.
Είναι μια γνωστή μέθοδος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ντόπιοι και ξένοι αξιωματούχοι πετάνε κάτι το σοκαριστικό για να μαλακώσουν την κοινή γνώμη ώστε να δεχτεί πιο ήπιες μορφές εκχωρήσεων. Είναι ο καλός και ο κακός μπάτσος.
Η τακτική των μυστικών διαπραγματεύσεων, της αδιαφάνειας , της κρυφής ατζέντας συνεχίζεται από τον Συριζα με αμείωτο πάθος.
Από το 2008 κι έπειτα δεν υπάρχει ελληνική εξωτερική πολιτική.
Ιδιαίτερα με αυτή την κυβέρνηση, η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει πλήρως απορροφηθεί από τις διατλαντικές στοχεύσεις.
Η συνθήκη της Λωζάνης είναι πλέον στο τραπέζι και τα μαχαίρια και τα πιρούνια ακονίζονται.
Μπορεί να υπάρξουν εδαφικές διεκδικήσεις από την πλευρά της Αλβανίας;
Ήδη υπάρχουν, έστω έμμεσα.
Η Αλβανία θέλει την αποζημίωση των Τζάμηδων για τις πάλαι πότε ιδιοκτησίες τους στην Ελλάδα.
Κάτι μου λέει ότι η κυβέρνηση σε κάποιο βαθμό, με κάποια μορφή θα ικανοποιήσει αυτό το αίτημα, παρότι ο Κοτζιάς διαβεβαιώνει για τ’ αντίθετο. Άλλωστε, πάντα μας διαβεβαιώνουν για τ’ αντίθετο.  
Παρότι, δεν είναι ποτέ στο τραπέζι αντίστοιχο αίτημα για αποζημιώσεις ελληνικών ιδιοκτησιών σε άλλες χώρες. Ούτε οι γερμανικές αποζημιώσεις. Ούτε τα ζητήματα εθνοκαθάρσεων. Και η κυβέρνηση φιλοδοξεί σε λίγο καιρό να μην είναι στο τραπέζι ούτε κι η Κύπρος.
Η κυβέρνηση λέει πως θα μας κάνει κυρίαρχους στα Βαλκάνια.
Μα ήμασταν κυρίαρχοι στα Βαλκάνια για δεκαετίες.
Αυτό που γινόμαστε είναι ένα τυπικό προτεκτοράτο με την διαφορά ότι καμία από τις εγγυήτριες δυνάμεις δεν καίγεται να μας προστατέψει.
Τις έμμεσες εδαφικές διεκδικήσεις της Αλβανίας στηρίζει άμεσα η Τουρκία. Ήδη έχει ανοίξει οθωμανικά αρχεία για να συνδράμει τη φίλη Αλβανία στις διεκδικήσεις της.
Η Βόρεια Ήπειρος θα έχει την τύχη της Μακεδονίας ενώ στο τραπέζι δεν βρίσκεται ούτε η μεταχείριση των Βορειοηπειρωτών από τις εκάστοτε αλβανικές κυβερνήσεις.
Η Ελλάδα, μονομερώς, αναγνωρίζει τα αιτήματα των άλλων.
Ελλάδα είναι μόνο η Βουλή.
Και με όλες αυτές τις διαπραγματεύσεις, όλες αυτές τις γενναίες απαλοιφές αλυτρωτισμών, τι γίνεται με τη χρήση των μειονοτήτων ως μέσο άσκησης πολιτικής;
Η Τουρκία εργαλιοποιεί όλο και πιο έντονα το μειονοτικό εντός της Ελλάδας.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε δικαιώσει το 2008 την «Τουρκική Ένωση Ξάνθης».
Έτσι, μόλις χθες, το Τουρκικό ΥΠΕΞ επανέρχεται αναφερόμενο σε «τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης», υπολογίζοντας στην ενδοτικότητα αυτής της κυβέρνησης για τις επόμενες διεκδικήσεις της.
Και με την Τουρκική Οικονομία στα πρόθυρα κρίσης δανεισμού και πληθωρισμού, οι κινήσεις της Τουρκίας κατά της Κύπρου και της Ελλάδας θα κλιμακωθούν.
Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να απελάσει δύο Ρώσους διπλωμάτες και να απαγορεύσει την είσοδο σε άλλους δύο, υιοθετώντας έστω και καθυστερημένα την δυτική αντιρωσική υστερία για να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα στη Ρωσία πως τα βαλκάνια από δω και πέρα θα είναι δυτικά, σφυρηλατώντας ακόμη περισσότερο την ρωσοτουρκική προσέγγιση κι απομονώνοντας την Κύπρο ακόμη περισσότερο.
Η πρόφαση για την απέλαση ήταν διακίνηση πληροφοριών και χρηματισμός κυβερνητικών αξιωματούχων, καλώς αποδεχτές πρακτικές για τους αμερικάνους και τους Γερμανούς.  
Φυσικά εγείρονται ζητήματα μεγάλα: οι κατηγορίες προς Έλληνες αξιωματούχους συνεπάγονται βαρύτατες ευθύνες: από παράβαση καθήκοντος εως εσχάτη προδοσία.
Πούντες λοιπόν;
Ξεχάστε πλέον την δήθεν πολυμέτωπη εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.
Σημαντικές δυνάμεις της ΕΕ, δεν θέλουν ούτε τα Σκόπια, ούτε την Αλβανία εντός ΕΕ όπως έδειξε και η πρόσφατη μετάθεση για τη συζήτηση για την ένταξη τους στην ΕΕ το 2019.
Όπως έκανε και με την Τουρκία, η ΕΕ θέλει το ενταξιακό ως κοντό λουρί για συγκεκριμένες χώρες.
Κι όπως κάναμε και με την Τουρκία, συνεχίζουμε να είμαστε από τους πιο προθύμους για τους τακτικισμούς της ΕΕ. Δηλώνουμε πρώτοι σε ένα παιχνίδι στο οποίο δε θα έχουμε κανένα λόγο και το κάνουμε να μοιάζει ότι είναι το δικό μας παιχνίδι.
Δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά συμβαίνουν την εποχή των μνημονίων και μάλιστα με κυβερνόν να είναι ένα κόμμα που ποτέ δεν είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη μεγάλου τμήματος του εκλογικού σώματος ακριβώς για τη στάση του στα λεγόμενα εθνικά θέματα.
Κανείς δεν τους ψήφισε για να «λύσουν» το Σκοπιανό, το Αλβανικό, το Κυπριακό. Τους ψηφίσαμε για να σκίσουν τα μνημόνια.
Κι αυτοί φέραν κι άλλα, απολύτως αχρείαστα.
 Δώσανε την Μακεδονία και πήραν το μεταναστευτικό για να πάρουν μια πενιχρή επιμήκυνση.
Τι νομίζουν ότι θα πάρουν στις εκχωρήσεις που θα κάνουν σε Αλβανία και Τουρκία;
Γιατί η πολιτική των εκχωρήσεων έχει ημερομηνία λήξης: Δεν μπορείς να δώσεις κάτι όταν τα χεις δώσει όλα.
Ρωτήστε και τους δωσιλόγους του παρελθόντος. Ρωτήστε τους πότε εξαντλείται η χρησιμότητά τους.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 12/7/2018

Read More »

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Διαρροές, εμετοί και διάρροια


(Στη φωτό, ο Βουλευτής Ημαθίας του Σύριζα Γιώργος Ουρσουνίδης, απευθύνεται στους Σκοπιανούς με μήνυμα του στη Βουλή σε "άψογα νοτιοσλαβική". Θυμάστε όταν στον προηγούμενο άρθρο μου έγραφα για "ομοσπονδιοποίηση Ελλάδας-Σκοπίων κι όχι για διακρατική συμφωνία;)

Πως γίνεται η πιο αδιαφανής κυβέρνηση όλων των εποχών όσον αφορά την εξωτερική πολιτική και τις «διαπραγματεύσεις» να επικαλείται τη δύναμη της διαφάνειας και να απειλεί να φέρει στην δημοσιότητα διαβαθμισμένα έγγραφα σε σχέση με προηγούμενα στάδια των διαπραγματεύσεων που μόλις πρόσφατα απολύτως σκόπι(α)μα αποχαρακτήρισε;
Η απάντηση μας έρχεται από το μακρινό 2017, από τον πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση, όταν ο βουλευτής Ανδρέας Λοβέρδος ζήτησε να ανοίξουν μέσω κοινοβουλευτικού ελέγχου οι διαβαθμισμένοι φάκελοι για την εξοπλιστική συμφωνία του υπουργού Αμύνης Πάνου Καμένου με τη Σαουδική Αραβία.
Νίκος Βούτσης: ««Θεωρώ την ενέργεια του κ. Λοβέρδου  τουλάχιστον ακατανόητη  ιδίως, όπως στην περίπτωση του, όταν πρόκειται για επιφανή κοινοβουλευτικό. Θα πρέπει να τα δούμε όλα το λιγότερο σε αυτή τη φάση είναι η επιτροπή δεοντολογίας… Το ποιος θα ευθύνεται θα το βρει η δικαιοσύνη σε ανώτατο βαθμό όταν θα διερευνήσει την υπόθεση στην περίπτωση βέβαια που υπάρξει διαρροή».
Η διαρροή αυτή τη φορά έρχεται από την ίδια την κυβέρνηση.
Προσωπικά θεωρώ τη διαρροή όχι μόνο απαραίτητη για το δικαίωμα των πολιτών στο να γνωρίζουν και για τον έλεγχο της πολιτικής ασυδοσίας και της καμαρίλας αλλά παράλληλα κι αγαθό και προϋπόθεση της Δημοκρατίας.
Η πολιτική θα πρεπε να ναι ένα γυάλινο σπίτι.
Έτσι θεωρώ τον Snowden και τον Assange ήρωες της ανθρωπότητας.
Αλλά είναι εντελώς διαφορετικό όταν πολίτες ενημερώνουν πολίτες για το πολιτικό παρασκήνιο κι είναι εντελώς διαφορετικό όταν η πιο αδιαφανής κυβέρνηση όλων των εποχών που έχει κάνει τις πιο εντατικές εκστρατείες παραπλάνησης, παραπληροφόρησης κι εφησυχασμού βγάζει στο κλαρί την μυστική διπλωματία του ελληνικού κράτους.
Δεν το κάνει για τους πολίτες. Έχει αποδείξει άλλωστε σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα πεδία πόσο χεσμένους τους έχει, από το δημοψήφισμα μέχρι το Σκοπιανό.
Ο Σύριζα απλά ακολουθεί την πολιτική της καμένης γης. Και δεν χρειάζεται τον Καμένο για να το κάνει αυτό.
Οπότε θα δώσει στα Σκόπια πέρα από μια συμφωνία εκτρωματική πέραν κάθε διαστροφής κι άλλα διπλωματικά όπλα. Γιατί η μυστική διπλωματία μπορεί να είναι κοινό μυστικό ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη, αλλά όταν η μία πλευρά, μονομερώς και κυβερνητικά τη βγάζει στη φόρα, η άλλη πλευρά έχει κάθε δικαίωμα να την χρησιμοποιήσει όπως κρίνει.
Καταλάβετε το επιτέλους. Τσίπρα έχουν μα αυτός δεν έχει τσίπα. Καμία. Παραδίδει καμένη γη για να κρύψει τη γύμνια του. Γιατί ο βασιλιάς της πρώτης και δεύτερης και ξανά μανά αριστεράς είναι γυμνός. Και χυδαίος.
Θυμάστε τι έγινε την τελευταία φορά που η Γερμανική εξωτερική πολιτική είχε επεκτατικές βλέψεις σε άλλη γεωπολιτική ζώνη;
Ουκρανία.
Τα επόμενα χρόνια θα γίνουμε μάρτυρες της Ουκρανοποίησης των Βαλκανίων ακριβώς λόγω της αμερικανογερμανικής απόπειρας ομοσπονδοποίησης τους.
Δεν θα είναι κάτι το πρωτόγνωρο για τα Βαλκάνια.
Πάντα όταν τα βάζουν στα μάτια τους οι μεγάλες δυνάμεις, πάντα πολέμους έχουμε.
Η κλίμακα τους μόνο διαφέρει.
Και για να τελειώνουμε με μια γνωστή πιπίλα: Αυτός που αναγνωρίζει την πλαστή εθνωτική ταυτότητα μιας άλλης χώρας όταν καταπνίγει με κάθε τρόπο την εθνωτική ταυτότητα του λαού του, δεν λέγεται διεθνιστής.
Προδότης λέγεται. Δωσίλογος. Γερμανοτσολίας. Και αυτό πλέον δεν είναι αποκλειστικό προνόμια της Δεξιάς. Αντίθετα, η αριστερά, με ζήλο πρωτάρη, την έχει ξεπεράσει σε υποτέλεια.
Για να επιβιώσει η Ελλάδα, το πολιτικό της σύστημα πρέπει να πεθάνει και να εγκαθιδρυθεί θεσμικά η ισονομία.
Τι δεν έχετε καταλάβει ακόμη;
Θυμηθείτε τον Κώστα τον Ζουράρη τον Ιούνιο του 2015: «Θα ψηφίζω επ’ αόριστον τις προτάσεις που θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και αν προτείνει την προσάρτηση της Μακεδονίας στα Σκόπια, στην Χιλή, στο Άνω Βολτά».
Ζουράρης, 2016: «Και να χάσουμε μερικά νησιά, δεν πειράζει»
Κώστας Ζουράρης προχθές: «Όταν είπε ο Τσίπρας “βόρεια Μακεδονία” άρχισα να έχω σπασμούς, ρίγος και τάση προς εμετό, όπως όταν μου είπαν ότι πέθανε η μητέρα μου».
Ποιος από τους αυτούς είναι ο πραγματικός Ζουράρης;
Οι βουλευτές των συριζανέλ βγάζουν σοβαρά σωματικά συμπτώματα λόγω της εμετικής τους διακυβέρνησης. Αλλά εκεί. Μαγκωμένοι στην καρέκλα όσο κανείς βουλευτής ποτέ άλλοτε. Αυτοσκοπός.
Ας θυμηθούμε τα συμπτώματα του πρώην αρθρογράφου της εμετικής πλέον Αυγής και νυν Βουλευτή και πολλαπλού μνημονιονίκη Γιώργου Κυρίτση την πρώτη φορά αριστερό μνημόνιο, τον Ιούλιο του 2015, έναν μήνα μετά από τη δήλωση πλήρους υποταγής του Ζουράρη στον βασιλιά της αριστεράς:
«Η αποψινή ήταν η πιο εξευτελιστική στιγμή στη ζωή μου από τότε που κατουρήθηκα στο σχολικό στην τρίτη δημοτικού. Οι πρώτες λέξεις που είπα ως βουλευτής ήταν ένα ΝΑΙ σε κάτι που δεν πιστεύω, ψήφισα μνημόνιο, αισθάνομαι άρρωστος. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση μας έριχνε χημικά στη νεολαία μας.»
Τελικά μάλλον τα μνημόνια δεν είναι υγεία.
Αλλά ας ακούσουμε τι έχει να πει για το Σκοπιανό ένα νεοεθνίκι που κάποτε η αριστερά τον αποθέωνε ως ΜΙΚΗ:
«Αγαπητέ Αλέξη,

Η αγάπη - αγάπη και η Λογική - Λογική. 

Κάποτε πίστευες και διαδήλωνες με το «Κάτω οι δολοφόνοι των Λαών». Τι σου λέει άραγε η Λογική σου, όταν όλοι αυτοί σε συγχαίρουν; 

Ποιο είναι το κακό που έκανες για να σε επαινούν ομαδικώς με τόσο μεγάλη θέρμη;»
Μίκης Θεοδωράκης, Αθήνα, 14/6/2018.
Συριαζανέλιτες: με προθυμία σκοτώσατε τον Έλληνα που φέρνατε μέσα σας από τότε που τραβήξετε στο μαιευτήριο την πρώτη σας τζούρα ελληνικού αέρα. Με προθυμία σκοτώσατε τον αριστερό που για δεκαετίες περιφέρατε στις πορείες και τις διαδηλώσεις.
Και για να μη έχετε επώδυνες θύμισες, σκοτώνετε μεθοδικά ότι έχει απομείνει από Ελλάδα κι από αριστερά.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/6/2018

Read More »

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Οι πολλαπλές μπλόφες της σκοπιανής απάτης



Δεδομένα: Ούτε ο ελληνικός λαός ούτε ο σκοπιανός θέλουν οποιαδήποτε προτεινόμενη λύση.
Οι σκοπιανοί, δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί μια μικρή γειτονική χώρα και μάλιστα σε αιώνια κρίση όπως η Ελλάδα παίζει ρόλο υπαρξιακό για την χώρα τους- άλλωστε πολλοί από αυτούς μεγάλωσαν με την προπαγάνδα ότι είναι γνήσιοι μακεδόνες από αρχαιοτάτων χρόνων και μάλιστα, οι μόνοι γνήσιοι Μακεδόνες.
Γιατί λοιπόν να ετεροκαθορίζονται από την Ελλάδα όταν πλείστες άλλες χώρες έχουν αναγνωρίσει τη χώρα τους;
Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτή η κομμουνιστογενής κυβέρνηση της χώρας είναι το παράθυρο ευκαιρίας τους, καθώς άλλες ελληνικές κυβερνήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν το δικαίωμα της αρνησικυρίας στα ενταξιακά τους.

Αφού λοιπόν οι λαοί δεν θέλουν, ποιοι θέλουν;

Μα τα αφεντικά άλλων λαών.
Για να κάμψουν τις λαϊκές αντιστάσεις έχουν ήδη χρησιμοποιήσει ένα σκασμό τεχνάσματα.
Το πιο πρόσφατο από αυτό ήταν το Μακεδονία του Ίλιντεν, μια ονομασία που φαντάζει κάπως εξωτική κι επομένως αθώα.
Δεν είναι φυσικά. Με μια μικρή αναψηλάφηση της ιστορίας θα καταλάβουμε το γιατί κανείς πλην των Σκοπίων δε θα δεχόταν μια ονομασία που ιστορικά συνδέεται με ακραίο αλυτρωτισμό που ξεπερνά τα όρια του μεγαλοϊδεατισμού. Η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Αλβανία και η Ελλάδα είναι άμεσα θιγόμενες από αυτήν την ονομασία που ανοίγει τον δρόμο για μελλοντικές εδαφικές διεκδικήσεις των μεγάλων δυνάμεων στο όνομα της «ιστορικότητας» της Μακεδονίας του Ίλιντεν.

Κι έτσι ρίξαν το χαρτί της Μακεδονίας του Ίλεντεν. Για να το κάψουν.

Το Ίλiντεν ήταν ο κακός μπάτσος. Το σκιάχτρο, ο μπαμπούλας που θα κανε οποιοδήποτε άλλο έκτρωμα πιο ελκυστικό. Ο λαγός.
Ο κακός λαγός.
Ο Δούρειος ίππος.
Και πέτυχε το στόχο του: Το εκτρωματικό Βόρεια Μακεδονία.

Οι κυβερνώντες πουλάν ότι έχει απομείνει από Ελλάδα όσο, όσο. Το σκοτώνουν.
Πουλάν την περιουσία της, το παρόν το μέλλον και το παρελθόν της.
Λέγαν ότι προϋπόθεση για λύση ήταν η απάλειψη των αλυτρωτικών αναφορών στο σύνταγμα των Σκοπίων.
Όμως, όπως αποκάλυψε ο σκοπιανός πρωθυπουργός Ζάεφ, είναι τελικά η ελληνική κυβέρνηση που αναγνωρίζει τον αλυτρωτισμό (η σωστή λέξη είναι μεγαλοϊδεατισμός) των Σκοπίων.

Πως; Μα με την επιβεβαίωση της μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας.

Με άλλα λόγια, η ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει αυτό που για τόσες δεκαετίες έχει εργαλειοποιηθεί από γείτονες χώρες που είχαν βλέψεις στην Μακεδονία, τη μία Μακεδονία, την κάποτε πολυπολιτισμική αλλά με διαχρονική σταθερά το ελληνικό της στοιχείο Μακεδονία.
 Συναινεί δηλαδή στη νέα απόπειρα οικοδόμησης έθνους.

Υπάρχει μακεδονική γλώσσα, έθνος, ταυτότητα πάνω στην οποία να ευσταθεί το κράτος των Σκοπίων;
Όχι και πάλι όχι.
Η σλαβομακεδονική υπήρχε και υπάρχει. Υπήρχε ως ιδίωμα της βουλγαρικής με προσμίξεις από άλλες σλαβικές γλώσσες. Αυτό είναι όλο. Και για αυτό το λόγο οι Σκοπιανοί συχνά κατά το παρελθόν είχαν χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο του βουλγαρικού επεκτατισμού.

Ας δούμε λοιπόν τα διάφορα στάδια των αποπειρών οικοδόμησης Μακεδονικού έθνους.

Στο πρώτο, το διεθνιστικό στάδιο, επιχειρείται η ανεξαρτητοποίηση των Σκοπίων με βασικούς υποκινητές την Βουλγαρία και την ΕΣΣΔ και με την σύμπραξη ενίοτε του ελληνικού ΚΚΕ. Το στάδιο αυτό θα γνωρίσει διάφορα στάδια και διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους βασικούς παίχτες και δε θα τελεσφορήσει ποτέ.
Το δεύτερο στάδιο έρχεται την εποχή του Τίτο ο οποίος εφευρίσκει τον μύθο του διακριτού Μακεδονικού έθνους και εμπλουτίζει την σλαβομακεδονική με σερβικά στοιχεία για να σταματήσει την βουλγαρική και τη σοβιετική επιρροή στους σκοπιανούς.
Το τρίτο στάδιο έρχεται με τον Γκρουέφσκι που θέλει να αποκοπούν οι Σκοπιανοί από τις επιρροές άλλων χωρών και να δημιουργήσει κάτι νέο που να έχει ρίζες στην αρχαιότητα. Σε αυτό το στάδιο οι Σκοπιανοί που ήθελαν να διατηρήσουν την βουλγαρική τους ταυτότητα αντιμετωπίζονταν ως προδότες.
Το τέταρτο στάδιο το ζούμε τώρα.
Δεν πρόκειται απλά για ιστορικό αναθεωρητισμό εκ μέρους του Σύριζα. Πρόκειται για μια ακόμη παραχάραξη της ιστορίας, της ιστορίας της χώρας και της Βαλκανικής.
Σίγουρα κάποιοι που έχουν ασχοληθεί περισσότερο με την ιστορία των «Σκοπίων» θα προσθέσουν κι άλλα στάδια στις απόπειρες οικοδόμησης του σκοπιανού «έθνους». Ευπρόσδεκτοι είναι. 
Η ουσία είναι όμως μία. Ο πληθυσμός των Σκοπίων αποτελείται κυρίως από μια βουλγαρικής καταγωγής πλειονότητα και μια αλβανικής καταγωγής μειονότητα. Δεν αποτελεί έθνος κι όσο κι αν προσπάθησαν κάποιοι κατά το παρελθόν και συνεχίζουν να το το προσπαθούν τώρα, έθνος δε θα γίνει ποτέ.
Τα ψεύδη και οι παραχαράξεις δεν μπορούν να θεμελιώσουν έθνος. Μόνο η πραγματική ιστορία μπορεί. Μπορούν να θεμελιώσουν «κράτος», αλλά όχι έθνος.
Οι Συριζαίοι, χρωστάν από τα παλιά χάρη στους σκοπιανούς. Και για αυτό, πρόθυμα θέλουν να κάνουν χάρες στα κοινά αφεντικά, τους Γερμανούς και τους Αμερικάνους, ξεπουλώντας και την ιστορία της Μακεδονίας.
Κι όποιος ξεπουλά την ιστορία, ξεπουλά και το μέλλον.
Δεν έχουμε καμία τύχη πλέον, όχι μόνο σαν χώρα, αλλά και σαν λαός.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 31/5/2018

Read More »

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Τ' ακούς τα τύμπανα του πολέμου;


Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή για την επίλυση του σκοπιανού. Όπως συνηθίζει, η κυβέρνηση Συριζανέλ πετάει τόνους προπαγανδιστικής αισιοδοξίας αποκρύβοντας τις προθέσεις της άλλης πλευράς.
«Πρώτα τ’ όνομα και για τον αλυτρωτισμό του σκοπιανού συντάγματος έχει ο θεός» είναι η διαπραγματευτική θέση μιας κυβέρνησης που έχοντας ξεπουλήσει την εμπιστοσύνη που της δόθηκε από τον ελληνικό λαό, προσπαθεί να βρει ακόμη περισσότερα ερείσματα από τον ξένο παράγοντα.
Η θέση της μετριοπαθούς σε σύγκριση με προηγούμενες σκοπιανής κυβέρνησης είναι «Μακεδονία στον όρο και το σύνταγμα απείραχτο».
Ενδεικτική η πρόσφατη δήλωση Ζάεφ για το εσωτερικό κοινό του:  «Οι μακεδόνες έχουμε διαφορετικούς όρους και συνθήκες. Αλλάξαμε το σύνταγμα μια φορά το 1993 κι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα."
Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας με τον οποίο βρισκόμαστε ήδη σε διαπραγμάτευση για μια συμφωνία θαλασσίων συνόρων, επαναφέρει το ζήτημα διεκδικήσεων των Τζάμηδων.
Η Ελλάδα, συνεχίζει να πουλάει μαζί με τον εαυτό της και κάτι που δεν είναι δικό της: Την προοπτική ένταξης στην ΕΕ.
Δεδομένου του ρόλου της Ελλάδας εντός της ΕΕ ως μέλος φάντασμα, αυτή η παλαιάς κοπής διπλωματία είναι επικίνδυνη για την ίδια την Ελλάδα, δεδομένου ότι αποτελεί πλέον μια ανάμνηση πρόσφατων μεν αλλά ανεπιστρεπτί παρελθουσών συνθηκών.  
Η κυβέρνηση Συριζανέλ δεν θέλει ή κάνει πως δεν βλέπει πως έχει διαμορφωθεί άξονας Τουρκίας-Αλβανίας-Σκοπίων και πως στις διαπραγματεύσεις πέρα από τις αμερικάνικες βλέψεις κεντρικό ρόλο παίζουν οι τουρκικές φιλοδοξίες.
Ενδεικτικά παραθέτουμε τις δηλώσεις Ερντογάν μία μέρα πριν τις δηλώσεις Ράμα στις 5 Φεβρουαρίου:  «Οι Τούρκοι και οι Μακεδόνες είναι αδέλφια και η Τουρκία θα βρίσκεται πάντα πίσω από την πΓΔΜ. Αυτό που έχουμε ξεχάσει το 1912 μπορεί τώρα να διορθωθεί» ενώ ο Ζόραν Ζάεφ στη χθεσινή του επίσκεψη στην Τουρκία ανταπέδωσε, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως τον μεγαλύτερο υποστηρικτή των Σκοπίων στο θέμα του ονόματος και κάλεσε για περισσότερες τουρκικές επενδύσεις υποσχόμενος μηδενικούς φόρους για την επόμενη δεκαετία, κάνοντας την χώρα του δούρειο ίππο για περαιτέρω οικονομική διείσδυση στα Βαλκάνια.
Απ’ το Ιόνιο ως την Μακεδονία και το Αιγαίο, η Ελλάδα βρίσκεται σε «διαπραγμάτευση».
Ο Τουρκικός αναθεωρητισμός, όπως έχει εκφραστεί από τα πιο επίσημα τουρκικά χείλη, δεν είναι απλή ρητορική αλλά θα επιδιωχθεί και έμπρακτα, ακόμη κι αν κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό.
Ο Ερντογάν και το περιβάλλον του έχουν υιοθετήσει το δόγμα των δύο μετώπων: Η Τουρκία θεωρεί τον εαυτό της ικανό να ανταπεξέλθει σε πολεμικά μέτωπα: Στη Συρία και το Αιγαίο.
Οι εξελίξεις στη Συρία πλέον μπορούν να δημιουργήσουν ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή.
Σε αντίθεση με την κρίση των Ιμίων όπου η κυβέρνηση Σημίτη τα γκρίζαρε υπέρ της Τουρκίας, ο αμερικανικός παράγοντας δεν είναι πλέον σε θέση να αποκλιμακώσει μια ελληνικοτουρκική κρίση καθώς ήδη η Τουρκία έχει δώσει έμπρακτα ράπισμα στα σχέδια των ΗΠΑ να φτιάξουν συνοριακό στρατό στη Συρία με συμμετοχή των Κούρδων.
Τον προηγούμενο μήνα, ο αμερικάνος πρέσβης Jeffrey Pyat δήλωνε με νόημα: «Η ανησυχία μας, ο φόβος μου είναι το ατύχημα».
Το «ατύχημα», συνέβη εχθές. Σκάφος του ελληνικού λιμενικού εμβολίστηκε από τουρκική ακταιωρό σε μια κίνηση που σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο δεν ήταν ατύχημα αλλά τουρκική επιθετικότητα.
3 μέρες πριν, 6 τουρκικά αντιτορπιλικά ακινητοποιούν το πλοίο γεωτρύπανο Saipem 12000 της «ιταλικής» ΕΝΙ, εμποδίζοντας το να προχωρήσει σε ερευνητική γεώτρηση στο κυπριακό οικόπεδο 3, ενώ είναι θέμα εβδομάδων αν όχι ημερών μα βγάλουν οι Τούρκοι το δικό τους πλοίο γεωτρύπανα στο Αιγαίο.
Και τα δύο γεγονότα από μόνα τους αποτελούν Casus Belli αλλά ο Ερντογάν βασίζεται στον ενδοτισμό κυρίως της Ελληνικής αλλά και της Κυπριακής πλευράς, ελπίζοντας πως η γεωπολιτική αδιαφορία της κεντρικής κυβέρνησης της Ελλάδας θα παραλύσει και τ’ αντανακλαστικά του Ελληνικού Στρατού ποντάροντας ότι και τα ευρωπαϊκά αντανακλαστικά θα είναι εξίσου νοθρά.
Τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά: Ας αφήσουμε τον πρόεδρο Ερντογάν να μας το πει:
 «Για εμάς ό,τι είναι το Αφρίν είναι και τα δικαιώματά μας στο Αιγαίο και στην Κύπρο»…
«Μη νομίζουν ότι δεν παρατηρούμε τις καιροσκοπικές κινήσεις έρευνας αερίου ανοιχτά της Κύπρου με τις και τις κινήσεις στις βραχονησίδες... Kάποιοι βλέπουν τις εξελίξεις στα νότια σύνορά μας και κάνουν λανθασμένους υπολογισμούς στην Κύπρο και το Αιγαίο»
«Οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και τον στόλο μας. Αυτές οι δουλειές δεν γίνονται με κρυφές φωτογραφήσεις σε απόμακρες βραχονησίδες με συμφωνίες που δεν ισχύουν και με αποστολή πλωτών γεωτρύπανων»… «Υπερεκτιμούν δήλωσε δε, τις δυνατότητες τους, στο Αιγαίο και την Κύπρο.»

«Συμβουλεύουμε τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα κυπριακά κοιτάσματα να μην υπερβαίνουν τα όρια, στηριζόμενες στην ελληνοκυπριακή πλευρά».
Ο Ερντογάν, έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι η ρητορική του δεν είναι απλά λεονταρισμοί καθώς δεν δίστασε να τα βάλει τόσο με τη Ρωσία όσο και προσφάτως με τις ΗΠΑ.
Το Αιγαίο έχει γκριζάρει, ο Ερντογάν απειλεί ανοιχτά Ελλάδα και Κύπρο με πόλεμο και προειδοποιεί τον διεθνή παράγοντα να μην εμπλακεί. Κι η κυβέρνηση και τα ελληνικά μήντια κάνουν πως δεν βλέπουν απέναντι στη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει γνωρίσει ο Ελληνισμός τις τελευταίες δεκαετίες.
Σε αυτό ακριβώς ποντάρει ο Ερντογάν, παρά τον μεγάλο κίνδυνο η εξωτερική πολιτική του να οδηγήσει σε διαμελισμό της χώρας του.
Ο Ερντογάν εδώ και χρόνια έχει μπει σε πολιτική των υψηλότερων ρίσκων. Και με κάθε μέρα που περνάει, αυξάνει τα πονταρίσματα.
Το Αιγαίο είναι πλέον έμπρακτα στο τραπέζι της πολιτικής υψηλού ρίσκου του Ερντογάν.
Πολύ φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε μια άλλη μίνι εκδοχή της 7ετίας και σε νέο κυπριακό.
Εδώ που τα λέμε, ήδη έχουμε ξεπεράσει την 7ετία της μνημονιακής χούντας.
Ίσως να ‘μαι αισιόδοξος.
Ακόμη κι αν δεν είναι αυτό το σενάριο που το μέλλον θα επιλέξει, ο Ερντογάν θα ροκανίζει σιγά σιγά τα Ελληνικά και κυπριακά κεκτημένα. Με παράλληλη εργαλειοποίηση της διείσδυσης της Τουρκίας στα Βαλκάνια, των μειονοτήτων και του μεταναστευτικού.
Συνεχίζουν να λεν πως είναι η κατάλληλη στιγμή για την επίλυση του Σκοπιανού. Για την Τουρκία όμως φαίνεται να είναι η κατάλληλη στιγμή για την επίλυση του Ελληνικού και του Κυπριακού.
Η στιγμή που η Τουρκία θα κόψει τις μαγκιές Ελλάδας και Κύπρου στο Αιγαίο.
Ακούει κανείς;
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspot.com, 13/2/2018
Read More »

Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Το μακεδονικό σε λίγες γραμμές


Για όσους παραξενεύονται ιδιαίτερα για τη λυσσαλέα στάση της Ελληνικής Αριστεράς στο θέμα των συλλαλητηρίων, ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή σε παλαιά δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη:
4 Δεκέμβρη 1924: «Αγωνιζόμαστε για την ένωση των τριών μερών της Μακεδονίας και της Θράκης και για την αποκλειστική, ανεξάρτητη ύπαρξη ως ένα κράτος»
Άρθρο «Μακεδόνα» δημοσιευμένο στον Ριζοσπάστη, Νοέμβριος 1932:
«Αυτό που έχουμε στην Μακεδονία δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Βούλγαροι ούτε Σέρβοι αλλά οι Μακεδόνες, η μακεδονική μειονότητα η οποία, παρά όλα τα χτυπήματα και την  καταπίεση, διατηρεί την οικονομική και εθνική της ύπαρξη και μια ξεχωριστή κουλτούρα».
Ο Ριζοσπάστης στο πλευρό των καταπιεσμένων Μακεδόνων, 13 Νοέμβρη 1934:
«Πρέπει να οργανώσουμε ομάδες Μακεδόνων για να πολεμήσουν για ένα ανεξάρτητο μακεδονικό έθνος»
Το νεοελληνικό κράτος βρισκόταν πάντα υπό ισχυρότατη γεωπολιτική πίεση, με τις εκάστοτε μεγάλες δυνάμεις να ερίζουν και να αποκτούν τον έλεγχο της.
Τα πολιτικά κόμματα του νεοελληνικού κράτους αντανακλούν ακριβώς αυτή την πίεση και αυξάνουν τον έλεγχο του ξένου παράγοντα προκειμένου να αντλήσουν εύνοια κι ανταλλάγματα.
Η Μακεδονία, εντός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν μια πολυπολιτισμική ευρεία ζώνη με τους διάφορους πληθυσμούς να ζουν σχετικά αρμονικά.
Με τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας κι τη δημιουργία εθνοτικών κρατών, η Μακεδονία δεν αποτελεί πλέον μόνο μήλον της Έριδας για τις μεγάλες δυνάμεις αλλά και για τα νεοπαγή βαλκανική κράτη, πάντα σε σχέση με τις βλέψεις στην περιοχή των εκάστοτε Μεγάλων Δυνάμεων.
Με την διάλυση της Σοβιετικής αυτοκρατορίας, τα δεδομένα στον πλανήτη και στην περιοχή αλλάζουν κι επιτρέπουν μεγαλύτερη ανάμειξη του ευρωατλαντικού παράγοντα που θα χρησιμοποιήσει λίγο αργότερο εθνοτικές διαφορές για να διαλύσει και την Γιουγκοσλαβία σε μικρά προβληματικά κράτη.
Λαμβάνοντας αυτά τα ελάχιστα ως ραχοκοκκαλιά των μακεδονικών και ευρύτερα των βαλκανικών ζητημάτων, το μόνο που «λύει» ζητήματα είναι οι συσχετισμοί ισχύος.
Αυτός είναι κι ο λόγος που σήμερα, με την χώρα σε οικονομική και δημογραφική διάλυση, η πλειοψηφία της ελληνικής πολιτικής σκηνής σπεύδει κακήν κακώς να «λύσει» το σκοπιανό, προκειμένου να γίνει το κρατίδιο ευρωατλαντικό ανάχωμα στην Ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια.
Είναι γεγονός ότι οι δεξιές κυβερνήσεις υπήρξαν πατριδοκάπηλες. Οι Έλληνες πρώην και νυν κομμουνιστές όμως θα ‘πρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στο θέμα τις Μακεδονίας, καθώς για μεγάλα χρονικά διαστήματα η ηγεσία του ΚΚΕ συνέπλεε με τις αποφάσεις της Comintern για «ενιαίο κι ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος», συμμαχώντας πότε με τον Τίτο, πότε με τον βουλγαρικό και πότε με τον Σοβιετικό παράγοντα, ή με συνδυασμούς των παραπάνω, πάντα ανάλογα με την ιστορική φάση, κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μορφή, την έκταση και την έκβαση του «Ελληνικού Εμφυλίου».
Η αριστερά, χρησιμοποιεί τη μέθοδο του Ισραήλ: Έχοντας θυματοποιηθεί στο παρελθόν, αγιοποιεί τον εαυτό της εσαεί και φιμώνει όποιον δεν συντάσσεται μαζί της. 
Σήμερα π.χ, σημαντικό κομμάτι της μικρής σε μέγεθος αλλά μεγάλης σε επιρροή αριστερής «διανόησης» καταδικάζει ξανά τον πατριωτισμό ως φασισμό.
Δεν είναι παράδοξο: στην ουσία αναμασούν τις αποφάσεις της δεύτερης και τρίτης διεθνούς με στόμφο χιλίων Στάλιν και Τίτο.
Ξεχνώντας εντελώς ότι ούτε ο Τίτο ούτε η Σοβιετική Ένωση υπάρχουν και με την πρόθυμη συμβολή του ακραίου κέντρου και της ακροδεξιάς, καλλιεργούν ένα χαμηλής έντασης εμφυλιοπολεμικό κλίμα.
Το μόνο που υπάρχει είναι τα διατλαντικά σχέδια και η επιρροή της Ρωσίας αλλά και της Τουρκίας, ακόμη ακόμη και της Σαουδικής Αραβίας στην περιοχή.
Όλοι τους, αριστεροί, ακραίοι και «μη», ακροδεξιοί, κεντροακραίοι έχουν ένα κοινό τόπο: Να μην γίνει ποτέ η χώρα ανεξάρτητη.  


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 1/2/2018
Read More »

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

Ο ένας και μοναδικός απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου


Επικαλούμενος το πρώτο και μόνο δικαίωμα που υπάρχει στον πλάνητη Προοδευτική, παίρνω μια πρωτοβουλία για να λύσω το Μακεδονικό:
Αυτοπροσδιορίζομαι ως ο ένας και μοναδικός απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Από σήμερα τα Σκόπια, η Ελλάδα, η Αίγυπτος, το Ιράν και το Ισραήλ, οι κάτοικοι, οι δήμοι και οι κυβερνήσεις τους θα μου πληρώνουν νοίκι.
Ή μάλλον την Ελλάδα θα την αφήσω στον Γλυξμπουργκ γιατί κι αυτός αυτοπροσδιορίζεται ως βασιλιάς.
Για όσους σκέφτονται να μου επιτεθούν να τους προειδοποιήσω ότι ανήκω στην LGTB κοινότητα όντως λεσβία μέχρι το κόκκαλο, οπότε και μόνο που το σκέφτεστε είστε σεξισταριά του κερατά.
Ίσως να σας φαίνεται αστείο ότι θέλω και μπορώ να αυτοπροσδιοριστώ έτσι. Δεν σας βλέπω να γελάτε όμως όταν σας κυβερνούν τύποι που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί και λαίμαργοι ρασοφόροι που αυτοπροσδιορίζονται ως ταγοί της θρησκείας της αγάπης κι όταν κι οι δυο τους σκοπεύουν να δώσουν πλαστή ταυτότητα σε μια τεχνητή χώρα. 
Όπως ο ένδοξος πρόγονος μου, μόλις έλυσα κι εγώ έναν γόρδιο δεσμό, το μακεδονικό.
Αύριο θα αυτοπροσδιοριστώ ως Ο Θεός, ιδιοκτήτης του ορατού κι αοράτου σύμπαντος.
Μεθαύριο θα σκεφτώ κάτι άλλο. 


Πέτρος Αργυρίου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, agriazwa+voukefalas@planitarxis.com
Read More »

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Υπηρέτες πολλών αφεντάδων


Ο Ερντογάν θέλει τους 8 «πραξικοπηματίες» που κατέφυγαν στην Ελλάδα πίσω.
Κανένα πρόβλημα: Η κυβέρνηση κάνει αίτημα για αναστολή της χορήγησης ασύλου για τον πρώτο από τους 8. Κι ας έχει η δικαιοσύνη αποφασίσει για την χορήγηση ασύλου, δημιουργώντας δεδικασμένο και για τους υπόλοιπους 7.
Κι έτσι έγινε. Ο πρώτος εκ των οκτώ κρατείται ήδη για λόγους «δημοσίου συμφέροντος» και ατομικής προστασίας.
Ο τουρκικός τύπος χαιρέτησε την αποφασιστική επίδραση της κυβέρνησης στην ελληνική δικαιοσύνη. «Η Ελλάδα έκανε αυτό που ήθελε η Τουρκία», περηφανεύεται σήμερα τουρκική εφημερίδα. Άντε, να τους δώσουμε και κανά νησάκι, να μην χαλάμε τις ζαχαρένιες μας, αφού το θέλουν τόσο πολύ.
Οι ΗΠΑ θέλουν την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ για να βάλουν ακόμη περισσότερο το δάχτυλο τους στα βαλκάνια και να σταματήσουν την αυξανόμενη επιρροή της Ρωσίας.
Πες το κι έγινε.
Χωρίς καν να υπάρχει σχετική πρόταση για όνομα, η Ελλάδα μπαίνει αιφνιδίως σε διαπραγματεύσεις άρον άρον για να προλάβει την νατοϊκή ενταξιακή ημερομηνία του γείτονος μορφώματος.
Καλά τα έλεγε ο κάποτε μακεδονομάχος Ζουράρης ήδη από το 2015: «Θα φηφίζω ότι προτείνει ο Συριζα ακόμη κι αν αυτό είναι η προσάρτηση της Μακεδονίας στα Σκόπια.»
Οι φανατικοί της καρέκλας θα κάνουν οποιαδήποτε θυσία για τη θεά με τα τέσσερα πόδια που βολεύει κώλους.
Μιας και μιλήσαμε για νησάκια, αρκετά από αυτά έχουν βουλιάξει στους μετανάστες. Αντί για μία Αμυγδαλέζα, η κυβέρνηση έχει κάνει τα νησιά χωματερές ανθρώπων.
Με ελάχιστη απορρόφηση των σχετικών κονδυλίων, με συνθήκες κράτησης άθλιες που απειλούν τη ζωή και την ασφάλεια όχι μόνο των μεταναστών αλλά πλέον και των κατοίκων, η κυβέρνηση μαζί με τα ελληνικά μήντια που κάποτε κάναν το θέμα σημαία, τους τελευταίους μήνες το κρατούσαν κάτω από το χαλάκι, μέχρι που το χαλάκι το σήκωσαν μερικούς μήνες πριν ο Guardian και προσφάτως το Deutsche Velle και το BBC με τίτλους όπως «το βρώμικο μυστικό της Ευρώπης».  
Είμαστε συνηθισμένοι από αυτόν τον ενδοτισμό και την απόλυτη υποκρισία: Όταν ο Ντράγκι ζητούσε η ελληνική δικαιοσύνη όχι μόνο να απαλλάξει τον πρώην επικεφαλής της Ελστάτ Γεωργίου, ο Τσακαλώτος διαβεβαίωνε πως έτσι και θα γίνει.
Κι οι χάρες δεν έχουν τέλος. Όταν ο Ρουβίκωνας έκανε ακτιβισμό σε ελληνικούς στόχους, για τον Τόσκα ήταν Δευτέρα. Όταν όμως άγγιξε την πρεσβεία του Ισραήλ, ο Τόσκας φτιάχνει ένα φάκελο να με το συμπάθιο. 
Επιτέλους, ο Coelho δικαιώνεται. Αν θέλεις κάτι πάρα πολύ, απλά απαίτησε το από την κυβέρνηση συριζανέλ και όλο το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να σε βοηθήσει να το πετύχεις.
Φυσικά κι η μνημονιακή Ελλάδα έχει εθνική κυριαρχία. Την εθνική κυριαρχία πολλών άλλων χωρών πάνω στο πετσί της.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 8/1/2018. 
Read More »