Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

WAR!!!


Το Μάρτιο του 2013 γράφτηκε ίσως το σημαντικότερο άρθρο στην μνημονιακή Ελλάδα κι όχι μόνο.
«Συρία, το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας» χωρίς θαυμαστικά ή εισαγωγικά ή τίποτα.
Σήμερα, το άρθρο έχει επιβεβαιωθεί μέχρι τελευταίας κεραίας όσον αφορά τα γεωπολιτικά.
Η Ευρώπη απειλείται με διάλυση υπό την πίεση του προσφυγικού όπλου της Τουρκίας, ενώ έγινε ήδη δορυφόρος του ΝΑΤΟ και της γενοκτόνας παραβάτριας κάθε διεθνούς δικαίου Ερντογανικής Τουρκίας.
Η οποία από χθες επιχειρεί κατά του συριακού στρατού!
Κάνει γυμνάσια μαζί με τη Σαουδική Αραβία η οποία παρά τη φιάσκο της επέμβασης της στην Υεμένη απειλεί για χερσαία επέμβαση στη Συρία.
Ο ισλαμικός πόλος έχει διαμορφωθεί και μέχρι τώρα περιλαμβάνει την ΙΣΙΣ την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία.
Αν δεν υπήρχε η αιγυπτιακή δικτατορία του Σίσι την οποία και σαφώς καταδικάζω θα περιλάμβανε και την Αίγυπτο.   
Θαυμάστε αραβική άνοιξη.
Πραγματικά. Φάτε αραβική άνοιξη.
Πιο βαρυχειμωνιά πεθαίνεις.
Ένα «ατύχημα» είναι το μόνο που χρειάζεται για να σκάσει η μπαρουταποθήκη.
Και το ατύχημα σε τόσο περιπλεγμένες καταστάσεις είναι το πιο πιθανό.
Οι Αμερικανοί αφήνουν την κόλαση της Μέσης Ανατολής να αναφλεγεί για να γίνει το δεύτερο και μεγαλύτερο Αφγανιστάν της Ρωσικής αρκούδας και για να αυξήσουν τον συντελεστή δυσκολίας περικυκλώνουν με ναοτϊκή ασπίδα τη Ρωσία.
Ακόμη κι η Σουηδία αναφέρει σενάρια πολέμου με τη Ρωσία ενώ η Μ. Βρετανία βρίσκεται σε γεωπολιτικό επίπεδο σε κατάσταση ψυχρού πολέμου μαζί της παρά τις βαρβάτες μπίζνες που χουν ανοίξει μαζί της.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: μεγάλοι παίχτες θέλουν το τομάρι της Ρωσίας.
Το πρόβλημα της Ρωσίας δεν είναι στρατιωτικό: Είναι στρατηγικό: Δεν έχει πεδίο για να επιλέξει στρατιωτικές συγκρούσεις.
Η Ευρώπη είναι έτοιμη να κατασπαράξει τον εαυτό της κι οι Αμερικανοί θα βλέπουν το υπέροχο θέαμα με τα τηλεχειριστήρια στα χέρια.
Κι η Ελλάδα;
Ποια Ελλάδα, πλάκα με κάνεις;
Η διοίκηση του ΝΑΤΟ είναι τουρκική το επόμενο διάστημα και το ΝΑΤΟ θα περιπολεί στο Αιγαίο για το προσφυγικό.
Στόλος κατά του προσφυγικού με τουρκική διοίκηση όταν το όπλο της Τουρκίας είναι το προσφυγικό.
Λέγεται ότι αυτός ο κινηματικός τουρίστας, προεστός του φοιτητικού συνδικαλισμού, υποστηρικτής της απόδοσης του Αιγαίου στα ψάρια του, της κατάργησης των θαλλασίων συνόρων και της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας που τυχαίνει να ναι πρωθυπουργός μας δε προσγειώθηκε στη Ρόδο κατά το ταξίδι του στο Ιράν γιατί δεν του το επέτρεψαν οι Τούρκοι.
Δεν κάθομαι να διασταυρώσω, αρκετά με τον τέλειο εθελοντισμό μου, δεν μπορεί, μάλλον ράδιο αρβύλα θα ναι αλλά: Μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι μέρος της Ελλάδας είναι αντάλλαγμα για τον πόλεμο που θα χάσει η Τουρκία στη Μ. Ανατολή.
Ετοιμαστείτε για δεύτερο κυπριακό.
Το ξέρατε ότι η Θράκη ανήκει στην Ελλάδα;
Δεν χρειάζεται.
Γιατί η τουρκική επιρροή στην περιοχή αυξάνει μέρα με τη μέρα.
Η Ρομά Σαμπιχά Σουλεiμάν που ο ΣΥΡΙΖΑ κατέβασε ως υποψήφια βουλευτή πολυπολιτισμικό χαιμαλί για τους νεοχίπιδες  και που όταν αποκαλύφτηκε ότι έχει ελληνική συνείδηση αμέσως η υποψηφιότητα της αναιρέθηκε, περιγράφει τις πρακτικές τουρκοποίησης των Ρομά της Θράκης: Πέντε ευρώ πάει σε κεφάλι Ρομά η μπούργκα μας λέει, η Ρομά «πράκτορας» των Ελλήνων.
Ρε κοπελιά αφού τα ξες. Άμα είσαι πράκτορας των Τούρκων ή των αμερικανών ή των Γερμανών ή Ισραηλινών το ελληνικό κράτος σε ανταμοίβει και σε προστατεύει. Άμα είσαι πράκτορας των Ελλήνων την γάμησες.
Ου να μου χαθείς γύφτισα τσιγγάνα που θες να γίνεις κι Έλληνας πολίτης. Ακόμη κι αν υπάρχουν Έλληνες σε αυτό τον τόπο πολίτες δεν είναι.
Τι Ρομά τι Ρωμιός λοιπόν;
Αν δεν προσκυνήσεις τον παγκοσμιοποιητή αλλά και να τον προσκυνήσεις θα σε τουρκέψουν.
‘Αστο να γίνει με τον εύκολο τρόπο.
Πέρα από την ειρωνεία, σε ευχαριστώ Σαμπιχά που πολεμάς για μια Ελλάδα που οι Έλληνες συλλογικά έχουν πάψει να υπερασπίζονται.
Επίσης να ευχαριστήσω την ακαδημία Αθηνών, τον ακαδημαϊκό κόσμο , τη δημοσιογραφία για την τιμή που μου έκαναν να μη με βραβεύσουν ποτέ και να με θάβουν ζωντανό.
Θα ήταν προσωπική προσβολή αν το έκαναν.
Όσο για κείνους τους Έλληνες που ζουν παράλληλες ζωές σε παράλληλα σύμπαντα παράλληλων πραγματικοτήτων με παράλληλα προγράμματα κι ισοδύναμα, απλά:
ΠΡΟΣΔΕΘΕΙΤΕ.
Global war is coming to a region close to you soon.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/2/2016 
Read More »

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Νεοφεουδαλισμός, το άκρων άωτον του καζινοκαπιταλισμού





Η υπόθεση είναι αναντίρρητη:  Η ανισοκατανομή του πλούτου τα τελευταία χρόνια αυξάνεται.
Μόλις το 1% του παγκοσμίου πληθυσμού κατέχει πλέον το 48% του παγκοσμίου πλούτου.
Οι 85 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη σήμερα κατέχουν όσο συνολικά οι 3.5 δισεκατομμύρια φτωχότεροι άνθρωποι του πλανήτη.
Τι στο διάολο έχει συμβεί;
Η «παγκοσμιοποίηση» αύξησε τον παγκόσμιο πλούτο. Και σταδιακά αύξησε την ανισοκατανομή του καθώς το όπλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ο νεοφιλελευθερισμός, απομάκρυνε ανεπιθύμητα κρατικά εμπόδια όπως κρατικούς ελέγχους, εποπτεία και περιοριστικούς νόμους και ρυθμίσεις.
Αυτή η διαδικασία είχε μια εσωτερική εναρκτήρια στιγμή:
Την κρυπτονεοφιλελεύθερη περίοδο Clinton, καταργείται ο νόμος Glass-Steagall που διαχώριζε τις τράπεζες από τις ασφαλιστικές εταιρίες.
Η πτώση αυτού του τείχους οδηγεί σε μεγατραπεζικά συσσωματώματα όπου τα στεγαστικά δάνεια κι οι υποθήκες γίνονται μια σούπα και παραγοντοποιούνται, κάτι που τελικά οδήγησε στη φούσκα των στεγαστικών και την οικονομική κρίση του 2006, κρίση που ξεπεράστηκε χάρη στη δυνατότητα της FED να τυπώνει πακτωλό δολαρίων χωρίς να υπόκειται σε πληθωριστική τιμωρία όπως θα συνέβαινε για οποιαδήποτε άλλη χώρα πλην των ΗΠΑ.
Η FED έσωσε το αμερικάνικο χρηματοπιστωτικό σύστημα από τον ίδιο του τον εαυτό ενώ το λογαριασμό τον πλήρωσαν οι εκατοντάδες άτυχοι δανειολήπτες στεγαστικών που είδαν την αξία των ακινήτων τους να υποβαθμίζεται δραστικά.
Με άλλα λόγια: τη δεκαετία του 90 δημιουργείται ένας μεγαλύτερος κύκλος οικονομικής δραστηριότητας που επιτρέπει στο χρηματοπιστωτικό σύστημα να δανείζει απολύτως ανεύθυνα και χωρίς κριτήρια.
Και αυτό δεν αφορά μόνο ιδιώτες.
Η ίδια τάση εμφανίζεται και στο δανεισμό κρατών που βλέπουν το χρέος τους να διογκώνεται ενώ παρόμοιες τάσεις εμφανίζουν και οι τράπεζες εντός άλλων χωρών.
Στην Ευρώπη, ο ανεύθυνος δανεισμός των τραπεζών προς ιδιώτες έχει τα πάντα να κάνει με την έλευση του Ευρώ: Οι τοπικές τράπεζες έχουν πλέον τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τα χαμηλά επιτόκια που προσφέρει η ΕΚΤ και να δίνουν πακτωλό δανείων χωρίς κριτήρια στους ιδιώτες.
Επιστρέφοντας στην κοιτίδα αυτών των ζητημάτων, τις ΗΠΑ, οφείλουμε να τονίσουμε πως η νεοφιλελεύθερη κατάργηση του νόμου Glass-Steagall δεν ήρθε μόνη της.
Την ίδια περίοδο, την περίοδο Clinton δηλαδή, η αμερικάνικη SEC, οργανισμός εποπτείας, δέχεται φοβερές πιέσεις για να αφήσει απολύτως ελεύθερη την αγορά των παραγώγων, όπως και τελικά συμβαίνει.
Αυτό δίνει μεγάλη αρχικά ώθηση σε έναν ευρύτερο οικονομικό κύκλο αλλά δημιουργεί μια πλήρως αδιαφανή αγορά χωρίς κανόνες που συχνά έχει στοιχηματικό χαρακτήρα και η οποία σήμερα εκτιμάται αρκετά απάνω από το παγκόσμιο ακαθάριστο προϊόν.
Η ευκολία της αγοράς παραγώγων οδηγεί σε αποεπένδυση από την πραγματική οικονομία.
Πράγματι, όταν hedge funds μπορούσαν και ίσως μπόρεσαν να διπλασιάσουν τα κεφάλαια τους μέσα σε μια χώρα με ένα απλό στοίχημα π.χ κατά του Ευρώ και είχαν ψιλά να δώσουν σε κόμματα για να φροντίσουν το στοίχημα να είναι υπέρ τους, το να επενδύσει κάποιος π.χ  σε μια βιομηχανία σε κάποια χώρα με μακροπρόθεσμη στόχευση και με όλα τα ρίσκα που κάτι τέτοιο ενέχει δεν ήταν η πρώτη επιλογή του μεγάλου κεφαλαίου.
Πέρα λοιπόν από την εξάρτηση των κομμάτων από λαδώματα, αυτά βρίσκονται σε πλήρη ομηρία από τις «αγορές» καθώς το περιβάλλον αποεπένδυσης που έχει δημιουργηθεί από τον ανεξέλεγκτο κι σκανδαλωδώς εύκολο πλουτισμό, αποθαρρύνει επενδυτές από το να επενδύσουν σε κλάδους εθνικών οικονομιών.
Κι αφού οι μόνοι δυνατοί χρηματοδότες είναι πλέον οι «αγορές» και υπερεθνικοί οργανισμοί όπως το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και η ΕΚΤ, οι χώρες περνάν χέρια σαν φθηνές πόρνες από τον ένα στον άλλο, ενώ οι όροι χρηματοδότησης μετακυλύουν τα κρατικά χρέη στους πολίτες.
Οι πολίτες είναι αυτοί που πλέον χρηματοδοτούν τον αλόγιστο δανεισμό, με αύξηση της φορολογία τους και μείωση των αποδοχών τους.
Η επιβολή της κλεπτοκρατίας έγινε χωρίς πολλές αντιστάσεις ελέω μιας ακόμη συνθήκης της παγκοσμιοποίησης: Γιατί πριν την αποεπένδυση έλαβε χώρα η εν μέρη αποβιομηχανοποίηση του δυτικού κόσμου καθώς το μεγάλο κεφάλαιο βρήκε ευκαιρίες στα χαμηλά εργατικά κόστη και την εργοδοτική ασυδοσία στην Ασιατική ήπειρο.
Δεδομένης λοιπόν της εγκατεστημένης συνδικαλιστικής διαφθοράς και σε συνδυασμό με την υποβάθμιση των ντόπιων βιομηχανιών ως κινητήρια δύναμη στην εθνική οικονομία πολλών χωρών, η ελλιπής αντίσταση των εργατικών κινημάτων ήταν σχετικά αναμενόμενη:
Απεργίες μακράς διαρκείας μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ουσιαστικά αθέμιτος ανταγωνισμός έναντι σε τοπικές βιομηχανίες καθώς οι πολυεθνικές δεν αντιμετώπιζαν τέτοια ζητήματα.
Μονάχα μια καθολική απεργία μακράς διαρκείας θα μπορούσε να υποχρεώσει το πολιτικό κατεστημένο να απεγκλωβιστεί από την ομηρία των μεγάλων διεθνών συμφερόντων αλλά ένα τέτοιο τόλμημα είναι πιο δύσκολο από ότι θα ήταν τον 19ο αιώνα.
Σε αυτό το σημείο, ο καζινοκαπιταλισμός αρχίζει και αποκτά χαρακτηριστικά νεοφεουδαλισμού καθώς εποφθαλμιά όχι μόνο την κρατική περιουσία χωρών σε οικονομική δυστοκία -κάτι που άλλωστε δεν του είναι καινούριο- αλλά και την ιδιωτική περιουσία των πολιτών, θεμελιώδες στοιχείο του δυτικού πολιτισμού.
Η Κύπρος π.χ υποχρεώθηκε σε bail in των τραπεζών από καταθέτες με λογαριασμούς άνω των 100.000 ευρώ, μια κίνηση που συντάραξε όχι μόνο την κυπριακή οικονομία αλλά την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη καθώς δημιούργησε ένα προηγούμενο στην ασφάλεια των καταθέσεων, της ιδιωτικής δηλαδή περιουσίας, της ιδιοκτησίας.
Στην Ελλάδα του σπιράλ χρέους και ύφεσης τα πράγματα πάνε ακόμη χειρότερα.
Όχι μόνο υπάρχει υπερφορολόγηση με πρώτους όνους τους ελευθέρους επαγγελματίες, όχι μόνο υπήρξε καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων με δεκάδες τρόπους με αποτέλεσμα οι εισφορές (ιδιωτική περιουσία υπό κρατική διαχείριση δηλαδή) εκατοντάδων χιλιάδων σημερινών και μελλοντικών συνταξιούχων να εξαφανιστούν.
Σήμερα τα hedge funds γλυκοκοιτάνε τα κόκκινα δάνεια. Με αυτόν τον τρόπο, χιλιάδες ιδιωτικές επιχειρήσεις (ιδιωτική περιουσία επίσης) θα αλλάξουν χέρια και θα πάνε προς τους νέους φεουδάρχες ενώ το ίδιο θα συμβεί και με χρεωμένες με στεγαστικά οικίες.
Όσο για τα αγροτική γαία, με την απορρόφηση της Αγροτικής Τράπεζες, αγροτικά δάνεια μπορούν να πακεταριστούν κι αυτά.
Μια ακόμη μορφή μικρομεσαίας και μεσαίας ιδιοκτησίας απειλείται.
Από την κατοχή του άυλου πλούτου, ο νεοφεουδαλισμός με τις ευλογίες των πολιτικών συστημάτων, περνάει στην κατοχή και του υλικού πλούτου, δημοσίου αλλά και ιδιωτικού, σε εξευτελιστικές μάλιστα τιμές.
Κι όλα αυτά σε μια χώρα όπου τα capital controls τα οποία δεν επιτρέπουν την άνευ όρων πρόσβαση στην ιδιωτική περιουσία των καταθετών, ζουν και βασιλεύουν με το ενδεχόμενο ενός ελληνικού bail in να επικρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη.
Όσο λοιπόν θεωρούν ότι ο νεοφιλελευθερισμός προστατεύει την ιδιωτική περιουσία, καλά θα κάνουν να δούνε την πραγματικότητα ξεκάθαρα, εκτός κι αν ανήκουν στο 10% των ελίτ που έχουν κάθε λόγω να προπαγανδίζουν.
Είναι προφανές ότι οι συνθήκες που οδήγησαν στην αμφισβήτηση του δικαιώματος της μικρομεσαίας και μεσαίας ιδιοκτησίας πρέπει να αντιστραφούν.
Αν όχι, ο νεοφεουδαλισμός μας περιμένει με το στόμα ανοιχτό και πεινασμένο.
Α ναι. Και καλή χρονιά να χουμε.
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 4/1/2016
Read More »

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Ελλάδα γιοκ


Στην Ειδομένη μετά τους φράχτες που σήκωσαν τα Σκόπια η καταστολή αυξάνεται διαρκώς. Και η βία δεν προέρχεται μόνο από τη σκοπιανή αστυνομία. Χθες οι μετανάστες έθεσαν ουσιαστικά τους πρόσφυγες υπό ομηρία: Ή θα περάσουμε όλοι μαζί ή κανένας.
Η οραματική αντίληψη των πραγμάτων δίνει τη θέση της σε έναν απάνθρωπο ρεαλισμό.
 Ο Τσιπραστείος, ο πρωθυπουργός που έκανε όλα τα όχι του ναι σε όλα, υπό την ανεπίσημη απειλή από την πλευρά της ΕΕ για προσωρινή αποβολή της Ελλάδας από τη συνθήκη Σένγκεν, επέτρεψε στη Frontex να αποκτήσει αυξημένες αρμοδιότητες στο μεταναστευτικό/προσφυγικό εντός της Ελλάδας.
Το χαν δηλώσει από πολύ νωρίτερα άλλωστε Ευρωπαίοι αξιωματούχοι: Δεν νοείται  χώρα μέλος της συνθήκες να μην μπορεί να ελέγξει τα δικά της σύνορα, υπονοώντας με διπλωματικό τρόπο ότι μια τέτοια χώρα δεν νοείται να χει δικά της σύνορα.
Δεν θα αργήσουν να ρθουν και οι κοινές περιπολίες με την Τουρκία.
Πέρα από την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας στην χάραξη της οικονομικής πολιτικής, έρχεται με γοργά βήματα και η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και σε γεωπολιτικό επίπεδο.
Ο Τσίπρας δοκίμασε να συνδέσει το χρέος με το προσφυγικό και πήρε τα αρχίδια του σε λαδόκολλα.
Σε αντίθεση ο Ερντογάν, συνεργός της ISIS που ευνοεί το σωματεμπόριο των προσφυγών προς την Ελλάδα, πήρε ζεστά 3 δις από την ΕΕ, υπόσχεση για το άνοιγμα των κεφαλαιακών ροών και την κατάργηση της βίζας την ίδια στιγμή που το πιο πρόθυμο μέλος της ΕΕ, η Ελλάδα, απειλείται ότι οι πολίτες της θα χρειάζονται διαβατήρια για να ταξιδέψουν εντός ΕΕ.
Σιγά τα αυγά.
Μέσα στα τρομακτικά αδιέξοδα που οι πολιτικές της ΕΕ έχουν δημιουργήσει, αυτή χρησιμοποιεί για μια ακόμη φορά την Ελλάδα ως αποδιοπομπαίο τράγο και τη δείχνει με το δάχτυλό της ως την μήτρα όλων των δεινών της Ευρώπης.
Τα δομικά προβλήματα της ΕΕ την οδηγούν είτε σε διάλυση είτε σε έναν ολοκληρωτισμό που θα περιλαμβάνει και έναν ισχυρό ευρωπαϊκό στρατό που σκοπό του θα έχει να διαφυλάττει και να προωθεί τα συμφέροντα του σκληρού πυρήνα.
Η Ελλάδα έχει γίνει ο απόλυτος παρίας της ΕΕ.
Πώς να μην γίνει άλλωστε. Σε μια ευνοϊκή συγκυρία όπου μετά την προκλητικότατη κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από την Τουρκία, η Ρωσία αναδεικνύει παγκοσμίως το ζήτημα των τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο, ο Τσίπρας αντί να πιέσει, γράφει μερικά Τσιπραστεία tweets για νευρικούς τούρκους πιλότους για να τα μαζέψει μετά την απάντηση του Τούρκου πρωθυπουργού Νταβούτουγλου σαν να ταν σχολιαρόπαιδο που του τράβηξε η δασκάλα τ’ αυτί.
Ο «Πανίσχυρος» στο εσωτερικό Τσίπρας είναι ένα ανδρείκελο που συνεχίζει τον ένδοξο δρόμο του ΓΑΠ στην κατάργηση της εξωτερικής πολιτικής.
Ο άνθρωπος που ήταν η βιτρίνα των μάλλον αδικαιολογήτως εκατομμυριούχων Σταθάκη και Φλαμπουράρη και που καλοδέχτηκε κι άλλους από αυτήν την παρασιτική τάξη στο κόμμα του, θα γινόταν φυσικά ένας από τους πιο πρόθυμους κομπάρσους της ΕΕ.
Μπορεί να υπερηφανεύεται σαν διεθνιστικό σκεπάρνι ο Τσιπραστείος πως ο ίδιος προωθεί την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, η πραγματικότητα είναι όμως προωθεί τον περαιτέρω αποκλεισμό της χώρας από την λήψη αποφάσεων εντός ΕΕ.
Και αν υπάρχουν ενδεχόμενα διάλυσης της ΕΕ και επιβίωσης της Τουρκίας σε πείσμα της μεγαλομανίας της και των υπαρξιακών της προβλημάτων, ε τότε προωθεί την ένταξη της Ελλάδας στην νέα οθωμανική αυτοκρατορία.
Προνοητικοί όσοι ραγιάδες βλέπαν τουρκικά σήριαλς. Σε ένα όχι πολύ κοντινό μέλλον μπορεί να τους φανούν χρήσιμα στην εκμάθηση της επίσημης γλώσσας της περιοχής.
Γιατί αν αυτή δεν είναι τα γερμανικά, ε τότε μπορεί να είναι τα τουρκικά.
Ότι και να γίνει, προτεκτοράτο θα μαστε, με πολύ χειρότερους μάλιστα όρους από ότι είχαμε συνηθίσει τις προηγούμενες δεκαετίες που παρήγαγαν για τους πολλούς μια έστω ψευδαίσθηση ανεξαρτησίας.
Μέχρι τότε, ας απολαύσουμε τη ζωή μας σε αυτή υπέροχη χωματερή χρέους και ανθρώπων.  

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 4/12/2015
Read More »

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Συρία. Το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας.


Συρία. Το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας.

Του Πέτρου Αργυρίου (Agriazwa.blogspot.com)
 

Για όσους παιδαριωδώς πανηγύριζαν με την προπαγάνδα της «αραβικής άνοιξης» και το παραμύθι της νίκης της δημοκρατίας εις βάρος του αυταρχισμού στη Μέση Ανατολή, είναι καιρός να νιώσουν ντροπή για τη συμπεριφορά τους.

Οι εξελίξεις δείχνουν ένα επιχειρούμενο ντόμινο αναδυόμενων θεοκρατιών σε όλη την περιοχή που αναχαιτίζεται μονάχα από την εκκοσμικευμένη αντίληψη που παρέμεινε από τα καθεστώτα των οποίων η ηγεσία ανατράπηκε.

Οι βασικοί υπαίτιοι για τα δεινοπαθήματα της περιοχής δεν είναι άλλοι από τους άρχοντες του Χάους, την ηγεσία των ΗΠΑ.

Μετά τη διάλυση του Ιράκ και την εγκατάλειψη του σε εμφυλιοπολεμικές περιδινήσεις, οι ΗΠΑ στρέψαν στη συνέχεια την κοινωνική τους μηχανική σε πρώην συμμάχους τους όπως η Αίγυπτος, εγγυήτρια δύναμη της σταθερότητας στην περιοχή  ενώ στρέψαν μέρος της πολεμικής τους μηχανής σε πρώην εχθρούς τους όπως η Λιβύη.

Σκοπός της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή ήταν ναι μεν τα πετρελαϊκά συμφέροντα και η ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ προς όφελος του σταθερότερου συμμάχου του του Ισραήλ αλλά ο απώτερος στόχος τους ήταν η δημιουργία τέτοιων συνθηκών που θα τους επέτρεπαν στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον να πλήξουν τον μεγαλύτερο αντιαμερικανικό πόλο στην περιοχή: το Ιράν.

Μετά το βαρύ τίμημα που δέχτηκε το Ιράκ στην πύρρειο νίκη του υπέρ του Ιράν (πολύ αμφίβολο αν κάποιος θα μπορούσε νικητή οποιονδήποτε σε αυτό το σφαγείο διαρκείας) τη δεκαετία του 1980 και την ανταμοιβή του Ιράκ από τους «συμμάχους» τους αμερικανούς με δύο εισβολές και μία κατοχή διαρκείας τα μετέπειτα χρόνια, τα αυταρχικά καθεστώτα των χωρών της περιοχής θα ήταν πολύ διστακτικά στο να υποστηρίξουν. πόσο μάλλον να συμμετέχουν σε ένα μελλοντικό πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Μετά από χρόνια μιας σκληρά κεκτημένης ισορροπίας τρόμου στην περιοχή, οι αμερικανοί με την προκήρυξη τους το 2001 του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, του πολέμου δηλαδή κατά του ακραίου Ισλαμισμού αναζωπύρωσαν τα θρησκευτικά πάθη.  

Η Αλ Κάιντα, μια μικρής εμβέλειας οργάνωση που δημιουργήθηκε από ομάδες «ιερών ισλαμιστών» πολεμιστών που οι ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν εξόπλιζαν για να δώσουν στη Σοβιετική Ένωση «το δικό της Βιετνάμ», το Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980,  αναβαθμίστηκε μέσω της προπαγάνδας του πολέμου κατά της τρομοκρατίας των αμερικανών στις αρχές του 20ου σε σύμβολο τους μουσουλμανικού εξτρεμισμού ο οποίος και έκτοτε αρχίζει να αναζωπυρώνεται. Είναι ουσιαστικά οι Αμερικανοί αυτοί που «δημιουργούν» το φάντασμα ενός παγκοσμίου τρομοκρατικού δικτύου όταν στην πραγματικότητα η ισλαμική τρομοκρατία αφορούσε μέχρι και το 2001 πυρήνες απομονωμένους. Ο πόλεμος της τρομοκρατίας ήταν ουσιαστικά ο πόλεμος υπέρ της τρομοκρατίας.

Με τον αντιαμερικανισμό να τροφοδοτεί τον ισλαμικό εξτρεμισμό, οι αμερικάνοι μετά το πέρας της θητείας των επικίνδυνων νεοσυντηρητικών του προέδρου Bush, θα ρίξουν και άλλο λάδι στη φωτιά.

Επί προέδρου Ομπάμα και ενώ η ισλαμική τρομοκρατία φουντώνει στη Μέση Ανατολή και μπορεί πλέον με μεγαλύτερη πειθώ να στρατολογεί καινούριους «ιερούς» τρομοκράτες, οι ΗΠΑ θα στραφούν σε μια από τις πολλές οντότητες που οι ίδιες έχουν μαχαιρώσει πισόπλατα: Στη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Την ίδια τη Μουσουλμανική Αδελφότητα που οι Αμερικανοί είχαν βοηθήσει τα αυταρχικά κοσμικά καθεστώτα της περιοχής να καταπιέσουν, αυτήν την μουσουλμανική αδελφότητα στήριξαν οι αμερικανοί προκειμένου να ρίξουν τους πρώην συμμάχους τους που πλέον δε συμφωνούσαν με τις απώτερες επιδιώξεις των Αμερικανών στην περιοχή, σπουδαιότερη εκ των οποίων είναι η καταστροφή του Ιράν.

Με την αναζωπύρωση των θρησκευτικών παθών θα αναζωπυρωθούν και οι θρησκευτικές έριδες. Καθώς το Ιράν είναι Σηιτικό, οι Αμερικανοί θα στηρίξουν τα σουνιτικά στοιχεία της περιοχής, ποντάροντας στο ότι το σηιτικό-σουνιτικό μίσος θα ξεπεράσει ακόμη το αντιαμερικανικό μένος και ότι θα μπορέσουν κάποτε να έχουν ευνοϊκότερες συνθήκες για την ούτως ή άλλως επιχειρησιακή δύσκολη πολυπόθητη εισβολή τους στο Ιράν.

Η στήριξη των αμερικανών στους σουνίτες τουλάχιστον για τη δεδομένη χρονική περίοδο φαίνεται από το γεγονός ότι ενώ η «αραβική άνοιξη» έριξε κοσμικά καθεστώτα σε αρκετές χώρες, όταν αυτή έφτασε στο Μπαχρέιν που έχει μεν μεγάλο ποσοστό σηιτών στον πληθυσμό του αλλά με τη σουνιτική βασιλική οικογένεια να έχει την πολιτική εξουσία, αυτή (η αραβική άνοιξη) καταστάληκε παστρικά και σβέλτα και χωρίς πολύ θόρυβο.     

Το διαίρει και βασίλευε των αμερικανών καταδεικνύει μια τυχοδιωκτική γεωπολιτική προσέγγιση: Οι αμερικάνοι αναγορεύουν παλιούς εχθρούς σε συμμάχους, μέσω αυτών ρίχνουν συμμάχους τους και μετά χρησιμοποιούν αυτούς που οι ίδιοι ρίξαν έναντι σε αυτούς που ανεβάσαν: Αυτά τα φροντιστήρια τρόμου που γίνονται για να καταδείξουν την παντοδυναμία της Αμερικής στα πολιτικά πράγματα της περιοχής και να επιβάλλουν την απόλυτη συμμόρφωση στα όποια αμερικανικά κελεύσματα, όντως λειτουργούν στη δημιουργία χάους στην περιοχή και στην ανάδειξη των ΗΠΑ ως μόνιμου ρυθμιστή της κατάστασης, είναι όμως ουσιαστικά αδύνατο να αντιληφθεί κάποιος το πώς μπορούν μακοπρόθεσμα να ωφελήσουν την αμερικανική επιρροή στην περιοχή.

 Μέσα σε όλο αυτό το χάος θα δούμε τρομακτικά παράδοξα: Θα δούμε τους αμερικάνους να εξοπλίζουν την «Αλ Κάιντα» στη Συρία και παράλληλα να βομβαρδίζουν μέσω μη επανδρωμένων πτήσεων μέλη της Αλ Κάιντα στην Υεμένη, έχοντας παράπλευρες απώλειες αμάχους που σπρώχνουν τον τοπικό πληθυσμό απευθείας στην αγκαλία της «Αλ Κάιντα»: Η Λερναία Ύδρα της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής για κάθε κεφάλι της Αλ Κάιντα που κόβει, γεννοβολάει άλλα εκατό.

Νέοι πυρήνες της Αλ Κάιντα που έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν πολεμική εμπειρία στα πεδία των «εμφυλίων» της Μέσης Ανατολής και που παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στα πολιτικά της περιοχής, αυτοί λοιπόν οι νέοι πυρήνες αποτελούν το μεγαλύτερο κίνδυνο για τη δημιουργία μιας πραγματικής Αλ Κάιντα, δηλαδή ενός παγκοσμίου δικτύου ισλαμικής τρομοκρατίας:

Όπως και να το δει κανείς, η Αλ Κάιντα είναι μπάσταρδο της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής: Και όσο περνάει ο καιρός, η απειλή της γίνεται πραγματική και σταδιακά πραγματικά μεγάλη.

Η Συρία

Στη Συρία, η κοσμική εξουσία του Άσαντ ταυτίζεται με μια θρησκευτική μειονότητα που αντιστοιχεί στο 10% του πληθυσμού, τους Αλαουϊτες.

Η πτώση του σύριου προέδρου Άσαντ και η άνοδος σουνιτών στην εξουσία θα μπορούσε κάλλιστα να σηματοδοτήσει το ξεπάστρεμα του Αλαουιτών, των «απίστων καταπιεστών» αλλά και μιας άλλης κατηγορίας απίστων, αυτής των χριστιανών που αντιστοιχεί στο 10% του πληθυσμού.

Για τον Άσαντ λοιπόν, το στοίχημα δεν ήταν μόνο η διατήρηση της εξουσίας αλλά και η προστασία των Αλαουιτών από αντεκδικήσεις.

Παρότι η πλειοψηφία των Σύριων είναι σουνίτες, ο πόλεμος κατά του Άσαντ δεν μετατράπηκε σε μαζική εξέγερση.

Για να ανατραπεί ο Άσαντ λοιπόν χωρίς την αθρόα συμμετοχή στην «εξέγερση» του τοπικού πληθυσμού, κλήθηκαν πάλι τα ένοπλα θρησκευτικά πάθη. Σύντομα, με τη συνδρομή και της CIA, ποικίλες ομάδες της Αλ Κάιντα από ποικίλες χώρες, από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, από τη Σαουδική Αραβία και την Υεμένη, από το Ιράκ μέχρι τη Λιβύη, όπου και όποτε έχει δραστηριοποιηθεί και είναι ακόμη ενεργή η «Αλ Κάιντα», έσπευσαν να ρίξουν τον Άσαντ μετατρέποντας τη Συρία στο μεγαλύτερο πεδίο άσκησης ισλαμικής τρομοκρατίας που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Οι αμερικανοί θα μπορούσαν να λύσουν το γόρδιο δεσμό με μια ακόμη στρατιωτική επέμβαση αν δεν υπήρχαν δύο παράγοντες: Η Συρία δεν έχει να ταϊσει πετρελαϊκά συμφέροντα και για αυτό το λόγο  οι πετρελαϊκές εταιρίες δε θα είχαν κανένα όφελος να συμμετέχουν στα κόστη μιας τέτοιας επιχείρησης για να εισπράξουν τα πετρελαϊκά οφέλη του πολέμου. Ακόμη σημαντικότερα, η Ρωσία έχει στη Ταρσό ναυτική ρωσική βάση η απώλεια της οποίας θα την απέκοπτε σημαντικά από τη Μεσόγειο.

Κάτω από αυτό το πρίσμα ίσως η τρομοκρατική επίθεση στο μαραθώνιο της Βοστώνης που χρεώθηκε σε Τσετσένο για την επικινδυνότητα του οποίου η FSB είχε εδώ και αρκετά χρόνια ειδοποιήσει το FBI σε συνδυασμό με την πολύ μεγάλη κινητικότητα στην προσέγγιση της Μόσχας από την Ουάσιγκτον ίσως να σηματοδοτούν μια νέα «μοιρασιά» συγκεκριμένων κομματιών της γεωπολιτικής πίτας ανάμεσα σε αμερικάνους και ρώσους. Αυτή η εικασία δεν μπορεί φυσικά να αποδειχτεί, παρά ταύτα κάθε άλλο παρά τυχαίο δεν είναι ότι τον Μάϊο του 2013, αναφέρθηκε μια νέα και μάλλον πρωτοφανής ανίερη συμμαχία: Όχι μόνο η FSB αλλά πλέον και η CIA φέρεται να παρακολουθεί τον «εξτρεμιστικό» ισλαμισμό της δημοκρατίας του Νταγκεστάν[1] που ναι μεν ανήκει στη Ρωσία αλλά υπάρχουν φόβοι για εξάπλωση του αυτονομιστικού «πολέμου» της Τσετσενίας σε αυτήν. (Ευχαριστούμε τον εξαιρετικό αναλυτή Ιωάννη Μιχαλέτο -http://www.phantis.com/blogs/ioannis-michaletos- που πρώτος υπέδειξε τη χρονική σύμπτωση της βομβιστικής επίθεσης στο Μαραθώνιο της Βοστώνης και της πολύ έντονης αμερικανορωσικής διαπραγματευτικής προσέγγισης χωρίς φυσικά να μπορούμε να είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε για το αν υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα στα δύο ή για ποιο από τα δύο είναι το αίτιο και ποιο το αποτέλεσμα.)

Στον τίτλο του άρθρου μας αναφέρουμε τη Συρία ως το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας. Να σας πούμε ευθέως τι εννοούμε:

Οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν για την ανατροπή του Λίβυου ηγέτη Καντάφι φυλάρχους, βασιλόφρονες και πολεμιστές της Αλ Κάιντα.

Είμαστε σε θέση να ξέρουμε ότι αρκετοί από αυτούς λειτούργησαν και ως μισθοφόροι. Αρκετοί από αυτούς νοσηλεύτηκαν στην Ελλάδα όπου μάθαμε ότι πέρα από τα πληρωμένα νοσήλεια τους και την πληρωμένη διαμονή τους σε ξενοδοχεία, οι «αντάρτες» έπαιρναν για αρκετούς μήνες «μισθοφορική αποζημίωση» που άγγιζε τα 2000 ευρώ για τον καθένα τους.

Ο μισθοφορικός «λιβυκός» ιατρικός τουρισμός μας είχε ανησυχήσει τότε εξαιρετικά. (ενδεικτικά διαβάστε το «Λιβυκό Ζήτημα της Ελλάδας» http://agriazwa.blogspot.gr/2012/06/muammar-gaddafi.html).

Δικαίως:

Μετά την ανατροπή/δολοφονία Καντάφι, μέρος των «ιερών» μισθοφορικών ομάδων θα μετακινηθεί προς το Μάλι. Εκεί, σε συνδυασμό με τοπικές εξτρεμιστικές ισλαμιστικές δυνάμεις θα ανατραπεί η μοναδική δημοκρατική κυβέρνηση που είχε ποτέ το Μάλι: Η χώρα θα βυθιστεί σε χάος για να ακολουθήσει η Γαλλική (και γερμανική) πολεμική επέμβαση.

Αυτή τη στιγμή, εν αγνοία τους, οι Αλαουίτες της Συρίας συγκρατούν το χάος, ένα χάος που η Αμερικανική πολιτική ενισχύει μέρα με τη μέρα.

Καθώς όπως είδαμε, οι Αμερικανοί δε θέλουν να επέμβουν μονομερώς, θέλουν την παγκόσμια καταδίκη του καθεστώτος Άσαντ. Για να το πετύχουν αυτό καταφεύγουν σε γνωστές τους δολοπλοκίες: Όπως κάναν και για το καθεστώς Χουσεϊν στο Ιράκ το 2001 όπου και εισέβαλαν προπαγανδίζοντας σε παγκόσμιο επίπεδο ότι το Ιράκ κατείχε όπλα μαζικής καταστροφής, τώρα οι αμερικάνοι κατέφυγαν στο δόλιο επιχείρημα πως οι μυστικές τους υπηρεσίες συνέλεξαν στοιχεία που καταδείκνυαν πως το καθεστώς Άσαντ χρησιμοποίησε χημικά όπλα. Με αυτήν ανυπόστατη κατηγορία οι αμερικάνοι ήλπιζαν για μια ακόμη να υπάρξει μια παγκόσμια καταδίκη και να δρομολογηθούν εξελίξεις που θα οδηγούσαν στην ανατροπή του Άσαντ.

 

Οι αμερικανοί μας έχουν συνηθίσει σε κραυγαλέα ψέματα: Όσον αφορά τον παλαιότερο ισχυρισμό τους για κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής από το Ιράκ, το καθεστώς Χουσείν είχε προ πολλού εξαντλήσει το χημικό και το βιολογικό του οπλοστάσιο, κάτι που οι αμερικανοί γνώριζαν πάρα πολύ καλά καθώς ήταν οι μοναδικοί πάροχοι του Ιράκ όσον αφορά χημικά και βιολογικά όπλα (περισσότερα στο http://agriazwa.blogspot.gr/2011/01/wikileaks.html).

Τώρα, στην περίπτωση της Συρίας, οι Αμερικάνοι χρησιμοποίησαν λίγο πάλι την ίδια μέθοδο ψέματος: Ο Άσαντ χρησιμοποίησε χημικά όπλα κατά των «αντικαθεστωτικών».

Αυτή τη φορά η παγκόσμια κοινότητα αναχαίτισε προς το παρόν την προπαγάνδα των Αμερικανών. Αξιωματούχος του ΟΗΕ όχι μόνο διέψευσε την χρήση χημικών από το καθεστώς Άσαντ αλλά και δήλωσε ανησυχίες για το αντίστροφο: Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι «αντάρτες» έχουν κάνει χρήση του νευροτοξικού αερίου Σαρίν[2].

Υπό άλλες συνθήκες, η χρήση χημικών όπλων από την «Αλ Κάιντα» θα σήκωνε τεράστιο θόρυβο. Τώρα όμως, η Αλ Κάιντα στον πόλεμο κατά της Συρίας είναι σύμμαχος των αμερικανών. Όπως ήταν και παλαιότερα στον πόλεμο του Αφγανιστάν. 

Υπό άλλες συνθήκες το να βγάζει πολεμιστής της «Αλ Κάιντα» την καρδιά Σύριου και να την τρώει λέγοντας «ορκίζομαι στο Θεό ότι θα φάμε τις καρδιές και τα συκώτια των στρατιωτών του Ασαντ»[3] θα δημιουργούσε παγκόσμιο σάλο και θα επέσυρε την παγκόσμια κατακραυγή.

Στον πόλεμο όμως δεν κερδίζει το δίκαιο.

Στον πόλεμο δεν υπάρχει δίκαιο. Ούτε καν διεθνές. Έτσι μπορεί το Ισραήλ να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο για πολλοστή φορά βομβαρδίζοντας απρόκλητα τη Συρία και να μην ανοίγει δημοσιογραφικό ρουθούνι.

Μπορεί η Τουρκία να θέλει να εκμεταλλευτεί τη δυσμενή θέση της Συρίας για να διεκδικήσει τον ηγεμονικό ρόλο που ονειρεύεται να έχει στον μουσουλμανικό κόσμο φιλοξενώντας και εξοπλίζοντας τρομοκράτες.      

Μπορεί Ισραήλ και Τουρκία να ξεχνούν τους πρόσφατους τους καβγάδες και να συνιστούν το τρίγωνο των Βερμούδων που θα εξαφανίσει τη Συρία ή έστω εκατοντάδες χιλιάδες Σύριους από το χάρτη με την αμέριστη συμβολή ισλαμιστών τρομοκρατών.

Αυτή τη στιγμή, η Συρία, η αυταρχική, καταπιεστική Συριακή κυβέρνηση, περιορίζει και έχει ενθυλακώσει σημαντικούς παραστρατιωτικούς πυρήνες της ισλαμικής τρομοκρατίας. Αν η Συρία πέσει, αυτοί οι πυρήνες θα μεταφέρουν τη δράση, την πολεμική τους εμπειρία αλλά και τη μεταξύ νεοαποκτηθείσα διάδραση και σε άλλες περιοχές, όπου υπάρχει φανατικό εξτρεμιστικό υπόστρωμα.

Οι αμερικάνοι δημιουργούν μέρα με τη μέρα το ανύπαρκτο φάντασμα που «πολεμούσαν» από το 2001: Ένα παγκόσμιο δίκτυο ισλαμικής τρομοκρατίας. Την πραγματική Αλ Κάιντα.

Καμία μετριοπαθής ισλαμική κυβέρνηση δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια απειλή για τη σταθερότητα. Νέες εστίες αιματοκυλίσματος θα δημιουργηθούν.

Οι πληθυσμοί όφειλαν να ανησυχούν. Κάποιες ηγεσίες όμως όχι. Όταν οι δημοκρατικοί θα δώσουν την ασσίστ της αμερικανικής προεδρίας στους ημίτρελους νεοσυντηρητικούς, οι συνθήκες της παγκόσμιας τρομοκρατίας θα είναι αρκετά άσχημες για να λειτουργήσουν ως άλλοθι για την επέμβαση στο Ιράν.

Η πολεμοχαρής πτέρυγα του Ισραήλ έχει κάθε λόγο να χαίρεται με τη διαιώνιση της πολιτικής της ισχύς που θα δικαιώνεται από ένα εξτρεμιστικό Ισλάμ.

Όσο για την Ελλάδα, σε περίπτωση που οι αριθμητικά μεγάλα μουσουλμανικοί μεταναστευτικοί πληθυσμοί υποκινηθούν ιδεολογικά και χρηματικά, αυτόματα η Ελλάδα γίνεται το προγεφύρωμα μιας νέας τύπου ισλαμιστικής τρομοκρατίας στην Ευρώπη.  ‘Ήδη, πολλαπλοί εξτρεμιστικοί ισλαμικοί θύλακες υπάρχουν και δρουν στα Βαλκάνια. Η προσθήκη σε αυτούς και εν Ελλάδι πυρήνων θα τους είναι εξαιρετικά χρήσιμοι και θα βοηθήσουν λόγω της κομβικής γεωπολιτικής θέσης της χώρας στην όποια επιδίωξη δημιουργίας παγκοσμίων δικτύων.         

Φυσικά, μια τέτοια εξέλιξη δίνει λόγο ύπαρξης στο τελευταίο καταφύγιο του συστήματος εξουσίας στην Ελλάδα: Σε ένα σκληροπυρηνικό δεξιό μπλοκ Νέας Δημοκρατίας- Χρυσής Αυγής το οποίο θα ενισχύεται από οποιαδήποτε κρούσμα ισλαμικής τρομοκρατίας και το οποίο ήδη μέσω της Χρυσής Αυγής έχει δημιουργήσει προϋποθέσεις δικαιολογημένου ανθελληνισμού ικανού να σπρώξει μουσουλμάνους μετανάστες στην αγκαλιά του οργανωμένου ισλαμικού φανατισμού, αν και όποτε υπάρξει τέτοιος και στην Ελλάδα. Απέναντι σε μια τέτοια προοπτική πόλωσης, ούτε οι λογικές νομιμοποίησης των μεταναστών ούτε τα επιχειρήματα πολυπολιτισμικότητας θα μπορέσουν να προστατεύσουν τους Έλληνες και τους μετανάστες. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πόσο επιτακτική είναι η κατακρήμνιση του συστήματος εξουσίας και των δεκανικιών του έκτακτης ανάγκης στην Ελλάδα. Όχι μόνο για τα κακά που έχουν ήδη προκαλέσει αλλά για τα κακά που θα προκαλέσουν.

Απέναντι σε μια τέτοια δεξιά συσπείρωση που θα χρησιμοποιεί τους μετανάστες ως μπαμπούλα για να διαιωνίσει την  εξουσία του, τα ερωτήματα της συγκατοίκησης στην ακροδεξιά πολυκατοικία θα είναι κρίσιμα: Πως θα μπορεί η αντιαραβική και φιλοϊσραηλινή  πτέρυγα με κορυφαίο της σήμερα τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Φάιλο Κρανιδιώτη να διαμορφώσει κοινή πολιτική με τους αντισημίτες της Χρυσής Αυγής;  

Ελπίζω το ερώτημα να μην απαντηθεί ποτέ. Ελπίζω να μη βρεθούμε στα χέρια μιας ακόμη πιο ακροδεξιάς κυβέρνησης. Ελπίζω να τους κατακρημνίσουμε πριν μας ρίξουν ακόμη βαθύτερα στα Τάρταρα. Είναι πλέον η ώρα όλοι οι έλλογοι πολίτες αυτής της χώρας, δεξιοί, αριστεροί, φιλελεύθεροι, κομμουνιστές, αντιεξουσιαστές να καταλάβουν πως αυτό που έχει συμβεί στην Ελλάδα δεν είναι ατυχηματικό και πως ούτε οι ιδέες ούτε τα συμφέροντα κάποιων είναι υπεράνω των ζωών όλων μας. Είναι καιρός οι Έλληνες να σταματήσουν να προβάλουν την επιπολαιότητα και τον ατομικισμό τους σα να ήταν κάποιο αξιοζήλευτο προσόν. Οι καιροί που ζούμε και οι καιροί που έρχονται δεν συγχωρούν. Η επιδείνωση των συνθηκών για τους πολλούς σε παγκόσμιο επίπεδο επελαύνει σαρωτικά. Έχουμε ελάχιστο χρόνο να προλάβουμε να οργανωθούμε απέναντι σε αυτά που έρχονται.   



[1] http://www.kavkazcenter.com/eng/content/2013/05/04/17758.shtml
[2] http://www.tanea.gr/news/world/article/5015817/ohe-oi-syrioi-antartes-exoyn-xrhsimopoihsei-aerio-sarin/
[3] http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26511&subid=2&pubid=113042872
Read More »