Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πούτιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πούτιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2019

Συρία: Τουρκική εισβολή. Και τώρα τι;



Γιατί μπορεί όλοι να ασχολούνται με το προσφυγικό/μεταναστευτικό, λίγοι είναι αυτοί όμως που ενδιαφέρονται να μάθουν τι γίνεται σε μία από τις πιο σημαντικές εστίες του, την Συρία, εκτός κι αν πρόκειται για κατασκευασμένες ειδήσεις για το τέρας με τα 7 κεφάλια που λέγεται Άσσαντ.
Αυτό που συμβαίνει τώρα, είναι αυτό που συνέβαινε και πέρσι και αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή.
Ο Ερντογάν τραβάει το σκοινί και από τις δύο άκρες, Συρία και Κύπρο και περιμένει να δει τι ανταλλάγματα θα πάρει για να ξαναρχίσει να ξανατραβάει.
Με τα εσωτερικά πολιτικά και οικονομικά προβλήματα να έχουν γίνει μη διατηρήσιμα, ο Ερντογάν έχει μια οδό και μόνο για να μείνει στην εξουσία μετά από αυτήν την θητεία του.
Την στρατιωτική.
Η Τουρκία πρέπει να φαίνεται περιφερειακή υπερδύναμη με βαρύνον λόγο σε όλα τα ζητήματα της ευρύτερης περιοχής.
Όπως και πέρσι, ο Τραμπ  τραβάει τις αμερικανικές δυνάμεις ασφαλείας από την περιοχή. Αυτή τη φορά, δίνει και το πράσινο φως στον Ερντογάν για να μπει μέσα.
Ας δούμε λοιπόν τι έχουν να κερδίσουν και τι έχουν να χάσουν οι μεγάλοι παίχτες:
1)      Τραμπ: Ο Τραμπ έχει δημιουργήσει ένα νέο δόγμα: δεν δρα γεωπολιτικά αλλά με οικονομικά κριτήρια. Αν κάποιος θέλει στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ, ας την πληρώσει. Στην ουσία, καταργεί το σκοπό και την λειτουργία του ΝΑΤΟ όπως την ξέρουμε που ήταν η δυνατότητα επέμβασης ή αποτροπής σε κάθε γωνία του πλανήτη. Η απόφαση του Τραμπ να πάρει τα στρατεύματα, βρίσκει απολύτως αντίθετο το Πεντάγωνο και την πλειοψηφία της αμερικανικής πολιτικής κι αν τελικά δεν αναθεωρήσει, θέτει σε μεγάλη δοκιμασία την συμφωνία της Αστάνα και την λυκοφιλία Ρωσίας Τουρκίας. Από την άλλη, αποτελεί ένα ακόμη χτύπημα στην εικόνα των ΗΠΑ ως του ισχυρότερου συμμάχου, ίσως και το μοιραίο.  Για μια ακόμη φορά, οι ΗΠΑ κρεμάνε του συμμάχους τους, εν προκειμένου τους Κούρδους.
Ο Τραμπ βρίσκεται ήδη σε πόλεμο με τους Δημοκρατικούς σε σχέση με την καθαίρεσή του, οπότε είναι μάλλον λίγο δύσκολο να ενδώσει σε οποιαδήποτε συναινετική γνωμοδότηση. Η μόνη περίπτωση είναι να πιεστεί πολύ από τους ρεπουμπλικανούς. Παρασκηνιακά και μόνο, καθώς θα ήταν καταστροφικό για το κόμμα που τον στηρίζει να συγκρουστεί σε οποιοδήποτε θέμα ανοιχτά μαζί του εκτός κι αν μεγάλη μερίδα του αποφασίσει την αποπομπή του. Υπάρχει ένα φιδάκι στο καλαθάκι όμως: Ο νέος εισαγγελέας στην Ουκρανία, ανοίγει τους φακέλους της διαφθοράς. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται ο γιος του τότε αντιπροέδρου και νυν υποψηφίου πρόεδρου Bidden, ο οποίος είχε, όπως και ο ίδιος είχε δημοσίως παραδεχτεί,  εκβιάσει την Ουκρανική κυβέρνηση με παρακράτηση δανείων δισεκατομμυρίων δολαρίων, ώστε να «παραιτήσει» τον εισαγγελέα που μελετούσε ανάμεσα σε άλλα και την υπόθεση Τραμπ.
Πρέπει να σημειωθεί, πως ο τωρινός πρόεδρος Ζελένσκι δεν είναι μαριονέτα των αμερικανών. Δεν είναι αντιαμερικάνος αλλά είναι παράλληλα και φιλορώσος.
Και καθώς είναι πολύ δύσκολο να βρει στήριξη από άλλους αμερικάνους πολιτικούς, ο Ζελένσκι θα ήθελε με κάθε τρόπο να βρεθούν ευρήματα για υιό και πατέρα Bidden.
Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η Ουκρανία θα εκλέξει τον αμερικάνο πρόεδρο το 2020. Κι αν αυτός είναι ο Τραμπ, θα χρωστάει τεράστια χάρη στον Ζελένσκι.
2)      Ρωσία: Η Ρωσία βρίσκεται σε αναμμένα κάρβουνα. Είχε δώσει διορία ενός έτους για να καθαρίσει ο Ερντογάν το  Ιντλίμπ από τους τζιχαντιστές για να μην το κάνουν λαμπόγυαλο οι ίδιοι και αυτό δεν συνέβη. Τώρα, βλέπουν τον σύμμαχό τους να επιχειρεί να διαιρέσει ουσιαστικά τη Συρία. Όπως και οι αμερικάνοι, το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Ο πόλεμος δεν είναι επιλογή καθώς θα μπορούσε να εξελιχτεί σε σύγκρουση με το ΝΑΤΟ. Ο Βλάντιμιρ Πούτιν σχεδιάζει προσεκτικά την μεθεπόμενη μέρα κι αυτή ίσως έχει να κάνει με την επαναπροσέγγιση κούρδων και Άσσαντ.
3)      Άσσαντ: Ο Άσσαντ είναι όμηρος των Ρώσων. Εξαρτάται πλήρως από την στήριξη τους. Δεν θέλει όμως την διαίρεση της χώρας του. Οι Ρώσοι δεν μπορούν να στραφούν έναντι του Άσσαντ καθώς θα χάσουν κάθε στήριξη από μεγάλο κομμάτι του συριακού λαού. Υπάρχει σε όλα τα πεδία μια πολύ εύθραυστη ισορροπία τρόμου.
4)      Ερντογάν: Ο Ερντογάν θέλει να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας 30 χιλιομέτρων, εκτοπίζοντας τους Κούρδους κι αντικαθιστώντας τους με τους Σύρους πρόσφυγες που πλέον δημιουργούν δυσφορία στους Τούρκους για να έτσι διαλύσει για πολύ καιρό τον κίνδυνο ενός ενιαίου κουρδικού κράτους. Η Τουρκία λέει πως θα πολεμήσει και τους Κούρδους «Τρομοκράτες» και την ISIS. Ψεύδεται φυσικά. Η Τουρκία και οι τζιχαντιστές ήταν συνεργάτες κι επιπρόσθετα είναι αδύνατο να πολεμήσει κούρδους και τους εναπομείναντες Τζιχαντιστές. Στην περιοχή υπάρχουν καταυλισμοί με περίπου 100000 άτομα που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την ISIS. Όποιους από αυτούς έχουν πολεμική εμπειρία, ο Ερντογάν θα προσπαθήσει να τους εντάξει στον στρατό του ή να τους εξαπολύσει απ’ αμοιβή κατά των Κούρδων. Μια νέα εστία τρομοκρατών θα δημιουργηθεί. Είναι πάρα πολύ αμφίβολο το αν ο Ερντογάν θα καταφέρει, αν καθαρίσει την περιοχή από τους Κούρδους,  να κρατήσει τους Τζιχαντιστές υπό τον έλεγχο του. Είναι πολύ πιθανόν σε μερικά χρόνια να ξαναδούμε την ανάδυση του νέου ισλαμικού κράτους. Και για αυτό θα ευθύνεται αποκλειστικά ο Ερντογάν. Αν ο Ερντογάν καταφέρει ότι θέλει, θα έχει να αντιμετωπίσει έναν πόλεμο φθοράς από το κουρδικό αντάρτικο.
5)      Δεν γνωρίζουμε τι θα κάνουν οι Κούρδοι της περιοχής αν κι όταν εισβάλλει ο Ερντογάν. Εκτιμούμε ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί τον Οκτώβριο μετά την συνάντηση Ερντογάν Τραμπ αλλά ήδη η τουρκική αεροπορία χτυπά κουρδικές θέσεις στο Βόρειο Ιράκ, οπότε δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τον χρόνο της εισβολής.
Κάποιες οικογένειες θα φύγουν ελπίζοντας ότι θα ζήσουν για να πολεμήσουν μια άλλη μέρα τους Τούρκους στο πλευρά του Συριακού στρατού. Όσοι περισσότεροι μείνουν,  τόσο πιο τέλειο το μακέλεμα από τον Ερντογάν και τους Τζιχαντιστές του.
6)      Ιράν:  Το Ιράν είναι με την πλάτη στα σχοινιά λόγω των αμερικανικών κυρώσεων και των κλιμακώσεων. Η τουρκική εισβολή περιορίζει την επίδραση που έχει το Ιράν στην περιοχή, αλλά σύγκρουση με τα τουρκικά στρατεύματα μπορεί να οδηγήσει τελικά σε αμερικανική επέμβαση στο Ιράν. Νομίζουμε λοιπόν ότι και το Ιράν θα επιλέξει ένα πόλεμο φθοράς μέσω φίλιων ομάδων της περιοχής.
7)      Ελλάδα: Το πρωτάθλημα έχει ξαναρχίσει όπως και next top model αλλά και τα τουρκικά σίριαλ. Την ίδια στιγμή αναβαθμιζόμαστε πάλι γεωστρατηγικά ενώ οι αμερικάνοι είναι απολύτως πρόθυμοι να μας εμπλέξουν και στρατιωτικά στην κόλαση της Μέσης Ανατολής σε κάθε δυσμενές για αυτούς σενάρια. Είναι πραγματική μεγάλη γεωστρατηγική αναβάθμιση να γίνεις Κούρδος στη θέση των Κούρδων

Πέτρος Αργυρίου, agriaζωα.blogspot.com, 8/10/2019.

Read More »

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Κύπρος: Νέα τουρκική εισβολή



Για την Κύπρο τα γραφω ξανά και ξανά εδώ και χρόνια σε πείσμα της νεοελληνικής αδιαφορίας που ‘ναι εκτός από επίσημη πολιτική κι η εδώ και δεκαετίες εντέχνως κατασκευασμένη στάση της ελληνικής κοινής γνώμης: Οι μέρες για τις οποίες προειδοποιούσα, ήρθαν.
Τουρκικό πλοίο εξοπλισμένο με γεωτρύπανο βρίσκεται στην Κυπριακή ΑΟΖ. Δεν το βαπτίσαν τυχαία Πορθητή. Ο μόνος λόγος που ο Πορθητής δεν έχει αρχίσει να σκάβει είναι γιατί δεν μπορεί ακόμη λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας και προσωπικού, ενώ το Μπαρμαρός οδεύει νότια της Ρόδου, κι όλα αυτά με στρατιωτική συνοδεία.
Ας καταλάβατε επιτέλους την πολιτική Ερντογάν: Σε όλα τα πεδία ο Ερντογάν τραβάει το σχοινί μέχρι τέλους, κι έπειτα, όταν έχει φέρει τα πράγματα στα άκρα, το χαλαρώνει λίγο και για λίγο για να παγιώσει τα κέρδη που έχει αποκομίσει και να συνεχίσει το παιχνίδι ακόμη σκληρότερα.
Όλη η ραχοκοκαλιά του διεθνούς συστήματος ξεγυμνώνεται. Το γραψα και παλιότερα. Κανείς δεν θα έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την Τουρκία.
Κανείς δεν πρόκειται να πάρει τέτοιο ρίσκο. Η Τουρκία είναι πολύ σημαντικότερη για τη Δύση απ ότι είναι η Ελλάδα.
Υπουργός της Μ.Βρετανίας δήλωσε ότι η κυπριακή ΑΟΖ είναι αμφισβητούμενη περιοχή, η διόρθωση από την βρετανική κυβέρνηση τόνιζε ότι τα πετρελαϊκά κέρδη πρέπει να μοιραστούν σε όλους τους Κυπρίους, κάτι που αποτελεί έμμεση πλην σαφή αναγνώριση του ψευδοκράτους και κάτι που αποτελεί και το κεντρικό επιχείρημα της Τουρκίας, ούτως ή άλλως.
 Παρά τις αντίθετες κινήσεις ομάδας ρεπουμπλικάνων, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, ο δούρειος ίππος της Ουκρανίας, Τζέφρευ Πάιατ, μίλησε για win-win συμφωνίες για όλους.
Η ανανοποίηση της Κύπρου προχωράει με όχημα την Τουρκική επιθετικότητα.
Ο Αναστασίαδης, υπέρμαχος του σχεδίου Ανάν, μίλησε για δεύτερη τουρκική εισβολή για να πάρει την πληρωμένη απάντηση από την τουρκική πλευρά: Καλά κάνεις και θυμάσαι τον Αττίλα.
Η πολιτική του κατευνασμού μας οδήγησε εδώ. Μετά την μικρασιατική καταστροφή ο Ελληνικός Στρατός υπάρχει μόνο για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Δύσης και για να παίρνουν μίζες οι πολιτικοί.
Η παρούσα ελληνική κυβέρνηση που ξέρει να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες χάλασε και τις τελευταίες εναπομείνασες προθέσεις της Μόσχας για ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε Ελλάδα/Κύπρο και Τουρκία με την συμφωνία των Πρεσπών ενώ όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις συνέπλεαν με την διατλαντική πολιτική πιέσεων στη Ρωσία που οδήγησε τελικά μια ευκαιριακή συμμαχία Ρωσίας-Τουρκίας να αποκτήσει στρατηγικά χαρακτήρα και βάθος.
Τα μόνα όπλα που είχε η Κύπρος ήταν διπλωματικά. Τα υπερεκτίμησε θανάσιμα μέσα στην ΝΑΤΟευρωπαραζάλη της.
Η Κύπρος δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο.
Η Ελλάδα δεν σκοπεύει να κάνει τίποτε άλλο κι αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους.
Και η Τουρκία γνωρίζει πάρα πολύ καλά τα δύο παραπάνω και σκοπεύει να κάνει τα πάντα για να τα εκμεταλλευτεί.
Σιγά σιγά θα αρχίσουν να βγαίνουν από τις τρύπες τους εκείνες οι διανουμενίστικες φωνές που θα μιλάνε για συνεκμετάλλευση και σιγά σιγά θα γίνουν κυρίαρχες γιατί αυτό ακριβώς επιθυμούν οι πρεσβείες των μεγάλων δυνάμεων.
Τίποτε μα τίποτε δεν έχει αλλάξει τουλάχιστον προς το καλύτερο από τις συνθήκες που υπήρχαν όταν συντελέστηκαν όλες οι μεγάλες εθνικές καταστροφές του προηγούμενου αιώνα.
Οι ελληνοκυπριακές θάλασσες πρέπει να είναι είτε γκρίζες, είτε ροζ.
Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας αφορά όλα τα επίπεδα. Το οικονομικό θα το ακολουθούσε αναπόφευκτα το γεωπολιτικό.
Τόσο αμείλικτη είναι η ιστορική πραγματικότητα. Και τόσο ανάξιοι του ιστορικού μας  παρελθόντος είμαστε σήμερα.
Ο Ερντογάν θα κλιμακώσει. Το μόνο που τον προβληματίζει είναι το τι θα σημάνει ένα θερμό επεισόδιο για την τουρκική οικονομία.
Ακόμη κι αν δείξει μια κάποια αυτοσυγκράτηση εξαιτίας αυτής της έγνοιας, αυτή θα είναι προσωρινή. Έχοντας χάσει πλέον τη λαοφιλία του, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων, ανεξάρτητα από το ποιες θα είναι οι εξελίξεις, τους μήνες πριν τις επόμενες μεγάλες εκλογές του 2023, θα τα παίξει όλα για όλα, επιδιώκοντας να υλοποιήσει το νεοθωμανικό του όραμα για να κρατηθεί στην εξουσία.
Μέχρι τότε θα ροκανίζει την ανατολική μεσόγειο και το Αιγαίο.
Υπάρχει βέβαια κι άλλος τρόπος για να αποφευχθεί το μεγάλο κακό. Να του παραδώσουν οι ελληνικές ηγεσίες τμήμα από όσα ζητάει.
Μα αυτή η νέα πολιτική «κατευνασμού» μέσω γεωπολιτικών εκχωρήσεων, απλά θα ανοίξει την όρεξη του Σουλτάνου και θα κερδίσει μόνο μερικές μήνες ειρηνικής συνύπαρξης.
Έλληνας είναι αυτός που κατανοεί την γεωπολιτική διάσταση της χώρας.
Και για αυτό έχουν απομείνει πολύ λίγοι από δαύτους με την τάση της εξαφάνισης να ενισχύεται.
Καλή Eurovision να χετε.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/5/2019

Read More »

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018

Νέα επικίνδυνη για την Ελλάδα τροπή στη Συρία




Σε πείσμα του αμερικανικού βαθέους κράτους και του γερακιού συμβούλου του εθνικής ασφαλείας John Bolton ο οποίος ήθελε τα αμερικανικά στρατεύματα στη Συρία να μετατραπούν από δύναμη κατά του ISIS σε δύναμη αναχαίτισης της Ιρανικής επιρροής και περιφρούρησης του Ισραήλ, ο Πρόεδρος Τραμπ τήρησε μια ακόμη προεκλογική του υπόσχεση και διέταξε την απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτών από τη Συρία.
Η διαταγή δόθηκε υπό την πίεση της εξομάλυνσης των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας και την πρόσφατη απειλή του Ερντογάν για εισβολή στην Νότια Συρία και συγκεκριμένα στο Manbij, κατηγορώντας τους Αμερικανούς πως παρά τις υποσχέσεις τους για το αντίθετο, προστάτευαν τους Κούρδους από την Τουρκία.
Η τρίτη και πιο ματοβαμμένη Τουρκική εκστρατεία θα ξεκινήσει, μάλλον στις αρχές της άνοιξης στη Συρία.
Οι Κούρδοι είναι πλέον στο έλεος του Θεού, προδομένοι κι από αμερικάνους κι από Ρώσους. Κι αυτό ας αποτελέσει μάθημα για τους Έλληνες που θέλουν να εξαρτώνται από τον αμερικανικό παράγοντα.
Η μοναδική επιλογή των Κούρδων ήταν η μόνη επιλογή που είχαν εξαρχής: να σταθούν στην πλευρά του Άσσαντ.
Κι οι διαπραγματεύσεις έχουν ήδη αρχίσει ανάμεσα σε Κούρδους και Σύριους.
Πόσο όμως μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί χωρίς την άδεια της Ρωσίας; Κατά πόσο θέλει η Ρωσία το Συριακό να μετατραπεί σε Συριατουρκικό πόλεμο;
Και για την Ρωσία, η Τουρκία είναι πλέον αναντικατάστατος στρατηγικός της σύμμαχος.
Σε αντίθεση με τα αυτάρεσκα παραμύθια που λέγονται για την γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας, είναι η Τουρκία αυτή που έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά σε απίστευτο βαθμό.
Ο Ερντογάν, έχει πετύχει πλήρως τους γεωπολιτικούς του στόχους στην περιοχή, τολμώντας να τα βάλει και με τις δύο μεγάλες υπερδυνάμεις. Αυτό ας γίνει μάθημα στους Έλληνες που θεωρούν ότι ο Ερντογάν απλά λεονταρίζει.
Η εκστρατεία για τον Manjib, δεν θα είναι αυτή τη φορά τόσο ρόδινη για τον Ερντογάν.
Γιατί οι Κούρδοι δεν τρέφουν πλέον φρούδες ελπίδες made in USA. Είναι πλέον υπαρξιακή μάχη για αυτούς.
Επιπρόσθετα, μπορεί οι Ρώσοι να μην επιτρέψουν την πλήρη εμπλοκή του Συριακού Εθνικού Στρατού, από την άλλη δεν μπορούν να αποτρέψουν κάποιες δυνάμεις του να εμπλακούν στην υπεράσπιση Συριακού εδάφους από τους Τούρκους.
Ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για τους πολέμους. Την εύνοια της Αμερικής την έχει αυτός που πληρώνει για αυτή ή που έστω εξυπηρετεί τα αμερικάνικα οικονομικά συμφέροντα.
Τα 1,5 δις που δίνει ο Ερντογάν για τους Patriot, είναι για τον Τραμπ ένα πολύ πειστικό επιχείρημα.
Στο Ισραήλ από την άλλη, σκληρή κριτική δέχεται ο Νετανιάχου. Κατηγορείται μάλιστα ότι η φιλία του με τον Τραμπ τον τύφλωσε τόσο που δεν μπορεί να δει τους κινδύνους εθνικής ασφαλείας από την αποχώρηση των αμερικανών.
Δεν είναι ακριβώς έτσι όμως τα πράματα: Το Ισραήλ δέχτηκε τις τελευταίες μέρες ισχυρότατη πίεση από τη Ρωσία που εμμέσως πλην σαφώς απειλούσε ότι επίθεση του σε συριακό έδαφος θα είχε αποτέλεσμα αντίποινα σε ισραηλινό έδαφος.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως για να χρυσώσουν το χάπι οι Ρώσοι στείλαν τις προηγούμενες μέρες αντιπροσωπεία στο Ισραήλ και πως πιέζουν πλέον τον Λίβανο για τα «τούνελ της Χεζμπολά».
Αν ο Ερντογάν ολοκληρώσει και στρατιωτικά τα σχέδια του στη Συρία, κάτι που είναι αρκετά αμφίβολο για μια σειρά λόγων, σειρά έχει η Μεσόγειος.
Κύπρος κι Ελλάδα.
Μάλλιασε η γλώσσα μου: Ο Ερντογάν δεν πρόκειται να επιτρέψει ενεργειακό ολιγοπώλιο στην περιοχή που δεν περιλαμβάνει με κάποιο τρόπο την Τουρκία.
Αυτός είναι ο λόγος που σήμερα ο ΑΓΕΕΘΑ και ο Καμμένος κάναν αιχμηρότατες δηλώσεις αποτροπής.
Οι Αμερικάνοι θα θελήσουν μοιρασιά. Κι αυτή θα είναι φυσικά εις βάρος μας καθώς εμείς είμαστε σύμφωνα με τις διεθνές συνθήκες που δεν τολμούμε να ασκήσουμε, οι κύριοι των θαλασσών μας.
Σε όλους μας αρέσει το Αιγαίο. Μα θα γίνει 50 αποχρώσεις του γκρι.
Και κανείς στην Ελλάδα δεν είναι προετοιμασμένος για τις εξελίξεις.
Ειδικά οι έλληνες ιθαγενείς έχουν βαθειά μεσάνυχτα ενώ οι εθνικιστικές φωνές έχουν βαθύτατη άγνοια κινδύνου που δεν έχει σε τίποτε να ζηλέψει από τον βαυκαλισμό του κεντρικού πολιτικού συστήματος.
Φυσικά, όλα αυτά μπορούν να ανατραπούν αν το βαθύ κράτος μεταπείσει ή απομακρύνει από την προεδρία τον Donald Trump. Κάτι τέτοιο μπορεί να είναι θετικό σε σχέση με την εφικτότητα των νεοοθωμανικών φιλοδοξιών, από την άλλη όμως μπορεί να τινάξει τον πλανήτη στον αέρα.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 20/12/2018

Read More »

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Τι στο διάολο συμβαίνει στη Συρία τώρα;


Τo αδιανόητο έχει συμβεί: Η συμφωνία της Αστάνα κρατάει.
Ο Πούτιν παραχώρησε την εποπτεία του Ιντλίμπ στον Ερντογάν.
Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη για να χαθεί για όλες τις μεγάλες δυνάμεις.
Η συμμαχία Ρωσίας Τουρκίας από ευκαιριακή μετατρέπεται σε στρατηγική.
Και για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Ελλάδα θεωρείται από τη Ρωσία ως εχθρική  χώρα. Από την απέλαση των Ρώσων διπλωματών μέχρι την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας, η Ελλάδα για πρώτη φορά δηλώνει εχθρός της Ρωσίας.
Περιμένετε εξελίξεις στο Κυπριακό.
Άσχημες.
Φριχτές.
Ενώ οι Δυτικοί θεωρούν ότι έχουν βάλει τα Βαλκάνια στο τσεπάκι τους, στη Μέση Ανατολή τα πράγματα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο:  Την απομείωση της διατλαντικής επιρροής.
Ο Πούτιν ξέρει τους τζιχαντιστές: Τους πολεμάει χρόνια τώρα σε αντίθεση με τους αμερικάνους τους Ευρωπαίους τους Σ.Άραβες και τους Ισραηλινούς που τους εργαλοποιούν με φριχτές πάντα συνέπειες για την παγκόσμια σταθερότητα.
Ο Πούτιν τους αφήνει να ζήσουν για να τιμήσει την συμμαχία του με τον Ερτογάν και να κατευνάσει τους φόβους της Κίνας για τη διάχυση του ισλαμιστικού εξχτρεμισμού προς τα μέρη της σε περίπτωση εξαύλωσης του Ιντλίμπ.
Η Τουρκία δεν μπορεί να ελέγξει το Ιντλιμπ. Ένα νέο μικρό ισλαμικό χαλιφάτο θα στηθεί εκεί.
Ασταθές βίαιο και βρώμικο.
Ότι δεν θα συμβεί σήμερα, θα συμβεί αύριο.
Αλλά αυτό θα συμβεί υπ ευθύνη της Τουρκίας.
Η συμμαχία Ρωσίας Τουρκίας είναι πλέον στέρεα. Ο Πούτιν θυσίασε την εξαύλωση των τζιχαντιστών για να κρατήσει τους συμμάχους του.
Η Συρία είναι πιο επικίνδυνη από ποτέ.
Οι Ρώσοι κατηγορούν του Γάλλους για την κατάρριψη αεροσκάφος τους, το Ισραήλ βαράει στο ψαχνό, αμερικανικά και τουρκικά στρατεύματα αποτελούν εύθραυστη ανθρώπινη ασπίδα απέναντι στις φιλοδοξίες της Ρωσίας και causus beli για τον Τρίτο Παγκόμιο Πόλεμο. 
Η Συρία είναι το blueprint του γεωπολιτικού μέλλοντος.
Κι ο ελληνικός λαός είναι στην κοσμάρα του όταν κρισιμότητες συνθήκες στη γειτονιά του στην οποίες είναι ερήμην του πιο εμπλεγμένος από ποτέ, διαμορφώνουν ήδη την φριχτή πραγματικότητα που σύντομα θα βιώσει.
Τα μνημόνια ήταν μόνο η αρχή.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 18/09/2018

Read More »

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Ρωσοφοβία 2018: Τα πραγματικά αίτια



Αν και έχει κοπάσει κάπως η πρωτοφανής προπαγάνδα κατά του προέδρου Trump σε διεθνές επίπεδο, δεν συμβαίνει το ίδιο στο εσωτερικό της Αμερικής.
Λίγες ώρες πριν την συνάντηση Trump Πούτιν που έγινε στο Ελσίνκι σε καλό διαπροσωπικό κλίμα, τα νταούλια αρχίσαν να βαράν.
Ο γενικός εισαγγελέας Robert Mueller ανακοίνωσε κατηγορητήριο έναντι σε 12 πράκτορες της Ρωσικής Υπηρεσίας Πληροφοριών για την υπόθεση χάκινγκ και διαρροής στοιχείων από την σκανδαλώδη συμπεριφορά χειραγώγησης από το δημοκρατικό κόμμα των αμερικανικών εκλογών του 2016, υπόθεση που αργότερα μεταμορφώθηκε σε «ρωσική ανάμειξη και απόπειρα χειραγώγησης των αμερικανικών εκλογών».
Η προσπάθεια δημιουργίας κάκιστου κλίματος που θα δημιουργούσε ένα αξεπέραστο εμπόδιο στην συνάντηση Trump- Πούτιν μετατέθηκε.
Το σύνολο του δυτικού τύπου και του δυτικού πολιτικού συστήματος επιτέθηκε στον πρόεδρο των ΗΠΑ μετά την συνάντηση, υποχρεώνοντας τον να ανακαλέσει ειρωνικά προηγούμενες δηλώσεις του για το βαθύ αμερικανικό κράτος και τις μυστικές του υπηρεσίες του.
Οι τίτλοι και οι χαρακτηρισμοί ήταν πρωτοφανείς: Προδωσία, προδωτική, καταστροφική ήταν μόνο μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν για τον πρόεδρο Trump.
Ο Trump στέκει σχεδόν μόνος του απέναντι στο παλιό σύστημα εξουσίας και την επιρροή που το στρατιωτικό πλέγμα του ασκεί.
Πλησιάζοντας στα δύο πρώτα χρόνια θητείας του, ο Trump δεν έχει να επιδείξει κανένα πόλεμο ακόμη. Οι σχέσεις με την Βόρεια Κορέα εξομαλύνθηκαν.
Τα γεράκια του πολέμου έχουν λυσσάξει με την πρόθεση του Trump για αμερικανορωσική προσέγγιση. Ο ιδανικός πλανήτης για αυτούς είναι αυτός που τα δάχτυλα είναι στα κουμπιά των πυρηνικών.
Δεν έχει να κάνει ούτε με αριστερά ούτε με δεξιά αλλά με το μέλλον της ζωής στον πλανήτη Γη.
Η δικιά μου στάση εκπορεύεται από μια πολύ απλή σκέψη:Στις σημερινές συνθήκες έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί, δεν νοείται διατλαντικός πόλος χωρίς τη Ρωσία για πολλούς λόγους και σε πολλά πεδία.
Το να σπρώχνει το δυτικό σύστημα τη Ρωσία στην αγκαλιά της Τουρκίας και της Κίνας το  μόνο που θα καταφέρει είναι να επισπεύσει τον Κινεζικό αιώνα. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα.
 Τώρα ίσως να καταλαβαίνεται την πρόσφατη ρωσοφοβία και το κυνήγι μαγισσών που συμβαίνει τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας.
Η Ρωσοφοβία εισέβαλλε και στην Ελλάδα μέσω του δούρειου Ίππου που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ.
Στην αρχή μας είπαν εθνίκια και φασίστες, τώρα μας λένε ότι τα παίρνουμε από τους Ρώσους.
Έχουν ανακηρύξει τον Ελληνικό Λαό σε εχθρό τους. Μας καταδυναστεύουν, μας κλέβουν το βιος μας, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας και τώρα μας λένε ότι οι Έλληνες είναι ο εχθρός της Ελλάδας.
Ας είναι.
Έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Κάνουν λίστες με υπογραφές «προσωπικοτήτων» και δε διστάζουν να πλαστογραφήσουν υπογραφές.
Είναι ΕΛΕΕΙΝΟΙ.

Τα χειρότερα έρχονται.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspot.com, 18/7/2018  

Read More »

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Trump vs Soros


«Είναι απατεώνας, θέλει να εγκαθιδρύσει μια διακυβέρνηση δικτατορική, μαφιόζικη. Οι θεσμοί είναι ισχυροί στις ΗΠΑ, ο διαμερισμός εξουσιών βρίσκεται εν ισχύ, θα αποτύχει.»

Τάδε έφη George Soros για την Προεδρία Trump που ξεκινάει σήμερα. Ο άνθρωπος που έσπασε τη στερλίνα προκαλώντας μεγάλο οικονομικό πόνο στους βρετανούς κερδίζοντας πάνω από ένα δις, ο άνθρωπος πίσω από τις έγχρωμες επαναστάσεις σε χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, ο άνθρωπος που πλιατσικολόγησε την Ρωσία, ένα από τους απελευθερωτές της Συρίας, ο άνθρωπος με τις σχέσεις με τον ΓΑΠ έχοντας μάλιστα το δεξί του χέρι Άλεξ Ρόντος σε θέσεις κλειδιά στην κυβέρνηση ΓΑΠ, ο άνθρωπος με τις εκατοντάδες ΜΚΟ Ανοιχτής Κοινωνίας, πολλές από τις οποίες χρηματοδοτούν «προοδευτικές» και φιλάνθρωπες ΜΚΟ και στην Ελλάδα, έχει κάθε λόγο να μισεί τον Trump.

O Trump κόστισε στον Soros 1 δις και 11 εκατομμύρια δολάρια.

Τα 11 μύρια άμεσα καθώς ο Soros τα είχε επενδύσει στην προεκλογική εκστρατεία της Hilary.

Το υπόλοιπο 1 δις έμμεσα καθώς ο Soros είχε στοιχηματίσει πως η εκλογή Trump θα έριχνε τα αμερικάνικα χρηματιστήρια. Είχε δίκιο για τις πρώτες ώρες. Τις επόμενες βδομάδες όμως ο χρηματιστηριακός δείκτης S&P 500 εκτοξεύτηκε κατά 5%, φαινόμενο που θα μείνει στην χρηματοπιστωτική ιστορία ως The effect/rally.
Ο Soros λοιπόν έχει πολύ προσωπικούς λόγους να μισεί τον Trump.
Πως σκοπεύει να επενδύσει αυτό το μίσος του;
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν που γνωρίζει τον Soros από την καταστροφική δράση του στη Ρωσία, στη Γεωργία και την Ουκρανία, προειδοποίησε έμμεσα τον Trump για ένα νέο Μαϊντάν, αυτή τη φορά στην ίδια την Ουάσινγκτον!
Προσωπικά δεν θεωρώ πολύ πιθανό αυτό το ενδεχόμενο. Θεωρώ δεδομένη όμως τη χρήση των ΜΚΟ και των λόμπι του Soros και άλλων ομοϊδεατών του για να περιοριστούν οι προθέσεις του νέου προέδρου των ΗΠΑ. Είναι πολλοί οι ακτιβιστές που νομίζουν ότι θα κάνουν κάτι σπουδαίο στη ζωή τους υπηρετώντας εν αγνοία τους τον άρχοντα των μαριονετών George Soros.
Την ίδια στιγμή, παραδοξότητες συμβαίνουν στο χώρο των διεθνών μήντια.
Μερικές βδομάδες μετά το μπλοκάρισμα των τραπεζικών λογαριασμών του Russia Today (RT) στη Μ.Βρετανία, μπλοκάρεται και από το Facebook, ακριβώς τη μέρα που ορκίζεται ο Donald Trump, ενώ δύο μέρες πριν την ορκομωσία το CNN παρουσιάζει ρεπορταζ για το ποια θα ήταν η γραμμή διαδοχής στην εξουσία αν τυχόν όχι μόνο ο Trump αλλά και ολόκληρο το επιτελείο του σκοτωνόταν πριν την ορκομωσία!
Πάτα το κουμπί Κιμ! Η αντικειμενική δημοσιογραφία ίσων αποστάσεων ζει μεγάλες στιγμές.

Ο Soros δεν είναι ο μόνος χαμένος από την εκλογή Trump. 
Μια από τους μεγάλους χαμένους , the 11 million dollar Baby, η Hilary Clinton, δεν έχασε μόνο το μεγαλύτερο πολιτικό στοίχημα της ζωής της, την προεδρεία των ΗΠΑ:
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της, οι αποκαλύψεις των Wikileaks του Julian Assange για τις δραστηριότητες του Clinton Foundation κόστισαν εκατομμύρια δολάρια στο ίδρυμα σε εισφορές που σταμάτησαν.
Το ίδρυμα που έχει αποδεδειγμένα σταματήσει δια παντός την πείνα, την φτώχια και τους πολέμους του πλανήτη, καθώς λειτουργούσε ως ανταλλακτήριο πολιτικής επιρροής αντί χρήματος ήταν φυσικό να είναι απείρως λιγότερο ελκυστικό για κυβερνήσεις κι ιδιώτες μετά την ήττα της Clinton .
Ενδεικτικά, η κυβέρνηση της Νορβηγίας, μείωσε τις δωρεές της κατά 87% αμέσως μετά την ήττα Clinton, ενώ το ίδρυμα θα σταματήσει το CGI, το Clinton Global Initiative, το «προτιμητέο συμβάν δικτύωσης για εταιρίες, ΜΚΟ και πλούσιους φιλάνθρωπους».
Χιλιάδες ανά τον κόσμο επαγγελματίες φιλάνθρωποι κλαίνε με τα μαντάτα καθώς η ροή χρήματος από το προοδευτικό ίδρυμα προς προοδευτικούς ΜΚΟατζήδες, προοδευτικά θα σταματήσει κι οι προοδευτικοί τραπεζικοί λογαριασμοί εκμετάλλευσης της ανθρώπινης δυστυχίας θα σταματήσουν προοδευτικά κι αυτοί να φουσκώνουν.
Βλέπετε, πίσω από την εκλογή Trump, διεξάγεται ένας τεράστιος πόλεμος, όπου προς το παρόν, οι κυρίαρχοι του χθες είναι οι χαμένοι του σήμερα. Θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να αντιστρέψουν την κατάσταση.
Ήδη, οι μυστικές υπηρεσίες έχουν στήσει μια τεράστια προπαγάνδα για εμπλοκή τη Ρωσίας στις  αμερικανικές εκλογές. Ήδη το ΝΑΤΟ έχει στηθεί στα σύνορα Πολωνίας-Ρωσίας.
Όπως είχαμε παλαιότερα πρώτοι γράψει, το αμερικάνικο κατεστημένο της παγκοσμιοποίησης, με πρωτοπαλίκαρο και βασικό κινητήριο μοχλό τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, προσπαθεί να παγιδεύσει τον νέο Πρόεδρο σε τετελεσμένα.
Το αν θα τα καταφέρουν θα φανεί τις αμέσως επόμενες ημέρες.
Όπως και το τι σκέφτονται ως εναλλακτικές. 


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com. 20/1/2017
Read More »

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Και τα ελληνικά μήντια προάγουν την ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη


Σε ραδιοφωνικό μου διάλογο -με τον Γιώργο Σαχίνη αν θυμάμαι καλά-, είχα προειδοποιήσει πως όταν, αν και εφόσον το ισλαμικό κράτος ηττηθεί, η ισλαμική τρομοκρατία στη Δύση θα γίνει πολύ πιο έντονη καθώς το πεδίο του να ηττηθεί ο δυτικός τρόπος ζωής είναι πολύ πιο εφικτό από το στρατιωτικό.
Το πρώτο ήδη συμβαίνει με την ρωσική ανάμειξη στη Συρία.
Και το δεύτερο ήδη συμβαίνει: Με τη βοήθεια των δυτικών μήντια.

Τόσο πορωμένα με την αντισυριακή και αντιρωσική προπαγάνδα, που αδυνατούν να καταλάβουν ότι όσο περισσότερη προπαγάνδα κατασκευάζουν με τους υποτιθέμενους αμάχους που πυροβολούνται από τις δυνάμεις του Άσαντ και του Πούτιν καθώς επιχειρούν να διαφύγουν από την κόλαση, τόσα περισσότερα χέρια μεταναστών οπλίζουν με τη θέληση του Αλλάχ και την κοσμική τεχνολογία των σύγχρονων όπλων.

Ο οριακός ισλαμιστής, που δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη σε ολοκληρωμένο τζιχαντιστή τρομοκράτη, βλέπει την αδικία κατά των αδερφών του στη Συρία και την απραξία μιας αφιλόξενης δύσης που δεν είναι ο παράδεισος που η δυτική προπαγάνδα τον έπεισε πως είναι.

Δεν βλέπει στην τηλεόραση μια μικρή λεπτομέρεια. Την αλήθεια.

Την αλήθεια του ότι είναι οι δυτικές κυβερνήσεις που όπλισαν τους αδερφούς ισλαμιστές για να κάνουν για μια ακόμη φορά τη βρώμικη δουλειά τους.

Την αλήθεια του ότι ήταν οι αδερφοί του οι ισλαμιστές που χρησιμοποιούσαν αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες και τους πυροβολούσαν μαζικά όταν αυτοί προσπαθούσαν να διαφύγουν προς την ασφάλεια των δυνάμεων του κοσμικού καθεστώτος της Συρίας.

Τα ελληνικά μήντια, αναπαράγοντας πιστά τη δυτική προπαγάνδα, βοηθούν και στην σταδιακή μεταμόρφωση μεταναστών σε τζιχαντιστές.

Λες και δεν έχουμε ήδη αρκετούς από δαύτους, ήδη έτοιμους στην Ευρώπη.

Τα ελληνικά μήντια είναι συνένοχα ανάμεσα σε τόσο άλλα εγκλήματα του παρελθόντος και του παρόντος, και σε εγκλήματα του μέλλοντος.

Συνέλθετε παλιομαλάκες.

Κάθε φορά που περιγράφετε τον τζιχαντιστή ως επαναστάτη και θύμα, φέρνετε το δάχτυλο του επόμενου πιο κοντά στην σκανδάλη και το όπλο του πιο κοντά στον κρόταφο ευρωπαίου

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 20/12/2016
Read More »

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Je suis Karanik


Κι ενώ:
-O Kerry απειλεί πως η Ρωσία θα επιστρέφει προσωπικό της από τη Συρία σε σωματοσακούλες ανεβάζοντας αρκετά τις πιθανότητες για τρίτο παγκόσμιο πόλεμο και απλώνοντας τις φτερούγες του αμερικανικού αετού πάνω από τους τζιχαντιστές στο Χαλέπι,
-Το Ιράκ προειδοποιεί για ακόμη μια φορά την Τουρκία
-Η Σ.Αραβία ανεβάζει τις τιμές του πετρελαίου για να αντέξει το κόστος της εισβολής της στην Υεμένη δελεάζοντας τους δυτικούς της συμμάχους με αγορές όπλων κι απειλώντας πως θα εγκαταλείψει θέσεις της εκατοντάδων δις στην αμερικανική οικονομία αν οι συγγενείς των θυμάτων της 11ης Σεπτέμβρη προχωρήσουν σε μηνύσεις εναντίον της
-Η Ρωσία απαντά με ήπιο αλλά ψυχροπολεμικό τρόπο στις διατλαντικές προκλήσεις, συμμετέχει σε κοινή στρατιωτική άσκηση με την Κίνα στη Νότια Σινική θάλασσα και ξαναπροχωρά στην συμφωνία του αγωγού southstream κόστους 20 δις και αντίστοιχου κόστους πυρηνικό αντιδραστήρα στην Τουρκία …
-Ο Ερντογάν απολαμβάνει την πεολειχία των αμερικάνων που μετά από την αποτυχημένη τους προσπάθεια να τον ρίξουν τρέμουν στη σκέψη να μην χάσουν και την Τουρκία, κι έτσι προκαλεί όσο ποτέ κανείς άλλος Τούρκος ηγέτης θέτοντας θέμα Αιγαίου.
-Η Κύπρος είναι ώριμη να απολέσει το αυτεξούσιο της
-Οι ΗΠΑ συνεχίζουν των πόλεμο των προστίμων σε γερμανικές εταιρίες και τ αντίστροφο σε ένα πόλεμο μεταξύ άσπονδων φίλων για την επικυριαρχία στην Ευρώπη που σας είχα πει πως είχε ανοίξει από το 2010 και με το υπουργείο δικαιοσύνης των ΗΠΑ να μην συμβιβάζεται τελικά με την υπό κατάρρευση Deutsche Bank
-Με το ΔΝΤ να χάνει για μια ακόμη φορά το μπρα ντε φερ του κουρέματος του ελληνικού χρέους από έναν παράλυτο γερμανό
-Με την Ιταλία να έχει τις τράπεζες της υπό κατάρρευση και να μαρτυρεί ένα ελληνικού τύπου bank run που θα την οδηγήσει στο να γίνει η επόμενη Ελλάδα….
Ενώ λοιπόν όλα αυτά τα κοσμοϊστορικά διαδραματίζονται στη στενή κι ευρύτερη γειτονιά μακριά όμως από την οπτική του μέσου νεοραγιά,  ο «σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού» Καρανίκας έδινε προ ημερών συνέντευξη στο Down Town, εξυμνώντας την Μενεγάκη για τον δικό της … στρατηγικό σχεδιασμό, επιχειρώντας να μας πείσει παράλληλα πως κι ο ίδιος ξέρει στρατηγική και προσπαθώντας εκ των υστέρων να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα μετά τις μη στρατηγικές συντροφικές μούτζες που φαγε.
Φανταζόμαστε ότι ο κολλητός του πρωθυπουργού και συριζοφρουρός, την στρατηγική την έμαθε απ το τάβλι.
Η ζωή του ριξε τη ζαριά την καλή κι αυτός παραπονιέται πως παίρνει μόλις 1200 e τον μήνα, μια πρόκληση για όλους τους ανέργους και τους βιοπαλαιστές του κατώτατου βασικού και των ελαστικών μορφών εκμετάλλευσης.
Αυτή είναι μια μέθοδος που αγαπά η κυβέρνηση: βγάζει μπροστά γραφικούς ανθρώπους που ο κόσμος δεν τους αντέχει, να τραβήξουν τα πυρά να μείνει αλώβητος ο πρωθυπουργός, να μείνουν όλοι τους για όσο γίνεται στις σωσίβιες λέμβους της εξουσίας σε μια χώρα που βουλιάζει.
Το σήριαλ που λέγεται κυβέρνηση συριζανέλ, με την ανάπτυξη που ρθε το προηγούμενο Πάσχα, με το διαστημικό πρόγραμμα εκτόξευσης του Κατρούγκαλου, με τις παραβιάσεις των ατομικών δικαιωμάτων των καναλαρχών όχι για τα οικονομικά τους εγκλήματα αλλά για να φανεί πως αυτή η κυβέρνηση έχει έστω και κάπου το πάνω χέρι, με την αποτυχημένη τσαπατσουλιά να θεμελιώσει το ρετιρέ της δικής της διαπλοκής μέσω της τράπεζας Αττικής και τον Καλογρίτσα, με τα μισθολογικά γλυψίματα στη δικαστική εξουσία, με την άνευ όρων συνθηκολόγηση με την εκκλησία, με τον αφελληνισμό στην παιδεία, με την συνταύτιση προσφύγων-μεταναστών που οδήγησε όλη την Ευρώπη σε εθνικιστικό αμόκ, με τον Κατρούγκαλο πάλι που δεν έχει πετσοκόψει συντάξεις να μας εγγυάται πως με αυτήν κυβέρνηση μόνο αυξήσεις θα δούνε οι συνταξιούχοι, με την ανερυθρίαστα κομματική Αυγή των χιλίων φύλων να χει τσιμπήσει και αυτή κάτι ψιλοεκατομυρριάκια του φτωχού συγγενή της μεγάλης μάσας,  με την αποκάλυψη της Γεροβασίλη πως ένας κάποτε αντιμνημονιακός blogger δούλευε στο γραφείο τύπου της κυβέρνησης –ένας ακόμη δείκτης του ότι οι Συριζανέλ δεν ήταν τίποτε άλλο από μερικές κλίκες εισοδιστών που καπέλωσαν ολόκληρο τον αντιμνημονιακό χώρο με αυτοσκοπό την εξουσία-, κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλει ότι ζούμε στιγμές μεγάλης ξεφτίλας.
Η  κυβέρνηση των εργολάβων, των οικονομολόγων, των μεγαλοσυνδικαληστών και των πρώην πασόκων, η πρώτη και ξανά μανά αριστερά, τελειώνει αυτό που ξεκίνησαν οι προηγούμενες πρώτες φορές αριστερές: τη Χώρα.
 Και όπως το προβλέψαμε ήδη από το Φεβρουάριο του 2015, ανασταίνει όλους αυτούς που υποτίθεται πως ήρθε για να ανατρέψει και στέλνει τα ματ να δείρουν συνταξιούχους με αριστερά κροσέ…
Κι επειδή ακριβώς τα προβλέψαμε όλα αυτά σχετικά νωρίς, μείναμε σιωπηλοί απέναντι στην κυβερνώσα χυδαιότητα μην έχοντας κάτι άλλο να προσφέρουμε.
Ας δείξουμε λοιπόν σε αυτούς τους καλούς και άξιους αγωνιστές του βολέματος για μια ακόμη φορά τον οδικό χάρη του μέλλοντος και των πιθανών συμμαχιών που μπορεί να έχουν στο εξωτερικό:
Αν εκλεγεί ο Τραμπ, τη γάμησαν.
Αν εκλεγεί η Λεπέν, τη γάμησαν. Και με τον Σαρκοζί πάλι δε θα περάσουν και πολύ καλύτερα καθώς ο Ολαντρέου έχει εδώ και χρόνια τελειώσει.
Με τη Μέρκελ να έχει τελειώσει κι αυτή, οι σύντροφοι έχουν να  περιμένουν κάτι μόνο από τις γερμανικές εκλογές μπας και με την αριστερή στροφή που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν οι σοσιαλδημοκράτες, αν θέλουν να σχηματίσουν κυβέρνηση που θα περιέχει υποχρεωτικά και το Die Linke, η νέα Γερμανική κυβέρνηση αλλάξει ρότα και πρωτοστατήσει σε μια πανευρωπαϊκή πρόταση κάπως φιλικότερη για τα μεσαία και τα χαμηλά στρώματα…
Αν…. κι εφόσον
Αν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι τότε….
Κουράγια σύντροφοι.
Εμείς θα αντέξουμε τρώγοντας σανό Καμμένου και Κατρούγκαλου, στρατηγική Καρανίκα, μαρμελάδες και γεμιστά Φωτίου, ότι άλλη μαλακία σας κατέβει στη μάπα και φυσικά πολύ κι άφθονο αριστερό ξύλο και χημικά.
Ποιος θα μπορέσει να ξαναγελάσει με το προεκλογικό αυτοτρολάρισμα του Σύριζα του «θα ρθουν οι αριστεροί και θα μας πάρουν τα σπίτια;»
Γενικά, ποιος θα μπορέσει να ξαναγελάσει με αυτά που κάναμε στη χώρα μας;
Σας πληροφορώ πως είναι πολλοί αυτοί που θα ξαναγελάσουν: Γιατί έχουμε πολλούς Καρανίκες σε αυτή τη χώρα που μοιράζονται μια και μόνο ιδεολογία: αυτή του κώλου.
Και δεν διστάζουν για αυτήν τη θρησκεία του πάτου να βυθίσουν τα πάντα για να ανέβουν έστω και για λίγο στα ανώτερα διαμερίσματα της εξουσίας και να απολαμβάνουν τη θέα των πτωμάτων πάνω στα οποία πάτησαν υποσχόμενοι πως αυτοί θα ναι καλύτεροι από τους προηγούμενους, πως είναι ριζικά διαφορετικοί από τους άλλους, πως είναι ριζοσπάστες…
Ριζοσπάστες του κώλου.  
Μπορεί κάποιοι από αυτούς, λίγοι, να ταν κάποτε φτωχοί.
Έντιμοι δεν υπήρξαν ποτέ.
 Ο Αλέξης Τσίπρας, κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλά, το μόνο που έμαθε να κάνει: καταλήψεις.
Από τα σχολεία στην εξουσία.
Όχι για να αλλάξει τίποτε άλλο πέρα από τα προνόμια που αντλεί αυτός που μεταμφιέζει εκβιασμούς σε … αγώνες .

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 11/10/2016
Read More »

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Μεσανατολικό χάος


28 Ιουνίου 2016: Τρομοκρατική ενέργεια στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης με 41 νεκρούς.

13 Ιουλίου 2016: Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Γιλντιρίμ μιλάει για εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και εξομάλυνση των Τουρκοσυριακών σχέσεων . Την ίδια περίπου περίοδο επιχειρείται μια πρώτη τουρκορωσική προσέγγιση μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την τουρκική αεροπορία και εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ, για πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια από την επιδρομή Ισραηλινών δυνάμεων σε τουρκικό πλοίο ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα. Η Τουρκία του Ερντογάν επιδιώκει ανεξάρτητη πολιτική και αυτό αποτελεί ύβρη για την Ουάσινγκτον και το ΝΑΤΟ.

15 Ιουλίου του 2016: Επιχειρείται το στρατιωτικό πραξικόπημα κατά του Ερντογάν με  την ανοχή ή την ενθάρρυνση αμερικανικών κύκλων που τον οδηγεί σε περαιτέρω στροφή της εξωτερικής πολιτικής του μακριά από τη Δύση ενώ ο χαμηλής κλίμακας εμφύλιος εναντίον των Κούρδων μαίνεται και εντείνεται.

9 Αυγούστου ο Ερντογάν επισκέπτεται τον Πούτιν.

22 Αυγούστου: Τρομοκρατικό χτύπημα σε κουρδικό γάμο στη Γκαζιαντέπ με πάνω από 50 νεκρούς που αποδίδεται στο ισλαμικό κράτος. Είναι η 6η τρομοκρατική ενέργεια που αποδόθηκε στο ισλαμικό κράτος εντός Τουρκίας.
Το φίδι που ο Ερντογάν έθρεφε μαζί με τους Αμερικάνους και τους Σαουδάραβες γύρισε να δαγκώσει το συνεταίρο του.

23 Αυγούστου ο Γιλντιρίμ περνάει κάτι που πρότινος αποτελούσε κόκκινη γραμμή για την τουρκική πολιτική: Δέχεται την παραμονή του Άσαντ στην εξουσία έστω και για μια μεταβατική φάση και βεβαιώνει πως η Τουρκία δεν θα επιτρέψει τη διάλυση της Συρίας σε επιμέρους εθνωτικά στοιχεία.
Γιατί όμως έκλεισε ο Ερντογάν το μάτι στον Άσαντ;
Για τον ίδιο λόγο που ήθελε να του το βγάλει: Τους Κούρδους.
Άσαντ και Ερντογάν ήταν φίλοι μέχρι που ο πρώτος άρχισε να στηρίζει τους Κούρδους.
Αργότερα, οι κούρδοι αποτέλεσαν την πιο αξιόμαχη δύναμη έναντι του ισλαμικού κράτους. Αφού λοιπόν οι αμερικάνοι έχουν άμεσα ή έμμεσα εξοπλίσει το ισλαμικό κράτος, συνεχίζοντας την παράδοση του να αποσταθεροποιούν χώρες μέσω του ισλαμικού εξτρεμισμού, αρχίζουν να στηρίζουν τους Κούρδους.
Μετά το ημιαυτόνομο Κουρδικό Ιράκ, οι Κούρδοι αρχίζουν να βλέπουν το όνειρο για ένα κουρδικό κράτος να καθίσταται κάπως εφικτό.
Πρόσφατα καταλαμβάνουν την Συριακή πόλη Χασάκα.
Πλέον οι Κούρδοι, σύμμαχοι του Άσαντ κατά του ισλαμικού κράτους, απειλούν την συνοχή της Συρίας.

Στις 22 Αυγούστου ο Άσαντ επιχειρεί να βομβαρδίσει αεροπορικώς την Χασάκα μα η συριακή αεροπορία αναχαιτίζεται από τα αμερικανικά αεροσκάφη.
Έχει ήδη η έμπρακτη στρατιωτική συνεργασία Ιράν-Ρωσίας, με τη Ρωσία να εγκαθιστά αεροσκάφη της σε Ιρανικές βάσεις και να επιδράμει κατά ισλαμιστικών στόχων.
Με το ισλαμικό κράτος αποδυναμωμένο, οι Κούρδοι επιχειρούν κι άλλες εδαφικές κατακτήσεις, αυτή τη φορά στη Βόρεια Συρία, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.
Έχοντας ήδη καταλάβει πόλη στη Βόρεια Συρία, είναι έτοιμοι να πάρουν και την γειτονική στην Τουρκία πόλη της Τζαραμπλούζ από το ισλαμικό κράτος.
Ο χειρότερος εφιάλτης των Τούρκων ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια τους: Ένας κουρδικός διάδρομος που ξεκινά από το Ιράκ και καταλήγει στη μεσόγειο, εφιάλτης που μοιράζεται πλέον κι ο Άσαντ. Το όνειρο των Κούρδων χρησιμοποιείται ως εφιάλτης κι από το ισλαμικό κράτος που στρατολογεί άραβες της περιοχής εκφοβίζοντας τους πως αν επικρατήσουν οι Κούρδοι θα ακολουθήσει γενοκτονία των Αράβων.
Οι Τούρκοι είχαν προειδοποιήσει από τον Μάρτιο πως αν οι Κούρδοι κινηθούν προς την γειτονική τους περιοχή θα επέμβουν.
Το παν και το καναν.

23 Αυγούστου, τουρκικά άρματα μάχης με τη βοήθεια φιλοτούρκων Σύριων ανταρτών και την αεροπορική στήριξη των ΗΠΑ βομβαρδίζουν  την Τζαραμπλούζ.
Παρά την ρητή προειδοποίηση της Ρωσίας πως θα προστατεύσει τους κούρδους, κάτι που έγινε για να αυξήσει την επιρροή της σε βάρος της δεδομένης αυξημένης επιρροής των ΗΠΑ σε αυτούς, η Ρωσία κοιτάζει την εισβολή από μακριά και απαντά με μια χλιαρότατη δήλωση.

23 και 24 Αυγούστου συμβαίνει πυρετός διαβουλεύσεων: Ο Κέρι συνομιλά με τον Λαβρόφ, Μέρκελ και Ολάντ τηλεφωνούν στον Πούτιν, ο Μπάιντεν επισκέπτεται τον Γιλντιρίμ, ενώ παρά τη σύλληψη του δεξιού του χεριού, ενεργοποιείται και ο Νταβάντουγλου για να κάνει επαφές με το δυτικό κόσμο και την Ελλάδα.
Είναι φανερό πως έχει υπάρξει προσωρινή συναίνεση και εγγυήσεις για την διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Τουρκίας.

Οι ισραηλινοί που θα είχαν αρκετούς λόγους να θέλουν ένα κουρδικό κράτος, μια δεύτερη μη αραβική νησίδα σε έναν αραβικό ωκεανό, ζυγίζουν τις εξελίξεις για να μη βρεθούν στη λάθος πλευρά της ζυγαριάς. Το δικό τους κουρδικό, η πρώτη τους προτεραιότητα είναι το παλαιστινιακό, και με την ισραηλινοτουρκική προσέγγιση θα έχουν έναν πονοκέφαλο λιγότερο, αυτό της απόπειρας του Ερντογάν να παρουσιαστεί ως πατρική φιγούρα των παλαιστινίων.
Οι κούρδοι της Βόρειας Συρίας έχουν πλέον να πολεμήσουν το ισλαμικό κράτος, Τουρκία και ΗΠΑ και σε κάποια φάση και τις δυνάμεις του Άσαντ.
Σύμμαχοι εναντίον πρώην συμμάχων, πρώην εχθροί που συμμαχούν, η κατάσταση στην περιοχή είναι χαοτική.  
Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν και με τον κίνδυνο της Τουρκίας να σχηματίσει άξονα με Ρωσία και Ιράν, οι αμερικάνοι κάνουν τεμενάδες στον Σουλτάνο για να μη χάσουν το μεγαλύτερο κομμάτι επιρροής τους στην περιοχή.
Κι όπως φαίνεται, ανάμεσα στα ανταλλάγματα που είναι διατεθειμένοι να του δώσουν είναι και η Κύπρος.  Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του αντιπροέδρου Μπάιντεν για ομόσπονδη Κύπρο, κάτι που είναι σήμερα πιο εφικτό από ποτέ δεδομένης της επιτήρησης, του δεσίματος της Κύπρου στο Ισραηλινό άρμα μέσω των συμφωνιών για την εκμετάλλευση των ενεργειακών της αποθεμάτων και του σημερινού πολιτικού χάρτη της Κύπρου.
Σε όλα αυτά τα κοσμοϊστορικά, η Ελλάδα είναι άφαντη, ανύπαρκτη.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com
Read More »

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Έφυγε ο Πούτιν


Ο Βλάντιμιρ Πούτιν είναι αδιαμφισβήτητα μια στρατηγική ιδιοφυΐα που απαντά με εντελώς ασύμμετρο και απρόβλεπτο τρόπο στις σκληρότατες προκλήσεις που ο διατλαντισμός του θέτει κάθε φορά.
Κανείς δεν περίμενε τη ρωσική επιχείρηση στη Συρία, κανείς δεν περίμενε την εξίσου αιφνίδια λήξη της με την αποχώρηση του μεγαλύτερου μέρους των ρωσικών στρατευμάτων εκτός της ρωσικής βάσης της Ταρσού.
Η ρωσική αποχώρηση ήταν ένα ισχυρότατο μήνυμα προς όλους με πρώτο απ’ όλων τον Αλεβίτη  ‘Ασσαντ: Οι φιλοδοξίες σου για τη χώρα σου δεν μπορούν να ξεπερνάν της φιλοδοξίες της προστάτιδας σου Συρίας.
Η Συρία είναι πλέον το πιάτο των διαπραγματεύσεων και θα μοιραστεί ανάμεσα στους μεγάλους παίχτες μάλλον με τη μορφή μιας ανάστροφης ομοσπονδιοποίησης:
Η ετερόδοξη Συρία κυρίως των Αλεβιτών, των χριστιανών, των γιεζίντι και των ιουδαϊστών, η κουρδική Συρία και το μπάχαλο της Σουνιτικής Συρίας στην οποία θα συνεχιστεί ο πόλεμος μέχρι να περιοριστεί η επιρροή της ISIS.   
Όλοι έχουν να κερδίσουν κάτι από αυτό το μοίρασμα με εξαίρεση την Τουρκία που παθαίνει έμφραγμα στη σκέψη μιας γειτονικής κουρδικής Συρίας που ούτως ή άλλως υπάρχει.
Ο ίδιος ο Βλάντιμιρ δήλωσε πως η Ρωσία πέτυχε τους στρατηγικούς της στόχους.
Ποιοι ήταν όμως αυτοί;
Η Συρία ήταν ένα σχετικά χαμηλού κόστους πεδίου για να επιδείξει η Ρωσία την στρατιωτική της δύναμη καταπλήσσοντας τους δυτικούς και πουλώντας S300 σε Σύριους κι όχι μόνο.
Καθώς οι δυτικοί σέβονται ένα και μόνο πράμα, την ισχύ, η θέση της Ρωσίας στα διαπραγματευτικά τραπέζια έχει εκ των πραγμάτων ενισχυθεί.
Η Ρωσία έχει ήδη καταστρέψει σημαντικές υποδομές και δίχτυα των τζιχαντιστών περιορίζοντας τις επιχειρησιακές δυνατότητες των συναφών ισλαμιστών του Καυκάσου κι αναδεικνύοντας σε παγκόσμιο επίπεδο  τις βρώμικες σχέσεις Σ.Αραβίας και Τουρκίας με το ΙΣΙΣ.
Η επιχείρηση στη Συρία είχε την μεγάλη παράπλευρη απώλεια της διάλυσης των καλών οικονομικών Ρωσοτουρκικών σχέσεων και τυχόν μεγαλύτερη χερσαία εμπλοκή Σ.Αραβίας και Τουρκίας θα μπορούσε να γίνει ένα νέο Αφγανιστάν για τη Ρωσία ενώ η Τουρκία είχε και έχει κάθε κακή πρόθεση να εμπλέξει και το ΝΑΤΟ οδηγώντας στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Με το Ιράν να έχει βγει από την απομόνωση κρατώντας χαμηλά τις τιμές του πετρελαίου και πλήττοντας τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες ανάμεσα στις οποίες εμβληματικές είναι η Ρωσία και η Σ.Αραβία, με τη δεύτερη να αντιμετωπίζει υπαρξιακή προβλήματα από τον πόλεμο των τιμών του πετρελαίου που η ίδια ξεκίνησε, κάποιος θα πρέπει να συνυπολογίσει τη πρόσφατη σχετική συμφωνία Ρωσίας-Σ.Αραβίας για την άνοδο της τιμής του πετρελαίου στην απόφαση αποχώρησης της Ρωσίας. 
Ο Πούτιν σε αντίθεση με μεγαλομανείς ηγέτες όπως ο Ενρτογάν, ασκεί εξαιρετικά την τέχνη του εφικτού περιορίζοντας εντός αυτής τις φιλοδοξίες του. Η πρόθεση του είναι να βγάλει τη Ρωσία από την απομόνωση και να αναπτύξει σε πείσμα της Δύσης καλές σχέσεις με αυτήν.
Κάτι τέτοιο παρά την προβοκατόρικη δράση του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα, είναι σήμερα εφικτό καθώς ο Μπάρακ Ομπάμα στο τέλος της θητείας του δεν έχει καμιά πρόθεση να χρεωθεί έναν ακόμη πόλεμο, ίσως τον μεγαλύτερο όλων των εποχών, ενώ πιθανή εκλογή Τραμπ θα φέρει τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις σε ιστορικά υψηλά.
Η αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων είναι ένα καλό νέο για τον πλανήτη καθώς μειώνονται οι πιθανότητες για θερμά επεισόδια.
Από την άλλη, αφήνει ελεύθερο το πεδίο στους τζιχαντιστές και την τουρκική ασυδοσία στην περιοχή.
Αν η Τουρκία δεν συνετιστεί από τους δυτικούς συμμάχους της, η Ρωσία ίσως αναγκαστεί να επιστρέψει.
Αυτή τη φορά, με αντιτουρκικές στοχεύσεις.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/3/2016.
Read More »

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

ΕΛΕ-υθεριά ή θάνατος

Επιτέλους συγκροτήθηκε χθες η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους (ΕΛΕ).
Τα πρώτα δείγματα είναι εξαιρετικά καλά καθώς όχι μόνο θα έχει τη συνδρομή διεθνών προσωπικοτήτων με εμπειρία στο πεδίο αλλά παράλληλα αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη και η προσφορά για συνδρομή από το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής και την Αρχή Καταπολέμησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.
Το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής στάθηκε πάντα στο ύψος των περιστάσεων γνωμοδοτώντας ανεξάρτητα από την κυρίαρχη πολιτική βούληση των τελευταίων φρικτών ετών, η οποία συστηματικά το παραγκώνιζε.
Μια πανστρατιά ανεξάρτητων καταρτισμένων και ικανών επιστημόνων δουλεύουν πλέον για να ακτινογραφήσουν το χρέος και τις συνθήκες διόγκωσής του.
Η νέα κυβέρνηση παρά το ότι έχει οπισθοχωρήσει μέσα σε δύο μήνες τρομακτικά από τις εντυπωσιοθηρικές προεκλογικές εξαγγελίες της, έχει την ευκαιρία να αποκαταστήσει την πληγωμένη αξιοπιστία της απέναντι στους πολίτες που την εμπιστεύτηκαν ως την τελευταία ελπίδα της χώρας.
Αγκάθι στη διαδικασία ήταν και θα παραμείνει η επονείδιστη «συμφωνία» της 20ης Φλεβάρη, όπου η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα τηρήσει πλήρως τις υποχρεώσεις της προς τους δανειστές, αναγνωρίζοντας έμμεσα το σύνολο του χρέους και ως εξ αυτού και τη νομιμότητα των πράξεων των προηγούμενων εγκληματικών κυβερνήσεων.
Η ΕΛΕ θα ολοκληρωθεί τον Ιούνιο και θα είναι ένα από τα ελάχιστα όπλα για να αντιμετωπίσει η χώρα και η νέα της κυβέρνηση τον οικονομικό στραγγαλισμό που της επιβάλλεται.
Από την αρχή δήλωνα πως η στρατηγική της καθυστέρησης ήταν εμφανές πως δεν λειτουργούσε.
Πράγματι, ο χρόνος που κέρδισε η κυβέρνηση ήταν χρήμα μόνο για τους δανειστές: Παρότι οι δανειστές έχουν παγώσει τις δικές τους υποχρεώσεις προς την Ελλάδα, η συγκυβέρνηση συνεχίζει να τιμά τις υποχρεώσεις της προς όλους ανεξαιρέτως τους δανειστές με δικούς της πόρους, με δικούς μας δηλαδή πόρους.
Αυτή δεν είναι ούτε ανεκτή ούτε καν βιώσιμη πολιτική. Οι πόροι εξαντλούνται. Ακόμη και ότι έχει απομείνει στα ασφαλιστικά ταμεία μετά το απίστευτο πλιάτσικο του PSI απειλείται με την κάθε μέρα που περνάει. Καίμε για να μένουν ζεστοί οι δανειστές τις τελευταίες σανίδες σωτηρίας που θα μας ήταν διαθέσιμες μετά τη ρήξη. Και η ρήξη είναι δεδομένη. Μόνο ένα πρόσωπο μπορεί να τη σταματήσει: Η καγκελάριος Μέρκελ υπό την πίεση των γεωπολιτικών εξελίξεων.
Ήταν από την αρχή της κρίσης δεδομένο ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις θέλαν να φέρουν τη χώρα προ μη αντιστρεπτών τετελεσμένων. Με αυτήν την έννοια υπήρξαν εξαιρετικά επιτυχημένες.
Η νέα κυβέρνηση, με πολλά στελέχη καλών προθέσεων και συγκριτικά προτέρου έντιμου πολιτικού βίου, παγιδεύτηκε διπλά: Παγιδεύτηκε από την παγίδα Σαμαρά Βενιζέλου και παγιδεύτηκε από το ρομαντισμό του Ευρωπαϊκού της Οράματος όταν αυτή τη στιγμή τη μοίρα της Ευρώπης ορίζουν κυνικά καθήκια που είναι παντρεμένα με τα διατλαντικά υπερσυσσωρευμένα μεγακεφάλαια και το τραπεζικό σύστημα.
Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, φροντίσαν να μην αφήσουν κανένα περιθώριο στην οικονομική διπλωματία.
Τα κατάφεραν καλά.
Η μόνο διπλωματία που μένει είναι η γεωπολιτική.
Και αυτός είναι ο λόγος που τα προσωπεία πέσαν πριν τη συνάντηση Τσίπρα Πούτιν καθώς ευρωπαίοι αξιωματούχοι μας απέδειξαν ότι στο προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα δεν επιτρέπεται ούτε οικονομική ούτε εξωτερική πολιτική.
Δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα για χρονοτριβές. Οι ελίτ σχεδιάζουν και εφαρμόζουν και μέχρι οι λαοί να καταλάβουν, να νιώσουν στο πετσί τους και να αρχίζουν να βρίσκουν πιθανές λύσεις στα αδιέξοδα που τους επιβάλλονται, οι συσχετισμοί ισχύος έχουν αλλάξει κατά πολύ εις βάρους τους.
Μέσα στο διάστημα των επόμενων 5 ετών, ο πολιτικός χάρτης της Ευρώπης θα έχει γίνει αγνώριστος. Οι συνθήκες για κάτι τέτοιο υπάρχουν απλά καταπιέζονται για να μην δώσουν πολιτικούς καρπούς, ακριβώς όπως συμβαίνει και με τη νέα ελληνική κυβέρνηση.
Οι κλυδωνισμοί είναι αισθητοί παντού πλέον. Η Ευρώπη απειλείται από την ουκρανική κρίση, απειλείται από το μεσανατολικό και τις συνέπειες του ισλαμικού εξτρεμισμού και στο εσωτερικό της, απειλείται από Grexit, απειλείτε και από Brexit καθώς η άνοδος του ευροφυγόκεντρου UKIP στην πολιτική σκηνή της Μ.Βρετανίας μπορεί να μην δώσει στις εκλογές του Μαϊου ριζική αλλαγή πολιτικού σκηνικού, μάλλον θα αναγκάσει όμως τους συντηρητικούς του Κάμερον να καταφύγουν στο δημοψήφισμα του 2017 για την παραμονή της χώρας τους στην ΕΕ πολύ πιο νωρίς από όσο θα ήθελαν.
Ακόμη κι αν αυτό το δημοψήφισμα δεν σκοτώσει την ΕΕ, είναι πλέον σαφές ότι τα δημοψηφίσματα όσο περνούν τα χρόνια θα πυκνώνουν και ότι κάποια στιγμή θα ξεκινήσει το ντόμινο των εξόδων.
Η Ελλάδα ξεκίνησε αυτήν την περιπέτεια εν αγνοία της. Είναι καιρός εν γνώσει της να ξεκινήσει και το τελείωμα της.
Η ΕΛΕ μπορεί να εργαλειοδοτήσει την ελληνική πολιτική την περίοδο του Ιουνίου που θα είναι οικονομικά αξιοθρήνητη.
Αρκεί να μην γίνονται πάλι όλα αυτά «για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια ΕΛΕ-νη.
Γιατί, αν και η ΕΛΕ που σήμερα έχει όλες τις προδιαγραφές να κάνει κάποια διαφορά, αποδειχθεί τόσο αδειανή όσο μέχρι σήμερα έχει αποδειχθεί η προεκλογική υπεραισιοδοξία της κυβέρνησης, τότε θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου για την χώρα μας.  
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 5/4/2015
Read More »

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Ηχούν τα σήμαντρα του μεγάλου πολέμου



Πολύ αργά, πολύ λίγο.

Τα ανδρείκελα που περνιούνται για Ευρωπαίοι ηγέτες, η Μέρκελ και ο Ολάντ, επισκέφτηκαν εσπευσμένα τον Πούτιν στην Μόσχα την Παρασκευή.

Ο πανικός τους δεν οφείλεται φυσικά μόνο στο ότι η ελληνική κυβέρνηση έδωσε φωνή στις έλλογες ενστάσεις έναντι στο καταστροφικό παιχνίδι της Γερμανίας κατά της Ρωσίας, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι οι ρωσόφωνοι αυτονομιστές επελαύνουν στην ανατολική Ουκρανία χωρίς καν την κεντρική εμπλοκή της Ρωσίας στον εμφύλιο. .

Η Μέρκελ δεν προσπαθεί να σώσει την Ευρώπη: Χωρίς καμιά αμφιβολία, αν συνεχιστεί το παιχνίδι αυτό κατά των Ρώσων, η Ευρώπη θα ξαναζήσει τη φρίκη του πολέμου, ενός πολέμου που μπορεί να αποβεί ακόμη πιο καταστροφικός από τους δύο προηγουμένους. Η Μέρκελ δεν προσπαθεί να σώσει την ευρωπαϊκή πατρίδα, την παρτίδα θέλει να σώσει και τον κώλο της.

Είχαμε ξανατονίσει ξανά και ξανά πως οι πολιτικές και οι πολιτικοί αυτοί που επικαλούνταν τη σωτηρία της Ευρώπης θα την κατέστρεφαν. Είχαμε τονίσει πως το βρώμικο παιχνίδι των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας είχε ως στόχο την απομόνωση της Ευρώπης και την αποτροπή ενός χώρου αγαστής συνεργασίας ανάμεσα σε Ευρώπη, Ευρασία και Ασία.

Είχαμε τονίσει πως η μέγιστη ηλιθιότητα των Γερμανών να υποστηρίξουν το Ουκρανικό βρώμικο παιχνίδι από την αρχή του προκειμένου να τους επιτραπεί από τους Αμερικανούς να επιβάλουν τον οικονομικό τους ολοκληρωτισμό στην Ευρώπη, θα απέβαινε καταστροφική και για την Ουκρανία και για την Ευρώπη.

Ακόμη και ο αμερικανόφιλος Γκορμπατζώφ αναφωνούσε «μα έχουν χάσει εντελώς το μυαλό τους οι αμερικάνοι;». Ακόμη και ο μακελάρης των λαών Κίσινγκερ μίλησε για λάθος χειρισμούς.

Τώρα, ακόμη κι η Μέρκελ αντιλαμβάνεται τις μοιραίες συνέπειες της επιλογές της. Για μια ακόμη φορά η Γερμανία μέσα στην βλακώδη μεγαλομανία της και τη μεγαλειώδη μυωπία της λειτούργησε σαν χρήσιμος ηλίθιος των αμερικανών και έβαλε γερά θεμέλια για μια καινούρια ερειπωμένη Ευρώπη.

Επιμείναμε πως η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να σταματήσει με τίποτε και μπροστά σε τίποτα αν δεν αναθερμανθούν και δεν μπουν στη σωστή τους βάση οι Ευρωρωσικές σχέσεις. Είναι θέμα επιβίωσης όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης.

Αν το ΝΑΤΟ οπλίσει και επίσημα τους Ουκρανούς, αυτό θα είναι Casus Beli.

H Ρωσία θα μπει στην Ουκρανία γιατί δεν έχει άλλη επιλογή από το να μην δεχτεί τον γεωπολιτικό της στραγγαλισμό.  

Το ΝΑΤΟ θα είναι υποχρεωμένο να απαντήσει. Αμέσως μετά θα θυσιαστούν οι «χώρες χωροφύλακες», η Πολωνία, Εσθονία και Λετονία, των οποίων τα πυραυλικά συστήματα θα αποτελούν μόνιμη απειλή για τα ρωσικά στρατεύματα.

Και μετά οι εμπλοκές θα είναι ανεξέλεγκτες….

Το αναγνωρίζει και ο ίδιος ο Ολάντ πλέον: «Αν δεν βρούμε όχι απλά ένα συμβιβασμό αλλά μια συμφωνία ειρήνης διαρκείας, ξέρουμε απολύτως ποιο θα είναι το σενάριο. Έχει όνομα. Λέγεται ΠΟΛΕΜΟΣ.»

Η ίδια η Μέρκελ αναγνωρίζει τη βλακεία του end game που επιδιώχθηκε εις βάρος της Ρωσίας.

 «Δεν μπορώ να φανταστώ καμία κατάσταση στην οποία βελτιωμένος εξοπλισμός για τον Ουκρανικό στρατό θα εντυπωσιάσει τόσο τον πρόεδρο Πούτιν ώστε να πιστέψει ότι θα χάσει στρατιωτικά» συμπληρώνοντας πως θα ήθελε να εξασφαλίσει την ειρήνη στην Ευρώπη με τη Ρωσία κι όχι εναντίον της.

Αυτά είπε η καγκελάριος που τα χει κάνει της πουτάνας το κάγκελο σε όλη την Ευρώπη.

Αλήθεια κυρά Μέρκελ; Τότε ποιος ήταν αυτός που δούλεψε παράλληλα με τους αμερικάνους για να υποδαυλίσει το ουκρανικό πραξικόπημα απέναντι σε έναν πρόεδρο που ιδανικό δεν το λες αλλά όσον αφορά τα ενταξιακά της Ευρώπης προχωρούσε κανονικότατα; Ποιος έβαλε αγκάθι στα ενταξιακά της Ουκρανίας την απελευθέρωση του σκυλιού των αμερικανών της Τζούλιας της Τιμοσένκο; Μήπως τα κανε ο Πούτιν όλα αυτά; Και ποιος ήταν ο πολύ στενός της φίλος; Ποιος δεν ήθελε η Ουκρανία να γίνει μια γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα σε Ευρώπη και Ρωσία;

Η απάντηση στα περισσότερα από τα παραπάνω ερωτήματα είναι: οι ΗΠΑ, με τη συνδρομή της Γερμανίας.

Και για να μην αφήσουμε κάποιο ερώτημα αναπάντητο, ας δούμε ποιος είναι ο φίλος της Τιμοσένκο και το τι δήλωσε το Σάββατο (μεταφέρουμε το δημοσίευμα με κάθε επιφύλαξη καθώς βρίσκεται μόνο σε ρωσικές και ρωσόφιλες πηγές):

«Υπάρχει μια καινούρια Ουκρανία. Υπάρχει μια κοινωνία των πολιτών που ασχολείται πολύ με την πολιτική, έχει τη σχεδόν μοναδική άσκηση της συμμετοχικής δημοκρατίας και το εθελοντικό πνεύμα που γεννήθηκε στην πλατεία Μαϊντάν»

Ώστε αυτό είναι η Ουκρανία κύριε Τζόρτζ Σόρος; Μια νέα Ουκρανία; Δεν είναι μια Ουκρανία που χρησιμοποιήθηκε από Αμερικάνους και Γερμανούς για να πνίξει τη Ρωσία; Δεν είναι μια χώρα που αιματοκυλίζεται σε έναν εμφύλιο χωρίς τέλος; Δεν είναι η πιθανότερη αιτία για να ξεσπάσει ο Τρίτος Παγκόσμιος πόλεμος;

Πέστε μας και για την ιδανική Νέα Ελλάδα που ο φίλος σας ο ΓΑΠ δημιούργησε σύμφωνα με το όραμα σας, την Ελλάδα της απόγνωσης, την Ελλάδα αποικία χρέους.

Ναι θα υπάρξει Νέα Ουκρανία και Νέα Ελλάδα: Όταν εσείς και τα τσιράκια σας βρεθείτε όλοι μαζί στο πρώην κελί της Τιμοσένκο.

Αυτός είναι ο άνθρωπος που εκτιμάς Γιάννη Βαρουφάκη. Και καλό και έντιμο θα ήταν να τους αποκηρύξεις όλους αυτούς δημόσια αντί να τους υπερασπίζεσαι και να αφήσεις τα πράγματα να πάρουν το δρόμο που πρέπει να πάρουν.

Η Ρωσία δέχτηκε τα πάντα από αμερικάνους και Γερμανούς: την απόπειρα γεωπολιτικού στραγγαλισμού, εμπάργκο, παγώματα λογαριασμών, εκβιασμούς προς τρίτους για να μην συνεργάζονται με ρωσικές εταιρίες. Δέχτηκε το υπερόπλο του Πετρο-πόλεμου, την σκόπιμη πτώση των τιμών του πετρελαίου από τους σαουδάραβες για να στραγγαλιστεί και η οικονομία της. Έδειξε αυτοσυγκράτηση απέναντι στην συνδυαστική εφαρμογή των πιο μαφιόζικων πρακτικών στον πλανήτη.

Η επόμενη πρόκληση απέναντι της θα είναι και η τελευταία: για όλους μας.

Τι περιμέναν; Ο πούτιν δεν είναι Γιέλτσιν, δε θα άφηνε τη χώρα του να γίνει έρμαιο στις ληστρικές προθέσεις των δυτικών ηγεσιών. Οι Ρώσοι δε θα το επέτρεπαν αυτό.

Κι όταν ο Πούτιν ακύρωσε εν ριπή οφθαλμού τον South Stream οι Γερμανοί παραπονούνταν με νάζι σαν παιδί που έχει κάψει το σπίτι του γείτονα και διαμαρτύρεται που ο γείτονας θυμωμένος του πήρε τα σπίρτα από το χέρι.

Αυτοί είναι οι άθλιοι υπαλληλίσκοι της τραπεζοκρατίας που φυτιλιάζουν όλη την Ευρώπη. Και πρέπει να απομακρυνθούν από τους ίδιους τους λαούς για να μη ζήσουμε ξανά ολοκαυτώματα.

«Η Γερμανία είναι αφοσιωμένη στην ιδέα της Μεγάλης Ευρώπης από την Λισσαβώνα ως το Βλαδιβοστόκ. Η ασφάλεια και η συνεργασία στην Ευρώπη είναι εφικτή μέσω του διαλόγου»

Μωρ’ τι μας λέτε κυρά Μέρκελ; Εσείς δεν συνδράματε τους Αμερικάνους να γίνει μια ολόκληρη χώρα, η Ουκρανία, κόκκινη γραμμή και αιτία πολέμου;

Δε κάνατε πλάτες στους αμερικανούς να γίνει η Μέση Ανατολή μια κόλαση επί της γης;

Μεγάλη Ευρώπη από το Βλαδιβοστόκ μέχρι την Λισσαβώνα; Θα μου επιτρέψετε να προσθέσω και την Κύπρο;

Μα τι λέω; Εσείς παραδώσατε την Κύπρο με τις ευλογίες του Σαμαροβενιζέλου στους Ισραηλινούς και το δίκιο των εταιριών.

Και οδηγείτε ένα από τα πιο σημαντικά γεωστρατηγικά διαχρονικά σημεία του πλανήτη, τη μικρή και φαντασμένη Ελλάδα, έξω από την ΕΕ.

Αυτή είναι η ιδέα σας για τη μεγάλη Ευρώπη;

5 χρόνια γερμανικός μονόλογος μέσα σε ένα αμερικανικό τραγούδι ραπ.

Σκάσε τώρα. Και βάλε το «διάλογο» εκεί που ξέρεις. Καιρός να μιλήσουν κι άλλοι που δεν έχουν καταστρέψει την Ευρώπη δύο φορές και δεν πάνε να την καταστρέψουν και τρίτη.

Αν δεν μπορείς να λύσεις το ουκρανικό και το ελληνικό σκάσε και άσε άλλους που μπορούν κι θέλουν να τα λύσουν.

Για χρόνια περιγράφω όλα αυτά που συμβαίνουν και θα συμβούν περιθωριοποιημένος σε μια κοινωνία ζόμπι. Αυτή όμως άρχισε να ξαναζει έστω και κεντρικά πολιτικά. Όλοι οι κόποι μου και οι θυσίες είναι ασήμαντες μπροστά στην πιθανότητα να αποφευχθεί το πανανθρώπινο μακέλεμα. Γιατί όλα όσα περιέγραφα, όλες αυτές οι μαφιόζικες πολιτικές της Δύσης εκεί οδηγούν. Στέρεψε ο πλανήτης από αντιπολεμικό κινήματα; Στέρεψε ο κόσμος από αντιπολεμικούς ψηφοφόρους;

Όπως έκανε η Ελλάδα, έτσι κι η Ευρώπη πρέπει να απομακρύνει  αυτές τις δολοφονικές ηγεσίες το συντομότερο δυνατό. Το συντομότερο δυνατό πρέπει να απογαλακτιστεί κι από την αμερικανική επιρροή.

Αν δεν το κάνει … καμπούμ.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο κορυφαίος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη λέγεται Breedlove. Θα έπρεπε να λέγεται Breedhate. Ή ακόμη καλύτερα … Dr Strangelove

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 8/2/2015   
Read More »