Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Johnson. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Johnson. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Ματιά στον κόσμο σήμερα.



Ο νεοφιλελευθερισμός υπήρξε ο ελβετικός σουγιάς του οικονομικού ιμπεριαλισμού.
Αυτό που λέμε σήμερα προοδευτισμό, διαμορφώθηκε στο ίδιο κάδρο: Αυτό της νέας τάξης πραγμάτων, της παγκοσμιοποίησης.
Αυτή η νέα τάξη πραγμάτων με μόνη και σαφώς σημαντικότατη εξαίρεση την παντοδυναμία των αγορών σε οικονομικό επίπεδο, δεν υπάρχει ούτε σε στρατιωτικό ούτε σε πολιτικό επίπεδο πλέον.
Αντίθετα, υπάρχει ένας κατακερματισμός ανάμεσα σε πολλούς παίχτες ενώ οι νέες υπερδυνάμεις με πρώτη την Κίνα και την Ινδία να ακολουθεί, παίρνουν όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της παγκόσμιας πίτας.
Έτσι λοιπόν, όλες εκείνες οι πολιτικές που τα προηγούμενα χρόνια προτάθηκαν και επιβλήθηκαν ως μονόδρομοι, είναι σήμερα εκτός τόπου και χρόνου.
Οι θιασώτες τους όμως είναι τόσο μολυσμένοι από τον δογματισμό τους που συμπεριφέρονται όπως Σοβιετομανείς μετά την κατάρρευση του Υπαρκτού: Με μια πρωτόγνωρη άρνηση, όταν δεν συμφωνεί η πραγματικότητα μαζί τους, τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα.
Για χρόνια ήταν πχ αίτημα της Αριστεράς κι όχι μόνο, να πάρουν τον πούλο τα αμερικανικά στρατεύματα. Τώρα που ο «γελοίος» Τραμπ σηκώνει τα στρατεύματα, όλοι μαζί, προοδευτικοί και συντηρητικοί θέλουν τον  παγκόσμιο μπάτσο πίσω.
Η συμφωνία των Πρεσπών έγινε για μια καλύτερη Ευρώπη και την ειρήνευση στα Βαλκάνια, έτσι λέγαν οι ιεροκήρυκες της Νέας Τάξης.
Ο Μακρόν όμως, που παρότι πουλέν της ΝΤΠ μαθαίνει γρήγορα, τινάζει τα ενταξιακά Αλβανίας και Σκοπίων στον αέρα και στέλνει τα Σκόπια σε πολιτική κρίση και πιθανόν πίσω στο ματοβαμμένο 2017.
Ο γελοίος Τζόνσον, μέσα σε μερικές μέρες μόνο, φέρνει συμφωνία για το Brexit και είναι μες στα μέλια με τον Γιούνγκερ. Ο κάποτε πολλά υποσχέμενος Corbyn, έχει πέσει μέσα στον βούρκο της ευρωλαγνείας και έχει γίνει ο Τσίπρας του Η.Β με την σημαντικότατη διαφορά ότι τα ποσοστά δημοφιλίας του έχουν πέσει στο 20% ενώ οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές του ζητούν να ψηφίσει την συμφωνία.
Η Τουρκία συμπεριφέρεται πλέον ως περιφερειακή υπερδύναμη και κανένας από τους μεγάλους δεν φαίνεται να θέλει να ψαλιδίσει τις φιλοδοξίες της.
Η Ρωσία γίνεται πλέον ο μεγάλος ρυθμιστής στην Μέση Ανατολή και μιλά απευθείας και με την Σαουδική Αραβία, χωρίς αμερικανική διαμεσολάβηση, ενώ άγνωστο είναι το προς το που θα γείρει πλέον και το Ισραήλ. 
Καταλάβετε το πλέον νεοφιλελέδες και προοδευτικάριοι. Σήμερα υπάρχει η Νέα Αταξία Πραγμάτων. Η ΝΑΠ.
Μάθατε να ερμηνεύετε τον κόσμο υπό ένα και μόνο πρίσμα. Αυτός ο κόσμος δεν υπάρχει πλέον αλλά συνεχίζετε να κρατάτε το πρίσμα σας επικίνδυνα κοντά στα μάτια σας.
Μπορείτε να μάθετε επιτέλους τι θέλετε; Εσείς πχ οι αριστεροί, θέλετε τον αμερικανό μπάτσο πίσω στην Μέση Ανατολή; Εάν ναι πείτε το: Για δεκαετίες ήμασταν μαλάκες και τώρα είδαμε το φως το αληθινό: ο παγκόσμιος μπάτσος είναι καλός. Και συνεχίζετε έτσι να είστε ακόμη πιο γελοίοι από τον Τραμπ και τον Τζόνσον μαζί. Johnson & Johnson: όχι πια δάκρυα.
Αλλά ας πάμε λίγο και στους Νεοδημοκράτες: Η συμφωνία των Πρεσπών που κράζατε έγινε ως προγεφύρωμα για τα ενταξιακά των Σκοπίων. Γιατί κλαίτε λοιπόν για την Σφαλιάρα Μακρόν; Δεν ξέρατε μήπως το ποια θα ήταν η στάση της Γαλλίας από την προηγούμενη σύνοδο για τα ενταξιακά Σκοπίων-Αλβανίας; Τόσος ευροπτιμισμός πια; 
Και για πέστε μας ρε πατριώτες: Πως φαίνεται όταν ο αρχηγός σας δηλώνει "Είμαι περήφανος όταν πηγαίνω σε παρελάσεις και βλέπω την κοινωνία μας να μετατρέπεται σιγά σιγά σε πολυπολιτισμική"; 
Είμαι σίγουρος πως όταν ψηφίζατε τον Κυριάκο, ο διακαής σας πόθος ήταν να δείτε μια μέρα την Ελλάδα περήφανα Multi-Culti, έτσι; 

Όσο για τους φίλους μας τους Γερμανούς, είναι μέσα στην ύφεση και την πολιτική αστάθεια. Το εξαγωγικό τους μοντέλο που προσπάθησαν να επιβάλλουν σε όλη την Ευρώπη, πλέον καταρρέει. Οι Γερμανοί τραβάν όλη την ΕΕ βαθειά μέσα στους εμπορικούς πολέμους του Τραμπ. Δεν είναι πλέον τα αφεντικά της Ευρώπης, όχι στον βαθμό που ήταν ένα χρόνο πριν.
Τελικά, δεν έχει σημασία το τι συμβαίνει στον κόσμο. Σημασία έχει οι αποψάρες σας να φαίνονται μεγάλες και τρανές.
Μοιάζετε πολύ περισσότερο στον Τραμπ από ότι μπορείτε να φανταστείτε. Με την διαφορά ότι εκείνος είναι δισεκατομμυριούχος, παντρεμένος με κουκλάρα, πρόεδρος των ΗΠΑ έστω για λίγο ακόμα, και δεν διαβάζει τον ρόλο του από έτοιμο σενάριο που του δόθηκε.
Η πραγματικότητα έχει κάψει το σενάριο που διαβάζετε. Αλλά δυστυχώς για όλους μας, εσείς το έχετε αποστηθίσει.

Πέτρος Αργυρίου, 19/10/2019

Read More »

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2019

Η πολιτικη΄αποσύνθεση της Δύσης



Πάει καιρός από τότε που ανακοίνωσα- μονομερώς βεβαίως, βεβαίως- πως ήρθε το τέλος εποχής και πως ο κόσμος πλέον γίνεται χαοτικός.
Οι εξελίξεις με δικαίωσαν πλήρως.
Γιατί αυτά που συμβαίνουν στην πολιτική σκηνή της αυτοκρατορίας που φθίνει, τις ΗΠΑ, και την πάλαι πότε βρετανική αυτοκρατορία δεν είναι απλά παιδιά του χάους: θα γεννήσουν πολύ περισσότερο χάος από ότι θα μπορούσε κάποιος πριν από μερικά χρόνια να φανταστεί.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το κοινοβούλιο ρίχνει τον πρωθυπουργό για να αναβάλει το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μια Βρετανεξόδου χωρίς συμφωνία κι αποφεύγει τις εκλογές μέχρι να γίνει η συμφωνία με την ΕΕ.
Ο ίδιος ο Johnson μένει έκθετος μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να κρίνει παράνομη την απόφαση του βραχυβιότερου πρωθυπουργού να κλείσει προσωρινά το κοινοβούλιο.
Το παιχνίδι περνάει στα χέρια της βασίλισσας.
Τίποτε από όσα συμβαίνουν δεν θυμίζουν, έστω αμυδρά, δημοκρατία.  
Οι πιθανότητες διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου αυξάνονται καθημερινά.
Μαίνεται πόλεμος πλέον εκεί. Και τα επόμενα χρόνια ενδέχεται να ξαναδούμε άφθονο αίμα.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι δημοκρατικοί τα παίζουν όλα για όλα.
Αφού η γελοία σκευωρία που παρουσίαζε λίγο πολύ τον Τραμπ μαριονέτα του Πούτιν, κατέπεσε και μάλιστα χωρίς πολύ θόρυβο, με σιγαστήρα, τώρα ανασκευάζουν το σενάριο θέλοντας τον Τραμπ αυτήν την φορά να εκβιάζει τηλεφωνικά με τα 400 εκατομμύρια δολάρια αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας τον νέο πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι, ώστε αυτός να του δώσει πληροφορίες για βρωμιές του Joe Biden και του γιου του εν όψει των εκλογών του 2021.
Χωρίς να θεωρώ ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ικανός για μια τέτοια χοντράδα, όποια κι αν είναι η έκβαση του πράγματος θα οδηγήσει σε περισσότερο χάος και διαίρεση εντός των ΗΠΑ.
Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι ήταν το Δημοκρατικό κόμμα αυτό που αλλοίωσε τα αποτελέσματα της κούρσας για το χρίσμα το 2016 υπερ της Κλίντον και κατά του Σάντερς και πως ήταν δική τους στρατηγική να προωθήσουν αδύναμους ρεπουμπλικανούς υποψηφίους όπως … ο Ντόναλντ Τραμπ.
Με τον αντιπρόεδρο επί Ομπάμα Joe Biden να είναι ο πιο πιθανός υποψήφιος τους για το χρίσμα, οι δημοκρατικοί έχουν βάλει τις βάσεις για να δουν τον χειρότερο εφιάλτη τους να γίνεται πραγματικότητα: Μια δεύτερη θητεία του εκκεντρικού Ντόναλντ Τραμπ θα γίνει ακόμη πιο πιθανή σε οποιαδήποτε αστοχία αφορά την παραπομπή Τραμπ έχοντας απέναντι έναν ασθενέστατο υποψήφιο βγαλμένο από τα παλιά όπως ο Joe Biden.
Και το πιο επικίνδυνο σημείο απ’ όλα είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν όταν οι σχέσεις Ιραν-ΗΠΑ είναι δραματικά άσχημες. Και ο πρόεδρος Τραμπ, ένας από τους ελάχιστους αμερικανούς προέδρους που δεν έχουν κάνει πόλεμο- τουλάχιστον όχι ακόμη- μπορεί να δελεαστεί να παίξει το χαρτί του πολέμου, αν στριμωχτεί στα σχοινιά.
Ο προοδευτισμός θα έχει κάνει ένα ακόμη θαύμα. Να τους χαίρεστε.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 25/9/2019  

Read More »

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

Ένας χρόνος μετά το ΟΧΙ


Η απλή αναλογική δεν είναι απλά ένας ακόμη αντιπερισπασμός από μία ακόμη βίαια κλοπή συντάξεων που υποχρεώνει πολλούς στην απότομη συνειδητοποίηση πως οι κόκκινες γραμμές ήταν ροζ στρινγκάκι ενώ άλλους τους οδηγεί σε σίγουρο θάνατο.
Ο Τσίπρας με την απλή αναλογική παίζει το τελευταίο του χαρτί.
Στόχος είναι μια ακόμη εκλογική αναμέτρηση πριν αυτά που γίναν κι αυτά που έρχονται επιστρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε μονοψήφια ποσοστά ώστε:
Α) να μοιραστεί τη νομή της εξουσίας με τη ΝΔ σε ποσοστό 2/1 μέσω μιας αναγκαστικής συγκυβέρνησης παγιώνοντας την παρουσία του στον κρατικό μηχανισμό
και
Β) να ρίξει τα συνθλιπτικά κυβερνητικά βάρη στη ΝΔ ασκώντας ρητορική εσωτερικής αντιπολίτευσης.
Μια ακόμη αμφίβολη προσπάθεια καθώς το ΠΑΣΟΚ της Φώφης και το Ποτάμι του Θεοδωράκη παρά το όποιο επιπόλαιο φλερτ με τον Τσίπρα, προτιμούν να πάρουν το ρίσκο μιας συγκυβέρνησης με τη ΝΔ απευθείας σε μελλοντικό χρόνο από το να γίνουν σύντομα συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ σε μια αναγκαστική συγκυβέρνηση ΝΔ/Σύριζα.
Αν δεν βγει στους Συριζανέλ η απλή αναλογική, θα είναι υποχρεωμένοι να πιούν το πικρό ποτήρι μέχρι τελευταίας σταγόνας ενώ μαστουρωμένοι από το αφροδισιακό της «εξουσίας», θα συνεχίζουν το εμπόριο χαλασμένων παραισθησιογόνων αναμεμιγμένων με μπόλικο τοξικό και ταξικό κυνισμό.
Γιατί: πέρα από το νέο εργασιακό που θα νομιμοποίησει την ήδη κυρίαρχη εργασιακή ζούγκλα, η απαίτηση για αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 3,5% σε μια οικονομία που απειλείται από στιγμή σε στιγμή με κατάρρευση οδηγεί αυτόματα και μέσω του κόφτη σε μέτρα 6 δις το 2017. 600 ευρώ ανά κεφάλι το χρόνο, 50 λιγότερα ευρώ ανά άτομο.
Κι αυτή είναι η αισιόδοξη εκτίμηση που προϋποθέτει όχι μεγάλη πτώση του ΑΕΠ. Η φοροεξάντληση όμως και η μείωση των τουριστικών εσόδων δεν λειτουργούν ευνοϊκά στο ΑΕΠ, ούτε φυσικά τα κανόνια και η συνεχιζόμενη φυγή εταιριών.
Όχι, δεν θα γίνουμε Βενεζουέλα. Κάποια Σούπερ Μάρκετς θα έχουν γεμάτα ράφια. Απλά με τον κρατικό μηχανισμό στην κατάσταση που βρίσκεται, θα δούμε κόσμο να πεθαίνει στους δρόμους. Ίσως και κάποιοι από εμάς να είμαστε ένας από αυτούς.
Κανένα φιλί ζωής: Όπως το προβλέψαμε, το Brexit οδήγησε σε σκλήρυνση της γερμανικής πολιτικής. Περισσότερη λιτότητα, γερμανικοί κανόνες παντού.  Ο Σόιμπλε έχει μερικούς μήνες να υλοποιήσει τη γερμανική του Ευρώπη, με όποιο κόστος, ακόμη και με τη διάλυση της ΕΕ.
Κι εδώ ξεκινάν κι άλλες ρήξεις. Ο Γιούνγκερ προσπαθεί να κρατήσει την ΕΕ, δίνοντας σε πείσμα των Γερμανών περίοδο χάριτος μερικών βδομάδων στην μείωση των Ισπανικών και Πορτογαλικών ελλειμμάτων από το 4,4 στο 3%.
Φυσικά τα ελλείμματα δεν μειώνονται έτσι σε μερικές βδομάδες. Απλά ο Γιούνγκερ ροκανίζει χρόνο απέναντι στη γερμανική επιθετικότητα ελπίζοντας να μην έχει διαλυθεί η ΕΕ πριν τις γερμανικές εκλογές του 17 που μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικό μείγμα πολιτικών δυνάμεων κι επομένως ίσως και σχεδιασμών.
Το Brexit έδωσε περιθώρια και στον άλλο άσπονδο φίλο των Γερμανών, τον Μάριο Ντράγκι, να κόψει καλού κακού μπόλικα ευρά, λες και η ποσοτική του χαλάρωση δεν υπονόμευε αρκετά το όπλο της γερμανικής πολιτικής που λέγεται λιτότητα μέσω της οποίας επιχειρεί την πλήρη εξάρτηση των άλλων ευρωπαϊκών οικονομιών.
Ο Ρέντζι από την άλλη, απέναντι στη γερμανική αδιαλλαξία, καταφεύγει σε αντάρτικο:
Απέναντι στο ενδεχόμενο να οδηγηθούν οι ιταλικές τράπεζες σε Bail in κι επομένως και σε capital controls πριν από αυτό, παραβιάζει κατάφορα τους τραπεζικούς κανόνες και τις ανακεφαλοποιεί με κρατικά κεφάλαια.  
Το Brexit έχει βλάψει λιγότερο προς το παρόν τη Μ.Βρετανία από ότι την ΕΕ.
Άγνωστο το πώς θα επηρεάσει το Brexit την επανάληψη του δεύτερο γύρου των Αυστριακών εκλογών που θα ξαναγίνουν μετά από σχετική απόφαση του ανώτατου συνταγματικού δικαστηρίου που διαπίστωσε παρατυπίες.
Νοθεία. Αυτό τα λέει όλα για το πόσο αδίστακτο είναι το ευρωιερατείο και οι ντόπιοι λακέδες του.
Φυσικά, το Brexit έχει φέρει πολιτικό σεισμό και στη Μ.Βρετανία, καθώς ήταν κάτι στο οποίο η πλειοψηφία των ελίτ στον δυτικό κόσμο ήταν αντίθετοι ενώ πεισμένες από την παντοδυναμία και τον ζήλο της προπαγάνδας τους υποτίμησαν την πιθανότητά του:
Δύο πρωθυπουργοί τελείωσαν: Ο ένας, ο τωρινός, ο Cameron, με αξιοπρέπεια παραιτήθηκε. Ο άλλος, πιθανός μελλοντικός πρωθυπουργός, ο Boris Johnson, επέλεξε να μην πάρει την πρωθυπουργία μαζί με την καυτή πατάτα του Brexit, με αποτέλεσμα να μην αποκτήσει την πρώτη μάλλον ποτέ του.
Στο στρατόπεδο των εργατικών, ο Corbyn έχασε συντριπτικά την ψήφο εμπιστοσύνης και είναι υποχρεωμένος να καθαρίσει το κόμμα από τους Blairιτες πριν τον φάνε.
Ο Farange παραιτείται από το UKIP. Αρκετά εύλογα: Το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου πέτυχε τον αυτοσκοπό του: Το Brexit. Μάταια λοιπόν τον κατηγορούν τα ευρωμήντια για λαγό και για έλλειψη ευθύνης και «πατριωτισμού».
Μπορεί να είναι ο Farange όμως σίγουρος, απολύτως σίγουρος, ότι παρότι η βρετανική πολιτική σκηνή σε όποια εκδοχή της είναι απείρως πιο σοβαρή κι υπεύθυνη από όποια εκδοχή της ελληνικής, δεν θα υπάρξουν δυνάμεις που θα μετατρέψουν το βρετανικό Όχι σε Ναι;
Έγινε στην Ελλάδα. Νοθεία έγινε στην Αυστρία.
Δεν είναι πιθανό να γίνει στη Μ.Βρετανία αλλά δεν είναι κι απολύτως απίθανο.
Κλείνοντας, ας μιλήσουμε για το σχέδιο X του Γιάνη Βαρουφάκη και του Galbraith, όπως αυτό περιγράφεται από τον δεύτερο.
Εθνικοποίηση των τραπεζών, capital controls, παράλληλο νόμισμα κλπ κλπ.
Ο Τσίπρας χρησιμοποίησε το Βαρουφάκη, να ρίξει άδεια για πιάσει γεμάτα, όμως ο πρώτος δεν είχε καμία ριζοσπαστική διάθεση, μοναχά μπόλικη ριζοσπαστική ρητορική.
Όταν ο Τσίπρας κατάλαβε πως οι εκβιασμοί του Βαρουφάκη ήταν αδύναμοι μπροστά στους πραγματικούς εκβιασμούς των δανειστών, τον αντικατέστησε ο ίδιος κι αργότερα με τον Τσακαλώτο που ο πατέρας του έχει ένα μύριο ευρώ σε Hedge Funds. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο μαρξισμός είναι καλός μόνο για πανεπιστημιακές αίθουσες και θεωρητικολογίες.
Το Plan X θα είχε τύχη μόνο αν είχε την στήριξη της πολιτικής ηγεσίας και του λαού κι αν εφαρμοζόταν από τις πρώτες κιόλας μέρες, τότε που οι τράπεζες ήταν ανακεφαλοποιημένες και υπήρχαν ακόμη έστω κάποια αποθεματικά παρά το μνημονιακό πλιάτσικο.
Θα περνούσαμε μαύρες μέρες κι η οικονομία θα έπεφτε σε κώμα. Από το κώμα υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις εξόδου. Δεν υπάρχει όμως καμία καταγεγραμμένη περίπτωση που να έχει φυτρώσει ακρωτηριασμένο μέλος.
Και συνεχίζουν να μας ακρωτηριάζουν.      
Μια υποσημείωση: Αν ισχύουν οι αποκαλύψεις Παππά-Κοτζιά κι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ΑΝ, ο Βαρουφάκης αρχικά είχε εισηγηθεί τη συνέχιση του προγράμματος Σαμαρά και το κλείσι
μο της αξιολόγησης. Αυτό σημαίνει πως το Plan X δεν ήταν έτοιμο πριν τις εκλογές αλλά σχεδιάστηκε στο πόδι μετά...
Ο Βαρουφάκης ήταν ο χρήσιμος ηλίθιος του Τσίπρα, ενός πρωθυπουργού, που όπως το απέδειξε η θητεία του, ήθελε το ευρώ και τις ευρωκαρέκλες πάση θυσία. Κι αυτό κάνει: θυσιάζει τους πάντες.
Μάλλον θα έρθει κι η στιγμή που θα θυσιάσει και τον Βαρουφάκη.
Γιάνη. Για αρκετό καιρό φύλαγες τα νώτα των φίλων σου πολιτικών. Υπάρχουν αρκετές πιθανότητες ο κώλος σου από περιζήτητος να γίνει επικηρυγμένος γιατί όπως καταλαβαίνεις χρειάζονται πάντα αποδιοπομπαίοι τράγοι. Κυρίως μετά από εθνικές καταστροφές.
Καλωσήρθες στην πολιτική Γιάνη. Την τέχνη της εξαπάτησης καις της εκμετάλλευσης. 

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com   
Read More »