Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κύπρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κύπρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Αντίστροφο ολοκαύτωμα



60 Νεκροί Παλαιστίνιοι. 3000 τραυματίες. Στο ψαχνό βαρούσαν οι ισραηλινοί. Στο ψαχνό. Σφεντόνες απέναντι σε σφαίρες. Κοτζάμ Γολιάθ έγινε ο Δαβίδ και φτύνει χαμογελαστός τα πτώματα των ανθρώπων που σφαγίασε.
Δεν είναι κάποιο επεισόδιο, είναι πολιτική. Πολιτική που έχει διαποτίσει το μεγαλύτερο κομμάτι των Ισραηλινών. Σε δημοσκόπηση, 82% των ισραηλινών επικροτεί την πολιτική του ανοιχτού πυρός. 71% επικροτούν την πολιτική της μετατροπής της Γάζας σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Το Ισραήλ είναι η μεγαλύτερη απειλή για την σταθερότητα της Μέσης Ανατολής κι ας εμφανίζεται ως το εντελώς αντίθετο.
Ο Νετανιάχου επιθυμεί να σύρει τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν.
Όσον αφορά την Μέση Ανατολή, ο Trump είναι ο άνθρωπός του.
Μονομερής ανακήρυξη των Ιεροσολύμων ως πρωτεύουσα του Ισραήλ… Απόσυρση των ΗΠΑ από την συμφωνία με το Ιράν…
Η φωτιά στη Μέση Ανατολή καίει όλο και πιο έντονα.
Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της προληπτικής λογοκρισίας που τόσα χρόνια έχει επιβάλει το Ισραήλ αρχίζει επιτέλους να φανερώνει το σάπιο είναι του. Αντισιωνιστής δεν ισούται με το αντισημίτης.
Αντίθετα. Ο αντιναζιστής οφείλει να είναι αντισιωνιστής. Γιατί το Ισραήλ κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της ύπαρξης του είναι σιωναζιστικό.
Θα ήθελε το Ισραήλ να μας πείσει ότι οι παλαιστίνιοι δεν είναι λαός που βρίσκεται εδώ και περίπου έναν αιώνα κάτω από την ισραηλινή μπότα αλλά ότι είναι επικίνδυνοι τζιχαντιστές.
Και έχουν πράξει τα πάντα για να μας πείσουν για αυτό.
Γιατί είναι καλώς καταγεγραμμένο πως ήταν το Ισραήλ αυτό που εννόησε την ανάπτυξη της Χαμάς για να αποτελέσει αντίβαρο στην PLO (ΕΔΩ).
Γιατί είναι το Ισραήλ αυτό (αν κι όχι μόνο του) που εξόπλισε και χρηματοδότησε Τζιχαντιστές για να διαλύσουν τη Συρία ώστε αυτό ανενόχλητο να κρατήσει το υψίπεδο του Γκολάν που έχει κλέψει από την Συρία από το 1967.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.
Η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ εχθρική απέναντι στο Ισραήλ. Προ μνημονίων, κρατούσε κάποια τυπική έστω απόσταση.
Σήμερα, το σύστημα εξουσίας στην Ελλάδα αναζητεί πατερούλη και επιδιώκει να παρέχει εκδουλεύσεις σε οποιονδήποτε έχει οποιαδήποτε ισχύ στον πλανήτη.
Προ μνημονίων, η εξίσωση κατεχομένων σε Κύπρο και Παλαιστίνη ήταν αποτρεπτική για εμβάθυνση στρατηγικών συμμαχιών με το Ισραήλ.
Σήμερα, είναι η ίδια η Κύπρος που πρωτοστατεί σε αυτήν, με την Ελλάδα πειθήνια να ακολουθεί την αναγνώριση του Ισραήλ ως εγγυήτρια δύναμη στη Μεσόγειο.
Η Ελλάδα και η Κύπρος, βρίσκονται μεταξύ Σφύρας και άκμονος.
Υπάρχουν  βέβαιες «λύσεις» για την Ελλάδα και την Κύπρο. Μπορούν να εκχωρήσουν γη και ύδωρ στην Τουρκία ελπίζοντας σε μια ευνοϊκή συνεκμετάλλευση, παρακολουθώντας ως τηλεθεατές την γενοκτονία των Κούρδων.
Αυτό η κοινή γνώμη τους δεν θα το επιτρέψει.
Κι έτσι, έχουμε ήδη χειροπόδαρα προσδεθεί στο άρμα των σιωνοναζιστών παρακολουθώντας ως τηλεθεατές την γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Σήμερα είναι 15 του Μάη. 70 χρόνια από την Νάκμπα, ημέρα καταστροφής για τους Παλαιστίνιους.
Σήμερα θα είναι μια καινούρια Νάκμπα. Βγάλτε κομπιουτεράκι και μετρήστε νεκρούς.
Η Ελλάδα ήταν μέχρι πρόσφατα μια οικονομική δύναμη με μεγάλη επιρροή στην ευρύτερη περιοχή της. Σήμερα είναι ένα αποτυχημένο κράτος που βρίσκεται υπό την επιρροή του οποιοδήποτε.
Όπου φυσάει ο άνεμος πάει, κι έτσι θα σκορπίσει.
Εδώ και καιρό η κατάσταση είναι μη αντιστρεπτή.
Θέλετε να μάθετε τι είναι Παλαιστίνη; Διαβάστε τον αντισιωνιστή Βιτόριο Αριγγόνι που δολοφονήθηκε εξευτελιστικά από δήθεν ακραίους ισλαμιστές:
««Πάρε μερικά γατάκια και βάλε τα μέσα σ’ ένα κουτί» μου λέει ο Jamal, χειρούργος στο νοσοκομείο Al Shifa, το βασικό στη Γάζα, ενώ μια νοσοκόμα αφήνει στο έδαφος ακριβώς μπροστά μας κανά δυο χάρτινα κουτιά, καλυμμένα με πιτσιλιές από αίμα.
«Κλείσε τώρα το κουτί, και με όλο σου το βάρος και όλη σου τη δύναμη πήδηξε πάνω του μέχρι ν’ ακούσεις τον ήχο από τα κόκκαλα που σπάνε, και το τελευταίο νιαούρισμα να πνίγεται.» Καθώς κοιτάω τα κουτιά αποσβολωμένος, ο γιατρός συνεχίζει.
«Προσπάθησε τώρα να φανταστείς τι θα γινόταν μετά τη δημοσιοποίηση ενός τέτοιου συμβάντος, την καθόλα δίκαιη αντίδραση της διεθνούς κοινής γνώμης, τις καταγγελίες των οργανώσεων για τα δικαιώματα των ζώων…» ο γιατρός συνεχίζει την αφήγησή του, ενώ εγώ δεν καταφέρνω να πάρω τα μάτια μου πάνω αυτά τα κουτιά που είναι τοποθετημένα ακριβώς μπροστά στα πόδια μου. «Το Ισραήλ κλείδωσε εκατοντάδες πολίτες μέσα σ’ ένα σχολείο σαν να ήταν ένα κουτί, δεκάδες παιδιά, και μετά πάτησε πάνω του με όλο το βάρος των βομβών του. Και ποιες ήταν οι αντιδράσεις ανά τον κόσμο; Σχεδόν καμία. Θα ήμασταν πιο ασφαλείς αν είχαμε γεννηθεί ζώα, παρά Παλαιστίνιοι»
Σ’ αυτό το σημείο ο γιατρός σκύβει προς ένα από αυτά τα κουτιά, και το ανοίγει μπροστά μου. Μέσα βρίσκονται ανθρώπινα άκρα, χέρια και πόδια, από το γόνατο και κάτω ή ολόκληρα από το μηρό, που ανήκαν στους ακρωτηριασμένους τραυματίες που φέρανε από το σχολείο των Ηνωμένων Εθνών Al Fakhura di Jabalia, όπου τα θύματα είναι περισσότερα από 50 μέχρι στιγμής. Προφασίζομαι ένα επείγον τηλεφώνημα και αποχαιρετώ το Jamal. Στην πραγματικότητα κατευθύνομαι προς τις τουαλέτες, διπλώνομαι στα δύο και κάνω εμετό.»
Μπράβο στη Νέττα για την πρώτη θέση στη Eurovision. Τιμήσατε πάλι τη διαφορετικότητα στο πρόσωπο της Miss Piggy. Όλοι διαφορετικοί, όλοι ανώτεροι. Εκτός από τους Παλαιστίνιους.
Αυτοί δεν είναι άνθρωποι. Είναι στόχοι.
Netta σκέτα: Είσαι ένα σιωναζιστικό γουρούνι.
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa&blogspot.com, 15/5/2018

Read More »

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

9 θέσεις για την γεωπολιτική πραγματικότητα της Ελλάδας



Όλο και περισσότεροι Έλληνες αντιλαμβάνονται το πόσο κρίσιμα έχουν γίνει τα πράγματα όσον αφορά τη συνέχεια της ύπαρξης του Ελληνικού κράτους.
Επειδή βρισκόμαστε εν μέσω εναλλακτικών μορφών πολέμου με κυριότερο προς το παρόν τον πόλεμο της πληροφορίας, οφείλω να διασαφηνίσω ορισμένα πράματα για όσους Έλληνες ενδιαφέρονται για τη χώρα τους στο βαθμό που μου επιτρέπει η αντίληψη μου:
1)      Η ελληνοτουρκική κρίση δεν είναι κυβερνητικό τέχνασμα για να αποπροσανατολιστεί η ελληνική κοινή γνώμη από την οικονομία και το Σκοπιανό. Σκοπιανό και ελληνοτουρκικά συνδέονται και βρίσκονται υπό την μεγάλη ομπρέλα των εθνικών θεμάτων. Υπάρχει άξονας Τουρκίας-Αλβανίας-Σκοπίων. Δεν θα ήταν προς όφελος της κυβέρνησης να ανοίξει περισσότερο τα πολύ υπαρκτά πλέον εθνικά θέματα. Αντιθέτως, θα ήθελε να επιμείνει στην αφήγηση της «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια παρότι αυτή ούτε καθαρή ούτε έξοδος δύναται να είναι.
2)      Το κορίτσια ο στόλος δεν αποτελεί άξονα υπέρ της Ελλάδας, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Ο ισχυρότατος 6ος στόλος δεν έχει ως προτεραιότητα του την προάσπιση των Κυπριακών δικαιωμάτων εξόρυξης αλλά πιθανές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Το γεωτρύπανο της Exxon τρυπάει Οκτώβριο. Το τουρκικό πλοίο θα έχει τρυπήσει πολύ νωρίτερα δημιουργώντας τετελεσμένα έναντι των οποίων τόσο η ελληνική όσο και η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχουν κανέναν απολύτως σχεδιασμό. Παρότι οι φωνές στα κυρίαρχα αμερικανικά μήντια για επανακαθορισμό προς το χειρότερο των αμερικανοτουρκικών σχέσεων έχουν πληθύνει, προς το παρόν η αμερικανική ηγεσία θεωρεί τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις too big to fail. Η Ελλάδα αποτελεί πολύ μικρότερο ψάρι κι πιο εύκολα αναλώσιμο από την Τουρκία.
3)      Τόσο η Σαουδική Αραβία όσο και η Ρωσία δεν επιθυμούν Ελλάδα και Κύπρος να γίνουν ενεργειακοί κόμβοι μιας και θα χάσουν μεγάλο κομμάτι της Ευρωπαϊκής ενεργειακής  Αγοράς. Είναι λοιπόν προς όφελος τους προς το παρόν μια διαρκής αστάθεια στη Μεσόγειο
4)      Στόχος του νεοθωμανικού επεκτατισμού είναι η βήμα προς βήμα σαλαμοποίηση. Σήμερα το Αιγαίο και η Κυπριακή ΑΟΖ, αύριο το Καστελόριζο μεθαύριο ποιος ξέρει τι άλλο. Αυτά θα επιτευχθούν βήμα προς βήμα όπως είπαμε σε βάθος χρόνου. Θα ονομάσουμε αυτή την τακτική Ιμιοποίηση. Κάθε ελληνική υποχώρηση είναι η σκαλωσιά για την επόμενη.
5)      Και για την Ευρωπαϊκή Ένωση οι Ευρωτουρκικές σχέσεις είναι too big to fail για δύο λόγους: Τις γιγαντιαίες εμπορικές σχέσεις και την πυρηνική βόμβα που έχει η Τουρκία και που λέγεται μεταναστευτικό. Όσον αφορά το δεύτερο, η κατάσταση είναι Lose Lose για την Ελλάδα. Είτε με διάλυση της Τουρκίας είτε με κάποια ήττα της που θα την αναγκάσει να ρίξει τα «πυρηνικά» της, αυτά θα χτυπήσουν πρώτα την Ελλάδα, μετατρέποντας την ακόμη περισσότερο σε μια χωματερή μεταναστών. Η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να δώσει ιθαγένεια σε νόμιμους και νομιμοποιημένους μετανάστες μετά από τριετία παραμονής κάνει την Ελλάδα ακόμη πιο ελκυστικό μεταναστευτικό προορισμό και είναι δυνατόν να οδηγήσει την Ελλάδα σε ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ουσιαστικά σε καραντίνα καθώς όλοι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι οξύ μεταναστευτικό πρόβλημα στη χώρα τους οδηγεί σε αλλαγή του πολιτικού σκηνικού με την άνοδο αντιμεταναστευτικών πολιτικών δυνάμεων  όπως απέδειξε περίτρανα το παράδειγμα των τελευταίων ιταλικών εκλογών. Παρά την διπλωματική γλώσσα, οι Ευρωπαίοι δεν είναι διατεθειμένοι να λερώσουν τα χέρια τους. Ήδη, οι γερμανοτουρκικές σχέσεις, παρότι σε καμία περίπτωση στα καλύτερα τους, έχουν κάπως εξομαλυνθεί. Ακόμη και η ιστορικά αντιτουρκική Αυστρία έχει πρόσφατα εξομαλύνει τη σχέση της. Μοναδική χώρα που μπορεί και θέλει να πάρει το μέρος της Ελλάδας είναι η Γαλλία καθώς για αυτήν η Μεσόγειος κι η Αφρική είναι μονόδρομος για να αποκαταστήσει τη γεωπολιτική της ισχύ.
6)      Πιθανή ελληνοτουρκική σύρραξη δεν είναι ταξική. Τίποτα το ταξικό δεν αντιπροσωπεύει ένας μεγαλομανής ισλαμιστής ηγέτης και τα εκατομμύρια των οπαδών του.
7)      Η μεγαλομανία του Ερντογάν δεν πρόκειται να μετριαστεί. Ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια ακολουθεί μια πολιτική όλο και μεγαλύτερων ρίσκων. Ακριβώς γιατί του βγαίνουνε, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο περιβάλλον του υπάρχουν πλέον μόνο διακηρυγμένοι λάτρες του, ο Ερντογάν θα συνεχίζει να αυξάνει τα ρίσκα όλο και περισσότερο χρησιμοποιώντας μόνο μικρά διπλωματικά διαλλείματα για να εξισορροπεί τις σχέσεις του με τον έξω κόσμο που θα συνεχίσει να διαταράσσει.
8)      Η Τουρκία διεξάγει ψυχολογικό πόλεμο κατά της Ελλάδας. Στο καλύτερο ενδεχόμενο του, Ελλάδα και Κύπρος θα υποχωρούν αναίμακτα. Και θα συνεχίσουν να υποχωρούν. Και να υποχωρούν. Και να υποχωρούν. Στην χειρότερη περίπτωση η Ελλάδα θα χάσει την ψυχραιμία της και αυτό θα επιτρέψει στην Τουρκία τον ισχυρισμό του αμυντικού πολέμου που θα αυξήσει την τουρκική επιθετικότητα εκθετικά. Η χώρα χρειάζεται ψυχραιμία που δεν είναι μεταμφιεσμένη δειλία και πατριωτισμό που δεν είναι μεταμφιεσμένη θρασυδειλία. Η πολιτική εφησυχασμού των Ελλήνων καθώς και οι υπερπατριωτικές κορώνες, περιέχονται στα τουρκικά σενάρια.
9)       Η Ελλάδα είναι σχεδόν μόνη. Η Κύπρος, παντελώς μόνη. Και οι κυβερνήσεις τους δεν έχουν κανένα απολύτως σχέδιο απέναντι σε καταιγίδα σχεδιασμών των άλλων παιχτών.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 10/3/2018

Read More »

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Τ' ακούς τα τύμπανα του πολέμου;


Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή για την επίλυση του σκοπιανού. Όπως συνηθίζει, η κυβέρνηση Συριζανέλ πετάει τόνους προπαγανδιστικής αισιοδοξίας αποκρύβοντας τις προθέσεις της άλλης πλευράς.
«Πρώτα τ’ όνομα και για τον αλυτρωτισμό του σκοπιανού συντάγματος έχει ο θεός» είναι η διαπραγματευτική θέση μιας κυβέρνησης που έχοντας ξεπουλήσει την εμπιστοσύνη που της δόθηκε από τον ελληνικό λαό, προσπαθεί να βρει ακόμη περισσότερα ερείσματα από τον ξένο παράγοντα.
Η θέση της μετριοπαθούς σε σύγκριση με προηγούμενες σκοπιανής κυβέρνησης είναι «Μακεδονία στον όρο και το σύνταγμα απείραχτο».
Ενδεικτική η πρόσφατη δήλωση Ζάεφ για το εσωτερικό κοινό του:  «Οι μακεδόνες έχουμε διαφορετικούς όρους και συνθήκες. Αλλάξαμε το σύνταγμα μια φορά το 1993 κι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα."
Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας με τον οποίο βρισκόμαστε ήδη σε διαπραγμάτευση για μια συμφωνία θαλασσίων συνόρων, επαναφέρει το ζήτημα διεκδικήσεων των Τζάμηδων.
Η Ελλάδα, συνεχίζει να πουλάει μαζί με τον εαυτό της και κάτι που δεν είναι δικό της: Την προοπτική ένταξης στην ΕΕ.
Δεδομένου του ρόλου της Ελλάδας εντός της ΕΕ ως μέλος φάντασμα, αυτή η παλαιάς κοπής διπλωματία είναι επικίνδυνη για την ίδια την Ελλάδα, δεδομένου ότι αποτελεί πλέον μια ανάμνηση πρόσφατων μεν αλλά ανεπιστρεπτί παρελθουσών συνθηκών.  
Η κυβέρνηση Συριζανέλ δεν θέλει ή κάνει πως δεν βλέπει πως έχει διαμορφωθεί άξονας Τουρκίας-Αλβανίας-Σκοπίων και πως στις διαπραγματεύσεις πέρα από τις αμερικάνικες βλέψεις κεντρικό ρόλο παίζουν οι τουρκικές φιλοδοξίες.
Ενδεικτικά παραθέτουμε τις δηλώσεις Ερντογάν μία μέρα πριν τις δηλώσεις Ράμα στις 5 Φεβρουαρίου:  «Οι Τούρκοι και οι Μακεδόνες είναι αδέλφια και η Τουρκία θα βρίσκεται πάντα πίσω από την πΓΔΜ. Αυτό που έχουμε ξεχάσει το 1912 μπορεί τώρα να διορθωθεί» ενώ ο Ζόραν Ζάεφ στη χθεσινή του επίσκεψη στην Τουρκία ανταπέδωσε, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως τον μεγαλύτερο υποστηρικτή των Σκοπίων στο θέμα του ονόματος και κάλεσε για περισσότερες τουρκικές επενδύσεις υποσχόμενος μηδενικούς φόρους για την επόμενη δεκαετία, κάνοντας την χώρα του δούρειο ίππο για περαιτέρω οικονομική διείσδυση στα Βαλκάνια.
Απ’ το Ιόνιο ως την Μακεδονία και το Αιγαίο, η Ελλάδα βρίσκεται σε «διαπραγμάτευση».
Ο Τουρκικός αναθεωρητισμός, όπως έχει εκφραστεί από τα πιο επίσημα τουρκικά χείλη, δεν είναι απλή ρητορική αλλά θα επιδιωχθεί και έμπρακτα, ακόμη κι αν κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό.
Ο Ερντογάν και το περιβάλλον του έχουν υιοθετήσει το δόγμα των δύο μετώπων: Η Τουρκία θεωρεί τον εαυτό της ικανό να ανταπεξέλθει σε πολεμικά μέτωπα: Στη Συρία και το Αιγαίο.
Οι εξελίξεις στη Συρία πλέον μπορούν να δημιουργήσουν ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή.
Σε αντίθεση με την κρίση των Ιμίων όπου η κυβέρνηση Σημίτη τα γκρίζαρε υπέρ της Τουρκίας, ο αμερικανικός παράγοντας δεν είναι πλέον σε θέση να αποκλιμακώσει μια ελληνικοτουρκική κρίση καθώς ήδη η Τουρκία έχει δώσει έμπρακτα ράπισμα στα σχέδια των ΗΠΑ να φτιάξουν συνοριακό στρατό στη Συρία με συμμετοχή των Κούρδων.
Τον προηγούμενο μήνα, ο αμερικάνος πρέσβης Jeffrey Pyat δήλωνε με νόημα: «Η ανησυχία μας, ο φόβος μου είναι το ατύχημα».
Το «ατύχημα», συνέβη εχθές. Σκάφος του ελληνικού λιμενικού εμβολίστηκε από τουρκική ακταιωρό σε μια κίνηση που σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο δεν ήταν ατύχημα αλλά τουρκική επιθετικότητα.
3 μέρες πριν, 6 τουρκικά αντιτορπιλικά ακινητοποιούν το πλοίο γεωτρύπανο Saipem 12000 της «ιταλικής» ΕΝΙ, εμποδίζοντας το να προχωρήσει σε ερευνητική γεώτρηση στο κυπριακό οικόπεδο 3, ενώ είναι θέμα εβδομάδων αν όχι ημερών μα βγάλουν οι Τούρκοι το δικό τους πλοίο γεωτρύπανα στο Αιγαίο.
Και τα δύο γεγονότα από μόνα τους αποτελούν Casus Belli αλλά ο Ερντογάν βασίζεται στον ενδοτισμό κυρίως της Ελληνικής αλλά και της Κυπριακής πλευράς, ελπίζοντας πως η γεωπολιτική αδιαφορία της κεντρικής κυβέρνησης της Ελλάδας θα παραλύσει και τ’ αντανακλαστικά του Ελληνικού Στρατού ποντάροντας ότι και τα ευρωπαϊκά αντανακλαστικά θα είναι εξίσου νοθρά.
Τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά: Ας αφήσουμε τον πρόεδρο Ερντογάν να μας το πει:
 «Για εμάς ό,τι είναι το Αφρίν είναι και τα δικαιώματά μας στο Αιγαίο και στην Κύπρο»…
«Μη νομίζουν ότι δεν παρατηρούμε τις καιροσκοπικές κινήσεις έρευνας αερίου ανοιχτά της Κύπρου με τις και τις κινήσεις στις βραχονησίδες... Kάποιοι βλέπουν τις εξελίξεις στα νότια σύνορά μας και κάνουν λανθασμένους υπολογισμούς στην Κύπρο και το Αιγαίο»
«Οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και τον στόλο μας. Αυτές οι δουλειές δεν γίνονται με κρυφές φωτογραφήσεις σε απόμακρες βραχονησίδες με συμφωνίες που δεν ισχύουν και με αποστολή πλωτών γεωτρύπανων»… «Υπερεκτιμούν δήλωσε δε, τις δυνατότητες τους, στο Αιγαίο και την Κύπρο.»

«Συμβουλεύουμε τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα κυπριακά κοιτάσματα να μην υπερβαίνουν τα όρια, στηριζόμενες στην ελληνοκυπριακή πλευρά».
Ο Ερντογάν, έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι η ρητορική του δεν είναι απλά λεονταρισμοί καθώς δεν δίστασε να τα βάλει τόσο με τη Ρωσία όσο και προσφάτως με τις ΗΠΑ.
Το Αιγαίο έχει γκριζάρει, ο Ερντογάν απειλεί ανοιχτά Ελλάδα και Κύπρο με πόλεμο και προειδοποιεί τον διεθνή παράγοντα να μην εμπλακεί. Κι η κυβέρνηση και τα ελληνικά μήντια κάνουν πως δεν βλέπουν απέναντι στη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει γνωρίσει ο Ελληνισμός τις τελευταίες δεκαετίες.
Σε αυτό ακριβώς ποντάρει ο Ερντογάν, παρά τον μεγάλο κίνδυνο η εξωτερική πολιτική του να οδηγήσει σε διαμελισμό της χώρας του.
Ο Ερντογάν εδώ και χρόνια έχει μπει σε πολιτική των υψηλότερων ρίσκων. Και με κάθε μέρα που περνάει, αυξάνει τα πονταρίσματα.
Το Αιγαίο είναι πλέον έμπρακτα στο τραπέζι της πολιτικής υψηλού ρίσκου του Ερντογάν.
Πολύ φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε μια άλλη μίνι εκδοχή της 7ετίας και σε νέο κυπριακό.
Εδώ που τα λέμε, ήδη έχουμε ξεπεράσει την 7ετία της μνημονιακής χούντας.
Ίσως να ‘μαι αισιόδοξος.
Ακόμη κι αν δεν είναι αυτό το σενάριο που το μέλλον θα επιλέξει, ο Ερντογάν θα ροκανίζει σιγά σιγά τα Ελληνικά και κυπριακά κεκτημένα. Με παράλληλη εργαλειοποίηση της διείσδυσης της Τουρκίας στα Βαλκάνια, των μειονοτήτων και του μεταναστευτικού.
Συνεχίζουν να λεν πως είναι η κατάλληλη στιγμή για την επίλυση του Σκοπιανού. Για την Τουρκία όμως φαίνεται να είναι η κατάλληλη στιγμή για την επίλυση του Ελληνικού και του Κυπριακού.
Η στιγμή που η Τουρκία θα κόψει τις μαγκιές Ελλάδας και Κύπρου στο Αιγαίο.
Ακούει κανείς;
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspot.com, 13/2/2018
Read More »

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Το μεγαλοϊδεατικό παραλήρημα ενός Έλληνα Πρωθυπουργού



«Η  Ελλάδα πάντα υποδέχεται με ανοικτές αγκάλες όλους τους καταπιεσμένους και τα θύματα και ποτέ δεν αφήνει μόνους τους ομογενείς της. Τα φυσικά μας σύνορα είναι διαφορετικά από τα σύνορα της καρδιάς μας. Θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ τους. Εμείς φυσικά δείχνουμε σεβασμό για τα φυσικά σύνορα – αλλά δεν μπορούμε να χαράξουμε σύνορα στην καρδιά μας – ούτε το επιτρέπουμε. Κάποιοι μας ρωτούν “Γιατί νοιάζεστε για την Κύπρο;”. Ρωτούν “γιατί νοιάζεστε για τη Γεωργία, την Ουκρανία, την Κριμαία, την Οσετία, τα Βαλκάνια;”. Αυτά τα ερωτήματα θα μπορούσαν να επεκταθούν.
Ωστόσο, σημειώστε ότι κανείς δεν ρωτά τις χώρες που έρχονται στο άμεσο περιβάλλον μας από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά κι από κοντά “τι δουλειά έχετε εκεί”. Καμία από τις περιοχές που μας ρωτούν “τι δουλειά έχετε εδώ” δεν είναι ξένη σε εμάς. Είναι δυνατόν να διαχωριστεί η Σάρτη από τη Σμύρνη;
Ή είναι δυνατόν να σκεφτούμε τη Θεσσαλονίκη χωρίς την Κωνσταντινούπολη; Πώς μπορούν να θεωρηθούν η Οδησσός, η Αστόρια, η Ανατολική Θράκη ως μέρη που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους; Βλέπετε κάτι από εμάς σε οποιαδήποτε χώρα της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής από το Χατάι έως το Μαρόκο. Σίγουρα θα συναντήσετε ένα ίχνος μας σε κάθε βήμα που θα κάνετε κατά μήκος της γεωγραφικής περιοχής που εκτείνεται από τη Θράκη έως την Ανατολική Ευρώπη».
Ανατολική Θράκη και Κύπρος
Η Ελλάδα δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη της στο Χαλέπι. Η Τουρκία δεν μπορεί να αγνοήσει τους ομογενείς της στην Ανατολική Θράκη, την Κύπρο, την Κριμαία και οπουδήποτε αλλού. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Γιουγκοσλαβία να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματά τους. Διαφορετικά, ερχόμαστε σε δύσκολη θέση ενώπιον τόσο της ιστορίας μας όσο και των αδερφών μας που ζουν εκεί, οι καρδιές τους χτυπούν μαζί μας.
Ως εκ τούτου, λέω πάντα ότι θεωρούμε δική μας τόσο την ευτυχία όσο και τη δυστυχία των αδερφών μας που ζουν εντός των συνόρων της καρδιάς μας. Εκείνοι που μπερδεύουν αυτό μας το ενδιαφέρον με τις δικές τους αποικιοκρατικές ιστορίες τους ή με τις θρησκευτικές και εθνοτικές εμμονές τους θα πρέπει να αμφισβητήσουν τον εαυτό τους αντί να δίνουν συμβουλές σε εμάς. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το έθνος αυτό έχει την ευγενή καρδιά του  Σωκράτη καθώς επίσης περικλείει την στρατηγική διάνοια του Αλέξανδρου και τη διπλωματική ιδιοφυΐα του Ελευθέριου Βενιζέλου».
Όσον αφορά τη Μουσούλη είναι “εκτός συζήτησης” να μείνει η Ελλάδα εκτός της επιχείρησης που εξαπολύθηκε από τη Βαγδάτη για την ανακατάληψη της Μοσούλης, προπύργιου της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στο βόρειο Ιράκ.»

Αυτή είναι η πρόσφατη ομιλία του Τούρκου προέδρου Τατζίπ Ερντογάν, προσαρμοσμένη τινά σε έναν νεοελληνικό μεγαλοϊδεατισμό. Είναι μια νεοοθωμανική θέση κι όραμα, δεν είναι απλά «πρόκληση».
Προκλήσεις είναι οι διαρκείς Νοταμ, πρόκληση είναι οι Τούρκοι δεν επέτρεψαν στον Τσίπρα να προσγειωθεί στην ... ΡΟΔΟ!!!, προκλήσεις είναι οι τουρκικές απαιτήσεις στην Κύπρο.

Και ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση είναι ότι παρόλα αυτά, ο Τσίπρας είναι καλός φίλος του Ερντογάν και σταθερός σύμμαχος στα ενταξιακά της Τουρκίας της ΕΕ, κάτι που θα αποτελέσει την οριστική ταφόπλακα της ήδη υπό εξαφάνιση Ελλάδας.
Η ομιλία του Ερντογάν στην Ριζέ, δεν είναι πρόκληση. Είναι θέση κι όραμα.
Και σε αυτή την ομιλία το υπουργείο εξωτερικών δημιούργησε κι ένα ιστορικό προηγούμενο απαντώντας στα περί δημοψηφίσματος στη Θράκη από λανθασμένη πληροφόρηση του ΑΠΕ.
Πιστέψτε με. Δεν είναι τόσο αθώο.
Στα επόμενα χρόνια αυτή η πατάτα θα γίνει καυτή. Είμαι βέβαιος το ότι όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, θα ακούσουμε την Τουρκική πλευρά να επιχειρηματολογεί πως ο πρώτος που αναφέρθηκε σε δημοψήφισμα για τη Θράκη είναι η Ελληνική κυβέρνηση, κι όχι η τουρκική.

Θα μπορούσε όμως ποτέ κανείς να περιμένει να ακούσει μια τέτοια ομιλία από Έλληνα Πρωθυπουργό;
Όχι.
Ποτέ.
Για μια σειρά λόγων:
α) Ο ελληνικός μεγαλοϊδεατισμός οδήγησε τελικά σε συνθλιβή του ελληνισμού
β) Ήταν ακριβώς οι Τούρκοι με τη συνδρομή ενίοτε και των μεγάλων δυνάμεων που εκδίωξαν και γενοκτόνησαν τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Πόλης ώστε σήμερα τα νούμερα τους να είναι ισχνότατα και για να μπορεί σήμερα ο υπουργός παιδείας Νίκος Φίλης να φιλολογεί περί της διαφοράς ανάμεσα σε γενοκτονία κι εθνοκάθαρση
γ) Μεγάλο κομμάτι της αριστεράς που εμφανίζεται ως ιδεολογική κυρίαρχη, λειτουργεί ως ο χωροφύλακας υπέρ άλλων εθνικισμών, αποτρέποντας με κάθε κόστος την ανάδειξη ενός αντίστοιχου ελληνικού, λειτουργώντας λες κι η Ελλάδα είναι κάποιο μητροπολιτικό κέντρο κάποιου υπαρκτού διεθνισμού κι όχι μια μικρή και εξαιρετικά γεωπολιτικά ευαίσθητη χώρα στην οποία σκάνε κάθε λίγο και λιγάκι τσουνάμια ξένου ιμπεριαλισμού και μεγαλοϊδεατισμού.
Είναι η αριστερά που χειροκρότησε τους Ναζί της Ουκρανίας και τους ισλαμιστές της Βοσνίας και της Μέσης Ανατολής ως δημοκράτες/απελευθερωτές, είναι η αριστερά των Ζενάκου και Νάτση που επιχειρηματολογούσαν στο Unfollow πως το Ισλαμικό Κράτος ΕΙΝΑΙ διαφωτισμός, είναι το αριστερό χέρι μάτι και αυτί του Μεγάλου Αδερφού.
Η αριστερά που συγκάλυπτε τα κυκλώματα λαθρεμπορίας και τη χρήση του μεταναστευτικού/προσφυγικού ως όπλο εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, τον βαθύτατο ρατσισμό των αμερικάνων μπάτσων προς τους αφροαμερικάνους που τους σκοτώνουν σαν νομιστεράκια, που ξεχνούν πως ο αμερικανικός «Εξαιρετισμός» είναι αμερικάνικη θέση κι όραμα πολύ πιο υπαρκτός και καταστροφικός από τον νεοοθωμανισμό του Ερντογάν, τον οποίον κι αυτόν παραδόξως ξεχνά.
Που ξεχνά πως δεν υπάρχει αμερικάνος πρόεδρος που να μην ξεκινά τους λόγους του με το είμαστε «το μεγάλο αμερικάνικο έθνος», ένα έθνος που χτίστηκε πάνω στην μεγαλύτερη ίσως γενοκτονία της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά που αν τολμήσει κάποιος ντόπιος φουκαράς να εκστομίσει τις λέξεις έθνος, ή χώρα, ή πατρίδα τον έχουν στείλει στο κοινωνικό περιθώριο ή ακόμη χειρότερα, στην αγκαλιά της Χρυσής Αυγής.
Ναι, αυτή η αριστερά, είναι ο καλύτερος μπάτσος των ξένων εθνικισμών, εφάμιλλος κι ίσως πιο αποτελεσματικός από την πατριδοκάπηλη Δεξιά του παρελθόντος.

Είναι η αριστερά που αν σκάσει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αυτοί θα λένε μεταξύ τους: «Είναι πυρηνικά αυτά που σκάνε σύντροφε; Όχι σύντροφε είναι απλά μια ενδοϊμπεριαλιστική διαμάχη», λες κι η μόνο πραγματική ιστορία της ανθρωπότητας είναι η ιστορία της αριστεράς.
Μια αριστερά ναζιστικά αυτάρεσκη.

Ας δούμε όμως τι ακριβώς γίνεται στον πλανήτη τώρα:

Το ψυχροπολεμικό κλίμα οξύνεται μέρα με τη μέρα.
Βρετανική τράπεζα κλείνει τους λογαριασμούς του βρετανικού παραρτήματος του ρωσικού καναλιού RT, του πέμπτου σε τηλεθέαση τηλεοπτικού δικτύου παγκοσμίως.
Το 'παν και το κάναν: Από το 2011, η Hillary Clinton είχε προειδοποιήσει πως οι ΗΠΑ χάνουν τον πόλεμο της πληροφορίας αναφερόμενη στο RT και ζητώντας από το κονγκρέσο περισσότερα λεφτά για προπαγάνδα, ενώ αμερικάνοι αξιωματούχοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το RT ως … τρομοκρατική οργάνωση….
Και συνεχίζουμε με την Ελευθερία του Λόγου στις «Δυτικές Τύπου Δημοκρατίες»: Μετά από πάμπολλες διαρροές που έπλητταν την εκλεκτή του βαθέως αμερικάνικου παρακράτους Hillary Rodman Clinton, Αμερικάνοι αξιωματούχοι είχαν προειδοποιήσει για κυβερνοεπίθεση στη Ρωσία. Την πραγματοποιούν μόλις προχθές, πείθοντας τις αρχές του Ισημερινού να κόψουν το  Ίντερνετ στον Ρομπέν της πληροφορίας που λέγεται Julian Assange
Θα ταν γελοίο αν δεν ήταν τραγικό.  
Και καθώς το χάνουν τον έλεγχο στο χάος που δημιούργησαν στη Συρία, οι ΗΠΑ κάνουν δύο πολεμικές επιχειρήσεις.
Ας ξεκινήσουμε από την πρώτη:
Εδώ και μήνες οι Σαουδάραβες, με δυτικό εξοπλισμό και λογιστική υποστήριξη, προσπαθούν να κονιορτοποιήσουν τους εξεγερμένους σιϊτες Χούθι στην Υεμένη και να στηρίξουν τον εκλεκτό τους σουνίτη βασιλέα. Φυσικά, στην Υεμένη άμαχοι δεν υπάρχουν ούτε για τους Σαουδάραβες ούτε για τις δεκάδες αμερικάνικες επιθέσεις drones.
Ακόμη κι έτσι, οι 139 νεκροί άμαχοι μόλις πρόσφατα ανάγκασαν τις ΗΠΑ να πάρουν αποστάσεις από τη Σαουδαραβική σφαγή στην Υεμένη.
Κι αυτό λύθηκε με δύο πυραυλικές επιθέσεις έναντι του USS Mason στα στενά της Υεμένης, επιθέσεις μάλλον προβοκάτσιες που έλυσαν τα χέρια στους Αμερικανούς ώστε να επιτεθούν κι αυτοί στην Υεμένη.
Ας μην ξεχνάμε πως προσφάτως, ο πρόεδρας Ομπάμα, υπό την απειλή της Σαουδικής Αραβίας για ρευστοποίηση θέσεων της στην αμερικανική οικονομία εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, δεν αναγνώρισε στους συγγενείς των θυμάτων της 9/11 το δικαίωμα να μηνύσουν τη σαουδική αραβία για διαφαινόμενη εμπλοκή της στις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους με τη δικαιολογία πως κάτι τέτοιο θα άνοιγε το δρόμο για να μηνύσουν πολίτες άλλων χωρών τις ΗΠΑ…
Θα ταν γελοίο αν δεν ήταν τραγικό.
Κι ενώ για χρόνια τώρα οι αμερικανοί παρακολουθούσαν τους τζιχαντιστές να προελαύνουν στο Ιράκ και στην Συρία, τρώγοντας Ποπ Κορν με το υπέροχο θέαμα των αποκεφαλισμών και των βιασμών και στέλνοντας και κανά ντόλαρ για το ταμείο της προστασίας του παραδοσιακού ουαχαμπιτισμού, αφού στόχος ήταν η διάλυση του εμποδίου που λεγόταν Συρία του Άσαντ, έχοντας πλέον χάσει τον έλεγχο του χάους, σκοπεύουν να το ενισχύσουν κάνοντας επίθεση στους τζιχαντιστές στη Μοσούλη του Ιράκ.
Θα είναι αιματηρό, πολύ αιματηρό, καθώς οι τζιχαντιστές κρατούν τον πληθυσμό της Μοσούλης σαν ανθρώπινη ασπίδα.
Αυτήν την πρακτική τους έσπασε ο Συριακός στρατός αποκόπτοντας απάνθρωπα κάθε ανεφοδιασμό σε κατεχόμενες από μισθοφόρους και τρομοκράτες πόλεις της Συρίας. Η πείνα νικάει και τον Αλλάχ ώρες ώρες για αυτό κι άλλωστε ξεκίνησε προ εβδομάδων η προπαγάνδα για τις φρίκες που προκαλούν ο Συριακός στρατός και η Ρωσία στο Χαλέπι και οι κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου της Ρωσίας στο Χαλέπι, ώστε να ανεφοδιαστούν οι ισλαμιστές και να μην πέσει άμεσα το Χαλέπι στα χέρια της Συριακής Κυβέρνησης.
Με κάθε επιφύλαξη, ο βραχυπρόθεσμος στόχος λοιπόν της αιφνίδιας επέμβασης των αμερικανών στη Μοσούλη φαίνεται να είναι η απώθηση των τζιχαντιστών προς το Χαλέπι ώστε να συνεχιστεί το μακελειό εντός της Συρίας.
Και μέσα σε όλα αυτά οι αμερικάνοι μας αποκαλύπτουν κάτι που ήδη γνωρίζαμε. Πως φοβούνται επίθεση με χημικά όπλα από τους τζιχαντιστές. Τώρα τα αποκτήσανε τα χημικά όπλα οι τζιχαντιστές και δεν τα χρησιμοποίησαν ποτέ πριν;


Από το φονιάδες των λαών αμερικανοί ως το απελευθερωτές των λαών αμερικανοί, σημαντικό κομμάτι της αριστεράς έχει κάνει μεγάλα βήματα.

Βέβαια, με την πτώση της σοβιετικής ένωσης από κάπου έπρεπε να πιαστεί- και γιατί όχι; Να μεγαλοπιαστεί.
Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή.
Ούτε το να είσαι ο μπάτσος της σκέψης στη χώρα σου για λογαριασμό των ιμπεριαλιστών.
Τις συνέπειες όλων αυτών των εξελίξεων θα τις γευτούμε στο κοντινό μέλλον.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 19/10/2016
Read More »

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Μεσανατολικό χάος


28 Ιουνίου 2016: Τρομοκρατική ενέργεια στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης με 41 νεκρούς.

13 Ιουλίου 2016: Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Γιλντιρίμ μιλάει για εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και εξομάλυνση των Τουρκοσυριακών σχέσεων . Την ίδια περίπου περίοδο επιχειρείται μια πρώτη τουρκορωσική προσέγγιση μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την τουρκική αεροπορία και εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ, για πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια από την επιδρομή Ισραηλινών δυνάμεων σε τουρκικό πλοίο ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα. Η Τουρκία του Ερντογάν επιδιώκει ανεξάρτητη πολιτική και αυτό αποτελεί ύβρη για την Ουάσινγκτον και το ΝΑΤΟ.

15 Ιουλίου του 2016: Επιχειρείται το στρατιωτικό πραξικόπημα κατά του Ερντογάν με  την ανοχή ή την ενθάρρυνση αμερικανικών κύκλων που τον οδηγεί σε περαιτέρω στροφή της εξωτερικής πολιτικής του μακριά από τη Δύση ενώ ο χαμηλής κλίμακας εμφύλιος εναντίον των Κούρδων μαίνεται και εντείνεται.

9 Αυγούστου ο Ερντογάν επισκέπτεται τον Πούτιν.

22 Αυγούστου: Τρομοκρατικό χτύπημα σε κουρδικό γάμο στη Γκαζιαντέπ με πάνω από 50 νεκρούς που αποδίδεται στο ισλαμικό κράτος. Είναι η 6η τρομοκρατική ενέργεια που αποδόθηκε στο ισλαμικό κράτος εντός Τουρκίας.
Το φίδι που ο Ερντογάν έθρεφε μαζί με τους Αμερικάνους και τους Σαουδάραβες γύρισε να δαγκώσει το συνεταίρο του.

23 Αυγούστου ο Γιλντιρίμ περνάει κάτι που πρότινος αποτελούσε κόκκινη γραμμή για την τουρκική πολιτική: Δέχεται την παραμονή του Άσαντ στην εξουσία έστω και για μια μεταβατική φάση και βεβαιώνει πως η Τουρκία δεν θα επιτρέψει τη διάλυση της Συρίας σε επιμέρους εθνωτικά στοιχεία.
Γιατί όμως έκλεισε ο Ερντογάν το μάτι στον Άσαντ;
Για τον ίδιο λόγο που ήθελε να του το βγάλει: Τους Κούρδους.
Άσαντ και Ερντογάν ήταν φίλοι μέχρι που ο πρώτος άρχισε να στηρίζει τους Κούρδους.
Αργότερα, οι κούρδοι αποτέλεσαν την πιο αξιόμαχη δύναμη έναντι του ισλαμικού κράτους. Αφού λοιπόν οι αμερικάνοι έχουν άμεσα ή έμμεσα εξοπλίσει το ισλαμικό κράτος, συνεχίζοντας την παράδοση του να αποσταθεροποιούν χώρες μέσω του ισλαμικού εξτρεμισμού, αρχίζουν να στηρίζουν τους Κούρδους.
Μετά το ημιαυτόνομο Κουρδικό Ιράκ, οι Κούρδοι αρχίζουν να βλέπουν το όνειρο για ένα κουρδικό κράτος να καθίσταται κάπως εφικτό.
Πρόσφατα καταλαμβάνουν την Συριακή πόλη Χασάκα.
Πλέον οι Κούρδοι, σύμμαχοι του Άσαντ κατά του ισλαμικού κράτους, απειλούν την συνοχή της Συρίας.

Στις 22 Αυγούστου ο Άσαντ επιχειρεί να βομβαρδίσει αεροπορικώς την Χασάκα μα η συριακή αεροπορία αναχαιτίζεται από τα αμερικανικά αεροσκάφη.
Έχει ήδη η έμπρακτη στρατιωτική συνεργασία Ιράν-Ρωσίας, με τη Ρωσία να εγκαθιστά αεροσκάφη της σε Ιρανικές βάσεις και να επιδράμει κατά ισλαμιστικών στόχων.
Με το ισλαμικό κράτος αποδυναμωμένο, οι Κούρδοι επιχειρούν κι άλλες εδαφικές κατακτήσεις, αυτή τη φορά στη Βόρεια Συρία, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.
Έχοντας ήδη καταλάβει πόλη στη Βόρεια Συρία, είναι έτοιμοι να πάρουν και την γειτονική στην Τουρκία πόλη της Τζαραμπλούζ από το ισλαμικό κράτος.
Ο χειρότερος εφιάλτης των Τούρκων ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια τους: Ένας κουρδικός διάδρομος που ξεκινά από το Ιράκ και καταλήγει στη μεσόγειο, εφιάλτης που μοιράζεται πλέον κι ο Άσαντ. Το όνειρο των Κούρδων χρησιμοποιείται ως εφιάλτης κι από το ισλαμικό κράτος που στρατολογεί άραβες της περιοχής εκφοβίζοντας τους πως αν επικρατήσουν οι Κούρδοι θα ακολουθήσει γενοκτονία των Αράβων.
Οι Τούρκοι είχαν προειδοποιήσει από τον Μάρτιο πως αν οι Κούρδοι κινηθούν προς την γειτονική τους περιοχή θα επέμβουν.
Το παν και το καναν.

23 Αυγούστου, τουρκικά άρματα μάχης με τη βοήθεια φιλοτούρκων Σύριων ανταρτών και την αεροπορική στήριξη των ΗΠΑ βομβαρδίζουν  την Τζαραμπλούζ.
Παρά την ρητή προειδοποίηση της Ρωσίας πως θα προστατεύσει τους κούρδους, κάτι που έγινε για να αυξήσει την επιρροή της σε βάρος της δεδομένης αυξημένης επιρροής των ΗΠΑ σε αυτούς, η Ρωσία κοιτάζει την εισβολή από μακριά και απαντά με μια χλιαρότατη δήλωση.

23 και 24 Αυγούστου συμβαίνει πυρετός διαβουλεύσεων: Ο Κέρι συνομιλά με τον Λαβρόφ, Μέρκελ και Ολάντ τηλεφωνούν στον Πούτιν, ο Μπάιντεν επισκέπτεται τον Γιλντιρίμ, ενώ παρά τη σύλληψη του δεξιού του χεριού, ενεργοποιείται και ο Νταβάντουγλου για να κάνει επαφές με το δυτικό κόσμο και την Ελλάδα.
Είναι φανερό πως έχει υπάρξει προσωρινή συναίνεση και εγγυήσεις για την διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Τουρκίας.

Οι ισραηλινοί που θα είχαν αρκετούς λόγους να θέλουν ένα κουρδικό κράτος, μια δεύτερη μη αραβική νησίδα σε έναν αραβικό ωκεανό, ζυγίζουν τις εξελίξεις για να μη βρεθούν στη λάθος πλευρά της ζυγαριάς. Το δικό τους κουρδικό, η πρώτη τους προτεραιότητα είναι το παλαιστινιακό, και με την ισραηλινοτουρκική προσέγγιση θα έχουν έναν πονοκέφαλο λιγότερο, αυτό της απόπειρας του Ερντογάν να παρουσιαστεί ως πατρική φιγούρα των παλαιστινίων.
Οι κούρδοι της Βόρειας Συρίας έχουν πλέον να πολεμήσουν το ισλαμικό κράτος, Τουρκία και ΗΠΑ και σε κάποια φάση και τις δυνάμεις του Άσαντ.
Σύμμαχοι εναντίον πρώην συμμάχων, πρώην εχθροί που συμμαχούν, η κατάσταση στην περιοχή είναι χαοτική.  
Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν και με τον κίνδυνο της Τουρκίας να σχηματίσει άξονα με Ρωσία και Ιράν, οι αμερικάνοι κάνουν τεμενάδες στον Σουλτάνο για να μη χάσουν το μεγαλύτερο κομμάτι επιρροής τους στην περιοχή.
Κι όπως φαίνεται, ανάμεσα στα ανταλλάγματα που είναι διατεθειμένοι να του δώσουν είναι και η Κύπρος.  Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του αντιπροέδρου Μπάιντεν για ομόσπονδη Κύπρο, κάτι που είναι σήμερα πιο εφικτό από ποτέ δεδομένης της επιτήρησης, του δεσίματος της Κύπρου στο Ισραηλινό άρμα μέσω των συμφωνιών για την εκμετάλλευση των ενεργειακών της αποθεμάτων και του σημερινού πολιτικού χάρτη της Κύπρου.
Σε όλα αυτά τα κοσμοϊστορικά, η Ελλάδα είναι άφαντη, ανύπαρκτη.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com
Read More »

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Τα ευροπούτανα του Σουλτάνου κι η Ελλάδα ως Νέα Ατλαντίδα



Γιούνγκερ και Τουσκ ακούν με κατεβασμένα τα αυτιά το παραλήρημα του Ερντογάν: θα σας στείλω μετανάστες μέσω Ελλάδας και Τουρκίας, ένας Αυλάν δεν είναι τίποτε θα έχετε 10000-15000 Αυλάν, δώσατε 400 δις στην Ελλάδα, τι να τα κάνω τα ψωροτρία δις σας, θέλω τρία κάθε χρόνο, ανοίξτε τώρα και πλήρως τα ενταξιακά κεφάλαια για την Τουρκία αρκετά μας εμπαίζετε 40 χρόνια τώρα.
Ο Ερντογάν τους σταύρωσε, Βγάλαν έρπη. Από την πλευρά του Ερντογάν καθίσταται σαφές ότι το προσφυγικό-μεταναστευτικό είναι για αυτόν ένα όπλο απέναντι σε μια αδύναμη ΕΕ.
Από την πλευρά Γιούνγκερ Τουσκ, οι απαντήσεις τους μας επιβεβαιώνουν πράγματα που γνωρίζαμε ήδη: Τα 400 δις δε δοθήκαν για να σωθεί η Ελλάδα, αλλά το ευρώ.
Μάλιστα οι ίδιοι καθυστερήσαν την έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία για να βοηθήσουν τον Ερντογάν να κερδίσει τις επαναληπτικές εκλογές.
Είναι σιωπηροί συνεργοί σε ένα ακόμη έγκλημα, αυτό της γενοκτονίας των Κούρδων που διαπράττει ο Ενρτογάν.
Έχει γίνει προφανές μετά την κατάρριψη του Ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία, πως ο Ερντογάν τα παίζει όλα για όλα.
Και μπορεί απέναντι στη Ρωσία να χάνει, απέναντι στην αδύναμη ΕΕ όμως δοκιμάζει να σηκώσει την μπάνκα.
Ο Ερντογάν κέρδισε πολλά από την άνδρωση του ισλαμικού κράτους.
Επιχειρεί σε Συρία και Ιράκ κατά των κούρδων κι η οικονομία του έχει οφέλη τόσο από το λαθρεμπόριο πετρελαίου αλλά και από τη βιομηχανία του προσφυγικού που έχει στηθεί στην Τουρκία.
Και ενώ ο Ερντογάν επιτίθεται σε ότι βρει στο δρόμο του, η ελληνική κυβέρνηση κάνει επίθεση … φιλίας στον Ερντογάν.
Δεν είναι ούτε αριστεροί ούτε δεξιοί. Χίπιδες μαστουρωμένοι από την ψευδαίσθηση της εξουσίας είναι.
Όπως είπαμε, η ΕΕ είναι πραγματικά αδύναμη.
Με το Brexit πιθανότερο από ποτέ, την αμερικανική τιμωρία απέναντι στη Volkswagen και την υπερεκτεθειμένη Deutsche Bank να χρίζει διάσωσης σε ένα περιβάλλον που η κερδοσκοπική επίθεση έναντι του κινεζικού νομίσματος θα επιδεινώσει πολύ περισσότερο την κατάσταση στη δύση από ότι στην ίδια την Κίνα και με τις τιμές του πετρελαίου να απειλούν τον ενεργειακό τομέα όχι μόνο σε χώρες αντίπαλες της Δύσης αλλά αλυσιδωτά και τις αντίστοιχες εταιρίες της δύσης, κατάσταση που είναι βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον μη αναστρέψιμη με την είσοδο του Ιράν στο ενεργειακό παιχνίδι και με το προσφυγικό-μεταναστευτικό να απειλεί υπαρξιακά την ΕΕ, αυτή αποκαλύπτει την πραγματική ης φύση: ενός οικονομικού γίγαντα με πήλινα πόδια.
Η καταλήστευση του ευρωπαϊκού νότου από το Βορρά, στρατηγική εξαιρετικά επιτυχημένη κατά το παρελθόν, δεν μπορεί πλέον να θωρακίσει τον πυρήνα της ΕΕ.
Έτσι η Ευρώπη επιχειρεί να στρατικοποιηθεί.
Κι αφού δεν μπορεί να το πετύχει με τις δικές της δυνάμεις, τουλάχιστον όχι στην παρούσα φάση, καταφεύγει στον πατερούλη που λέγεται ΝΑΤΟ και καλεί το ΝΑΤΟ να γίνει ο νταβατζής του Αιγαίου ενώ κι άλλες ζώνες παραχωρούνται στην στρατιωτική κηδεμονία του ΝΑΤΟ.
Ήδη οι ΗΠΑ έχουν προβλέψει τετραπλασιασμό των στρατιωτικών τους δαπανών για το 2017 όσον αφορά το «ρωσικό ζήτημα».
Όλες οι κυρίαρχες πολιτικές και ιδεολογικές τάσεις στην Ελλάδα αντιμετώπιζαν τη χώρα μόνο με οικονομικά κριτήρια, παραγνωρίζοντας πάντα την ακραία γεωπολιτική της ευαισθησία.
Στο διεθνές περιβάλλον όμως, είναι αδύνατον για μια Ελλάδα αδύναμη να επιβιώσει.
Κι η Ελλάδα είναι πιο αδύναμη από ποτέ και πλήρως εξαρτημένη.
Η εσχάτη προδοσία είναι  η μόνη λέξη που περιγράφει τα πεπραγμένα του ελληνικού συστήματος εξουσίας.
Αλλά ακόμη κι αν το σύστημα εξουσίας βρει από τον πληθυσμό την τύχη που του αξίζει, πράγμα ολίγον πιθανό, η χώρα βρίσκεται καταμεσής ενός ωκεανού προβλημάτων.
Την ώρα που η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει μια νέα Ατλαντίδα, το σύστημα σκέφτεται μονάχα το πώς θα διαμερισματοποιήσει το βούλιαγμα για να επιβιώσει μια ακόμη μέρα.
Πραγματικά ελεεινοί και τρισάθλιοι.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 10/2/2015
Read More »

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Νεοφεουδαλισμός, το άκρων άωτον του καζινοκαπιταλισμού





Η υπόθεση είναι αναντίρρητη:  Η ανισοκατανομή του πλούτου τα τελευταία χρόνια αυξάνεται.
Μόλις το 1% του παγκοσμίου πληθυσμού κατέχει πλέον το 48% του παγκοσμίου πλούτου.
Οι 85 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη σήμερα κατέχουν όσο συνολικά οι 3.5 δισεκατομμύρια φτωχότεροι άνθρωποι του πλανήτη.
Τι στο διάολο έχει συμβεί;
Η «παγκοσμιοποίηση» αύξησε τον παγκόσμιο πλούτο. Και σταδιακά αύξησε την ανισοκατανομή του καθώς το όπλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ο νεοφιλελευθερισμός, απομάκρυνε ανεπιθύμητα κρατικά εμπόδια όπως κρατικούς ελέγχους, εποπτεία και περιοριστικούς νόμους και ρυθμίσεις.
Αυτή η διαδικασία είχε μια εσωτερική εναρκτήρια στιγμή:
Την κρυπτονεοφιλελεύθερη περίοδο Clinton, καταργείται ο νόμος Glass-Steagall που διαχώριζε τις τράπεζες από τις ασφαλιστικές εταιρίες.
Η πτώση αυτού του τείχους οδηγεί σε μεγατραπεζικά συσσωματώματα όπου τα στεγαστικά δάνεια κι οι υποθήκες γίνονται μια σούπα και παραγοντοποιούνται, κάτι που τελικά οδήγησε στη φούσκα των στεγαστικών και την οικονομική κρίση του 2006, κρίση που ξεπεράστηκε χάρη στη δυνατότητα της FED να τυπώνει πακτωλό δολαρίων χωρίς να υπόκειται σε πληθωριστική τιμωρία όπως θα συνέβαινε για οποιαδήποτε άλλη χώρα πλην των ΗΠΑ.
Η FED έσωσε το αμερικάνικο χρηματοπιστωτικό σύστημα από τον ίδιο του τον εαυτό ενώ το λογαριασμό τον πλήρωσαν οι εκατοντάδες άτυχοι δανειολήπτες στεγαστικών που είδαν την αξία των ακινήτων τους να υποβαθμίζεται δραστικά.
Με άλλα λόγια: τη δεκαετία του 90 δημιουργείται ένας μεγαλύτερος κύκλος οικονομικής δραστηριότητας που επιτρέπει στο χρηματοπιστωτικό σύστημα να δανείζει απολύτως ανεύθυνα και χωρίς κριτήρια.
Και αυτό δεν αφορά μόνο ιδιώτες.
Η ίδια τάση εμφανίζεται και στο δανεισμό κρατών που βλέπουν το χρέος τους να διογκώνεται ενώ παρόμοιες τάσεις εμφανίζουν και οι τράπεζες εντός άλλων χωρών.
Στην Ευρώπη, ο ανεύθυνος δανεισμός των τραπεζών προς ιδιώτες έχει τα πάντα να κάνει με την έλευση του Ευρώ: Οι τοπικές τράπεζες έχουν πλέον τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τα χαμηλά επιτόκια που προσφέρει η ΕΚΤ και να δίνουν πακτωλό δανείων χωρίς κριτήρια στους ιδιώτες.
Επιστρέφοντας στην κοιτίδα αυτών των ζητημάτων, τις ΗΠΑ, οφείλουμε να τονίσουμε πως η νεοφιλελεύθερη κατάργηση του νόμου Glass-Steagall δεν ήρθε μόνη της.
Την ίδια περίοδο, την περίοδο Clinton δηλαδή, η αμερικάνικη SEC, οργανισμός εποπτείας, δέχεται φοβερές πιέσεις για να αφήσει απολύτως ελεύθερη την αγορά των παραγώγων, όπως και τελικά συμβαίνει.
Αυτό δίνει μεγάλη αρχικά ώθηση σε έναν ευρύτερο οικονομικό κύκλο αλλά δημιουργεί μια πλήρως αδιαφανή αγορά χωρίς κανόνες που συχνά έχει στοιχηματικό χαρακτήρα και η οποία σήμερα εκτιμάται αρκετά απάνω από το παγκόσμιο ακαθάριστο προϊόν.
Η ευκολία της αγοράς παραγώγων οδηγεί σε αποεπένδυση από την πραγματική οικονομία.
Πράγματι, όταν hedge funds μπορούσαν και ίσως μπόρεσαν να διπλασιάσουν τα κεφάλαια τους μέσα σε μια χώρα με ένα απλό στοίχημα π.χ κατά του Ευρώ και είχαν ψιλά να δώσουν σε κόμματα για να φροντίσουν το στοίχημα να είναι υπέρ τους, το να επενδύσει κάποιος π.χ  σε μια βιομηχανία σε κάποια χώρα με μακροπρόθεσμη στόχευση και με όλα τα ρίσκα που κάτι τέτοιο ενέχει δεν ήταν η πρώτη επιλογή του μεγάλου κεφαλαίου.
Πέρα λοιπόν από την εξάρτηση των κομμάτων από λαδώματα, αυτά βρίσκονται σε πλήρη ομηρία από τις «αγορές» καθώς το περιβάλλον αποεπένδυσης που έχει δημιουργηθεί από τον ανεξέλεγκτο κι σκανδαλωδώς εύκολο πλουτισμό, αποθαρρύνει επενδυτές από το να επενδύσουν σε κλάδους εθνικών οικονομιών.
Κι αφού οι μόνοι δυνατοί χρηματοδότες είναι πλέον οι «αγορές» και υπερεθνικοί οργανισμοί όπως το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και η ΕΚΤ, οι χώρες περνάν χέρια σαν φθηνές πόρνες από τον ένα στον άλλο, ενώ οι όροι χρηματοδότησης μετακυλύουν τα κρατικά χρέη στους πολίτες.
Οι πολίτες είναι αυτοί που πλέον χρηματοδοτούν τον αλόγιστο δανεισμό, με αύξηση της φορολογία τους και μείωση των αποδοχών τους.
Η επιβολή της κλεπτοκρατίας έγινε χωρίς πολλές αντιστάσεις ελέω μιας ακόμη συνθήκης της παγκοσμιοποίησης: Γιατί πριν την αποεπένδυση έλαβε χώρα η εν μέρη αποβιομηχανοποίηση του δυτικού κόσμου καθώς το μεγάλο κεφάλαιο βρήκε ευκαιρίες στα χαμηλά εργατικά κόστη και την εργοδοτική ασυδοσία στην Ασιατική ήπειρο.
Δεδομένης λοιπόν της εγκατεστημένης συνδικαλιστικής διαφθοράς και σε συνδυασμό με την υποβάθμιση των ντόπιων βιομηχανιών ως κινητήρια δύναμη στην εθνική οικονομία πολλών χωρών, η ελλιπής αντίσταση των εργατικών κινημάτων ήταν σχετικά αναμενόμενη:
Απεργίες μακράς διαρκείας μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ουσιαστικά αθέμιτος ανταγωνισμός έναντι σε τοπικές βιομηχανίες καθώς οι πολυεθνικές δεν αντιμετώπιζαν τέτοια ζητήματα.
Μονάχα μια καθολική απεργία μακράς διαρκείας θα μπορούσε να υποχρεώσει το πολιτικό κατεστημένο να απεγκλωβιστεί από την ομηρία των μεγάλων διεθνών συμφερόντων αλλά ένα τέτοιο τόλμημα είναι πιο δύσκολο από ότι θα ήταν τον 19ο αιώνα.
Σε αυτό το σημείο, ο καζινοκαπιταλισμός αρχίζει και αποκτά χαρακτηριστικά νεοφεουδαλισμού καθώς εποφθαλμιά όχι μόνο την κρατική περιουσία χωρών σε οικονομική δυστοκία -κάτι που άλλωστε δεν του είναι καινούριο- αλλά και την ιδιωτική περιουσία των πολιτών, θεμελιώδες στοιχείο του δυτικού πολιτισμού.
Η Κύπρος π.χ υποχρεώθηκε σε bail in των τραπεζών από καταθέτες με λογαριασμούς άνω των 100.000 ευρώ, μια κίνηση που συντάραξε όχι μόνο την κυπριακή οικονομία αλλά την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη καθώς δημιούργησε ένα προηγούμενο στην ασφάλεια των καταθέσεων, της ιδιωτικής δηλαδή περιουσίας, της ιδιοκτησίας.
Στην Ελλάδα του σπιράλ χρέους και ύφεσης τα πράγματα πάνε ακόμη χειρότερα.
Όχι μόνο υπάρχει υπερφορολόγηση με πρώτους όνους τους ελευθέρους επαγγελματίες, όχι μόνο υπήρξε καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων με δεκάδες τρόπους με αποτέλεσμα οι εισφορές (ιδιωτική περιουσία υπό κρατική διαχείριση δηλαδή) εκατοντάδων χιλιάδων σημερινών και μελλοντικών συνταξιούχων να εξαφανιστούν.
Σήμερα τα hedge funds γλυκοκοιτάνε τα κόκκινα δάνεια. Με αυτόν τον τρόπο, χιλιάδες ιδιωτικές επιχειρήσεις (ιδιωτική περιουσία επίσης) θα αλλάξουν χέρια και θα πάνε προς τους νέους φεουδάρχες ενώ το ίδιο θα συμβεί και με χρεωμένες με στεγαστικά οικίες.
Όσο για τα αγροτική γαία, με την απορρόφηση της Αγροτικής Τράπεζες, αγροτικά δάνεια μπορούν να πακεταριστούν κι αυτά.
Μια ακόμη μορφή μικρομεσαίας και μεσαίας ιδιοκτησίας απειλείται.
Από την κατοχή του άυλου πλούτου, ο νεοφεουδαλισμός με τις ευλογίες των πολιτικών συστημάτων, περνάει στην κατοχή και του υλικού πλούτου, δημοσίου αλλά και ιδιωτικού, σε εξευτελιστικές μάλιστα τιμές.
Κι όλα αυτά σε μια χώρα όπου τα capital controls τα οποία δεν επιτρέπουν την άνευ όρων πρόσβαση στην ιδιωτική περιουσία των καταθετών, ζουν και βασιλεύουν με το ενδεχόμενο ενός ελληνικού bail in να επικρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη.
Όσο λοιπόν θεωρούν ότι ο νεοφιλελευθερισμός προστατεύει την ιδιωτική περιουσία, καλά θα κάνουν να δούνε την πραγματικότητα ξεκάθαρα, εκτός κι αν ανήκουν στο 10% των ελίτ που έχουν κάθε λόγω να προπαγανδίζουν.
Είναι προφανές ότι οι συνθήκες που οδήγησαν στην αμφισβήτηση του δικαιώματος της μικρομεσαίας και μεσαίας ιδιοκτησίας πρέπει να αντιστραφούν.
Αν όχι, ο νεοφεουδαλισμός μας περιμένει με το στόμα ανοιχτό και πεινασμένο.
Α ναι. Και καλή χρονιά να χουμε.
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 4/1/2016
Read More »

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Κύπρος, δεν ξεχνώ νο2.



Κύπρος, δεν ξεχνώ νο2

Του Πέτρου Αργυρίου (agriazwa.blogspot.com)

                                                                           Νο 2


Το καλοκαίρι του 1974 τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις επιτίθενται στην Κυπριακή δημοκρατία με τον αμερικανικό δάχτυλο να έχει αφήσει τα αποτυπώματα του παντού στο διχασμό του μαρτυρικού νησιού.
Χιλιάδες νεκροί και εξαφανισμένοι Κύπριοι.  Η δεύτερη χούντα στην Ελλάδα θα εγκαταλείψει τους Κύπριους αφού πρώτα έχει φροντίσει να διαμορφώσει τις συνθήκες που θα δώσουν το άλλοθι της τουρκικής εισβολής.
Μια ακόμη εθνική προδοσία έχει συντελεστεί.      
Στους τοίχους της Ελλάδας θα γραφεί το «Δεν ξεχνώ».
Τα χρόνια περάσανε. Η μπογιά ξέφτισε. Τα συνθήματα σβήσανε. Η μνήμη έσβησε και αυτή.
Παρά το διχασμό, η Κύπρος ανθεί οικονομικά με εντυπωσιακά σταθερούς ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ.
Το 2007, η Κύπρος θα χάσει τη νομισματική της αυτονομία και θα μπει και αυτή στη θηλιά του μηχανισμού του Ευρώ, μιμούμενη την αδερφή της Ελλάδα που «κατέφερε» το 2001 να μπει και αυτή στο Ευρώ με τις αλχημείες Σημίτη-Στουρνάρα.
Το αποτελέσματα είναι δραματικά και θα γίνουν πολύ ορατά, πολύ σύντομα.
Το 2007 τα οικονομικά μεγέθη της Κύπρου παραμένουν υποδειγματικά. Δημοσιονομικό πλεόνασμα της τάξης του 1.5%, πληθωρισμός 2.2%, ανεργία μόλις 3.9% και κατά κεφαλή εισόδημα στο 92% του μέσου κοινοτικού όρου σε μονάδες αγοραστικής αξίας.[1]
Το χρέος της Κύπρου, υποδειγματικά μικρό και κάτω από το 60% το 2007, θα φτάσει με το Ευρώ στο 71,8% με το Ευρώ ενώ το κυπριακό τραπεζικό σύστημα θα βάλει τα δόντια του πια βαθειά στο βιος του Κυπρίου. Ακριβώς όπως συνέβη και στην Ελλάδα. Βίοι παράλληλοι.
Αλλά ούτε και αυτό φτάνει για να τινάξει την Κυπριακή οικονομία στον αέρα.
Με την εκλογή του Γιωργάκη του Παπανδρέου, του πράκτορα της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» στο ρόλο του πρωθυπουργού και την υπαγωγή της Ελλάδας στην πλήρη δικαιοδοσία των δανειστών, τα πράγματα θα πάρουν σύντομα εφιαλτική τροπή και στην Κύπρο.
Ένα χρόνο πριν, το 2008, πρόεδρος της Κυπριακής δημοκρατίας θα εκλεγεί ο ψευδοκομμουνιστής Χριστόφιας.
Το πιόνια έχουν τοποθετηθεί. Το 2009 δύο ψευδοαριστερές περσόνες βρίσκονται στο τιμόνι Ελλάδας-Κύπρου. Μένει να γίνουν οι κινήσεις που θα οδηγήσουν στο ματ κατά της ελληνικής και κυπριακής οικονομίας και κοινωνίας.
Ο Παπανδρέου, μέσω του Παπακωνσταντίνου θα μαγειρέψει τα στατιστικά στοιχεία για να διογκώσει το έλλειμμα και να φέρει τους δανειστές μέσα στη χώρα.
Την ίδια περίοδο, το 2009-2010, σε μια εποχή φαινομενικής κυβερνητικής νηνεμίας όπου απλά προετοιμαζόταν το μαγειρείο για να φαγωθεί η Ελλάδα και η Κύπρος, οι κυπριακές τράπεζες φαγώνονται να αγοράσουν δυσβάστακτα μεγάλο κομμάτι της ήδη επισφαλούς πίττας  των ελληνικών ομολόγων, την στιγμή που δημόσιοι οργανισμοί στην Ελλάδα αναγκάζονται να κάνουν ακριβώς το ίδιο. Να πάρουν στα χέρια τους ομόλογα επισφαλή που σύντομα θα γινόντουσαν τοξικά για να μην σκάσει η προγραμματισμένη κρίση χρέους στα χέρια των «αγορών».
Αλλά η Κύπρος πρέπει να μαλακώσει και άλλο για να φαγωθεί.  
Τον Ιούλιο του 2011, σε μια υπόθεση που βρομάει προβακάτσια, «σκάει» η ναυτική βάση στο Μαρί με απώλειες ανθρωπίνων ζωών και παράπλευρη οικονομική απώλεια λόγω καταστροφής των ηλεκτροδοτικών δομών της Κύπρου, που εκτιμάται από 3,1% μέχρι το 20% του Κυπριακού ΑΕΠ.
Τώρα η Κύπρος έχει γίνει πιο τρυφερή. Οι επόμενες κινήσεις θα είναι το σίτεμα της.  
Με την απόφαση της κυπριακής ηγεσίας να «σώσει» την Ελλάδα το 2011 συναινώντας και υποστηρίζοντας το μονομερές κούρεμα του ελληνικού χρέους εις βάρους κυρίως Ελλήνων κατόχων ομολόγων, μικρομολογιούχων, ασφαλιστικών ταμείων και δημοσίων οργανισμών για να περιοριστεί η έκθεση των διεθνών μεγαλοδανειστών στον ελληνικό κίνδυνο, η Κύπρος θα εκτεθεί τοξικά στο ελληνικό χρέος που κατέχει. Αυτόματα το χρέος της Κύπρου εκτινάσσεται κατά 10%. Αυτόματα. Τα δάνεια προδοσίας ανάμεσα στις Ελληνικές και κυπριακές ηγεσίες μοιράζονται αφειδώς σαν παθιασμένα γλώσσόφιλα.   
Η Κύπρος, μέσα σε μερικά χρόνια έχει μπει από το πουθενά σε κρίση χρέους. Οι πολιτικές ευθύνες είναι εξόχως εγκληματικές.
Ακριβώς όπως και στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτό που ξεκίνησε ένας ψευτοαριστερός εξαπατώντας το εκλογικό σώμα με προεκλογικές εξαγγελίες κοινωνικών παροχών, θα το ολοκληρώσει ένας ψευτοδεξιός με προεκλογικές εξαγγελίες εγγύησης των ελαχίστων προς όφελος του Λαού του.  
Λίγους μήνες μετά την αλχημεία της ανέλιξης του «δεξιού» Αντώνη Σαμαρά στην πρωθυπουργία της Ελλάδας, με προεκλογικό λάβαρο την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου ακριβώς για να επιβάλει σκληρότερους ακόμη μνημονιακούς όρους, ο Ανανιστής (υποστηρικτής του σχεδίου Ανάν), ο Ανανίας «δεξιός» Νίκος Αναστασιάδης γελάει με τους Κύπριους  και τους ξεγελάει εγγυώμενος τις τραπεζικές τους καταθέσεις. Μέρες μόλις μετά την εκλογή του στο θώκο του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, η τρόικα βάζει χέρι στις καταθέσεις των Κυπρίων για να τους «σώσει». Άλλοι το λένε φόρο. Άλλοι το λένε «κούρεμα». Εγώ το λέω όπως είναι: Παράνομη κατάσχεση ιδιωτικής περιουσίας. Πλιάτσικο χωρίς διακρίσεις. Ληστεία.
Το νησί παγώνει. Τα ATM κλείνουν για καταθέσεις άνω των 600 e.
Ο Αναστασιάδης ήταν το πιο σύντομο πολιτικό ανέκδοτο.
Οι Κύπριοι έχουν πάρει μια πρώτη γεύση για τι τους περιμένει στα πλαίσια του Γερμανικού Ολοκληρωτισμού.
Τα παπαγαλάκια μιλάνε για έλεγχο του μαύρου χρήματος. Ξεχνάν να πουν όμως ότι το μοντέρνο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι δομημένο πάνω στο μαύρο χρήμα. Οι τόκοι είναι απλά το δόλωμα για τα λεφτά των μικροκαταθετών που αφού έχουν χρηματοδοτήσει το μαύρο χρήμα με τις καταθέσεις τους θα κληθούν να πληρώσουν και τα σπασμένα. Όπως ήδη έχει συμβεί σε αυτήν την τεράστια απάτη εις  βάρους της ανθρωπότητας.
Δε δύναται να υπάρξει έλεγχος του μαύρου χρήματος όσο οι τραπεζικές διαδικασίες παραμένουν αδιαφανείς. Για κάθε Κύπρο που καταστρέφεται, υπάρχουν άλλοι 10 παράδεισοι φοροδιαφυγής. Και για κάθε έναν από αυτούς που «επιλεκτικά» καταστρέφεται, μπορούν να δημιουργηθούν άλλοι 10. Αυτό σημαίνει ανάμεσα σε άλλα η «παγκοσμιοποίηση». Το άλλοθι της καταστροφής της Κύπρου δεν είναι τίποτα παρά ακριβώς αυτό: άλλοθι για την καταστροφή της Κύπρου.
Το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου που απέκτησε όλο και περισσότερα καρκινικά στοιχεία κατά τη διάρκεια της ενταξιακής πορείας προς το μηχανισμό του Ευρώ, σήμερα πέθανε. Αυτό που μας εξοργίζει και μας κάνει να θρηνούμε είναι πως μαζί του πέθανε και η Κύπρος σήμερα. Στην κηδεία της παρευρέθη και η μαύρη χήρα, η ελληνική μνημονιακή   κυβέρνηση, η χήρα που σκότωσε το λαό που είχε μνηστευτεί,  για να κλέψει κάτι από τα κόλλυβα και να τα παραδώσει στους διεθνείς νταβατζήδες της.     
Τα παραρτήματα των κυπριακών τραπεζών που βρίσκονται στην Ελλάδα περνάν κατά πάσα πιθανότητα στο Νέο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο το οποίο -αν δεν το έχετε μέχρι τώρα παρατηρήσει- δημιουργήθηκε από «σορτάρισμα» του παλιού σε καλό και κακό και παραχωρήθηκε από το ελληνικό δημόσιο στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, στην Ευρώπη δηλαδή. Την Ευρώπη που κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο ολοκληρωτική στο όνομα της ολοκλήρωσης της.
Όχι μόνο οι πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδας ξεπούλησαν μέσω ραδιουργιών τους λαούς τους αλλά κόψαν και «νόμισμα» για να διακινούν τις πουστιές μεταξύ τους.Οι χρονισμοί των πολιτικοοικονομικών συμπτώσεων σε Ελλάδα Κύπρο είναι τέτοιοι που μοιάζουν απαγορευτικοί για οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία πλην της προσχεδιασμένης σκευωρίας. 
 Η Κύπρος πλέον κοιτά πλέον κατάματα χρέος της τάξης του 150% του ΑΕΠ για το 2014. Τελείωσε. Οι Κύπριοι θα έχουν τη σκληρή μοίρα των Ελλήνων. Η Κύπρος επιτέλους «ελληνοποιήθηκε». Έλληνες και Κύπριοι στην καλύτερη περίπτωση θα γίνουν τα γκαρσόνια των Ευρωπαίων. Στην χειρότερη; Οι κινέζοι της Ευρώπης.
 Από όποια πλευρά και αν το δει κανείς, την πατριωτική, την κομμουνιστική, την οικονομική, την ανθρωπιστική, την ατομική, την κοινωνική, Σημίτης, Παπανδρέου, Σαμαράς, Χριστόφιας και Αναστασιάδης είναι προδότες.
Μια λύση υπάρχει για Έλληνες και Κύπριους. Μια: για αυτούς που πήραν το γουδοχέρι τους και μας κάναν αλοιφή να τους στήσουμε ένα νέο Γουδί.



(ΥΣ: Κλείνοντας το άρθρο οφείλουμε να αποδώσουμε τα εύσημα στον αναλυτή Δημήτρη Καζάκη για την ευστοχία με την οποία πρόβλεψε τη μοίρα της Κύπρου σπάζοντας την προπαγάνδα των ευροατλαντικών φερέφωνων ήδη από το 2012. Ιδού τι έγραφε τότε:
«Με άλλα λόγια η Κύπρος θα υποστεί την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, μόνο γιατί οι τράπεζές της πρέπει να φορτώσουν τις ζημιές από την κερδοσκοπία τους με χρέη στις πλάτες του φορολογούμενου. Η συνέχεια και η κατάληξη είναι γνωστή. Η μετατροπή της Κύπρου σε ένα είδος ευρωπαϊκού προτεκτοράτου που θα προσιδιάζει στα νησιά-αποικίες του Ατλαντικού για μεγιστάνες των αγορών και με τους ιθαγενείς ρε ρόλο καλοθελητή υποταχτικού για όλες τις δουλειές. Η ολοκληρωτική παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της Κύπρου στους παλιούς αποικιοκράτες είναι πια θέμα χρόνου. Και πολύ κράτησε. Το δίλλημα έχει διατυπωθεί ήδη: εθνική κυριαρχία, ή χρεοκοπία;
… Ελπίζω μόνο η επίσημη προπαγάνδα της Κύπρου να μην στέρησε από τους Κυπρίους την δυνατότητα ορθής κρίσης, γιατί διαφορετικά πολύ σύντομα θα κληθούν να θρηνήσουν για το νησί τους. Κι αυτή την φορά οριστικά.»
http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2012/06/blog-post_8062.html)
 


[1] http://www.efylakas.com/archives/16238
Read More »