Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

Ψυχρός πόλεμος, τώρα και στο Ιράν



Οι ΗΠΑ μέχρι και σήμερα δεν απειλούνται από κανένα συμβατικό στρατό.
Έτσι, για να πραγματοποιηθούν αμερικάνικες επεμβάσεις απαιτείται πρώτα μια άλλη χειρουργική επέμβαση: εκστρατείες ψεμάτων που επιχειρούν να δικαιολογήσουν τον αμερικανικό επεκτατισμό στα μάτια του δυτικού κόσμου.
Στρατιωτική επέμβαση και πολύ περισσότερο αμερικανική κατοχή του Ιράν είναι σχεδόν ανέφικτη, δεδομένου του μεγάλου περιβαλλοντικού κόστους που θα έχουν οι χιλιάδες πλαστικές σακούλες με πτώματα αμερικανών στρατιωτών.
Δεδομένου πάλι του γεγονότος ότι η πολιτική Τράμπ στη Μέση Ανατολή είναι η πολιτική του Ισραήλ, το Ιράν δεν μπορεί να αφεθεί στην ησυχία του.
Ο πόλεμος που επιλέγεται σε αυτή τη φάση είναι ο οικονομικός. Τα μέσα για να δικαιολογηθεί σε ένα περιβάλλον που δεν βρίσκει πλέον τον δυτικό κόσμο σύσσωμο κατά του Ιράν, είναι πάλι βόμβες ψεμάτων.
Τα ψέματα όμως οφείλουν να έχουν μια κάποια διάρκεια ζωής: Κι αυτά που επιστρατεύτηκαν προσφάτως είχαν βραχύτατη ημερομηνία λήξης.
Δύο ακόμη τάνκερ χτυπήθηκαν στα στενά του Ορμούζ. Οι αμερικάνοι έσπευσαν να αποδώσουν τα πλήγματα σε ιρανικές νάρκες.
Ας δούμε τα δεδομένα: 20% του παγκόσμιου πετρελαίου διακινείται από τα στενά. Το να βάλει νάρκες το Ιράν στα στενά θα ήταν σαν να βάζει νάρκες η Ελλάδα στο Αιγαίο: Ξεκάθαρα αυτοκτονική πράξη, η ύστατη καταφυγή του. 

Οι ΗΠΑ έχουν εδώ και κάποιο καιρό ακυρώσει τις εξαιρέσεις εξαγωγής πετρελαίων από το Ιράν σε έξι χώρες, ανάμεσα σε αυτές η Ελλάδα και η Ιαπωνία με σημαντική επιβάρυνση των οικονομιών αυτών.

Μόλις λίγες μέρες πριν τα χτυπήματα στα τάνκερ, ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σίντζο Άμπε,  βρίσκεται στο Ιράν για να συζητήσει το ζήτημα με τους Ιρανούς.

Το ένα από τα δύο τάνκερ που  χτυπιούνται ήταν ιαπωνικής ιδιοκτησίας.

Είναι τόσο τρελοί οι Ιρανοί που χτύπησαν έναν από τους μέχρι και πρόσφατα μεγαλύτερους πελάτες τους;
Η απάντηση είναι όχι. Ο Ιάπωνας ιδιοκτήτης του τάνκερ ξεμπρόστιασε τα αμερικανικά ψέματα αποκαλύπτοντας πως σύμφωνα με μαρτυρίες του πληρώματος του, δύο ιπτάμενα αντικείμενα εμφανίστηκαν λίγο πριν και λίγο μετά την επίθεση ενώ το χτύπημα στο πλοίο έγινε σε σημεία που βρίσκονταν πάνω από την επιφάνεια του νερού, αποκλείοντας μια και δια παντός το ενδεχόμενο των ναρκών.
Οι εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή κλιμακώνονται και οι Έλληνες πετάνε χαρταετό.
Ας είναι.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/6/2019

Read More »

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019

"H Ελπίδα και οι Υπερκακοί, ένα σπάνιο παιδικό μυθιστόρημα- πραγματικές κριτικές


Έχοντας ασχοληθεί με πολύ δύσκολα θέματα τα τελευταία 25 χρόνια που είμαι συγγραφέας, το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσα να φανταστώ είναι πως θα έγραφα κάποτε παιδικό βιβλίο.
Έτσι, όταν μου ήρθε η ηρωίδα μου η Ελπίδα και μου ζήτησε ψιθυριστά να την φέρω στον κόσμο των ανθρώπων, είχα τις αμφιβολίες μου για την σοφία της επιλογής της.

Την πρώτη αντίδραση που είχα από αναγνώστη την εισέπραξα δια ζώσης. Η Α.Τ, μπαρουτοκαπνισμένη δημοσιογράφος ήδη στα σαραντακάτι της, διάβαζε πλήρως απορροφημένη δίπλα μας την φρεσκογραμμένη Ελπίδα στον υπολογιστή.  Κατάλαβα το πότε τελείωσε την ανάγνωση από το δάκρυ  που κύλησε στο μάγουλο της. Ήταν δάκρυ συγκίνησης κι όχι λύπης.
Αφού λοιπόν είχα από πρώτο χέρι διαπιστώσει την δύναμη του βιβλίου σε ενήλικα, η αγωνία μου ήταν το πώς θα εκλάβουν το βιβλίο οι γονείς και τα παιδιά 😓.
Έχοντας πλέον πάρει τις πρώτες κριτικές και εντυπώσεις από γονείς και παιδιά, αυτή μου η αγωνία έχει γίνει καπνός 💨. Η αποδοχή είναι μέχρι τώρα καθολική.
Η μόνη αγωνία που απομένει 🙏 είναι το πώς θα φτάσει ένα υπέροχο βιβλίο σε όσο δυνατόν περισσότερα παιδιά και γονείς μέσα σε έναν καταιγισμό εκδόσεων 😷.
Σας παραθέτω λοιπόν κριτικές και γνώμες κι αντιδράσεις μικρών και μεγάλων, επωνύμων και λιγότερο γνωστών αναγνωστών που έχουν παιδιά ή σχέσεις με παιδιά, επαγγελματικά και μη. Όλες τους είναι αυθόρμητες και γνήσιες κι όχι προϊόν συνδιαλλαγής αλληλοεξυπηρέτησης.
Πάμε λοιπόν να δούμε τι είναι αυτό το βιβλίο μέσα από το βλέμμα των αναγνωστών του.

«Πολύ όμορφο μυθιστόρημα. Είναι πραγματικά υπέροχη η Ελπίδα σου Πέτρο»
Αντώνης Κανάκης, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός.


«Ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο και μια συναρπαστική ιστορία για τις μικρές μας φίλες και φίλους… Η πρώτη σελίδα αρκεί για να μην θες να το αφήσεις από τα χέρια σου!» 
Αλεξάνδρα Κεντρωτή, αρθρογράφος, mama365


«Ο Πέτρος Αργυρίου μόλις πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε την «Ελπίδα» του κι εμείς την έχουμε ήδη αγαπήσει. Ένα βιβλίο για παιδιά και νέους με σασπένς, έντονη δράση αλλά και προβληματισμό. Υπέροχη πλοκή και λογοτεχνικά παιχνιδιάρικο βιβλίο που ενδείκνυται για αφηγήσεις με ερμηνείες που μπορεί και να σας χαρίσουν το Όσκαρ ή πολλές αγκαλιές 💕»
Κατερίνα Νικολάου, δημοσιογράφος, thinkfree.gr, υπεύθυνη τύπου Θεάτρου Σοφούλη, μητέρα.


«Το παλληκάρι διάβασε την Ελπίδα σε μια μέρα τελικά γιατί δεν άφηνε το βιβλίο ούτε για φαγητό. Του μιλούσα και δεν απαντούσε γιατί τον διέκοπτα.. Περιμένει την συνέχεια!!!»
Άννυ Κυπριώτου-Μετεμτζή, Μαμά.


«Η Ελπίδα και οι Υπερκακοί» είναι ένα βιβλίο για τον πυρήνα της ύπαρξης, μια δύναμη κεντρομόλος. Είναι ένα ταξίδι στο σύμπαν του "είναι". Υπαρξιακό, φιλοσοφικό, κοινωνικό, πολιτικό και όμως, αισιόδοξο. Μακριά από χιλιογραμμένα προβλέψιμα κλισέ των παιδικών ιστοριών και παρ' όλα αυτά, ψίθυρος γλυκός στα παιδικά αυτιά για τα σπουδαία της ζωής που μόνο όταν λέγονται απλά, σαν παιδική ιστορία, λέγονται σωστά. Πέτρο, μπράβο και πάλι. Εύχομαι πολλά παιδικά κεφάλια να γείρουν χαμογελαστά το βράδυ με το βιβλίο σου στο μαξιλάρι τους.»
Ειρήνη Καλτσά, εκπαιδευτικός


«Το διάβασα μονορούφι! Είναι ΤΕΛΕΙΟ! Δεν έχω λόγια...»
Μίνα Παπαμανώλη, ιδιωτικός υπάλληλος


«Εξαιρετική δουλειά του Πέτρου Αργυρίου, ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους , απίστευτα επίκαιρο και έντονο.»
Κωστής Ασημινάκης, συγγραφέας-πατέρας


«Απλά τέλειο, με συνεπήρε από την πρώτη σελίδα. Ένα από καλύτερα παιδικά βιβλία που έχω διαβάσει για «ενήλικα» παιδιά»
 Δημήτρης Γεροπαύλου, ιδρυτής Simple Play Games, τρίτεκνος μπαμπάς.

"Η Ελπίδα είναι υπέροχη, το πιο ουσιαστικά εκπαιδευτικό, ωφέλιμο μυθιστορηματικό παραμύθι για παιδιά που έχω διαβάσει. Παράτησα γενέθλια για να το τελειώσω δεν έβγαινα από τον μαγευτικό κόσμο της μέχρι την συγκλονιστική τελευταία γραμμή. Τυχερά τα παιδιά οι γονείς των οποίων θα τ' αγαπούν τόσο πολύ για να τους χαρίσουν τέτοιο σπάνιο θησαυρό που θα τους βοηθάει στην ψυχή και στην ζωή τους για πάντα. Τυχεροί οι μεγάλοι στα χέρια των οποίων θα πέσει αυτό το βιβλίο και θα νιώσουν ξανά. Ίσως μετά από πολύ καιρό."
Νάντια Μίλεση MacLeod, φοιτήτρια

«Είμαι πολύ χαρούμενη καθώς με το βιβλίο σας 3 μικροί άνθρωποι 11 ετών με μαθησιακές δυσκολίες ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με λογοτεχνία εκτός σχολείου. Το ένα από αυτά που μέχρι τώρα είχε σθεναρή άρνηση για τη λογοτεχνία, μου είπε να σας πω "τέλειο βιβλίο!"... Είναι μαγικό να συμβαίνει αυτό στα μαθησιακά..  Ευχαριστούμε🙌»
Φένια Τσόκα, λογοθεραπεύτρια

«Πολύ καλό! Έχει ενδιαφέροντες ήρωες, ωραία πλοκή και καλές εναλλαγές. Η δράση εξελίσσεται με τρόπο που σε κρατάει, ζωντανή αφήγηση. Ο λόγος στρωτός και τρυφερός, κατάλληλος για παιδικό κοινό. Έχει πολύ ωραία μηνύματα για τη φιλία, την εμπιστοσύνη, την επιμονή γύρω από τις αξίες... Είναι ένα αλληγορικό παραμύθι με καλοδιαλεγμένους ήρωες - έννοιες. Σου εύχομαι να πάει καλά! Το πήρα ήδη δώρο σε ένα κοριτσάκι.»
Άννα Καρακατσάνη, δασκάλα ειδικής αγωγής.

Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε από την Κατερίνα Νικολάου:
«Μόλις τελειώσαμε το υπέροχο βιβλίο «Η Ελπίδα και οι Υπερ-Κακοί».  Περιμένουμε με ανυπομονησία τη συνέχεια! Και η Μπου αμέσως μετά ζωγράφισε αυτό. Από αριστερά! Ελπίδα, Θάνος, Λίλη, Φόβος και φυσικά Μίου😽!»

Η Μπου είναι πεντέμισι χρονών. Το να την εμπνεύσει ένα βιβλίο γραμμένο για σαφώς μεγαλύτερα παιδιά να ζωγραφίσει, για μένα είναι μεγαλύτερο από όποιο άλλο βραβείο.



Η Ελπίδα έκανε τα πρώτα της διστακτικά βήματα στην χώρα μας κι έχει ήδη κάνει μικρά θαύματα. Το αν θα ανοίξει ο κύκλος της μαγείας της για να περιλάβει όλο και περισσότερα παιδάκια είναι πλέον στα δικά σας χέρια 🙋.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 12/06/2019

Read More »

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019

Ευρωεκλογές 2019: Συμπεράσματα και προβλέψεις



Ας ξεκινήσουμε με τα δικά μας και κάποιες παρατηρήσεις:
Α) Την τεράστια ομφαλοσκόπηση όπου τα μήντια αντιμετώπισαν τις ευρωεκλογές ως εθνικές εκλογές όπου θα αποφασιζόταν η διακυβέρνηση της ΕΕ
Β) Την μερική ήττα της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ: Η στρατηγική του ήταν ήδη από το 2015 η πληβειοποίηση του ότι είχε απομείνει από την μέση τάξη κι η απόπειρα ομηρίας του από κρατικά επιδόματα. Το πρώτο το πέτυχε. Το δεύτερο, που άλλωστε εκφράστηκε στην πρόσφατη δήλωση του Αλέξη για το «αν θέλετε επιδόματα ψηφίστε μας» απέτυχε. Αντί αυτού, ο ελληνικός λαός επιβεβαίωση την εξάρτησή του από την ΕΕ. Ως εκ τούτου:
Γ) Ακόμη περισσότερο από τις εκλογές του 2015, η συντριπτική πλειοψηφία των αντιπροσώπων που στέλνει στο ευρωκοινοβούλιο είναι πειθήνια όργανα της ΕΕ.
Ο Κούλης, παρότι έκανε ότι μπορούσε με την «πολιτική» του μια γκάφα την μέρα για να αντιστρέψει την απέχθεια που δημιούργησε η ματαίωση, η διάψευση, η αλαζονεία, η αντιλαϊκή προπαγάνδα, η πλήρης απαξίωση της λαϊκής βούλησης που επέδειξε ο πρωθυπουργός, απέτυχε: Κέρδισε με άνεση τις εκλογές.
Η προκήρυξη πρόωρων εκλογών δείχνει την απογοήτευση του πρωθυπουργού που πίστευε στις αυταπάτες του για μια ακόμη δημοσκοπική διάψευση, δείχτης του πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει απομακρυνθεί από τον παλμό του ελληνικού λαού.
Είναι μια κάκιστη στρατηγική επιλογή: τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, καθιστούν την εκλογή του σοσιαλιστή Τίμμερμανς στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αρκετά πιθανή και κάτι τέτοιο θα επέτρεπε ίσως στο ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσει την ψηφοθηρική του κοινωνική πολιτική και να αντιστρέψει ακόμη περισσότερο το κλίμα.
Ας πάμε όμως στην Ευρώπη. Εκεί υπήρξε μια πολύ μεγάλη διάψευση: Η διάψευση των κατατεθειμένων εκτιμήσεων μου ότι συνολικά  οι ευρωσκεπτικιστές θα ήταν δεύτερη δύναμη.
Τελικά, παρά τους θριάμβους στην Αγγλία, στην Ιταλία, την Γαλλία, την Ουγγαρία κα ιτην Πολωνία, συνολικά τερμάτισαν 4οι-5οι.
Και αυτό οφείλεται στους εξής παράγοντες:
α) Στην σκευωρία Ibiza στην Αυστρία: Η οσμή διαφθοράς εκεί διαχύθηκε και στους υπόλοιπους δορυφόρους της Γερμανίας.
β) Στον κατά τόπους εθνικό χαρακτήρα των ευρωεκλογών. Όπως συνέβη και στην Ελλάδα, σε αρκετές άλλες χώρες οι ευρωεκλογές είχαν τοπικό κι όχι ευρωπαϊκό προσανατολισμό
γ) Στην προπαγάνδα του ευρωσυστήματος για την κίνδυνο των «λαϊκιστών». Ο φόβος του συστήματος αυτή τη φορά έπιασε τόπο.
Έτσι, τα δύο παραδοσιακά μεγάλα κόμματα χάσαν κομμάτια της δύναμης τους αλλά μικρότερα από τους μεγαλύτερους φόβους τους.
Την απώλεια αυτή αναπλήρωσε με το παραπάνω η άνοδος των ελευθεροδημοκρατών και των πρασίνων που θα λειτουργήσουν ως δεκανίκια.
Κάπου εδώ θα πρέπει να σημειωθεί πως παρά την ήττα του, ο Μακρόν είχε προνοήσει να απογαλακτιστεί από την γερμανική πατρονία που παρά την διπλωματική της γλώσσα είχε τορπιλίσει ξανά και ξανά τις φιλοδοξίες του για μια ομόσπονδη Ευρώπη.
Έτσι ο Μακρόν συμμάχησε με τους ελευθεροδημοκράτες (ALDE) κι η ομάδα των ευρωβουλετών του θα είναι κυρίαρχη σε αυτήν.
Καθώς πλέον το Λαϊκό Κόμμα μαζί με τους σοσιαλδημοκράτες δεν συνιστούν πλέον πλειοψηφία, οι σοσιαλδημοκράτες θα πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα σε συμμαχία με το λαϊκό κόμμα της δεξιάς ίσως ακόμη και κάποιους ευρωσκεπτισκιστές για να εκλέξουν τον Βέμπερ ή με τους πράσινους και τους ελευθεροδημοκράτες για να εκλέξουν τον Τίμμερμανς.
Οι γερμανοί από την άλλη, με την ευρωομάδα τους να έχει χάσει την πάλαι πότε συνοχή της, θα ταμπουρωθούν πίσω από την ισχύ του υπουργού οικονομικών τους και θα επιδιώξουν να βάλουν τον πρόεδρο της Budenbank, Jans Weidmann για να κλειδώσουν την κυριαρχία τους στην ΕΕ και για τα επόμενα χρόνια.
Όπως και να’ χει, το επόμενο ευρωκοινοβούλιο θα είναι γεμάτα παράδοξα, με ευρωομάδες που θα είναι αντίθετες από τις κυβερνήσεις τους.
Από μια τέτοια κατάσταση, μια από τις πιο σοβαρές δομικές αδυναμίες της ΕΕ, δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί έντονα: Κι αυτή η αδυναμία είναι η γερμανική κυριαρχία έναντι της ΕΕ.
Τέλος, θα ήταν αδύνατο να μην τονίσουμε πως στην Ροδόπη το μειονοτικό κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας βγήκε πρώτο στην Ροδόπη και τρίτο στην Ξάνθη. Με άλλα λόγια η Ροδόπη ψήφισε Ερντογάν. Ενώ στην Κύπρο, εκλέχτηκε ο πρώτος Τουρκοκύπριος ευρωβουλετής. Κατά τ’ άλλα, η συμφωνία των Πρεσπών ελαχιστοποίησε την τουρκική επιρροή στα Βαλκάνια…

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 27/5/2019

Read More »

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Ποιο δίλλημα των ευρωεκλογών ωρέ;



Κούλη ή Αλέξη;
Αυτό δεν είναι δίλλημα, ιδιαίτερα για τις ευρωεκλογές. Είναι πείραμα μπιχεβιορισμού που καταργεί την ελεύθερη βούληση.
Σε όλη την Ευρώπη με ελάχιστες εξαιρέσεις, το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα καταρρέει.  Το ίδιο συμβαίνει και στην Μ.Βρετανία, με το νεοϊδρυθέν κόμμα του Nigel Farange να σαρώνει.
Έτσι, έχω κάθε δικαίωμα να μιλάω για το ελληνικό παράδοξο όπου ο λαός που υπέφερε περισσότερο από κάθε άλλο από τις κυρίαρχες πολιτικές, στέλνει πλειοψηφικά να τον εκπροσωπούν απέναντι στους «θεσμούς» αυτούς που συνέδραμαν μαζί τους για την φτωχοποίηση και τον μαρασμό του λαού.
Θα μπορούσε να το πει κάποιος σύνδρομο της Στοκχόλμης, όπου ο όμηρος ταυτίζεται με τον απαγωγέα.
Θα μπορούσε κάποιος εύλογα να μιλήσει για εθελοδουλεία και ιδιοτέλεια.
Η πολιτική παράδοση του ραγιαδισμού ξαναέγινε κυρίαρχη: Κι αυτό αποτελεί την πολιτική παρακαταθήκη της τελευταίας κυβέρνησης.
Η χώρα έχει γυρίσει πενήντα χρόνια πίσω λένε.
Δεν ισχύει αυτό για μια πλειάδα λόγων.
Μισό αιώνα πριν οι Έλληνες μπορεί να μην είχαν φράγκα αλλά είχαν ατομική ιδιοκτησία και δεν ήταν βουλιαγμένοι σε ιδιωτικά χρέη.
Επίσης η δυναμική του πληθυσμού ήταν σε όλα ανώτερη. Οι άνθρωποι των γενιών του 50, 60, 70, ήταν διψασμένοι για μόρφωση, δουλειά κι η δημιουργία οικογένειας αποτελούσε στόχο ζωής.
Σήμερα, οι γενιές είναι βουλιαγμένες σε μια κουλτούρα επίπλαστης ευκολίας. Έχει εκλείψει το ήθος, το ηθικό και η ηθική.
Το κυρίαρχο στοιχείο είναι ο τυχοδιωκτισμός.
Ο αμοραλισμός επιβραβεύεται ξανά, αναδεικνύεται σε προσόν.
Δεν έχουμε πάει πενήντα χρόνια πίσω. Έχουμε πάει πενήντα χρόνια κάτω.
Ο μόνος παραλληλισμός που μπορεί να γίνει με το παρελθόν είναι το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που έχει επαναεμφυσηθεί σε αρκετά μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Ο λαός που πραγματικά μέσα στην λαίλαπα των μνημονίων δοκίμασε να αποτινάξει από πάνω του το σάπιο πολιτικό σύστημα, ανέθεσε τελικά σε κάτι «καινούριο» την αποστολή.
Και το καινούριο, επανέφερε το παλιό σε όλη του σαπίλα, όπως προειδοποιούσα από τις πρώτες μέρες διακυβέρνησης του.
Το νεοελληνικό παράδοξο λοιπόν δεν είναι και τόσο παράδοξο τελικά. Έχει μακραίωνη και κυρίαρχη παράδοση.  Και πολύ μέλλον σε έναν τόπο που δεν έχει.
Γιατί μπορεί να φαίνεται ότι η Ευρώπη μαλάκωσε απέναντι μας. Αλλά αυτή είναι μια απλή υπαναχώρηση υπό τον φόβο της επερχόμενης πολιτικής συντριβής του πολιτικού κατεστημένου στην Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι υποχώρησαν και στο θέμα του Brexit, καθώς χρειάζονταν την μεγάλη ευρωομάδα των Βρετανών. Αλλά όπως είπαμε, από κεί μεριά τους περιμένει μια τεράστια σφαλιάρα.
Οι μάσκες όμως θα πέσουν μερικούς μήνες μετά τις ευρωεκλογές ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Και μαζί με τις μάσκες θα αρχίσουν να πέφτουν ξανά κι οι βουρδουλιές.
Η Ελλάδα θα βρεθεί μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης και θα επιμένει στην Σκύλα.  
Οι διανοούμενοι και οι επιστήμονες των ελιτ, θα έπρεπε να μας μελετήσουν καλύτερα για να μάθουν το είναι αυτό που μας έχει κάνει πλέον τόσο πειθήνιους όσον αφορά τις κεντρικές μας πολιτικές επιλογές.
Μια τέτοια σπουδή θα τους φανεί χρήσιμη στο να υλοποιήσουν πιο εύκολα και πιο γρήγορα τις διεστραμμένες τους φιλοδοξίες.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 19/5/2019

Read More »

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Κύπρος: Νέα τουρκική εισβολή



Για την Κύπρο τα γραφω ξανά και ξανά εδώ και χρόνια σε πείσμα της νεοελληνικής αδιαφορίας που ‘ναι εκτός από επίσημη πολιτική κι η εδώ και δεκαετίες εντέχνως κατασκευασμένη στάση της ελληνικής κοινής γνώμης: Οι μέρες για τις οποίες προειδοποιούσα, ήρθαν.
Τουρκικό πλοίο εξοπλισμένο με γεωτρύπανο βρίσκεται στην Κυπριακή ΑΟΖ. Δεν το βαπτίσαν τυχαία Πορθητή. Ο μόνος λόγος που ο Πορθητής δεν έχει αρχίσει να σκάβει είναι γιατί δεν μπορεί ακόμη λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας και προσωπικού, ενώ το Μπαρμαρός οδεύει νότια της Ρόδου, κι όλα αυτά με στρατιωτική συνοδεία.
Ας καταλάβατε επιτέλους την πολιτική Ερντογάν: Σε όλα τα πεδία ο Ερντογάν τραβάει το σχοινί μέχρι τέλους, κι έπειτα, όταν έχει φέρει τα πράγματα στα άκρα, το χαλαρώνει λίγο και για λίγο για να παγιώσει τα κέρδη που έχει αποκομίσει και να συνεχίσει το παιχνίδι ακόμη σκληρότερα.
Όλη η ραχοκοκαλιά του διεθνούς συστήματος ξεγυμνώνεται. Το γραψα και παλιότερα. Κανείς δεν θα έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την Τουρκία.
Κανείς δεν πρόκειται να πάρει τέτοιο ρίσκο. Η Τουρκία είναι πολύ σημαντικότερη για τη Δύση απ ότι είναι η Ελλάδα.
Υπουργός της Μ.Βρετανίας δήλωσε ότι η κυπριακή ΑΟΖ είναι αμφισβητούμενη περιοχή, η διόρθωση από την βρετανική κυβέρνηση τόνιζε ότι τα πετρελαϊκά κέρδη πρέπει να μοιραστούν σε όλους τους Κυπρίους, κάτι που αποτελεί έμμεση πλην σαφή αναγνώριση του ψευδοκράτους και κάτι που αποτελεί και το κεντρικό επιχείρημα της Τουρκίας, ούτως ή άλλως.
 Παρά τις αντίθετες κινήσεις ομάδας ρεπουμπλικάνων, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, ο δούρειος ίππος της Ουκρανίας, Τζέφρευ Πάιατ, μίλησε για win-win συμφωνίες για όλους.
Η ανανοποίηση της Κύπρου προχωράει με όχημα την Τουρκική επιθετικότητα.
Ο Αναστασίαδης, υπέρμαχος του σχεδίου Ανάν, μίλησε για δεύτερη τουρκική εισβολή για να πάρει την πληρωμένη απάντηση από την τουρκική πλευρά: Καλά κάνεις και θυμάσαι τον Αττίλα.
Η πολιτική του κατευνασμού μας οδήγησε εδώ. Μετά την μικρασιατική καταστροφή ο Ελληνικός Στρατός υπάρχει μόνο για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Δύσης και για να παίρνουν μίζες οι πολιτικοί.
Η παρούσα ελληνική κυβέρνηση που ξέρει να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες χάλασε και τις τελευταίες εναπομείνασες προθέσεις της Μόσχας για ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε Ελλάδα/Κύπρο και Τουρκία με την συμφωνία των Πρεσπών ενώ όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις συνέπλεαν με την διατλαντική πολιτική πιέσεων στη Ρωσία που οδήγησε τελικά μια ευκαιριακή συμμαχία Ρωσίας-Τουρκίας να αποκτήσει στρατηγικά χαρακτήρα και βάθος.
Τα μόνα όπλα που είχε η Κύπρος ήταν διπλωματικά. Τα υπερεκτίμησε θανάσιμα μέσα στην ΝΑΤΟευρωπαραζάλη της.
Η Κύπρος δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο.
Η Ελλάδα δεν σκοπεύει να κάνει τίποτε άλλο κι αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους.
Και η Τουρκία γνωρίζει πάρα πολύ καλά τα δύο παραπάνω και σκοπεύει να κάνει τα πάντα για να τα εκμεταλλευτεί.
Σιγά σιγά θα αρχίσουν να βγαίνουν από τις τρύπες τους εκείνες οι διανουμενίστικες φωνές που θα μιλάνε για συνεκμετάλλευση και σιγά σιγά θα γίνουν κυρίαρχες γιατί αυτό ακριβώς επιθυμούν οι πρεσβείες των μεγάλων δυνάμεων.
Τίποτε μα τίποτε δεν έχει αλλάξει τουλάχιστον προς το καλύτερο από τις συνθήκες που υπήρχαν όταν συντελέστηκαν όλες οι μεγάλες εθνικές καταστροφές του προηγούμενου αιώνα.
Οι ελληνοκυπριακές θάλασσες πρέπει να είναι είτε γκρίζες, είτε ροζ.
Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας αφορά όλα τα επίπεδα. Το οικονομικό θα το ακολουθούσε αναπόφευκτα το γεωπολιτικό.
Τόσο αμείλικτη είναι η ιστορική πραγματικότητα. Και τόσο ανάξιοι του ιστορικού μας  παρελθόντος είμαστε σήμερα.
Ο Ερντογάν θα κλιμακώσει. Το μόνο που τον προβληματίζει είναι το τι θα σημάνει ένα θερμό επεισόδιο για την τουρκική οικονομία.
Ακόμη κι αν δείξει μια κάποια αυτοσυγκράτηση εξαιτίας αυτής της έγνοιας, αυτή θα είναι προσωρινή. Έχοντας χάσει πλέον τη λαοφιλία του, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων, ανεξάρτητα από το ποιες θα είναι οι εξελίξεις, τους μήνες πριν τις επόμενες μεγάλες εκλογές του 2023, θα τα παίξει όλα για όλα, επιδιώκοντας να υλοποιήσει το νεοθωμανικό του όραμα για να κρατηθεί στην εξουσία.
Μέχρι τότε θα ροκανίζει την ανατολική μεσόγειο και το Αιγαίο.
Υπάρχει βέβαια κι άλλος τρόπος για να αποφευχθεί το μεγάλο κακό. Να του παραδώσουν οι ελληνικές ηγεσίες τμήμα από όσα ζητάει.
Μα αυτή η νέα πολιτική «κατευνασμού» μέσω γεωπολιτικών εκχωρήσεων, απλά θα ανοίξει την όρεξη του Σουλτάνου και θα κερδίσει μόνο μερικές μήνες ειρηνικής συνύπαρξης.
Έλληνας είναι αυτός που κατανοεί την γεωπολιτική διάσταση της χώρας.
Και για αυτό έχουν απομείνει πολύ λίγοι από δαύτους με την τάση της εξαφάνισης να ενισχύεται.
Καλή Eurovision να χετε.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/5/2019

Read More »

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

Je suis Sri Lanka



Με 357 νεκρούς και 500 τραυματίες, τα συνδυαστικά τρομοκρατικά χτυπήματα στη Σρι Λάνκα μπαίνουν στη λίστα των πιο πολύνεκρων της κατηγορίας τους.
Υπάρχουν όμως αρκετά πιο ανησυχητικά σημεία από τον αριθμό των θυμάτων.
Γιατί πλέον, για πολλούς λόγους μιλάμε για μια νέα εκδοχή ισλαμικής τρομοκρατίας.
Όπως περιγράφουν οι αρχές, αρκετοί από τους βομβιστές αυτοκτονίας προέρχονταν από οικογένειες με μεσαία ή υψηλά εισοδήματα κι είχαν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης με σπουδές και στο εξωτερικό.
Δύο από αυτούς φαίνεται πως ήταν οι γιοί μεγιστάνα μπαχαρικών της Σρι Λάνκα, φέρνοντας στο νου την υψηλά ιστάμενη οικογένεια Ladden.
Η γυναίκα ενός απ αυτούς φαίνεται να ανατινάχτηκε μαζί με τα τρία παιδιά της για να αποφύγει επικείμενη σύλληψη της.
Ένας απ αυτούς σπούδασε αεροναυπηγική πρώτα στην Αγγλία και μετά στην Αυστραλία.
Ένας άλλος ήταν ισλαμιστής ιερέας σε χωριό της Σρι Λάνκα.
Οι στόχοι ήταν πολλαπλοί, πράγμα που δείχνει ότι το επίπεδο συνομωτικότητας ήταν υψηλό.
Οι υφιστάμενες ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις στην Σρι Λάνκα ήταν μικρές και χωρίς τρομοκρατική τεχνογνωσία.
Που υποδεικνύει ότι το δίκτυο δημιουργήθηκε με την άμεση ή την έμμεση συνδρομή άλλων ομάδων, πιθανώς ομάδων της Συρίας, δηλαδή με άτομα που είχαν φύγει από τις χώρες τους για να πολεμήσουν στη Συρία όπου απέκτησαν πολεμική εμπειρία και τεχνογνωσία με αρκετούς από αυτούς να επιστρέφουν στις χώρες τους μετά την πρόσφατη διάλυση του Ισλαμικού Κράτους για να συνεχίσουν την καταστροφική δράση τους.
Στην περίπτωση της Σρι Λάνκα φαίνεται πως το δίκτυο δημιουργήθηκε με την ανοχή ή ακόμη και τη συνδρομή ομάδων ή έστω ατόμων της υψηλής μουσουλμανικής κοινωνίας.
Είχαμε προειδοποιήσει ότι η διάλυση του Ισλαμικού Κράτους θα αφορά μόνο την γεωγραφική του υπόσταση και πως μετά τη διάλυση του οι στρατιώτες του θα τροφοδοτούν και θα αναβαθμίζουν την ισλαμική τρομοκρατία ανά τον κόσμο.
Τώρα, φαίνεται πως αυτό μπορεί να συμβεί ακόμη χωρίς την ανάγκη φυσικής παρουσίας,  εκπαιδεύοντας και παρέχοντας τεχνογνωσία μέσω του σκοτεινού διαδικτύου.
Αρκετοί ήταν αυτοί που έφυγαν από τη Σρι Λάνκα για να πολεμήσουν στη Συρία και τώρα έχουν επιστρέψει στη χώρα τους και πιθανώς να έχουν συμβάλει στην δημιουργία ή έστω την αναβάθμιση του τρομοκρατικού δικτύου εκεί.
Η Δύση εργαλοποίησε τον ισλαμικό φονταμενταλισμό ξανά και ξανά για να αποσταθεροποιήσει χώρες και να ρίξει μη αρεστές της κυβερνήσεις.
Και ξανά και ξανά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και χειρότερο: Δίκτυα ισλαμικής τρομοκρατίας.
Η ανοχή στον ακραία ισλαμισμό είναι παροιμιώδης εντός των τοιχών, υπό το φόβο ότι το αντίθετο θα οδηγούσε σε έκρηξη του ρατσισμού.
Αυτή η ανοχή και αυτή η συγκάλυψη οδήγησε όμως ακριβώς σε αυτό: την δυσπιστία μερίδας πολιτών απέναντι σε αρχές και κυβερνήσεις που χαϊδεύουν τα αυτάκια των ακραίων ισλαμιστών και κάνουν τα στραβά μάτια.
Ο φόβος της ανόδου της ακροδεξιάς που καλλιεργείται εντέχνως τα τελευταία χρόνια στη Δύση, είναι ανάμεσα σε πολλά άλλα κι ένας αντιπερισπασμός στον πολύ πιο εκτεταμένο κι οργανωμένο ακραίο ισλαμισμό εντός της Δύσης.
Ας μην ξεχνάμε ότι 4000 πολιτογραφημένοι ως Ευρωπαίοι ισλαμιστές έφυγαν για να πολεμήσουν για το ισλαμικό κράτος. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν γυρίσει στις χώρες τους.
Μιλάμε για εκατοντάδες τρομοκρατικά χτυπήματα που περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για να εκτελεστούν. 
Η νεοναζιστική και ακροδεξιά τρομοκρατία αφορά, μέχρι τώρα τουλάχιστον,  μοναχικούς δράστες.
Η ισλαμική αφορά ομάδες και δίκτυα με τη συχνότητα της να είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή της ακροδεξιάς, κάτι αναμενόμενο καθώς η δεξαμενή της είναι αντιστοίχως κατά πολύ μεγαλύτερη.  
Και τα δύο αυτά είδη ενθαρρύνονται και αντλούν ισχύ και επιχειρήματα από την ύπαρξη και  δράση του άλλου.
Για ποιο λόγο όμως οι προοδευτικοί δεν αναφέρονται στον υπαρκτότερο κίνδυνο του ριζικού ισλαμισμού; Πως δραματικά φαινόμενα όπως το ότι τα ποσοστά αποδοχής του Ισλαμικού Κράτους σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες έφτασαν στις μουσουλμανικές κοινότητες τους μέχρι και το 80%, κρύβονται κάτω από τα χαλάκι;  
 Στα χτυπήματα της Σρι Λάνκα, ο Ομπάμα και η Κλίντον αναφέρθηκαν  στα θύματα ως «προσκυνητές του Πάσχα» κι όχι ως χριστιανούς.
Η πολιτική ορθίλα έχει σαπίσει τόσο που υποχρεώνει ακόμη και ηγετικές φυσιογνωμίες της σε αυτολογοκρισία και αντιστροφή της μεροληψίας.
Η ισλαμική τρομοκρατία θα συνεχίσει, ίσως ακόμη ισχυρότερη. Ακραίοι ισλαμιστές στρατολογούν διαρκώς.
Δυστυχώς, η χώρα μας, απολύτως ασφαλής μέχρι και πριν την μνημονική της υποδούλωση από την ισλαμική τρομοκρατία,  έχει αρχίσει να μπαίνει πλέον σιγά σιγά στο στόχαστρο τγια δύο κυρίους λόγους:
Το μεταναστευτικό καθώς ήδη έχει περιγραφεί πως σε κάποιους καταυλισμούς ομάδες του ισλαμικού κράτους κάνουν κουμάντο.
Και την σύμπλευση της Ελλάδας με τον Αμερικανικό Ιμπεριαλισμό σε συνδυασμό με την στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ.
Εκτιμώ πως στην επόμενη δεκαετία θα δούμε περιστατικά ισλαμικής τρομοκρατίας και στη χώρα μας.
Και αυτός είναι ένας μόνος από τους πολλούς κινδύνους που περιμένουν τη χώρα μας κι όχι ο πιο σημαντικός.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 25/4/2019

Read More »

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Ελάχιστος φόρος τιμής στον Julian Assange



O Julian Assange ήταν μια ιδιοφυία. Ένας άνθρωπος ο οποίος δούλευε εξαντλητικά .
Δούλευε ακατάπαυστα με την αλήθεια, για την αλήθεια.
Χαρακτηριστικό του όγκου αλλά και της σχολαστικότητας της δουλειάς του είναι το γεγονός πως από τα εκατοντάδες χιλιάδες έγγραφα των πρεσβειών που ο Assange δημοσίευσε, ούτε ένα δεν ήταν fake, ούτε ένα δεν διαψεύστηκε. Ούτε μισό.
Ο Assange ήταν ο φακός που έριξε φως στα πιο σκοτεινά μέρη της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής, αυτής της μάστιγας. 
Ένα σημαντικό κομμάτι πληροφορίας χάρη στο οποίο κάτι προοδευτικά προπύργια της νεοελληνικής δημοσιογραφίας όπως ο Κούλογλου κι ο Βαξεβάνης αλλά κι άλλοι διεθνείς μεγαλοπροοδευτικάριοι, όπως οι NYT (New York Times), o Guardian, η Le Monde, επιβιώσαν της ψηφιακής επανάστασης,  ήταν λόγω της ψηφιακής επανάστασης που έφερε στην πληροφορία ο Julian Assange.

Η δημοσιογραφία χρωστάει στον Assange κι όχι το αντίθετο.

Αλλά όταν οι ΗΠΑ, θύμωσαν, όλα τα έντυπα το βούλωσαν. Θύμωσαν οι ΗΠΑ για τις γαμημένες ιμπεριαλιστικές πρακτικές που ο Assange αποκάλυψε, για τις δολοφονίες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, για τους αμάχους λέμε τώρα, ανάμεσα τους και δημοσιογράφους των συγκεκριμένων εφημερίδων.
Εξοργίστηκαν που έβγαλε τις βρωμιές τους φόρα παρτίδα.
Κι έτσι αποφάσισαν να τελειώσουν τον ενοχλητικό Αυστραλό, στήνωντας πολλαπλές σκευωρίες που κατάντησαν σιχαμένες συνομωσίες.
Στην Σουηδία, για να τον εκδώσουν στην Αμερικάνικη αυτοκρατορία, του στήσανε "σεξουαλικό σκάνδαλο". Δύο γυναίκες τον κατηγόρησαν πως δεν χρησιμοποίησε προφυλακτικό κατά την διάρκεια συναινετικού σεξ μαζί του.

Η σκευωρία κατέπεσε το 2017. Αλλά αρκούσε.

Αρκούσε για να ζητήσει ο Assange προστασία από την πιθανή έκδοση του στις ΗΠΑ. 

Την βρήκε στον Ισημερινό και συγκεκριμένα στην πρεσβεία της χώρας στη Μεγάλη Βρετανία. 

Θυμάστε το πόσο παχιά μας πουλούσαν οι Έλληνες Αριστεριστές το υπόδειγμα του Ισημερινού και του προέδρο του Ραφαέλ Κορέα που διάγραψε μονομερώς το χρέος;

Αλλά από το 2015 και μετά, τα εξαπτέρυγα της νεοαριστεράς δεν μας λενε την συνέχεια. Γιατί η χρησιμότητα της αλήθειας εξαντλήθηκε μπροστά στην ιδιοτέλεια τους. 

Εξαφανίστηκε ο Κορέα μαζί με το χρέος;

Αυτοθυσίαστηκε?

Τι έγινε;
Και γιατί δεν μας το λένε; 

Ο Κορέα έκανε ένα τρομακρικό λάθος: Μην μπορώντας να διεκδικήσει τρίτη θητεία, έχρισε τον Lenin Moreno διάδοχο του. Γιος προοδευτικού ο σοσιαλίζον γιος, άνθρωπος των αμερικάνων, ο Moreno την έστησε στον Κορέα.

Την συνέχεια την μάθατε ποτέ;

Ο Κορέα ζητά άσυλο απ’ το Βέλγιο. 
Για μια υποτιθέμενη απαγωγή ενός πραξικοπηματία στην Κολομβία θεέ μου.
Την στήσανε και στον Κορέα μια χαρά. 

Ο Κορέα σήμερα απ΄ το Βέλγιο, ο άνθρωπος που έσωσε τον Ισημερινό, βρίζει τον Moreno. Τον λέει ξεκάθαρα προδότη, ακόμη περισσότερο μετά από αυτό που έκανε στον Assange.

Eίναι ότι χειρότερο έχει συμβεί στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, λέει ο Κορέα. Και το εννοεί. Και το ξέρει. Και Λένιν και Μορένο. Όπως θα λεμε στο μέλλον, και Ερνέστο και Τσίπρας.

Θυμόσαστε τον Κορέα έτσι; Είναι ο άνθρωπος που οι Έλληνες αριστεριστές θυμιατίζανε, αλλά μετά;
Πουφ, θαύμα, εξαφανίστηκε. Όπως έγινε και με τον Τσε και με τον Άρη και με όλους.

Αυτή είναι η πραγματική ιστορία. Του Κορέα. Και του Assange.

O Assange το ξερε. Το ξερε ότι απ τη στιγμή που μπήκε  ο του προοδευτικάριου ο γιος, ο Μορένο στα πράγματα, είχε τελειώσει.
‘Εβγαλε μέσα από τα wikileaks έγγραφα του 2007 που οι αμερικάνοι λέγαν ότι ο Μορένο ήταν ο άνθρωπος τους.

Αλλά χωρίς τον Κορέα, ο Assange ήταν νεκρός.

Και θα πεθάνει. Αν όχι σωματικά, τουλάχιστον σαν προσωπικότητα. Ήδη τα 7 χρόνια εγκλεισμού στην πρεσβεία έχουν αφήσει ανεξίτηλα, άσχημα σημάδια πάνω του. 

Ο Κορέα δεν είναι ακόμη νεκρός, αν και θέλουν να τον δολοφονήσουν, όπως γερουσιαστές των ΗΠΑ θέλαν διακαώς να δολοφονήσουν τον Assange, δηλώνοντας το μάλιστα δημοσίως

Ραφεάλ, θυμήσου. Αν ξαναπάρεις την εξουσία στον Ισημερινό, εκτέλεσε το πρώην Πουλέν σου τον Μορένο.
Θα το βαπτίσουμε, μέρα μνήμης του Julian.

Σήμερα, ποινικοποιήθηκε η  δημοσιογραφία. Και παρότι κάτι ξεπουλημένα τομάρια μπορεί να το παρουσιάζουν σαν είδηση, το γεγονός είναι ότι σήμερα πέθανε η ανεξάρτητη δημοσιογραφία.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε τους πανηγυρισμούς του γελοίου πλέον βρετανικού κοινοβουλίου για την σύλληψη του Assange. Κάτι έπρεπε να πανυγυρίσει κι η ασθενέστερη πρωθυπουργός η Τερέζα μας η Μαίη. 
Και να σαι καλά  και συ Jeremy Corbin. Το ασθενές tweet σου την ώρα που έχεις την May στο τσεπάκι δείχνει σημάδια τσιπροποίησης. Πρόσεχε το αυτό.

Κλείνοντας, να τονίσουμε ότι καθόλου τυχαία δεν ήταν η έγκριση δανείου από το ΔΝΤ προς τον Ισημερινό 4,2 δις. Σκάει ο Ιούδας από τη ζήλια του.

Βέβαια, ο Μορένο, για να εκδοθεί ο Assange, εκτός από το δάνειο του ΔΝΤ, πήρε και εγγυήσεις από τους Βρετανούς: Εγγυήθηκαν ότι ο Julian δεν θα αντιμετωπίσει τη θανατική ποινή και δε θα υποστεί βασανιστήρια.

Με το δεύτερο γελάν και οι πέτρες. Κι οι άνθρωποι κλαίνε.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, for my Angel Julian, 12/4/2019

Read More »

Σάββατο, 6 Απριλίου 2019

Μένουμε Ελλάδα



Θα μπορούσε να είναι κοινωνικό πείραμα: Δεν είναι όμως. Είναι μια ζοφερή πραγματικότητα: Εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν μέχρι τα Διαβατά μετά από διασπορά είδησης στο Facebook ότι τα σύνορα έχουν ανοίξει και θα φτάσουν στην Ιθάκη τους, την Κεντρική Ευρώπη.
Τόσο εύκολα μπορούν να χειραγωγηθούν τα ανθρώπινα πλάσματα. Το ποιος και το γιατί διέσπειρε το μήνυμα μάλλον θα παραμένει άλυτο. Όπως άλυτα θα παραμείνουν και τα προβλήματα που δημιουργεί η λογική των ανοιχτών συνόρων προς τα μέσα και των κλειστών συνόρων προς τα έξω, σε μια χώρα που εκτός από χωματερή χρέους έγινε και χωματερή ανθρώπων.
Όπως δήλωσε κι ο αρμόδιος υπουργός Βορίδης –συγγνώμη, ο Βίτσας είναι ο υπουργός μετανάστευσης: «τα σύνορα είναι και θα παραμείνουν κλειστά και εννοείται ότι δεν θα επιτρέψουμε παράτυπες μετακινήσεις».
Αυτά δεν είναι σύνορα, η γάτα του Σρέντιγκερ είναι.
Ο Κος Βίτσας, για να εκτονώσει την κατάσταση, τρόλαρε και λίγο, προσφιλής συνήθεια άλλωστε στους πολιτευτές αυτής της κυβέρνησης. Δήλωσε λοιπόν ότι οι (μετανάστες και πρόσφυγες) «πρέπει να πειστούν να επιστρέψουν στους ικανοποιητικούς έως πολύ καλούς χώρους, στους οποίους τους φιλοξενεί το ελληνικό κράτος».
Οι λεγόμενοι καταυλισμοί είναι η ντροπή του Δυτικού κόσμου, στρατόπεδα συγκέντρωσης με απειροελάχιστη μέριμνα για τους φυλακισμένους παρά τα μεγάλα ποσά που δαπανούνται για την αντιμετώπιση του ζητήματος, το μεγαλύτερο κομμάτι των οποίων δεν φτάνουν ποτέ στους καταυλισμούς.
Βιασμοί κι απαγωγές, συχνά και παιδιών, μαχαιρώματα εντός των καταυλισμών και κατά τόπους εγκληματικότητα κατά των νησιωτών, είναι στην καθημερινή διάταξη.
Κι αυτή η αδιανόητη βαρβαρότητα είναι πολυπολιτισμός;
Τα ερωτήματα που διαρκώς προκύπτουν σε σχέση με πολλαπλά σκάνδαλα δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την μετανάστευση κουκουλώνονται με την καραμέλα φτιαγμένη από λάσπη και μόνο περί δήθεν εθνικισμού, ενώ οι τάχαμου ανθρωπιστές και οι ακραιφνείς εθνικιστές συνεχίζουν να βλέπουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να φουσκώνουν, γιατί η μετανάστευση για αυτούς είναι πάνω από όλα, πρώτα απ όλα, μεγάλη μπίζνα.
Μην γελιόμαστε. Οι εκμεταλλευτές της αριστεράς ασκούν πολιτική. Μια πολιτική που δεν συμφωνεί σε όλα τα μεγάλα ζητήματα με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και για αυτό τον λοιδορούν και τον μειώνουν διαρκώς.
Ενδεικτική της ασκούμενης πολιτικής είναι η παραίτηση του προέδρου της Εθνικής  Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Γιώργου Σταυρόπουλου, μια από τις πολλές παραιτήσεις στη Δημόσια Διοίκηση. Μόνο οι βουλευτές δεν παραιτούνται την τελευταία τετραετία, οξυγονοκολλημένοι καθώς είναι με τα προνόμια που τους δίνει η καρέκλα τους.
Ο Σταυρόπουλος παραιτήθηκε γιατί η κυβέρνηση, ετσιθελικά όπως συνηθίζει, προσθέτει στην Επιτροπή 5 Ρομά και δύο ακόμη ΛΟΑΤΚΙ, καταστρέφοντας οποιαδήποτε πρόθεση αμεροληψίας και αντικειμενικότητας.
Όπως σημειώνει ο ίδιος ο κύριος Σταυρόπουλος στην επιστολή παραίτησης του: ««Τα δικαιώματα του ανθρώπου δεν ιεραρχούνται. Βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και προστατεύονται ισότιμα όταν προσβάλλονται. Η κοινότητα των Ρομά φυσικά πρέπει να εκπροσωπείται στην ΕΕΔΑ, όπως και η κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙ … η υπερβολικά μεγάλη ευνοϊκή μεταχείρισή τους σε βάρος όλων των άλλων υπερασπιστών των δικαιωμάτων του ανθρώπου προσβάλλει τους δεύτερους, αλλά και υποβαθμίζει το κύρος της ίδιας της Εθνικής Επιτροπής, αλλοιώνει άκριτα τη σύνθεσή της και θίγει την ανεξαρτησία της».

Η κυβέρνηση αυτή, όπως τόσες άλλες, δεν συμφωνεί στα περισσότερα ζητήματα με την πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού.
Είναι όμως μια από τις λίγες κυβερνήσεις που στρέφονται ανοιχτά κατά της πλειοψηφίας κι εργαλειοποιούν τις μειονότητες για να το πετύχουν. Αυτή την πρακτική την χρησιμοποιούν κυβερνήσεις άλλων χωρών για να αποσταθεροποιήσουν και να ασκήσουν πίεση.

Εμείς δεν χρειαζόμαστε ξένες κυβερνήσεις για να μας υπονομεύουν. Το κάνουμε και μόνοι μας.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 6/4/2019

Read More »

Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου: Η Ελπίδα και οι Υπερκακοί



Μας κλέψαν την Ελπίδα. Πέθανε τελευταία.
Για αυτό έγραψα την Ελπίδα και τους υπερκακούς το καλοκαίρι του 2017.
Γιατί την χρειαζόμουν τόσο μα τόσο πολύ.
Όσο την χρειάζεστε και εσείς. Όσο θα την χρειαστούν και τα παιδιά μας,

Η Ελπίδα είναι μια ηρωίδα μοναδική.

Γενναία, ειλικρινής, δεν ζαρώνει μπροστά στις δυσκολίες.
Δεν φοβάται τις κακοτοπιές.
Κι όταν χάνει το χαμόγελο της έστω για λίγο, το ξαναβρίσκει και το μοιράζει όπως ο ήλιος το φως του.
Για αυτό, οι τρεις Υπερκακοί, πολύ κακοί τύποι από άλλη διάσταση που έχουν έρθει πρόσφατα στον πλανήτη μας με τους χειρότερους των σκοπών, την έχουν βάλει στο μάτι.
Αν θέλουν να καταστρέψουν τον πλανήτη -κι αυτό πραγματικά θέλουν- πρέπει πρώτα να ακυρώσουν την Ελπίδα.
Η Ελπίδα δεν είναι μόνη της σε αυτήν την απίστευτη δοκιμασία. Μαζί της έχει τον Ντάνο, την μελαγχολική Λίλη, το φοβισμένο σκυλάκι που το λένε Φόβο, και τον Μίου, τον παμπόνηρο ομιλούντα γάτο.
Θα καταφέρουν τρία παιδιά και δύο ζωάκια να τα βγάλουν πέρα με τρεις οντότητες που κατέχουν απίστευτες υπερδυνάμεις μοχθηρίας;
Η συνέχεια στις σελίδες του βιβλίου «Η Ελπίδα και οι Υπερκακοί».
Ένα βιβλίο που θα μείνει σε εσάς και κυρίως στα παιδιά σας αξέχαστο, ένα βιβλίο αντίδοτο στους φαρμακερούς καιρούς που ζούμε.
Προς το παρόν διαθέσιμο στον Ιανό. 

Κέρδισε τους κορίτσι μου!!!

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 2/4/2019  
Read More »

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Που πάει το Brexit



Στην Τερέζα Μαίη δόθηκε η πρωθυπουργία μαζί με μια αλληλένδετη αποστολή: Την διεκπεραίωση του Brexit. Ήταν εξαρχής ένα παράδοξο καθώς η Μαίη δεν πίστευε στο Brexit. Όφειλε όμως να σεβαστεί την απόφαση του βρετανικού λαού την ίδια στιγμή που οι πολιτικοί πρωταγωνιστές του Brexit όπως ο Μπόρις Τζόνσον τα φόρτωναν στον κόκορα και δεν επιδίωξαν να αναλάβουν αυτοί την πρωθυπουργία.
Brexit means Brexit έλεγε η Μαίη γεμάτη αυτοπεποίθηση στις αρχές της θητείας της.
Η αυτοπεποίθηση της Μαίη κλονίστηκε όταν στις εκλογές του 2017 που η ίδια αποφάσισε να διεξαχθούν για να τσιμεντώσει την πολιτική της ισχύ, κατάφερε το κόμμα της να χάσει την αυτοδυναμία και να σχηματίσει υποχρεωτικά μια κυβέρνηση συνασπισμού με το Δημοκρατικό Ενωσιακό κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας.
Χαστούκι μετά το χαστούκι, εκβιασμός μετά τον εκβιασμό, συνθηκολόγηση μετά την συνθηκολόγηση, η Μαίη πλέον δεν έχει χάσει μόνο την αυτοπεποίθησή της αλλά και κάθε έλεγχο στην πολιτική σκηνή του Ηνωμένου Βασιλείου.
Μετά από δύο πεταμένα χρόνια αναποφασιστικότητας και ανικανότητας, σήμερα το κάποτε υπερήφανο Η.Β κυριολεκτικά σέρνεται στα πόδια της ΕΕ και οι αξιωματούχοι της δεύτερης γελούν- κι όχι υποχρεωτικά κάτω από τα μουστάκια τους.
Το Brexit means Brexit έγινε Brexit doesn’t necessarily means Brexit, Brexit means trouble και τώρα κινδυνεύει να γίνει Brexit means Nothing.
Ο εκβιασμός της παράτασης που εξασφάλισε η Μαίη από την στοργική μητερούλα που λέγεται ΕΕ έχει δύο εναλλακτικές:
Α) Ψηφίζετε τον συμβιβασμό που σας επιβάλλαμε την επόμενη βδομάδα και παίρνετε παράταση μέχρι τις 22 Μαϊου.
Β) Αν δεν τον ψηφίσετε, τότε ή ζητάτε μεγαλύτερη παράταση και συμμετέχετε στις ευρωεκλογές ή στις 12 Απριλίου άντε γεια.
Το Β ενδεχόμενο κρύβει πολύ παρασκήνιο αλλά και οι δύο εκδοχές του συναντούνται στο πιθανότερο σενάριο.
Βλέπετε, η μητερούλα ΕΕ, είχε μεριμνήσει να ανοίξει ένα παράθυρο που θα απέτρεπε το Brexit όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε πως το Η.Β μπορεί μονομερώς να ανακαλέσει το άρθρο 50 για την αποχώρηση από την ΕΕ.
Το ΗΒ πάει σε εκλογές, θέλει δεν θέλει η Μαίη. Εκλογές στις οποίες ο Κόρμπιν πιθανόν πλέον να θέσει το ζήτημα ενός επαναληπτικού δημοψηφίσματος.
Τα δύο παραδοσιακά κόμματα που παρά το αδιέξοδο του Brexit κράτησαν μέχρι και σήμερα την εκλογική τους ισχύ θα διαλυθούν από τα μέσα. Ο Φαράνζ θα επανέλθει ως ο μόνος εγγυητής της λαϊκής κυριαρχίας.
Αν τυχόν, η Μεγάλη Βρετανία παραμείνει στην ΕΕ, η ταπείνωση και η χλεύη με την οποία θα αντιμετωπίζονται οι Βρετανοί αξιωματούχοι και πολιτικοί θα μετακυληθεί και στον βρετανικό λαό, φαινόμενο που το γνωρίζουμε καλά ως Έλληνες.
Οι Βρετανοί θα έχουν χάσει την εθνική τους αξιοπρέπεια.
Οι Γερμανοί, αυτοί την φορά θα έχουν νικήσει. Με το χρήμα, όχι με τα όπλα.
Οι Γερμανοί αυτή την φορά δεν έχουν εχθρούς πέρα από τους λαούς και τον Trump. Είμαστε όλοι γερμανικοί.
Πριν όμως το παιχνίδι λήξει για τα καλά, οι Γερμανοί έχουν να αντιμετωπίσουν μια τελευταία μεγάλη πρόκληση: την κατάρρευση του δικού τους πολιτικού συστήματος.
Η Ευρώπη παραδόθηκε και συνεχίζει να παραδίδεται σε μια χώρα που σύντομα δεν θα μπορεί να διοικήσει τον εαυτό της.
Η ιστορία έχει τον δικό της τρόπο να εκδικείται.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 22/3/2019

Read More »

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

Τι συμβαίνει τώρα στον τόπο



Για να δούμε τι συμβαίνει σε μια από τις πιο όμορφες χώρες του κόσμου που κυβερνιέται αποκλειστικά από την ασχήμια.
Α) Η Εφημερίδα των Συντακτών παλεύει για τα δίκια των Συριζαίων. Αλήθεια. Μετά τον ανασχηματισμό και την υπουργοποίηση δύο ακόμη Πασόκων, η ΕΦΣΥΝ κατάλαβε που το πάει το πράγμα ο Αλέξης και χτυπάει τρίτους μπας και συμμορφωθεί ο Αλέξης κι απομείνει κάτι από Σύριζα στον Σύριζα. Έτσι έβαλε στο στόχαστρο τους Πολάκη και Μπίστη. Φυσικά ο πολιτικός οδοστρωτήρας που λέγεται Τσίπρας δεν χαμπαριάζει. Ο ακραίος πολιτικός του τυχοδιωκτισμός του τον έχει οδηγήσει ξανά και ξανά στο να χρησιμοποιήσει και να πετάξει σαν στημένες λεμονόκουπες πλείστους πολιτικούς άντρες και γυναίκες. Σε ότι απέμεινε από ΣΥΡΙΖΑ και την ΕΦΣΥΝ θα κολλήσει; Ο τωρινός του στόχος είναι να εξαφανίσει ότι απέμεινε από το κάποτε γωνιακό μαγαζί που λεγόταν ΠΑΣΟΚ και τα πελατάκια του και να μονοπωλήσει στον πολιτικό χώρο που κάποτε όριζε και διαμόρφωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.Ακόμη κι η Αυγή το έχει καταλάβει αυτό.
Β) Μιλώντας για Πολάκη, ο υπουργός Υγείας έδωσε παστίλιες για τον πόνο των φαρμακευτικών κι αφού πέρασε κι αυτός τον έρπη του, ενέδωσε στον εκβιασμό των πολυεθνικών και προχώρησε σε νέα τιμολογιακή πολιτική. Προσπάθησε να κρατήσει κάποιες ισορροπίες αλλά οι πολυεθνικές δείχνουν ευχαριστημένες και αυτό τα λέει όλα από μόνο του. Κερδίζουμε συντρόφια που θα καθαρίζατε τις σκανδαλάρες του ΚΕΕΛΠΝΟ και της NOVARTIS. Όλα για τα μάτια του κόσμου.
Γ) Το πόρισμα για το Μάτι είναι συγκλονιστικό. Παντελής έλλειψη συντονισμού και προκλητική αδιαφορία από τους αρμόδιους φορείς. Ένα τυχαίο καφενείο θα τα κατάφερνε καλύτερα. Υπήρξαν τηλεφωνικές απαντήσεις σε απεγνωσμένες εκκλήσεις του στυλ «ναι καίγεστε ζωντανοί αλλά και το τηλεφωνικό κέντρο έχει πιάσει φωτιά για αυτό μην σπάτε μπάλες» που ξεγυμνώνουν το τέρας της κομματοκρατίας που δημιούργησε ένα δημόσιο όχι μόνο δαπανηρό αλλά βλαπτικό, τοξικό για τον πολίτη. 100 νεκροί ζητούν δικαίωση: Ήταν δίκιο, έγινε Μάτι.
Δ) Στα πλαίσια μιας πανευρωπαϊκής εκστρατείας φίμωσης και λογοκρισίας ενόψει των τρομακτικών για το ευρωσύστημα ευρωεκλογών, το ελληνικό κομματοκυνοβούλιο πέρασε στη ζούλα νομοσχέδιο που και καλά θα μας προστατεύσει από τα Fake News. Δεν μας είπε το πώς και ποιος θα προστατέψει από αυτά. Φαντάζομαι κάποια από τα εκατοντάδες συριζοτρολλς που οργιάζουν στο διαδίκτυο. (Ενδεικτικά εδώ).
Ε) Έχουμε να δούμε τόση δημοκρατία από τη χούντα. Το υπουργείο προστασίας του πολίτη έχει μετατραπεί σε υπουργείο προστασίας των πολιτικών και υπουργείο μονομερούς τήρησης της συμφωνίας των Πρεσπών. Το δίδυμο Γεροβασίλη Παπακώστα εφαρμόζουν με περηφάνια το δόγμα των «προληπτικών προσαγωγών» που παραβιάζει κατάφορα κάθε έννοια της έστω νοητής δημοκρατίας, των δικαιωμάτων και της ατομικής του πολίτη.
Βέβαια στην Ελλάδα δεν έχουμε πολίτες. Πολίτες της χώρας είναι μόνο οι ελίτ και το πολιτικό τους προσωπικό απ’ όλους τους χώρους. Οι υπόλοιποι είμαστε υπήκοοι. Είμαστε οι εκατό νεκροί στο Μάτι. Και κάθε μέρα πεθαίνουμε όλο και περισσότεροι από τον Μινώταυρο της κομματοκρατίας.
Πέτρος Αργυρίου, agriazwablogspot.com, 8/3/2019

Read More »

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Στην δεύτερη μου σκωλικοειδή απόφυση το Newspeek σας



Για την εξασφάλιση της εξαφάνισης των διακρίσεων, καλούνται όλες οι κυβερνήσεις να εναρμονιστούν με τις κάτωθι οδηγίες:
Α) Οι λέξεις πατέρας, μητέρα, μαμά, μπαμπάς, θεία, θείος, θείτσα, μπάρμπας κοκ καταργούνται. Οι μόνες λέξεις που διατηρούνται ως έχουν που δηλώνουν βαθμό συγγένειας είναι τα ουδέτερα, ανίψι, ανεψούδι, ανίψια, πεθερικά
Β) Καταργείται η λέξη υιοθεσία που υποδηλώνει αρσενικά παιδιά
Γ) Καταργούνται όλα τα θηλυκά και αρσενικά ονόματα. Στη θέση τους θα χρησιμοποιούνται αριθμοί. Επιτρέπονται ουδέτερες ινδιάνικου τύπου ονοματοδοσίες όπως το Καθιστό Βουβάλι, Το Μικρό Μου Πόνι και Το μικρό Σπίτι στο Λιβάδι. Τι γελάς Νο έναδις59εκατομμυριοστέ;
Δ) Καταργούνται οι λέξεις έγκυος και λεχώνα ως εξόχως σεξιστικές καθώς υπονοούν πως μόνο όσες έχουν γεννηθεί βιολογικά γυναίκες μπορούν να συλλάβουν
Ε) Παρομοίως οι λέξεις Παρθενικός Υμένας και παρθένα καθώς υπονοείται ότι μόνο όσες έχουν γεννηθεί βιολογικά γυναίκες μπορούν να έχουν παρθενικό υμένα. 
Στ) Καταργούνται γενικά το αρσενικό και θηλυκό γένος στις ανθρώπινες γλώσσες. Η ισχύ της απόφασης έχει αναδρομική ισχύ και θα εφαρμοστεί και στην παγκόσμια λογοτεχνία και Ιστορία. Ως εκ τούτου πχ, η λέξη Αγία Τριάδα θα μετονομαστεί σε Άγιο Τρίο.
Ζ) Η λέξη μαλάκας δεν καταργείται. Αντίθετα θα διατηρηθεί ως μουσειακή λέξη για να θυμόμαστε με αποτροπιασμό τον σεξιστικό ναρκισσισμό της πατριαρχικής/φαλλοκρατικής κοινωνίας του παρελθόντος.
Η) Επιβάλλεται ο χημικός κι όποιου άλλου είδους ευνουχισμός για προληπτικούς λόγους καθώς κάθε ετεροφυλόφιλος όταν μεγαλώσει θα γίνει σεξιστικό γουρούνι.
Θ) Καταργείται ο όρος σεξ καθώς σημαίνει φύλο και έχει συνδεθεί με τα σεξιστικά πρώτα δύο φύλα. Ο όρος του χρησιμοποιείται μόνο στις λέξεις σεξιστικό και σεξισταριό για όσους δεν υπακούουν στις παρούσες οδηγίες.
Ι) Καταργείται γενικά το σεξ καθώς προσβάλλει τους ασεξουαλικούς συμπολίτες μας. Τα παιδιά θα τα ξαναφέρνει το πελαργό.
Κ) Καταργούνται τα σεξουαλικά ανέκδοτα. Δεν θα μας κάνουν οι σεξιστές τους σέξυπνους.
Λ) Ο όρος σεξ αντικαθίσταται από το ομόηχο μπεκ. ΄
Μ) Η λέξη ποϋτσος αντικαθίσταται με το όρο δεύτερη σκωληκοειδής απόφυση καθώς κι αυτός πλέον είναι ένα άχρηστο βιολογικό απομεινάρι του σεξιστικού μας παρελθόντος. Η λέξη Φαλλός αντικαθίσταται από την λέξη φαλλιώς για να περιλαμβάνει τη διαφορετικότητα
 Ν) Γράφεται πλέον έτσι το γαμίσοι. Από χυδαίος σεξιστικός όρος μετατρέπεται σε σύμβολο της κοινωνίας των μη διακρίσεων και της απόλυτης ισοπέδωσης.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 4/3/2019

Read More »

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

Γονέας 1, Γονέας 2



Εδώ  και μερικές μέρες το Γαλλικό κοινοβούλιο ψήφισε προσχέδιο για να αντικατασταθούν σε φόρμες του εκπαιδευτικού συστήματος οι όροι πατέρας και μητέρα από τους όρους Γονέας 1 και Γονέας 2 προς αποφυγήν διακρίσεων εις βάρος γονέων της λεγόμενης LGBTQ κοινότητας, μιας φαντασιακής κατασκευής της νεωτερικότητας καθώς ελάχιστα κοινά έχουν μεταξύ τους τα τμήματα που την απαρτίζουν πέρα από την απόκλιση από την αποκλειστική ετεροφυλοφιλία. Εξού, από εδώ και στο εξής θα αναφέρομαι σε αυτό το κατασκεύασμα με τον όρο ΜΑΕ (Μη Αποκλειστικά Ετεροφυλόφιλοι).
Αν αυτό το περιστατικό ήταν το μοναδικό, θα μπορούσε κάποιος να το προσπεράσει ως ζήτημα καθαρά γραφειοκρατικό και τυπολατρικό.
Δεν είναι όμως.
Οι μηδενιστές της παγκοσμιοποίησης πέρα από την επίθεση τους στην ιστορία, εξαπολύουν εδώ και καιρό επίθεση και στη βιολογία. Με πρόσχημα την καταπολέμηση των διακρίσεων, καταργούν την διακριτική ικανότητα των ατόμων και των πληθυσμών και επιδιώκουν τη δημιουργία μιας άφυλης κοινωνίας.
Οι πρακτικές τους είναι γνωστές και παλιές: Εργαλειοποιούν κάθε λογής μειονότητα για να επιτεθούν στις πλειονότητες.
Δεν πρόκειται περί ισότητας αλλά περί ισοπέδωσης.
Στην φαρέτρα τους οι γνωστές κατηγορίες αλλά και νεολογισμοί που δημιουργούν μια νέα κατηγορία παρειών που ανήκουν στις πλειονότητες των δυτικών πληθυσμών: Ρατσιστής, ισλαμοφοβικός, σεξιστής, ομοφοβικός, εθνικιστής. Αν σε κατηγορήσει κάποιος για οποιοδήποτε από τα παραπάνω, είσαι κι όλα τα παραπάνω.  
Στον πυρήνα των πρακτικών τους βρίσκεται η πολύ πετυχημένη μέθοδος που χρησιμοποίησε το Ισραήλ προκειμένου να φιμώσει τους επικριτές του για τα εγκλήματα του έναντι σε άλλους λαούς, πρωτίστως έναντι των Παλαιστινίων: Κάθε κριτική στο Ισραήλ, ισοδυναμεί με αντισιωνισμό. Επομένως και με κρυπτοναζισμό.
Κι έτσι κατέστρεφαν με ανυπόστατες κατηγορίες καριέρες κι υπολείψεις.
Αυτήν την πρακτική χρησιμοποιούν σήμερα οι ψευτοπροοδευτικοί: Πλειοδοτώντας σε ηθική και πνευματική «ανωτερότητα», απαγορεύουν κάθε κριτική πυροβολώντας εξ επαφής, συκοφαντώντας, απειλώντας, αποκλείοντας, σπιλώνοντας, απολύοντας.
Με ομάδες κρούσεις στο διαδίκτυο η νέα Ροζ Γκεστάπο είναι εδώ.
Η νέα Αρία Παγκόσμια Φυλή, οι Ανώτεροι Άνθρωποι της Δύσης που καταδικάζουν απερίφραστα τις λαϊκίστικες πλειονότητες του δυτικού κόσμου και επιβάλλουν δια της βίας αλλά πλέον και με νόμους το δικό τους ευφάνταστο κοσμοείδωλο.
Πρόκειται για μια αντιστροφή του Ναζισμού. Κι έχει σαφώς ταξικό πρόσημο.
Οι Ρομπέν των Αστών κλέβουν από τους πολλούς για να δώσουν στους λίγους.
Κλέψαν τις οικονομίες τους για να διασώσουν τις τράπεζες και τώρα, στο όνομα της καταπολέμησης των διακρίσεων, τους κλέβουν και τις ταυτότητες τους: Δικαίωμα στην ταυτότητα έχει μόνο η ετερότητα: Αυτό είναι το δόγμα τους. Κι αν δεν το γνώριζαν, καλά θα κάνουν να το μάθουν.
Δικαίωμα στην ταυτότητα, έχει μόνο η ετερότητα.
Γιατί η πλειονότητα είναι εθνικιστική, σεξιστική, ομοφοβική.
Φυσικά και η ετερότητα μπορεί και συνήθως είναι ακόμη πιο σεξιστική και μισαλλόδοξη από ότι οι δυτικές πλειονότητες.
Αλλά δεν έχει καμιά απολύτως σημασία. Είπαμε. Η ετερότητα έχει μόνο δικαίωμα στην ταυτότητα.
Οι μπουλντόζες προχωρούν. Κι ο κοσμάκης για να βρει κάποια προστασία καταφεύγει όλο και περισσότερο σε ένα συντηρητισμό που έχει σαπίσει εδώ και δεκαετίες.
Έτσι δημιουργείται ένα κακάσχημο δίπολο ανάμεσα σε έναν γαγγραινώδη ισοπεδωτικό προοδευτισμό και έναν σάπιο συντηρητισμό.
Ο πλήρως εκφυλισμένος δικαιωματισμός πλέον δεν στοχεύει στην επέκταση των δικαιωμάτων αλλά στην στέρηση των δικαιωμάτων των πολλών.
Είναι ένας ελβετικός σουγιάς για την κινεζοποίηση της Δύσης, ένα καταπληκτικό πολυεργαλείο του Νεομεσαίωνα που ζούμε, των νέων φεουδαρχιών, όπως πριν από χρόνια είχα προειδοποιήσει.
Νεοπουριτανοί ψευτοπροοδευτικοί της κακιάς ώρας. Δεν χρειάζεται να παλεύετε τόσο για την άφυλη σας κοινωνία: Τα φυτοφάρμακα και χιλιάδες άλλες ουσίες προκαλούν στην Δύση υπογονιμότητα και σεξουαλική ανικανότητα ενώ ο εκχυδαϊσμός της σεξουαλικότητας έχει εξαφανίσει κάθε ρομαντισμό και γοητεία στις σχέσεις των δύο φύλων.
Και σεις γονείς του κοντινού μέλλοντος. Αν κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον για να σας τη σπάσει αρχίσει να σας αποκαλεί γονιούς 1 και 2, με όποια σειρά εκείνο προτιμήσει, να ‘στε σίγουροι ότι από το σχολείο το ‘μαθε.
Και έτσι και σεις πρέπει να αρχίσετε να μαθαίνετε να λέτε όχι ότι έχετε ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι αλλά παιδί 1 και 2.
Όταν οι άνθρωποι και οι ποιότητες τους γίνονται νούμερα, τότε να ‘στε σίγουροι ότι υπάρχει καθεστώς.
Γιατί καθεστώς είναι αυτό που όταν διαφωνείς, προτιμάς να καταπιείς τη γλώσσα σου παρά να δεχτείς τα αντίποινα του.
(Περισσότερα για την άφυλη κοινωνία στον ομότιτλο άρθρο μου στο τεύχος 136 του Hellenic Nexus, Οκτώβριος 2018)
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 2/3/2019  
Read More »