Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ερντογάν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ερντογάν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2019

Συρία: Τουρκική εισβολή. Και τώρα τι;



Γιατί μπορεί όλοι να ασχολούνται με το προσφυγικό/μεταναστευτικό, λίγοι είναι αυτοί όμως που ενδιαφέρονται να μάθουν τι γίνεται σε μία από τις πιο σημαντικές εστίες του, την Συρία, εκτός κι αν πρόκειται για κατασκευασμένες ειδήσεις για το τέρας με τα 7 κεφάλια που λέγεται Άσσαντ.
Αυτό που συμβαίνει τώρα, είναι αυτό που συνέβαινε και πέρσι και αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή.
Ο Ερντογάν τραβάει το σκοινί και από τις δύο άκρες, Συρία και Κύπρο και περιμένει να δει τι ανταλλάγματα θα πάρει για να ξαναρχίσει να ξανατραβάει.
Με τα εσωτερικά πολιτικά και οικονομικά προβλήματα να έχουν γίνει μη διατηρήσιμα, ο Ερντογάν έχει μια οδό και μόνο για να μείνει στην εξουσία μετά από αυτήν την θητεία του.
Την στρατιωτική.
Η Τουρκία πρέπει να φαίνεται περιφερειακή υπερδύναμη με βαρύνον λόγο σε όλα τα ζητήματα της ευρύτερης περιοχής.
Όπως και πέρσι, ο Τραμπ  τραβάει τις αμερικανικές δυνάμεις ασφαλείας από την περιοχή. Αυτή τη φορά, δίνει και το πράσινο φως στον Ερντογάν για να μπει μέσα.
Ας δούμε λοιπόν τι έχουν να κερδίσουν και τι έχουν να χάσουν οι μεγάλοι παίχτες:
1)      Τραμπ: Ο Τραμπ έχει δημιουργήσει ένα νέο δόγμα: δεν δρα γεωπολιτικά αλλά με οικονομικά κριτήρια. Αν κάποιος θέλει στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ, ας την πληρώσει. Στην ουσία, καταργεί το σκοπό και την λειτουργία του ΝΑΤΟ όπως την ξέρουμε που ήταν η δυνατότητα επέμβασης ή αποτροπής σε κάθε γωνία του πλανήτη. Η απόφαση του Τραμπ να πάρει τα στρατεύματα, βρίσκει απολύτως αντίθετο το Πεντάγωνο και την πλειοψηφία της αμερικανικής πολιτικής κι αν τελικά δεν αναθεωρήσει, θέτει σε μεγάλη δοκιμασία την συμφωνία της Αστάνα και την λυκοφιλία Ρωσίας Τουρκίας. Από την άλλη, αποτελεί ένα ακόμη χτύπημα στην εικόνα των ΗΠΑ ως του ισχυρότερου συμμάχου, ίσως και το μοιραίο.  Για μια ακόμη φορά, οι ΗΠΑ κρεμάνε του συμμάχους τους, εν προκειμένου τους Κούρδους.
Ο Τραμπ βρίσκεται ήδη σε πόλεμο με τους Δημοκρατικούς σε σχέση με την καθαίρεσή του, οπότε είναι μάλλον λίγο δύσκολο να ενδώσει σε οποιαδήποτε συναινετική γνωμοδότηση. Η μόνη περίπτωση είναι να πιεστεί πολύ από τους ρεπουμπλικανούς. Παρασκηνιακά και μόνο, καθώς θα ήταν καταστροφικό για το κόμμα που τον στηρίζει να συγκρουστεί σε οποιοδήποτε θέμα ανοιχτά μαζί του εκτός κι αν μεγάλη μερίδα του αποφασίσει την αποπομπή του. Υπάρχει ένα φιδάκι στο καλαθάκι όμως: Ο νέος εισαγγελέας στην Ουκρανία, ανοίγει τους φακέλους της διαφθοράς. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται ο γιος του τότε αντιπροέδρου και νυν υποψηφίου πρόεδρου Bidden, ο οποίος είχε, όπως και ο ίδιος είχε δημοσίως παραδεχτεί,  εκβιάσει την Ουκρανική κυβέρνηση με παρακράτηση δανείων δισεκατομμυρίων δολαρίων, ώστε να «παραιτήσει» τον εισαγγελέα που μελετούσε ανάμεσα σε άλλα και την υπόθεση Τραμπ.
Πρέπει να σημειωθεί, πως ο τωρινός πρόεδρος Ζελένσκι δεν είναι μαριονέτα των αμερικανών. Δεν είναι αντιαμερικάνος αλλά είναι παράλληλα και φιλορώσος.
Και καθώς είναι πολύ δύσκολο να βρει στήριξη από άλλους αμερικάνους πολιτικούς, ο Ζελένσκι θα ήθελε με κάθε τρόπο να βρεθούν ευρήματα για υιό και πατέρα Bidden.
Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η Ουκρανία θα εκλέξει τον αμερικάνο πρόεδρο το 2020. Κι αν αυτός είναι ο Τραμπ, θα χρωστάει τεράστια χάρη στον Ζελένσκι.
2)      Ρωσία: Η Ρωσία βρίσκεται σε αναμμένα κάρβουνα. Είχε δώσει διορία ενός έτους για να καθαρίσει ο Ερντογάν το  Ιντλίμπ από τους τζιχαντιστές για να μην το κάνουν λαμπόγυαλο οι ίδιοι και αυτό δεν συνέβη. Τώρα, βλέπουν τον σύμμαχό τους να επιχειρεί να διαιρέσει ουσιαστικά τη Συρία. Όπως και οι αμερικάνοι, το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Ο πόλεμος δεν είναι επιλογή καθώς θα μπορούσε να εξελιχτεί σε σύγκρουση με το ΝΑΤΟ. Ο Βλάντιμιρ Πούτιν σχεδιάζει προσεκτικά την μεθεπόμενη μέρα κι αυτή ίσως έχει να κάνει με την επαναπροσέγγιση κούρδων και Άσσαντ.
3)      Άσσαντ: Ο Άσσαντ είναι όμηρος των Ρώσων. Εξαρτάται πλήρως από την στήριξη τους. Δεν θέλει όμως την διαίρεση της χώρας του. Οι Ρώσοι δεν μπορούν να στραφούν έναντι του Άσσαντ καθώς θα χάσουν κάθε στήριξη από μεγάλο κομμάτι του συριακού λαού. Υπάρχει σε όλα τα πεδία μια πολύ εύθραυστη ισορροπία τρόμου.
4)      Ερντογάν: Ο Ερντογάν θέλει να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας 30 χιλιομέτρων, εκτοπίζοντας τους Κούρδους κι αντικαθιστώντας τους με τους Σύρους πρόσφυγες που πλέον δημιουργούν δυσφορία στους Τούρκους για να έτσι διαλύσει για πολύ καιρό τον κίνδυνο ενός ενιαίου κουρδικού κράτους. Η Τουρκία λέει πως θα πολεμήσει και τους Κούρδους «Τρομοκράτες» και την ISIS. Ψεύδεται φυσικά. Η Τουρκία και οι τζιχαντιστές ήταν συνεργάτες κι επιπρόσθετα είναι αδύνατο να πολεμήσει κούρδους και τους εναπομείναντες Τζιχαντιστές. Στην περιοχή υπάρχουν καταυλισμοί με περίπου 100000 άτομα που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την ISIS. Όποιους από αυτούς έχουν πολεμική εμπειρία, ο Ερντογάν θα προσπαθήσει να τους εντάξει στον στρατό του ή να τους εξαπολύσει απ’ αμοιβή κατά των Κούρδων. Μια νέα εστία τρομοκρατών θα δημιουργηθεί. Είναι πάρα πολύ αμφίβολο το αν ο Ερντογάν θα καταφέρει, αν καθαρίσει την περιοχή από τους Κούρδους,  να κρατήσει τους Τζιχαντιστές υπό τον έλεγχο του. Είναι πολύ πιθανόν σε μερικά χρόνια να ξαναδούμε την ανάδυση του νέου ισλαμικού κράτους. Και για αυτό θα ευθύνεται αποκλειστικά ο Ερντογάν. Αν ο Ερντογάν καταφέρει ότι θέλει, θα έχει να αντιμετωπίσει έναν πόλεμο φθοράς από το κουρδικό αντάρτικο.
5)      Δεν γνωρίζουμε τι θα κάνουν οι Κούρδοι της περιοχής αν κι όταν εισβάλλει ο Ερντογάν. Εκτιμούμε ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί τον Οκτώβριο μετά την συνάντηση Ερντογάν Τραμπ αλλά ήδη η τουρκική αεροπορία χτυπά κουρδικές θέσεις στο Βόρειο Ιράκ, οπότε δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τον χρόνο της εισβολής.
Κάποιες οικογένειες θα φύγουν ελπίζοντας ότι θα ζήσουν για να πολεμήσουν μια άλλη μέρα τους Τούρκους στο πλευρά του Συριακού στρατού. Όσοι περισσότεροι μείνουν,  τόσο πιο τέλειο το μακέλεμα από τον Ερντογάν και τους Τζιχαντιστές του.
6)      Ιράν:  Το Ιράν είναι με την πλάτη στα σχοινιά λόγω των αμερικανικών κυρώσεων και των κλιμακώσεων. Η τουρκική εισβολή περιορίζει την επίδραση που έχει το Ιράν στην περιοχή, αλλά σύγκρουση με τα τουρκικά στρατεύματα μπορεί να οδηγήσει τελικά σε αμερικανική επέμβαση στο Ιράν. Νομίζουμε λοιπόν ότι και το Ιράν θα επιλέξει ένα πόλεμο φθοράς μέσω φίλιων ομάδων της περιοχής.
7)      Ελλάδα: Το πρωτάθλημα έχει ξαναρχίσει όπως και next top model αλλά και τα τουρκικά σίριαλ. Την ίδια στιγμή αναβαθμιζόμαστε πάλι γεωστρατηγικά ενώ οι αμερικάνοι είναι απολύτως πρόθυμοι να μας εμπλέξουν και στρατιωτικά στην κόλαση της Μέσης Ανατολής σε κάθε δυσμενές για αυτούς σενάρια. Είναι πραγματική μεγάλη γεωστρατηγική αναβάθμιση να γίνεις Κούρδος στη θέση των Κούρδων

Πέτρος Αργυρίου, agriaζωα.blogspot.com, 8/10/2019.

Read More »

Σάββατο, 31 Αυγούστου 2019

Πραξικόπημα Μπότζο



Ώστε είναι πραξικόπημα;
Φυσικά και είναι.
Ο νέος πρωθυπουργός της Μ.Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον, πήρε την έγκριση της βασίλισσας για να κλείσει το κοινοβούλιο (τοποθετώντας το πιο κομψά, να αναστείλει την λειτουργία του για ένα μήνα) κάτι που δείχνει ακόμη πιο ξεκάθαρα πως το παλάτι είναι μία από τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από το Brexit.
Ο ΜπόΤζο μέτρησε τα πράγματα πριν δράσει: Όντας σκληρός εξοδιστής, γνώριζε ότι το επόμενο πραξικόπημα θα γινόταν από μία σύμπραξη των εργατικών του συμπαθή πλην λακέ πλέον της ΕΕ Τζέρεμι Κόρμπιν με τμήμα των συντηρητικών για να τον ρίξουν με τη διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης  τον Νοέμβριο, πριν εκπνεύσει η τελευταία προθεσμία της 8ης Οκτωβρίου για την Αγγλέξοδο.
Ο Βρετανός δημοσιογράφος Paul Mason είχε δίκιο. Είναι πραξικόπημα. Όπως αυτό που ο ίδιος περιέγραψε στην περίπτωση της Ελλάδας μετά το δημοψήφισμα.
Αυτό που δεν περιγράφει ή κάνει πως δεν βλέπει ο Mason, είναι το πραξικόπημα διαρκείας που επιχειρεί να μετατρέψει την αγγλέξοδο σε ημιπαραμονή στην φασιστική ΕΕ, μιας ΕΕ που επηρεάζει πλέον κάθε εκλογή, που αγνοεί τα δημοψηφίσματα, που εκβιάζει κι όποτε της είναι δυνατό ρίχνει μη αρεστές της κυβερνήσεις. Το πραξικόπημα της ημιπαραμονής θα αποβεί απολύτως εξευτελιστικό για το Η.Β  καθώς θα διατηρούσε όλα τα προβλήματα που υπήρχαν για το Η.Β εντός της ΕΕ με περιορισμό των προνομίων που είχε το Η.Β ως πρωταγωνιστικό μέλος της ΕΕ. 
Το Η.Β έχει ήδη πληρώσει το μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού τιμήματος για την Αγγλέξοδο, με την στερλίνα να φτάνει σε ιστορικά χαμηλά και εκατοντάδες δις επενδύσεων να την έχουν κάνει με ελαφρά.
Ο μέγας κίνδυνος πλέον για το Η.Β δεν είναι οικονομικός- αυτό το τίμημα όπως είπαμε το έχει ήδη σε μεγάλο βαθμό ήδη πληρώσει- αλλά γεωπολιτικός και είναι η διάλυση του, με ένα μεγάλο τμήμα της Σκοτίας και της Ιρλανδίας να ακονίζει τα παλιά μαχαίρια για να γίνει γιουσουφάκι της ΕΕ, μια καθόλου σοφή επιλογή την δεδομένη στιγμή που παρόμοιος κίνδυνος διάλυσης της ΕΕ παραμένει ορατότατος.  Έτσι ο πάλαι πότε αγώνας ανεξαρτησίας της Σκωτίας και της Ιρλανδίας έχει γίνει πλέον αγώνας εξάρτησης από την ΕΕ, ένας σκοπός απεχθέστατος για μένα.
Το τίμημα για την Αγγλέξοδο που ζυγώνει θα το πληρώσει τώρα η Γερμανία που βρίσκεται σε ύφεση εν μέσω εμπορικών πολέμων κι ας κάναν οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι πως δεν τρέχει και τίποτε με την αποχώρηση του Η.Β.
Τώρα, οι μάσκες θα πέσουν κι ο φόβος της ΕΕ μπορεί να μετατραπεί σε πανικό.
 Κι έτσι συστρατρεύον οι ευροφασίστες τους πάντες για να ρίξουν την γνωστή λάσπη του φασισμού σε όποιον στέκεται στο δρόμο του ολοκληρωτισμού τους.
Έτσι, ο ηθοποιός Χιου Γκραντ έγινε ήρωας για μια μέρα με ένα στιγμιότυπο μια δήθεν ιερής αγανάκτησης, στολίζοντας πατόκορφα τον Μποτζο: «Άντε γαμήσου υπερπροβλημένο λαστιχένιο παιχνίδι μπάνιου. Η Βρετανία είναι αηδιασμένη με σένα και τη μικρή συμμορία με τα μαλακισμένα τσιράκια σου».  
Το ποιος είναι υπερπροβεβλημένο λαστιχένιο παιχνίδι σε ποιανού το μπάνιο, και ποιοι είναι τα μαλακισμένα τσιράκια ποιανού το αφήνουμε να το κρίνει η ιστορία.
Αυτό που μπορούμε να σημειώσουμε, είναι το ότι η ορθοπολιτική είναι ένα όπλο: Αν κάποιος αγγλεξοδιστής έγραφε έναν τέτοιο οχετό για την Μέρκελ ή τον Γιούνγκερ, η καριέρα του θα είχε τελειώσει αυτόματα.
Επίσης πρέπει να σημειωθεί πως η Αγγλέξοδος θα αποβεί εφιαλτικός παράγοντας για την Ελλάδα και την Κύπρο σε σχέση με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις του Η.Β εκτός ΕΕ.
Η διάλυση αυτής της ΕΕ είναι ένα πεδίο όπου για κάθε μάχη που χάνεται, μια άλλη κερδίζεται και τ’ αντίστροφο. Έτσι στην απείθαρχη Ιταλία, οι νάρκες που έστησαν οι ευροφασίστες εντός της συγκυβέρνησης λίγκας και 5* έσκασαν και διέλυσαν μια ακόμη μεγάλη απειλή για την ΕΕ. Η κυβέρνηση που θα προκύψει σίγουρα δεν θα καταντήσει στον απόλυτο συμβιβασμό και την τέλεια κωλοτούμπα, σίγουρα όμως δεν θα αποτελέσει υπαρξιακή απειλή για την ΕΕ. Η διάρκεια της όμως είναι άγνωστη κι ο Σαλβίνι περιμένει στη γωνία για να πάρει την εκδίκησή του.

Οι πυρηνικές δοκιμές του Ερντογάν

Νομίζω ότι ήμουν ο πρώτος που ανάμεσα σε αρκετούς άλλους όρους, εγκαινίασα και τον παραλληλισμό «πυρηνικό όπλο» για την μεταναστευτική δεξαμενή της Τουρκίας.
Ο Ερντογάν, συνεχίζοντας την πρακτική που έχω περιγράψει δεκάδες φορές, αυτή του να πηγαίνει τα πράγματα στα άκρα και έπειτα να διαπραγματεύεται για να κατακυρώσει οφέλη πριν από το επόμενο μεγάλο του ρίσκο, κάνει αυτές τις μέρες πυρηνικές δοκιμές κατά της Ελλάδας με την «ανθρωπιστική αποστολή» 500 μεταναστών στα ελληνικά νησιά και με 19 υπερπτήσεις σε μία μέρα.
Ο Ερντογάν, δεν «δοκιμάζει» τις αντοχές της Ελλάδας. Τα νησιά δεν θα αντέξουν ένα ακόμη μεγάλο κύμα μεταναστών.
Ο Ερντογάν δεν σταματάει. Σταματιέται. Και σταματιέται  μόνο από κάποιον που στην πολιτική του των υψηλών ρίσκων του θα απαντήσει με ακόμη υψηλότερα ρίσκα.
Και μένουν μόλις μερικοί μήνες για αυτό το περιθώριο ευκαιρίας καθώς τα εξοπλιστικά του, προεξαρχόντων των S400 θα κάνουν το Αιγαίο μια πρωτίστως τουρκική υπόθεση.
Αλλά όλα αυτά τα έχουμε περιγράψει. Πολύ πριν συμβούν.  

Πέτρος Αργυρίου. Agriazwa.blogspot.com, 31/08/2019

Read More »

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Κύπρος: Νέα τουρκική εισβολή



Για την Κύπρο τα γραφω ξανά και ξανά εδώ και χρόνια σε πείσμα της νεοελληνικής αδιαφορίας που ‘ναι εκτός από επίσημη πολιτική κι η εδώ και δεκαετίες εντέχνως κατασκευασμένη στάση της ελληνικής κοινής γνώμης: Οι μέρες για τις οποίες προειδοποιούσα, ήρθαν.
Τουρκικό πλοίο εξοπλισμένο με γεωτρύπανο βρίσκεται στην Κυπριακή ΑΟΖ. Δεν το βαπτίσαν τυχαία Πορθητή. Ο μόνος λόγος που ο Πορθητής δεν έχει αρχίσει να σκάβει είναι γιατί δεν μπορεί ακόμη λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας και προσωπικού, ενώ το Μπαρμαρός οδεύει νότια της Ρόδου, κι όλα αυτά με στρατιωτική συνοδεία.
Ας καταλάβατε επιτέλους την πολιτική Ερντογάν: Σε όλα τα πεδία ο Ερντογάν τραβάει το σχοινί μέχρι τέλους, κι έπειτα, όταν έχει φέρει τα πράγματα στα άκρα, το χαλαρώνει λίγο και για λίγο για να παγιώσει τα κέρδη που έχει αποκομίσει και να συνεχίσει το παιχνίδι ακόμη σκληρότερα.
Όλη η ραχοκοκαλιά του διεθνούς συστήματος ξεγυμνώνεται. Το γραψα και παλιότερα. Κανείς δεν θα έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την Τουρκία.
Κανείς δεν πρόκειται να πάρει τέτοιο ρίσκο. Η Τουρκία είναι πολύ σημαντικότερη για τη Δύση απ ότι είναι η Ελλάδα.
Υπουργός της Μ.Βρετανίας δήλωσε ότι η κυπριακή ΑΟΖ είναι αμφισβητούμενη περιοχή, η διόρθωση από την βρετανική κυβέρνηση τόνιζε ότι τα πετρελαϊκά κέρδη πρέπει να μοιραστούν σε όλους τους Κυπρίους, κάτι που αποτελεί έμμεση πλην σαφή αναγνώριση του ψευδοκράτους και κάτι που αποτελεί και το κεντρικό επιχείρημα της Τουρκίας, ούτως ή άλλως.
 Παρά τις αντίθετες κινήσεις ομάδας ρεπουμπλικάνων, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, ο δούρειος ίππος της Ουκρανίας, Τζέφρευ Πάιατ, μίλησε για win-win συμφωνίες για όλους.
Η ανανοποίηση της Κύπρου προχωράει με όχημα την Τουρκική επιθετικότητα.
Ο Αναστασίαδης, υπέρμαχος του σχεδίου Ανάν, μίλησε για δεύτερη τουρκική εισβολή για να πάρει την πληρωμένη απάντηση από την τουρκική πλευρά: Καλά κάνεις και θυμάσαι τον Αττίλα.
Η πολιτική του κατευνασμού μας οδήγησε εδώ. Μετά την μικρασιατική καταστροφή ο Ελληνικός Στρατός υπάρχει μόνο για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Δύσης και για να παίρνουν μίζες οι πολιτικοί.
Η παρούσα ελληνική κυβέρνηση που ξέρει να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες χάλασε και τις τελευταίες εναπομείνασες προθέσεις της Μόσχας για ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε Ελλάδα/Κύπρο και Τουρκία με την συμφωνία των Πρεσπών ενώ όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις συνέπλεαν με την διατλαντική πολιτική πιέσεων στη Ρωσία που οδήγησε τελικά μια ευκαιριακή συμμαχία Ρωσίας-Τουρκίας να αποκτήσει στρατηγικά χαρακτήρα και βάθος.
Τα μόνα όπλα που είχε η Κύπρος ήταν διπλωματικά. Τα υπερεκτίμησε θανάσιμα μέσα στην ΝΑΤΟευρωπαραζάλη της.
Η Κύπρος δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο.
Η Ελλάδα δεν σκοπεύει να κάνει τίποτε άλλο κι αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους.
Και η Τουρκία γνωρίζει πάρα πολύ καλά τα δύο παραπάνω και σκοπεύει να κάνει τα πάντα για να τα εκμεταλλευτεί.
Σιγά σιγά θα αρχίσουν να βγαίνουν από τις τρύπες τους εκείνες οι διανουμενίστικες φωνές που θα μιλάνε για συνεκμετάλλευση και σιγά σιγά θα γίνουν κυρίαρχες γιατί αυτό ακριβώς επιθυμούν οι πρεσβείες των μεγάλων δυνάμεων.
Τίποτε μα τίποτε δεν έχει αλλάξει τουλάχιστον προς το καλύτερο από τις συνθήκες που υπήρχαν όταν συντελέστηκαν όλες οι μεγάλες εθνικές καταστροφές του προηγούμενου αιώνα.
Οι ελληνοκυπριακές θάλασσες πρέπει να είναι είτε γκρίζες, είτε ροζ.
Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας αφορά όλα τα επίπεδα. Το οικονομικό θα το ακολουθούσε αναπόφευκτα το γεωπολιτικό.
Τόσο αμείλικτη είναι η ιστορική πραγματικότητα. Και τόσο ανάξιοι του ιστορικού μας  παρελθόντος είμαστε σήμερα.
Ο Ερντογάν θα κλιμακώσει. Το μόνο που τον προβληματίζει είναι το τι θα σημάνει ένα θερμό επεισόδιο για την τουρκική οικονομία.
Ακόμη κι αν δείξει μια κάποια αυτοσυγκράτηση εξαιτίας αυτής της έγνοιας, αυτή θα είναι προσωρινή. Έχοντας χάσει πλέον τη λαοφιλία του, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων, ανεξάρτητα από το ποιες θα είναι οι εξελίξεις, τους μήνες πριν τις επόμενες μεγάλες εκλογές του 2023, θα τα παίξει όλα για όλα, επιδιώκοντας να υλοποιήσει το νεοθωμανικό του όραμα για να κρατηθεί στην εξουσία.
Μέχρι τότε θα ροκανίζει την ανατολική μεσόγειο και το Αιγαίο.
Υπάρχει βέβαια κι άλλος τρόπος για να αποφευχθεί το μεγάλο κακό. Να του παραδώσουν οι ελληνικές ηγεσίες τμήμα από όσα ζητάει.
Μα αυτή η νέα πολιτική «κατευνασμού» μέσω γεωπολιτικών εκχωρήσεων, απλά θα ανοίξει την όρεξη του Σουλτάνου και θα κερδίσει μόνο μερικές μήνες ειρηνικής συνύπαρξης.
Έλληνας είναι αυτός που κατανοεί την γεωπολιτική διάσταση της χώρας.
Και για αυτό έχουν απομείνει πολύ λίγοι από δαύτους με την τάση της εξαφάνισης να ενισχύεται.
Καλή Eurovision να χετε.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/5/2019

Read More »

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

Σκοπιανό: Νέα προσωρινή ανατροπή



Η συμφωνία των Πρεσπών είναι μια πολύ βρώμικη ιστορία που αγνόησε και λοιδόρησε και τους δύο πληθυσμούς ενώ για να περάσει από τα Σκόπια χρειάστηκε σωρεία πολιτικών εκβιασμών και δωροδοκιών.
Ακόμη κι έτσι όμως, η όλη υπόθεση βρίσκεται ακόμη σε τεντωμένο σκοινί καθώς ο Ζάεφ χθες δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει τον απαραίτητο αριθμό βουλευτών για την συνταγματική αναθεώρηση.

Αυτή τη φορά αντιρρησίας ήταν το μικρό αλβανικό κόμμα Besa και οι δύο βουλευτές του. Παρά τις πιέσεις, δεν ψηφίζουν την συμφωνία αν δεν απαλειφτεί από αυτήν ο όρος Μακεδόνας από τον όρο «πολίτες της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας», επικαλούμενοι την διατήρηση της αλβανικής εθνικής ταυτότητας του ¼ των Σκοπιανών.
Οι ερωτήσεις για τα κίνητρα του Besa που κι αυτό βλέπει ως ευκταία προοπτική την ένταξη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι πολλές μα οι πιθανές απαντήσεις ακόμη περισσότερες:
Είναι απλά ένας αλβανικός "εθνικισμός", είναι μαριονέτες του Ερντογάν και του Ράμα, είναι ενεργούμενα του μεγάλου αλβανικού κόμματος που δεν θα θελε να φανεί ότι αυτό βάζει τροχοπέδη στην συμφωνία;
Ένα είναι το σίγουρο.
Για να καμφθούν οι αντιρρήσεις του BESA θα δωθούν ανταλλάγματα.
Κι αυτό είναι μια εικόνα από το μέλλον:
Με δεδομένη την πανίσχυρη επιρροή του Ράμα και του Ερντογάν στο αλβανικό στοιχείο των Σκοπίων, η ένταξη αυτών στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ θα λειτουργήσει όχι ως κάτι που θα αναχαιτίσει την Τουρκική και Αλβανική επιρροή.
Αντίθετα: Θα λειτουργήσει ως ο Δούρειος Ίππος για τα τουρκικά και αλβανικά συμφέροντα.
Για πολλά από τα επερχόμενα ψηφίσματα, οι Αλβανοί θα ζητάν ανταλλάγματα. Εις βάρος ποιανού, μπορείτε να το φανταστείτε.

Για μια ακόμη φορά η δυτική αλαζονεία δεν επίτρεψε στους επίδοξους σχεδιαστές να παραμετροποιήσουν σωστά.
Το χουμε ξαναδεί αυτό να συμβαίνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και στη Γεωργία κι ακόμη περισσότερο και στην Ουκρανία.
Και για μια ακόμη φορά, η ελληνική κυβέρνηση λειτουργεί ως ο χρήσιμος ηλίθιος αλλότριων συμφερόντων.
Αν τελικά περάσει η συμφωνία από τα Σκόπια όπως φαίνεται σήμερα ότι θα συμβεί, ο Καμμένος είναι ένα καμμένο χαρτί. Ένας αρχηγός κόμματος χωρίς κόμμα και χωρίς καμία πειθώ στον ελληνικό λαό.
Θα κοιτάζει με πίκρα και παράπονο τις φωτογραφίες από την Ελπίδα που ήρθε το 2015 και έφυγε τρέχοντας.
Αλλά, όπως και να χει, η μοίρα του δεν εξαρτάται από τα ελληνικά πράγματα. Το κοινοβούλιο των Σκοπίων θα αποφασίσει για την όποια τύχη του.
Κι αυτό είναι μια ακόμα εικόνα από το μέλλον.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 11/1/2019

Read More »

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018

Νέα επικίνδυνη για την Ελλάδα τροπή στη Συρία




Σε πείσμα του αμερικανικού βαθέους κράτους και του γερακιού συμβούλου του εθνικής ασφαλείας John Bolton ο οποίος ήθελε τα αμερικανικά στρατεύματα στη Συρία να μετατραπούν από δύναμη κατά του ISIS σε δύναμη αναχαίτισης της Ιρανικής επιρροής και περιφρούρησης του Ισραήλ, ο Πρόεδρος Τραμπ τήρησε μια ακόμη προεκλογική του υπόσχεση και διέταξε την απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτών από τη Συρία.
Η διαταγή δόθηκε υπό την πίεση της εξομάλυνσης των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας και την πρόσφατη απειλή του Ερντογάν για εισβολή στην Νότια Συρία και συγκεκριμένα στο Manbij, κατηγορώντας τους Αμερικανούς πως παρά τις υποσχέσεις τους για το αντίθετο, προστάτευαν τους Κούρδους από την Τουρκία.
Η τρίτη και πιο ματοβαμμένη Τουρκική εκστρατεία θα ξεκινήσει, μάλλον στις αρχές της άνοιξης στη Συρία.
Οι Κούρδοι είναι πλέον στο έλεος του Θεού, προδομένοι κι από αμερικάνους κι από Ρώσους. Κι αυτό ας αποτελέσει μάθημα για τους Έλληνες που θέλουν να εξαρτώνται από τον αμερικανικό παράγοντα.
Η μοναδική επιλογή των Κούρδων ήταν η μόνη επιλογή που είχαν εξαρχής: να σταθούν στην πλευρά του Άσσαντ.
Κι οι διαπραγματεύσεις έχουν ήδη αρχίσει ανάμεσα σε Κούρδους και Σύριους.
Πόσο όμως μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί χωρίς την άδεια της Ρωσίας; Κατά πόσο θέλει η Ρωσία το Συριακό να μετατραπεί σε Συριατουρκικό πόλεμο;
Και για την Ρωσία, η Τουρκία είναι πλέον αναντικατάστατος στρατηγικός της σύμμαχος.
Σε αντίθεση με τα αυτάρεσκα παραμύθια που λέγονται για την γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας, είναι η Τουρκία αυτή που έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά σε απίστευτο βαθμό.
Ο Ερντογάν, έχει πετύχει πλήρως τους γεωπολιτικούς του στόχους στην περιοχή, τολμώντας να τα βάλει και με τις δύο μεγάλες υπερδυνάμεις. Αυτό ας γίνει μάθημα στους Έλληνες που θεωρούν ότι ο Ερντογάν απλά λεονταρίζει.
Η εκστρατεία για τον Manjib, δεν θα είναι αυτή τη φορά τόσο ρόδινη για τον Ερντογάν.
Γιατί οι Κούρδοι δεν τρέφουν πλέον φρούδες ελπίδες made in USA. Είναι πλέον υπαρξιακή μάχη για αυτούς.
Επιπρόσθετα, μπορεί οι Ρώσοι να μην επιτρέψουν την πλήρη εμπλοκή του Συριακού Εθνικού Στρατού, από την άλλη δεν μπορούν να αποτρέψουν κάποιες δυνάμεις του να εμπλακούν στην υπεράσπιση Συριακού εδάφους από τους Τούρκους.
Ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για τους πολέμους. Την εύνοια της Αμερικής την έχει αυτός που πληρώνει για αυτή ή που έστω εξυπηρετεί τα αμερικάνικα οικονομικά συμφέροντα.
Τα 1,5 δις που δίνει ο Ερντογάν για τους Patriot, είναι για τον Τραμπ ένα πολύ πειστικό επιχείρημα.
Στο Ισραήλ από την άλλη, σκληρή κριτική δέχεται ο Νετανιάχου. Κατηγορείται μάλιστα ότι η φιλία του με τον Τραμπ τον τύφλωσε τόσο που δεν μπορεί να δει τους κινδύνους εθνικής ασφαλείας από την αποχώρηση των αμερικανών.
Δεν είναι ακριβώς έτσι όμως τα πράματα: Το Ισραήλ δέχτηκε τις τελευταίες μέρες ισχυρότατη πίεση από τη Ρωσία που εμμέσως πλην σαφώς απειλούσε ότι επίθεση του σε συριακό έδαφος θα είχε αποτέλεσμα αντίποινα σε ισραηλινό έδαφος.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως για να χρυσώσουν το χάπι οι Ρώσοι στείλαν τις προηγούμενες μέρες αντιπροσωπεία στο Ισραήλ και πως πιέζουν πλέον τον Λίβανο για τα «τούνελ της Χεζμπολά».
Αν ο Ερντογάν ολοκληρώσει και στρατιωτικά τα σχέδια του στη Συρία, κάτι που είναι αρκετά αμφίβολο για μια σειρά λόγων, σειρά έχει η Μεσόγειος.
Κύπρος κι Ελλάδα.
Μάλλιασε η γλώσσα μου: Ο Ερντογάν δεν πρόκειται να επιτρέψει ενεργειακό ολιγοπώλιο στην περιοχή που δεν περιλαμβάνει με κάποιο τρόπο την Τουρκία.
Αυτός είναι ο λόγος που σήμερα ο ΑΓΕΕΘΑ και ο Καμμένος κάναν αιχμηρότατες δηλώσεις αποτροπής.
Οι Αμερικάνοι θα θελήσουν μοιρασιά. Κι αυτή θα είναι φυσικά εις βάρος μας καθώς εμείς είμαστε σύμφωνα με τις διεθνές συνθήκες που δεν τολμούμε να ασκήσουμε, οι κύριοι των θαλασσών μας.
Σε όλους μας αρέσει το Αιγαίο. Μα θα γίνει 50 αποχρώσεις του γκρι.
Και κανείς στην Ελλάδα δεν είναι προετοιμασμένος για τις εξελίξεις.
Ειδικά οι έλληνες ιθαγενείς έχουν βαθειά μεσάνυχτα ενώ οι εθνικιστικές φωνές έχουν βαθύτατη άγνοια κινδύνου που δεν έχει σε τίποτε να ζηλέψει από τον βαυκαλισμό του κεντρικού πολιτικού συστήματος.
Φυσικά, όλα αυτά μπορούν να ανατραπούν αν το βαθύ κράτος μεταπείσει ή απομακρύνει από την προεδρία τον Donald Trump. Κάτι τέτοιο μπορεί να είναι θετικό σε σχέση με την εφικτότητα των νεοοθωμανικών φιλοδοξιών, από την άλλη όμως μπορεί να τινάξει τον πλανήτη στον αέρα.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 20/12/2018

Read More »

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Τι στο διάολο συμβαίνει στη Συρία τώρα;


Τo αδιανόητο έχει συμβεί: Η συμφωνία της Αστάνα κρατάει.
Ο Πούτιν παραχώρησε την εποπτεία του Ιντλίμπ στον Ερντογάν.
Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη για να χαθεί για όλες τις μεγάλες δυνάμεις.
Η συμμαχία Ρωσίας Τουρκίας από ευκαιριακή μετατρέπεται σε στρατηγική.
Και για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Ελλάδα θεωρείται από τη Ρωσία ως εχθρική  χώρα. Από την απέλαση των Ρώσων διπλωματών μέχρι την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας, η Ελλάδα για πρώτη φορά δηλώνει εχθρός της Ρωσίας.
Περιμένετε εξελίξεις στο Κυπριακό.
Άσχημες.
Φριχτές.
Ενώ οι Δυτικοί θεωρούν ότι έχουν βάλει τα Βαλκάνια στο τσεπάκι τους, στη Μέση Ανατολή τα πράγματα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο:  Την απομείωση της διατλαντικής επιρροής.
Ο Πούτιν ξέρει τους τζιχαντιστές: Τους πολεμάει χρόνια τώρα σε αντίθεση με τους αμερικάνους τους Ευρωπαίους τους Σ.Άραβες και τους Ισραηλινούς που τους εργαλοποιούν με φριχτές πάντα συνέπειες για την παγκόσμια σταθερότητα.
Ο Πούτιν τους αφήνει να ζήσουν για να τιμήσει την συμμαχία του με τον Ερτογάν και να κατευνάσει τους φόβους της Κίνας για τη διάχυση του ισλαμιστικού εξχτρεμισμού προς τα μέρη της σε περίπτωση εξαύλωσης του Ιντλίμπ.
Η Τουρκία δεν μπορεί να ελέγξει το Ιντλιμπ. Ένα νέο μικρό ισλαμικό χαλιφάτο θα στηθεί εκεί.
Ασταθές βίαιο και βρώμικο.
Ότι δεν θα συμβεί σήμερα, θα συμβεί αύριο.
Αλλά αυτό θα συμβεί υπ ευθύνη της Τουρκίας.
Η συμμαχία Ρωσίας Τουρκίας είναι πλέον στέρεα. Ο Πούτιν θυσίασε την εξαύλωση των τζιχαντιστών για να κρατήσει τους συμμάχους του.
Η Συρία είναι πιο επικίνδυνη από ποτέ.
Οι Ρώσοι κατηγορούν του Γάλλους για την κατάρριψη αεροσκάφος τους, το Ισραήλ βαράει στο ψαχνό, αμερικανικά και τουρκικά στρατεύματα αποτελούν εύθραυστη ανθρώπινη ασπίδα απέναντι στις φιλοδοξίες της Ρωσίας και causus beli για τον Τρίτο Παγκόμιο Πόλεμο. 
Η Συρία είναι το blueprint του γεωπολιτικού μέλλοντος.
Κι ο ελληνικός λαός είναι στην κοσμάρα του όταν κρισιμότητες συνθήκες στη γειτονιά του στην οποίες είναι ερήμην του πιο εμπλεγμένος από ποτέ, διαμορφώνουν ήδη την φριχτή πραγματικότητα που σύντομα θα βιώσει.
Τα μνημόνια ήταν μόνο η αρχή.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 18/09/2018

Read More »

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

O Ερντογάν ρίχνει πάλι το γάντι



Στο αμέσως προηγούμενο άρθρο μου περιέγραψα πως η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μας ήταν απλά ένα βήμα για την απελευθέρωση του αμερικανού πάστορα.
Οι αγορές συμφωνούσαν με μένα.
Για μια ακόμη φορά, δεν υπολογίσαμε ένα πράμα. Το πόσο απρόβλεπτος μπορεί να είναι ο Ερντογάν και το πόσο ψηλά μπορεί να πάει την πολιτική υψηλών ρίσκων.
Το κανε με το ρωσικό αεροπλάνο. Το κανε με την επιχείρηση «κλάδος ελαίας» στο Συρία.
Το κανε κρατώντας σε πείσμα των αγορών σταθερά τα επιτόκια για μήνες στην  Τουρκία.
Το ξανακάνει και τώρα.
Ανώτατο τουρκικό δικαστήριο απέρριψε πριν από μερικά λεπτά την αίτηση του πάστορα για αποφυλάκιση.
Όλα ήταν έτοιμα για την αποφυλάκιση του πάστορα. Όλες οι διπλωματικές προεργασίες είχαν συμβεί.
Το μόνο που ζήτησε ο Ερντογάν ήταν κάποια ψίχουλα να μην βγει ντροπιασμένος από την μονομαχία.
Η αδιαλλαξία του Τραμπ έριξε λάδι στη φωτιά του Ερντογάν.
Η τουρκική λίρα έχει ήδη χάσει τα χθεσινά της κέρδη.
Και μια αμφίρροπη μάχη με μεγάλες διακυμάνσεις παίζεται στην αγορά συναλλάγματος.
Η Τουρκία επιχειρεί μαζί με το Κατάρ και μερικούς άλλους παίχτες να κρατήσει τη λίρα και την τουρκική οικονομία στα πόδια της έναντι σε δυτικούς επενδυτές που φοβούνται πλέον την τέλεια σκατοκαταιγίδα.
Θέλω να γίνει κατανοητό ότι η κατάσταση για την Ελλάδα είναι loose loose.
Τυχόν επιδιόρθωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων θα γινόταν εις βάρος της Ελλάδας. Έστω και σε μικρό βαθμό, πάλι εις βάρος μας θα ταν.
Ένα μη συναινετικό διαζύγιο όμως και μια διαφαινόμενη κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας θα βυθίσει την Τουρκία σε νεοοθωμανικό ντελίριο. Κάτι τέτοιο είναι ένα ακόμη χειρότερο σενάριο για την Ελλάδα και ανοίγει κάθε είδους σενάρια πολέμου.
Η εκτίμηση μου είναι πως ο Ερντογάν επ΄ουδενί  δεν πρόκειται να ζητήσει από το ΔΝΤ να επιστρέψει στη χώρα του. Κάτι τέτοιο θα κλείσει οριστικά τον κύκλο και την κληρονομιά Ερντογάν.
Όπως είπαμε, σήμερα στις αγορές συναλλάγματος παίζεται η τύχη της τουρκικής οικονομίας και της σταθερότητας στην περιοχή μας κι όχι μόνο.
Αν την χάσει τη μάχη ο Ερντογάν, για σύμβουλο του θα χει την απελπισία.
Αν την κερδίσει, λιγότερο πιθανό αλλά όχι απίθανο σενάριο, σύμβουλος του θα είναι η αλαζονεία.
Βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων είπατε όλοι με μια φωνή;
Περιμένετε και θα δείτε.
Μέχρι τότε, παρακαλώ, δέστε τις ζώνες σας. Η σύγκρουση με την πραγματικότητα θα είναι σφοδρότατη.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot, 4:06, 17/08/2018

Read More »

Δυό φαντάροι, μία Λίρα.




Είναι απίθανο να φανταστούμε μια κυβέρνηση που έδωσε την Μακεδονία χωρίς ανταλλάγματα πέρα από μια επιθυμούμενη πολιτική εύνοια των ΗΠΑ, να έχει πάρει τους δύο φαντάρους τσάμπα.
Η αιφνιδιαστική απελευθέρωση τους και μάλιστα μια ημερομηνία συμβολική δεν έχει να κάνει με τις βλέψεις του Ερντογάν στα ελληνοτουρκικά.
Έχει να κάνει με ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό και οικονομικό παίγνιο.
Ο Πάστορας Μπράνσον από μια σχετική αφάνεια διετίας έχει αναχθεί σε πρώτο θέμα ενόψει των επερχόμενων εκλογών στις ΗΠΑ και τον εσωτερικό πόλεμο ανάμεσα στον αμερικανό πρόεδρο και το πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ, ο οποίος τις τελευταίες μέρες έχει πάρει νέα τροπή με τον πρόεδρο να περνάει για πρώτη φορά έμπρακτα στην αντεπίθεση.
Ο Trump αφαίρεσε την διαβάθμιση ασφαλείας από τον πρώην διοικητή της CIA John Brennan. Έπονται κι άλλοι υψηλόβαθμοι πρώην αξιωματούχοι.
Είναι θέμα πολιτικής επιβίωσης για τον Trump να ισχυροποιηθεί.
Η πίεση του προς τον Ερντογάν οδήγησε την τουρκική Λίρα σε νέα κατρακύλα.
Ήταν μεγάλη έκπληξη λοιπόν ότι τη στιγμή που ο Ερντογάν ανακοινώνει δασμούς σε αμερικανικά προϊόντα ως αντίποινα για την ασφυκτική πίεση στην λίρα, αυτή να ανακτά το ένα έβδομο της αξίας της.
Είναι ένα παράδοξο το οποίο έχει μια και μόνο ερμηνεία: ότι η παράδοση του πάστορα έχει προσυμφωνηθεί και μένουν μόνο οι τεχνικές λεπτομέρειες και η εξασφάλιση έστω κάποιου ανταλλάγματος ή προοπτικής του από τους αμερικάνους προς τους Τούρκους.
Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων ήταν απλά ένα πρώτο βήμα στην σκάλα που οδηγεί στον πάστορα, καθώς η απευθείας απελευθέρωσή του θα εξέθετε πολύ έντονα τον Ερντογάν.
Μια παράπλευρη ωφέλεια κι όχι μια νίκη της ελληνικής διπλωματίας.
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν πρόκειται να αναβαθμιστούν όπως ομφαλοσκοπικά ισχυρίζεται η ελληνική κυβέρνηση.
Όχι όταν ο τουρκικός αλιευτικός στόλος έχει εισβάλει στο Αιγαίο προκαλώντας τρομακτικά πλήγματα στην ελληνική αλιεία και το θαλάσσιο πλούτο μας.  Ως γνωστόν άλλωστε, το Αιγαίο για κάποιους ανήκει στα ψάρια του. Αν τα ψάρια του ανήκουν στους Τούρκους λοιπόν... 

Επιμένω: Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν θα αναβαθμιστούν:

Όχι όταν μόλις χθες έξι τουρκικά μαχητικά παραβίασαν τον εθνικό μας εναέριο χώρο.

Πάρτε το χαμπάρι.

Ο Ερντογάν δεν έχει εναλλακτική στην οικονομία του από τα ενεργειακά κοιτάσματα της Μεσογείου.
Δεν πρόκειται να τα αφήσει στους Κυπρίους και τους Έλληνες.
Δεν υπήρξε καν εκεχειρία.
Η ενδοτικότερη και προθυμότερη ελληνική κυβέρνηση όλων των εποχών συνιστά στους Έλληνες αλιείς να κάνουν τις πάπιες μην τυχόν και προκληθεί θερμό επεισόδιο που θα χαλάσει το ματαιόδοξο αφήγημα της.
Η «ελληνική» κυβέρνηση έχει ήδη προεργαστεί τον αφελληνισμό και της Θράκης καθώς κινείται προς την κατεύθυνση της πάγιας τουρκικής φιλοδοξίας να ελέγχει την μειονότητα μέσω των δικών της μουφτήδων.
Σταθείτε λίγο. Πραγματικά.
Η τουρκική κρίση πιέζει τις ευάλωτες Ιταλικές και Γαλλικές τράπεζες, με την νέα Ιταλική κυβέρνηση να είναι ετοιμοπόλεμη κατά του Βερολίνου.
Οι δασμοί του Trump εναντίον της Τουρκίας, της ΕΕ και οι κυρώσεις σε Ιράν και Ρωσία που βλάπτουν και την γερμανική οικονομία καθώς αυτή έχει θέσεις και στο Ιράν και τη Ρωσία ενώ η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας δημιουργούν ένα στιγμιότυπο κατά το οποίο η δημιουργία ενός μπλοκ ανάμεσα στις προαναφερθείσες χώρες μοιάζει μια κάποια λύση.
Με την Ελλάδα να έχει προκαλέσει τη χειρότερη διπλωματική κρίση ever με τη Ρωσία και τον Ρώσο πρωθυπουργό να έχει για πρώτη φορά αναφερθεί σε τουρκική δημοκρατία της Κύπρου, που ακριβώς βρίσκεται η Ελλάδα;
Μεταξύ σφύρας και άκμονος.
Ότι συμφωνίες γίνουν ανάμεσα στα μπλοκς, θα είναι εις βάρος της Ελλάδας και με συνέπειες πολύ πιο διαρκείς από τη θητεία της συγκεκριμένης «ελληνικής κυβέρνησης».
Για να καταλάβουμε που βρισκόμαστε:
Η Τουρκία είναι ένα κράτος τρομοκράτης. Είναι πολιτική της να απαγάγει και να κρατάει ομήρους και να ζητάει ανταλλάγματα.
Αυτό δούλεψε με τη Γερμανία που για ένα δημοσιογράφο ξεπάγωσε τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων. Άλλο που δεν ήθελε.
Το ίδιο επιχείρησε να κάνει και με τις ΗΠΑ, σε μια συγκυρία πολύ αρνητική για την Τουρκία. Η τακτική των υψηλών ρίσκων, σήμα κατατεθέν του Ερντογάν, αυτή τη φορά δεν μπορούσε να φέρει άμεσα καρπούς. Κι έτσι ο Ερντογάν έκαψε κάποια από τα λιγότερο σημαντικά χαρτιά του.
Κάθε φορά που οι Έλληνες πανηγυρίζουν, μεγάλο κακό έρχεται.
Η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ σφύρας κι άκμονος.
Οι γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες κινούνται απειλώντας να συνθλίψουν τη χώρα. Κι οι δικοί μας κάνουν πλάκα.  

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 17/08/2018

Read More »

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Τα πράγματα όπως είναι νο2


Όπως προεκλογικά δήλωνε ο πρόεδρος Trump, το ΝΑΤΟ είναι ένας ήδη ξεπερασμένος μηχανισμός που έχει χάσει την χρησιμότητα του.
Γι αυτό και ανασύρει ένα φάντασμα από το παρελθόν, τη Ρωσοφοβία, παρά την επίμονη προσπάθεια της Ρωσίας να ανήκει στη Δύση.
Οι παλιολιθικοί στρατηγοί και γραφειοκράτες δεν το δέχονται. Αντίθετα με τα μάτια στραμμένα στην νέα τάξη πραγμάτων προσπαθούν να συντηρήσουν την παλιά τάξη πραγμάτων, με την Τουρκία να αποτελεί στρατηγικό εταίρο υψίστης σημασίας.
Τ’ αποτέλεσμα;
Μέρα με τη μέρα ο άξονας Ρωσίας-Ιράν-Τουρκίας σφυρηλατείται όλο και πιο έντονα με τη Ρωσία να δέχεται αυτό που πριν από μερικούς μήνες φάνταζε αδιανόητο στα μάτια της: Την καντονοποίηση της Συρίας υπέρ της Τουρκίας.
Το να προσδεθούμε σε αυτόν τον άξονα σημαίνει παραχωρήσεις ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας και διζωνική Κύπρο με τον τουρκικό παράγοντα να έχει όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα στη Μεγαλόνησο.
Ο άλλος άξονας: Ο άξονας ΑΟΖ. Ελλάδα, Ελλαδική Κύπρος, Αίγυπτος, Ισραήλ, ένας άξονας που δεν είναι γεωπολιτικά ενεργός.
Αυτοδύναμες επιλογές;
Καμία. Μηδενική. Zero.
Πως φτάσαμε ως εδώ;
Με την πλήρη καταστρατήγηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών και την μετάλλαξη της σε σκεύος της Ευρωπαϊκής και Νατοϊκής βούλησης.
Αντί η Ελλάδα να κρατήσει επιθετικά ουδέτερη στάση στο Ουκρανικό, τάχθηκε υπέρ της ουκρανικής Ευροδουλείας.
Αντί να αρνηθεί κάνοντας χρήση της απειλής του Βέτο τη διάλυση της Λιβύης, την χαιρέτησε.
Τα ίδια και στη Συρία. Αντί να καταδείξει το βρώμικο ρόλο του Ισραήλ, των ΗΠΑ και της Τουρκίας στην επιχειρούμενη διάλυση της Συρίας, τρία πουλάκια κάθονταν.
Τις συνέπειες τις βιώνουμε. Από το μεταναστευτικό μέχρι τον Νεοθωμανικό αναθεωρητισμό, όλα αυτά έχουν σφραγίδα προοδευτισμού.
ΟΛΑ.
Πως θα καταδικάσεις τα εγκλήματα των Ισραηλινών όταν γεωστρατηγικά προσεύχεσαι να κρέμεσαι από τα αρχίδια τους;
Τα πράγματα θα ταν γελοία αν δεν ήταν τραγικά.
Είμαστε τυχοδιώκτες και αποφασίσαμε να γίνουμε τα καλά παιδιά του διατλαντικού συστήματος αντί να επιδιώξουμε να κρατήσουμε κάποιες εξαιρετικά ευαίσθητες ισορροπίες.
Κι όμως. Σε θέματα εξωτερικής πολιτικής νοσταλγώ τον πρώτο διαφθορέα της Ελληνικής κοινωνίας, τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Οι επίγονοι του αποδειχτήκαν πολύ πιο επικίνδυνοι.
Η Τουρκία δεν είναι ένα μεγάλο σκυλί που γαυγίζει. Το μεγάλο σκυλί εδώ και καιρό δαγκώνει.
Πληρώσαμε με το βιος μας τα εγκλήματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής.
Τώρα θα πληρώσουμε με αίμα τη βλακεία τους.
Είναι πολύ αργά να αναστρέψουμε το οτιδήποτε.
Εμείς συμβάλλαμε στο να δημιουργηθούν τα τέρατα που μας καταπίνουν.
Τώρα στριμωγμένοι στη γωνιά, ζαλισμένοι από τα χτυπήματα, περιμένουμε την επόμενη κίνηση του Τούρκου.
Για να δούμε. Μας έχει απομείνει έστω και λίγο τσαγανό να δώσουμε έστω και μια αξιοπρεπή μπουνιά;    
Γιατί σε αντίθεση με τις αριστεροπαπαριές, το μόνο που σέβεται ο διεθνής παράγοντας είναι το χρήμα και τη δύναμη.
Χρήμα πλέον ως λαός δεν έχουμε.
Μας έχει μείνει έστω κάποια δύναμη;

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspot.com, 3/4/2018

Read More »

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

9 θέσεις για την γεωπολιτική πραγματικότητα της Ελλάδας



Όλο και περισσότεροι Έλληνες αντιλαμβάνονται το πόσο κρίσιμα έχουν γίνει τα πράγματα όσον αφορά τη συνέχεια της ύπαρξης του Ελληνικού κράτους.
Επειδή βρισκόμαστε εν μέσω εναλλακτικών μορφών πολέμου με κυριότερο προς το παρόν τον πόλεμο της πληροφορίας, οφείλω να διασαφηνίσω ορισμένα πράματα για όσους Έλληνες ενδιαφέρονται για τη χώρα τους στο βαθμό που μου επιτρέπει η αντίληψη μου:
1)      Η ελληνοτουρκική κρίση δεν είναι κυβερνητικό τέχνασμα για να αποπροσανατολιστεί η ελληνική κοινή γνώμη από την οικονομία και το Σκοπιανό. Σκοπιανό και ελληνοτουρκικά συνδέονται και βρίσκονται υπό την μεγάλη ομπρέλα των εθνικών θεμάτων. Υπάρχει άξονας Τουρκίας-Αλβανίας-Σκοπίων. Δεν θα ήταν προς όφελος της κυβέρνησης να ανοίξει περισσότερο τα πολύ υπαρκτά πλέον εθνικά θέματα. Αντιθέτως, θα ήθελε να επιμείνει στην αφήγηση της «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια παρότι αυτή ούτε καθαρή ούτε έξοδος δύναται να είναι.
2)      Το κορίτσια ο στόλος δεν αποτελεί άξονα υπέρ της Ελλάδας, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Ο ισχυρότατος 6ος στόλος δεν έχει ως προτεραιότητα του την προάσπιση των Κυπριακών δικαιωμάτων εξόρυξης αλλά πιθανές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Το γεωτρύπανο της Exxon τρυπάει Οκτώβριο. Το τουρκικό πλοίο θα έχει τρυπήσει πολύ νωρίτερα δημιουργώντας τετελεσμένα έναντι των οποίων τόσο η ελληνική όσο και η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχουν κανέναν απολύτως σχεδιασμό. Παρότι οι φωνές στα κυρίαρχα αμερικανικά μήντια για επανακαθορισμό προς το χειρότερο των αμερικανοτουρκικών σχέσεων έχουν πληθύνει, προς το παρόν η αμερικανική ηγεσία θεωρεί τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις too big to fail. Η Ελλάδα αποτελεί πολύ μικρότερο ψάρι κι πιο εύκολα αναλώσιμο από την Τουρκία.
3)      Τόσο η Σαουδική Αραβία όσο και η Ρωσία δεν επιθυμούν Ελλάδα και Κύπρος να γίνουν ενεργειακοί κόμβοι μιας και θα χάσουν μεγάλο κομμάτι της Ευρωπαϊκής ενεργειακής  Αγοράς. Είναι λοιπόν προς όφελος τους προς το παρόν μια διαρκής αστάθεια στη Μεσόγειο
4)      Στόχος του νεοθωμανικού επεκτατισμού είναι η βήμα προς βήμα σαλαμοποίηση. Σήμερα το Αιγαίο και η Κυπριακή ΑΟΖ, αύριο το Καστελόριζο μεθαύριο ποιος ξέρει τι άλλο. Αυτά θα επιτευχθούν βήμα προς βήμα όπως είπαμε σε βάθος χρόνου. Θα ονομάσουμε αυτή την τακτική Ιμιοποίηση. Κάθε ελληνική υποχώρηση είναι η σκαλωσιά για την επόμενη.
5)      Και για την Ευρωπαϊκή Ένωση οι Ευρωτουρκικές σχέσεις είναι too big to fail για δύο λόγους: Τις γιγαντιαίες εμπορικές σχέσεις και την πυρηνική βόμβα που έχει η Τουρκία και που λέγεται μεταναστευτικό. Όσον αφορά το δεύτερο, η κατάσταση είναι Lose Lose για την Ελλάδα. Είτε με διάλυση της Τουρκίας είτε με κάποια ήττα της που θα την αναγκάσει να ρίξει τα «πυρηνικά» της, αυτά θα χτυπήσουν πρώτα την Ελλάδα, μετατρέποντας την ακόμη περισσότερο σε μια χωματερή μεταναστών. Η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να δώσει ιθαγένεια σε νόμιμους και νομιμοποιημένους μετανάστες μετά από τριετία παραμονής κάνει την Ελλάδα ακόμη πιο ελκυστικό μεταναστευτικό προορισμό και είναι δυνατόν να οδηγήσει την Ελλάδα σε ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ουσιαστικά σε καραντίνα καθώς όλοι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι οξύ μεταναστευτικό πρόβλημα στη χώρα τους οδηγεί σε αλλαγή του πολιτικού σκηνικού με την άνοδο αντιμεταναστευτικών πολιτικών δυνάμεων  όπως απέδειξε περίτρανα το παράδειγμα των τελευταίων ιταλικών εκλογών. Παρά την διπλωματική γλώσσα, οι Ευρωπαίοι δεν είναι διατεθειμένοι να λερώσουν τα χέρια τους. Ήδη, οι γερμανοτουρκικές σχέσεις, παρότι σε καμία περίπτωση στα καλύτερα τους, έχουν κάπως εξομαλυνθεί. Ακόμη και η ιστορικά αντιτουρκική Αυστρία έχει πρόσφατα εξομαλύνει τη σχέση της. Μοναδική χώρα που μπορεί και θέλει να πάρει το μέρος της Ελλάδας είναι η Γαλλία καθώς για αυτήν η Μεσόγειος κι η Αφρική είναι μονόδρομος για να αποκαταστήσει τη γεωπολιτική της ισχύ.
6)      Πιθανή ελληνοτουρκική σύρραξη δεν είναι ταξική. Τίποτα το ταξικό δεν αντιπροσωπεύει ένας μεγαλομανής ισλαμιστής ηγέτης και τα εκατομμύρια των οπαδών του.
7)      Η μεγαλομανία του Ερντογάν δεν πρόκειται να μετριαστεί. Ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια ακολουθεί μια πολιτική όλο και μεγαλύτερων ρίσκων. Ακριβώς γιατί του βγαίνουνε, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο περιβάλλον του υπάρχουν πλέον μόνο διακηρυγμένοι λάτρες του, ο Ερντογάν θα συνεχίζει να αυξάνει τα ρίσκα όλο και περισσότερο χρησιμοποιώντας μόνο μικρά διπλωματικά διαλλείματα για να εξισορροπεί τις σχέσεις του με τον έξω κόσμο που θα συνεχίσει να διαταράσσει.
8)      Η Τουρκία διεξάγει ψυχολογικό πόλεμο κατά της Ελλάδας. Στο καλύτερο ενδεχόμενο του, Ελλάδα και Κύπρος θα υποχωρούν αναίμακτα. Και θα συνεχίσουν να υποχωρούν. Και να υποχωρούν. Και να υποχωρούν. Στην χειρότερη περίπτωση η Ελλάδα θα χάσει την ψυχραιμία της και αυτό θα επιτρέψει στην Τουρκία τον ισχυρισμό του αμυντικού πολέμου που θα αυξήσει την τουρκική επιθετικότητα εκθετικά. Η χώρα χρειάζεται ψυχραιμία που δεν είναι μεταμφιεσμένη δειλία και πατριωτισμό που δεν είναι μεταμφιεσμένη θρασυδειλία. Η πολιτική εφησυχασμού των Ελλήνων καθώς και οι υπερπατριωτικές κορώνες, περιέχονται στα τουρκικά σενάρια.
9)       Η Ελλάδα είναι σχεδόν μόνη. Η Κύπρος, παντελώς μόνη. Και οι κυβερνήσεις τους δεν έχουν κανένα απολύτως σχέδιο απέναντι σε καταιγίδα σχεδιασμών των άλλων παιχτών.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 10/3/2018

Read More »

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Τ' ακούς τα τύμπανα του πολέμου;


Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή για την επίλυση του σκοπιανού. Όπως συνηθίζει, η κυβέρνηση Συριζανέλ πετάει τόνους προπαγανδιστικής αισιοδοξίας αποκρύβοντας τις προθέσεις της άλλης πλευράς.
«Πρώτα τ’ όνομα και για τον αλυτρωτισμό του σκοπιανού συντάγματος έχει ο θεός» είναι η διαπραγματευτική θέση μιας κυβέρνησης που έχοντας ξεπουλήσει την εμπιστοσύνη που της δόθηκε από τον ελληνικό λαό, προσπαθεί να βρει ακόμη περισσότερα ερείσματα από τον ξένο παράγοντα.
Η θέση της μετριοπαθούς σε σύγκριση με προηγούμενες σκοπιανής κυβέρνησης είναι «Μακεδονία στον όρο και το σύνταγμα απείραχτο».
Ενδεικτική η πρόσφατη δήλωση Ζάεφ για το εσωτερικό κοινό του:  «Οι μακεδόνες έχουμε διαφορετικούς όρους και συνθήκες. Αλλάξαμε το σύνταγμα μια φορά το 1993 κι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα."
Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας με τον οποίο βρισκόμαστε ήδη σε διαπραγμάτευση για μια συμφωνία θαλασσίων συνόρων, επαναφέρει το ζήτημα διεκδικήσεων των Τζάμηδων.
Η Ελλάδα, συνεχίζει να πουλάει μαζί με τον εαυτό της και κάτι που δεν είναι δικό της: Την προοπτική ένταξης στην ΕΕ.
Δεδομένου του ρόλου της Ελλάδας εντός της ΕΕ ως μέλος φάντασμα, αυτή η παλαιάς κοπής διπλωματία είναι επικίνδυνη για την ίδια την Ελλάδα, δεδομένου ότι αποτελεί πλέον μια ανάμνηση πρόσφατων μεν αλλά ανεπιστρεπτί παρελθουσών συνθηκών.  
Η κυβέρνηση Συριζανέλ δεν θέλει ή κάνει πως δεν βλέπει πως έχει διαμορφωθεί άξονας Τουρκίας-Αλβανίας-Σκοπίων και πως στις διαπραγματεύσεις πέρα από τις αμερικάνικες βλέψεις κεντρικό ρόλο παίζουν οι τουρκικές φιλοδοξίες.
Ενδεικτικά παραθέτουμε τις δηλώσεις Ερντογάν μία μέρα πριν τις δηλώσεις Ράμα στις 5 Φεβρουαρίου:  «Οι Τούρκοι και οι Μακεδόνες είναι αδέλφια και η Τουρκία θα βρίσκεται πάντα πίσω από την πΓΔΜ. Αυτό που έχουμε ξεχάσει το 1912 μπορεί τώρα να διορθωθεί» ενώ ο Ζόραν Ζάεφ στη χθεσινή του επίσκεψη στην Τουρκία ανταπέδωσε, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως τον μεγαλύτερο υποστηρικτή των Σκοπίων στο θέμα του ονόματος και κάλεσε για περισσότερες τουρκικές επενδύσεις υποσχόμενος μηδενικούς φόρους για την επόμενη δεκαετία, κάνοντας την χώρα του δούρειο ίππο για περαιτέρω οικονομική διείσδυση στα Βαλκάνια.
Απ’ το Ιόνιο ως την Μακεδονία και το Αιγαίο, η Ελλάδα βρίσκεται σε «διαπραγμάτευση».
Ο Τουρκικός αναθεωρητισμός, όπως έχει εκφραστεί από τα πιο επίσημα τουρκικά χείλη, δεν είναι απλή ρητορική αλλά θα επιδιωχθεί και έμπρακτα, ακόμη κι αν κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό.
Ο Ερντογάν και το περιβάλλον του έχουν υιοθετήσει το δόγμα των δύο μετώπων: Η Τουρκία θεωρεί τον εαυτό της ικανό να ανταπεξέλθει σε πολεμικά μέτωπα: Στη Συρία και το Αιγαίο.
Οι εξελίξεις στη Συρία πλέον μπορούν να δημιουργήσουν ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή.
Σε αντίθεση με την κρίση των Ιμίων όπου η κυβέρνηση Σημίτη τα γκρίζαρε υπέρ της Τουρκίας, ο αμερικανικός παράγοντας δεν είναι πλέον σε θέση να αποκλιμακώσει μια ελληνικοτουρκική κρίση καθώς ήδη η Τουρκία έχει δώσει έμπρακτα ράπισμα στα σχέδια των ΗΠΑ να φτιάξουν συνοριακό στρατό στη Συρία με συμμετοχή των Κούρδων.
Τον προηγούμενο μήνα, ο αμερικάνος πρέσβης Jeffrey Pyat δήλωνε με νόημα: «Η ανησυχία μας, ο φόβος μου είναι το ατύχημα».
Το «ατύχημα», συνέβη εχθές. Σκάφος του ελληνικού λιμενικού εμβολίστηκε από τουρκική ακταιωρό σε μια κίνηση που σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο δεν ήταν ατύχημα αλλά τουρκική επιθετικότητα.
3 μέρες πριν, 6 τουρκικά αντιτορπιλικά ακινητοποιούν το πλοίο γεωτρύπανο Saipem 12000 της «ιταλικής» ΕΝΙ, εμποδίζοντας το να προχωρήσει σε ερευνητική γεώτρηση στο κυπριακό οικόπεδο 3, ενώ είναι θέμα εβδομάδων αν όχι ημερών μα βγάλουν οι Τούρκοι το δικό τους πλοίο γεωτρύπανα στο Αιγαίο.
Και τα δύο γεγονότα από μόνα τους αποτελούν Casus Belli αλλά ο Ερντογάν βασίζεται στον ενδοτισμό κυρίως της Ελληνικής αλλά και της Κυπριακής πλευράς, ελπίζοντας πως η γεωπολιτική αδιαφορία της κεντρικής κυβέρνησης της Ελλάδας θα παραλύσει και τ’ αντανακλαστικά του Ελληνικού Στρατού ποντάροντας ότι και τα ευρωπαϊκά αντανακλαστικά θα είναι εξίσου νοθρά.
Τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά: Ας αφήσουμε τον πρόεδρο Ερντογάν να μας το πει:
 «Για εμάς ό,τι είναι το Αφρίν είναι και τα δικαιώματά μας στο Αιγαίο και στην Κύπρο»…
«Μη νομίζουν ότι δεν παρατηρούμε τις καιροσκοπικές κινήσεις έρευνας αερίου ανοιχτά της Κύπρου με τις και τις κινήσεις στις βραχονησίδες... Kάποιοι βλέπουν τις εξελίξεις στα νότια σύνορά μας και κάνουν λανθασμένους υπολογισμούς στην Κύπρο και το Αιγαίο»
«Οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και τον στόλο μας. Αυτές οι δουλειές δεν γίνονται με κρυφές φωτογραφήσεις σε απόμακρες βραχονησίδες με συμφωνίες που δεν ισχύουν και με αποστολή πλωτών γεωτρύπανων»… «Υπερεκτιμούν δήλωσε δε, τις δυνατότητες τους, στο Αιγαίο και την Κύπρο.»

«Συμβουλεύουμε τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα κυπριακά κοιτάσματα να μην υπερβαίνουν τα όρια, στηριζόμενες στην ελληνοκυπριακή πλευρά».
Ο Ερντογάν, έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι η ρητορική του δεν είναι απλά λεονταρισμοί καθώς δεν δίστασε να τα βάλει τόσο με τη Ρωσία όσο και προσφάτως με τις ΗΠΑ.
Το Αιγαίο έχει γκριζάρει, ο Ερντογάν απειλεί ανοιχτά Ελλάδα και Κύπρο με πόλεμο και προειδοποιεί τον διεθνή παράγοντα να μην εμπλακεί. Κι η κυβέρνηση και τα ελληνικά μήντια κάνουν πως δεν βλέπουν απέναντι στη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει γνωρίσει ο Ελληνισμός τις τελευταίες δεκαετίες.
Σε αυτό ακριβώς ποντάρει ο Ερντογάν, παρά τον μεγάλο κίνδυνο η εξωτερική πολιτική του να οδηγήσει σε διαμελισμό της χώρας του.
Ο Ερντογάν εδώ και χρόνια έχει μπει σε πολιτική των υψηλότερων ρίσκων. Και με κάθε μέρα που περνάει, αυξάνει τα πονταρίσματα.
Το Αιγαίο είναι πλέον έμπρακτα στο τραπέζι της πολιτικής υψηλού ρίσκου του Ερντογάν.
Πολύ φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε μια άλλη μίνι εκδοχή της 7ετίας και σε νέο κυπριακό.
Εδώ που τα λέμε, ήδη έχουμε ξεπεράσει την 7ετία της μνημονιακής χούντας.
Ίσως να ‘μαι αισιόδοξος.
Ακόμη κι αν δεν είναι αυτό το σενάριο που το μέλλον θα επιλέξει, ο Ερντογάν θα ροκανίζει σιγά σιγά τα Ελληνικά και κυπριακά κεκτημένα. Με παράλληλη εργαλειοποίηση της διείσδυσης της Τουρκίας στα Βαλκάνια, των μειονοτήτων και του μεταναστευτικού.
Συνεχίζουν να λεν πως είναι η κατάλληλη στιγμή για την επίλυση του Σκοπιανού. Για την Τουρκία όμως φαίνεται να είναι η κατάλληλη στιγμή για την επίλυση του Ελληνικού και του Κυπριακού.
Η στιγμή που η Τουρκία θα κόψει τις μαγκιές Ελλάδας και Κύπρου στο Αιγαίο.
Ακούει κανείς;
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspot.com, 13/2/2018
Read More »

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Υπηρέτες πολλών αφεντάδων


Ο Ερντογάν θέλει τους 8 «πραξικοπηματίες» που κατέφυγαν στην Ελλάδα πίσω.
Κανένα πρόβλημα: Η κυβέρνηση κάνει αίτημα για αναστολή της χορήγησης ασύλου για τον πρώτο από τους 8. Κι ας έχει η δικαιοσύνη αποφασίσει για την χορήγηση ασύλου, δημιουργώντας δεδικασμένο και για τους υπόλοιπους 7.
Κι έτσι έγινε. Ο πρώτος εκ των οκτώ κρατείται ήδη για λόγους «δημοσίου συμφέροντος» και ατομικής προστασίας.
Ο τουρκικός τύπος χαιρέτησε την αποφασιστική επίδραση της κυβέρνησης στην ελληνική δικαιοσύνη. «Η Ελλάδα έκανε αυτό που ήθελε η Τουρκία», περηφανεύεται σήμερα τουρκική εφημερίδα. Άντε, να τους δώσουμε και κανά νησάκι, να μην χαλάμε τις ζαχαρένιες μας, αφού το θέλουν τόσο πολύ.
Οι ΗΠΑ θέλουν την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ για να βάλουν ακόμη περισσότερο το δάχτυλο τους στα βαλκάνια και να σταματήσουν την αυξανόμενη επιρροή της Ρωσίας.
Πες το κι έγινε.
Χωρίς καν να υπάρχει σχετική πρόταση για όνομα, η Ελλάδα μπαίνει αιφνιδίως σε διαπραγματεύσεις άρον άρον για να προλάβει την νατοϊκή ενταξιακή ημερομηνία του γείτονος μορφώματος.
Καλά τα έλεγε ο κάποτε μακεδονομάχος Ζουράρης ήδη από το 2015: «Θα φηφίζω ότι προτείνει ο Συριζα ακόμη κι αν αυτό είναι η προσάρτηση της Μακεδονίας στα Σκόπια.»
Οι φανατικοί της καρέκλας θα κάνουν οποιαδήποτε θυσία για τη θεά με τα τέσσερα πόδια που βολεύει κώλους.
Μιας και μιλήσαμε για νησάκια, αρκετά από αυτά έχουν βουλιάξει στους μετανάστες. Αντί για μία Αμυγδαλέζα, η κυβέρνηση έχει κάνει τα νησιά χωματερές ανθρώπων.
Με ελάχιστη απορρόφηση των σχετικών κονδυλίων, με συνθήκες κράτησης άθλιες που απειλούν τη ζωή και την ασφάλεια όχι μόνο των μεταναστών αλλά πλέον και των κατοίκων, η κυβέρνηση μαζί με τα ελληνικά μήντια που κάποτε κάναν το θέμα σημαία, τους τελευταίους μήνες το κρατούσαν κάτω από το χαλάκι, μέχρι που το χαλάκι το σήκωσαν μερικούς μήνες πριν ο Guardian και προσφάτως το Deutsche Velle και το BBC με τίτλους όπως «το βρώμικο μυστικό της Ευρώπης».  
Είμαστε συνηθισμένοι από αυτόν τον ενδοτισμό και την απόλυτη υποκρισία: Όταν ο Ντράγκι ζητούσε η ελληνική δικαιοσύνη όχι μόνο να απαλλάξει τον πρώην επικεφαλής της Ελστάτ Γεωργίου, ο Τσακαλώτος διαβεβαίωνε πως έτσι και θα γίνει.
Κι οι χάρες δεν έχουν τέλος. Όταν ο Ρουβίκωνας έκανε ακτιβισμό σε ελληνικούς στόχους, για τον Τόσκα ήταν Δευτέρα. Όταν όμως άγγιξε την πρεσβεία του Ισραήλ, ο Τόσκας φτιάχνει ένα φάκελο να με το συμπάθιο. 
Επιτέλους, ο Coelho δικαιώνεται. Αν θέλεις κάτι πάρα πολύ, απλά απαίτησε το από την κυβέρνηση συριζανέλ και όλο το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να σε βοηθήσει να το πετύχεις.
Φυσικά κι η μνημονιακή Ελλάδα έχει εθνική κυριαρχία. Την εθνική κυριαρχία πολλών άλλων χωρών πάνω στο πετσί της.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 8/1/2018. 
Read More »

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Η Ελλάδα μεταξύ σφύρας και άκμονος

"Αμφισβητούμενες ζώνες του Ιονίου."

Αυτό εκστόμισε ο "φιλέλληνας" πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντυ Ράμα σε συνέντευξη του στον Παπαχελά.
Δεν είναι πυροτέχνημα για εσωτερική κατανάλωση.
Είναι θέση της αλβανικής κυβέρνησης η οποία σε σύγκριση με άλλα αλυτρωτικά αλβανικά στοιχεία είναι μετριοπαθής.

Ο Ράμα μίλησε επίσης για Αλβανία σε Κόσοβο, "Μακεδονία" και Μαυροβούνιο.

Οι θέσεις Ράμα είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες με τις θέσεις Ερντογάν για την αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάνης. Δύο γειτονικές χώρες αμφισβητούν την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας η οποία σε όλα τα επίπεδα πεθαίνει.

Όπου υπάρχουν πτώματα, θα υπάρχουν και κοράκια.

Η ελληνική διπλωματία των τελευταίων ετών ήταν μια ψευδαίσθηση ευρωπατρονίας που διαρκώς διαψεύστηκε.

Η Ελλάδα είναι κρατημένη από τα αρχίδια της Τουρκίας που έχει τη στρόφιγγα του προσφυγικού.

Από τ αρχίδια της Γερμανίας που έχει τα κλειδιά του δανεισμού.

Απο τη μία έχεις μια χώρα, την Αλβανία που έχει παίξει καταλυτικό ρόλο στην εκτροφή του ευρωπαϊκού ισλαμιστικού εξτρεμισμού που συνέβαλε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και θεωρεί αλβανικά τα Σκόπια, το Κόσοβο, το Μαυροβούνιο και το Ιόνιο.

Από την άλλη, το μεγάλο νεοοθωμανικό σύμμαχο της που οραματίζεται την παλιά αυτοκρατορία, με έναν ηγέτη που φυλακίζει Κούρδους βουλευτές και διώκει εκατοντάδες χιλιάδες άλλους από τον κρατικό μηχανισμό. Διώκει ακόμη και φοιτητές.

Κι οι δυό τους βρίσκονται σε υψηλή συνέργεια.

Και για τον δεύτερο προωθείς την ευρωπαϊκή του ένταξη ενώ ο πρώτος προσβλέπει σε σένα για το ίδιο πράμα.

Ποια είναι η απάντηση σου σε αυτά;

Αυτή τη στιγμή οι χώρες του Βίζενγκραντ, έχοντας φτιάξει το δικό τους πλέον άξονα,  σου συμπεριφέρονται εχθρικά  για δύο λόγους: Είσαι πηγή δαπανών και πύλη μεταναναστών.

Ποια είναι η προσπάθεια της Ελλάδας για προσέγγιση και δημιουργία έστω και ευκαιριακών συμμαχιών με αυτές τις χώρες με κοινό παρονομαστή την παραδοσιακή τους Τουρκοφοβία;

Ποιες οι διπλωματικές προσεγγίσεις προς τη Σερβία που μόνο ως απειλή μπορεί να θεωρεί τον αλβανικό αλυτρωτισμό;

Η ΕΕ δεν εγγυάται τίποτε για την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Η δημιουργία του ευρωστρατού που ψηφίστηκε μόλις προχθές ως παρενέργεια τη εκλογής Τραμπ και των αντιλήψεων του για το ρόλο του ΝΑΤΟ, όχι μόνο δεν εγγυάται την εδαφική ακεραιότητα της χώρας: το αντίθετο.

Νέα φετάρα του προϋπολογισμού της χώρας θα πηγαίνει στον ευρωστρατό ενώ η σύσκεψη Καμμένου-Μητσοτάκη-Γεωργιάδη και οι σκέψεις για υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στα 18 σε μια χώρα που πεθαίνει και πληθυσμιακά μάλλον δεν είναι ασύνδετες με τη δημιουργία ενός ευρωστρατού που θα λειτουργεί ως μπάτσος στο εσωτερικό της Ευρώπης και ως ιμπεριαλιστική δύναμη ταχείας επέμβασης στο εξωτερικό- καμία σχέση δεν θα χει όμως με την προστασία των ελληνικών συνόρων.

Θα προλάβει όμως ο ευρωστρατός να δημιουργηθεί;

Όσο κι αν όψιμα λεονταρίζει ο Ρέντζι για έλεγχο του πλεονασματικού γερμανικού προϋπολογισμού, στις 4 Δεκέμβρη θα χάσει το δικό του δημοψήφισμα και αν έχει τη στοιχειώδη πολιτική εντιμότητα θα τηρήσει τη δέσμευση του να παραιτηθεί, εξέλιξη που θα οδηγήσει πιθανώς σε εκλογές και σε σαρωτική νίκη του κόμματος των πέντε αστέρων, το οπόιο, αν δεν ενδώσει η Γερμανία στις απαιτήσεις του θα επιστρέψει την Ιταλία στην λιρέτα.

Αυτή η εξέλιξη θα δώσει ακόμη μεγαλύτερη δυναμική στη Λεπέν. Τυχόν εκλογή της θα οδηγήσει σε παρόμοιες εξελίξεις από την πλευρά της Γαλλίας.

Η Ελλάδα πιθανόν να βρεθεί η μόνη χώρα που θα εναντιώνεται στους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς σε ότι πλήρως γερμανικό θα έχει απομείνει από τη σημερινή Ευρωζώνη.

Η ιστορία δεν είναι γραμμική.

Στην παρούσα φάση της γίνεται όλο και πιο χαοτική.

Οι κουβέντες για ανάπτυξη κι αριθμούς είναι οι σκέψεις ενός ηλιθίου που μετράει τα κέρματα του για να αγοράσει σοκολάτα από ένα ψιλικατζίδικο που βομβαρδίζεται μπροστά στα μάτια του.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa,blogspot.com, 23/11/2016


Read More »

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Το μεγαλοϊδεατικό παραλήρημα ενός Έλληνα Πρωθυπουργού



«Η  Ελλάδα πάντα υποδέχεται με ανοικτές αγκάλες όλους τους καταπιεσμένους και τα θύματα και ποτέ δεν αφήνει μόνους τους ομογενείς της. Τα φυσικά μας σύνορα είναι διαφορετικά από τα σύνορα της καρδιάς μας. Θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ τους. Εμείς φυσικά δείχνουμε σεβασμό για τα φυσικά σύνορα – αλλά δεν μπορούμε να χαράξουμε σύνορα στην καρδιά μας – ούτε το επιτρέπουμε. Κάποιοι μας ρωτούν “Γιατί νοιάζεστε για την Κύπρο;”. Ρωτούν “γιατί νοιάζεστε για τη Γεωργία, την Ουκρανία, την Κριμαία, την Οσετία, τα Βαλκάνια;”. Αυτά τα ερωτήματα θα μπορούσαν να επεκταθούν.
Ωστόσο, σημειώστε ότι κανείς δεν ρωτά τις χώρες που έρχονται στο άμεσο περιβάλλον μας από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά κι από κοντά “τι δουλειά έχετε εκεί”. Καμία από τις περιοχές που μας ρωτούν “τι δουλειά έχετε εδώ” δεν είναι ξένη σε εμάς. Είναι δυνατόν να διαχωριστεί η Σάρτη από τη Σμύρνη;
Ή είναι δυνατόν να σκεφτούμε τη Θεσσαλονίκη χωρίς την Κωνσταντινούπολη; Πώς μπορούν να θεωρηθούν η Οδησσός, η Αστόρια, η Ανατολική Θράκη ως μέρη που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους; Βλέπετε κάτι από εμάς σε οποιαδήποτε χώρα της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής από το Χατάι έως το Μαρόκο. Σίγουρα θα συναντήσετε ένα ίχνος μας σε κάθε βήμα που θα κάνετε κατά μήκος της γεωγραφικής περιοχής που εκτείνεται από τη Θράκη έως την Ανατολική Ευρώπη».
Ανατολική Θράκη και Κύπρος
Η Ελλάδα δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη της στο Χαλέπι. Η Τουρκία δεν μπορεί να αγνοήσει τους ομογενείς της στην Ανατολική Θράκη, την Κύπρο, την Κριμαία και οπουδήποτε αλλού. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Γιουγκοσλαβία να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματά τους. Διαφορετικά, ερχόμαστε σε δύσκολη θέση ενώπιον τόσο της ιστορίας μας όσο και των αδερφών μας που ζουν εκεί, οι καρδιές τους χτυπούν μαζί μας.
Ως εκ τούτου, λέω πάντα ότι θεωρούμε δική μας τόσο την ευτυχία όσο και τη δυστυχία των αδερφών μας που ζουν εντός των συνόρων της καρδιάς μας. Εκείνοι που μπερδεύουν αυτό μας το ενδιαφέρον με τις δικές τους αποικιοκρατικές ιστορίες τους ή με τις θρησκευτικές και εθνοτικές εμμονές τους θα πρέπει να αμφισβητήσουν τον εαυτό τους αντί να δίνουν συμβουλές σε εμάς. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το έθνος αυτό έχει την ευγενή καρδιά του  Σωκράτη καθώς επίσης περικλείει την στρατηγική διάνοια του Αλέξανδρου και τη διπλωματική ιδιοφυΐα του Ελευθέριου Βενιζέλου».
Όσον αφορά τη Μουσούλη είναι “εκτός συζήτησης” να μείνει η Ελλάδα εκτός της επιχείρησης που εξαπολύθηκε από τη Βαγδάτη για την ανακατάληψη της Μοσούλης, προπύργιου της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στο βόρειο Ιράκ.»

Αυτή είναι η πρόσφατη ομιλία του Τούρκου προέδρου Τατζίπ Ερντογάν, προσαρμοσμένη τινά σε έναν νεοελληνικό μεγαλοϊδεατισμό. Είναι μια νεοοθωμανική θέση κι όραμα, δεν είναι απλά «πρόκληση».
Προκλήσεις είναι οι διαρκείς Νοταμ, πρόκληση είναι οι Τούρκοι δεν επέτρεψαν στον Τσίπρα να προσγειωθεί στην ... ΡΟΔΟ!!!, προκλήσεις είναι οι τουρκικές απαιτήσεις στην Κύπρο.

Και ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση είναι ότι παρόλα αυτά, ο Τσίπρας είναι καλός φίλος του Ερντογάν και σταθερός σύμμαχος στα ενταξιακά της Τουρκίας της ΕΕ, κάτι που θα αποτελέσει την οριστική ταφόπλακα της ήδη υπό εξαφάνιση Ελλάδας.
Η ομιλία του Ερντογάν στην Ριζέ, δεν είναι πρόκληση. Είναι θέση κι όραμα.
Και σε αυτή την ομιλία το υπουργείο εξωτερικών δημιούργησε κι ένα ιστορικό προηγούμενο απαντώντας στα περί δημοψηφίσματος στη Θράκη από λανθασμένη πληροφόρηση του ΑΠΕ.
Πιστέψτε με. Δεν είναι τόσο αθώο.
Στα επόμενα χρόνια αυτή η πατάτα θα γίνει καυτή. Είμαι βέβαιος το ότι όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, θα ακούσουμε την Τουρκική πλευρά να επιχειρηματολογεί πως ο πρώτος που αναφέρθηκε σε δημοψήφισμα για τη Θράκη είναι η Ελληνική κυβέρνηση, κι όχι η τουρκική.

Θα μπορούσε όμως ποτέ κανείς να περιμένει να ακούσει μια τέτοια ομιλία από Έλληνα Πρωθυπουργό;
Όχι.
Ποτέ.
Για μια σειρά λόγων:
α) Ο ελληνικός μεγαλοϊδεατισμός οδήγησε τελικά σε συνθλιβή του ελληνισμού
β) Ήταν ακριβώς οι Τούρκοι με τη συνδρομή ενίοτε και των μεγάλων δυνάμεων που εκδίωξαν και γενοκτόνησαν τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Πόλης ώστε σήμερα τα νούμερα τους να είναι ισχνότατα και για να μπορεί σήμερα ο υπουργός παιδείας Νίκος Φίλης να φιλολογεί περί της διαφοράς ανάμεσα σε γενοκτονία κι εθνοκάθαρση
γ) Μεγάλο κομμάτι της αριστεράς που εμφανίζεται ως ιδεολογική κυρίαρχη, λειτουργεί ως ο χωροφύλακας υπέρ άλλων εθνικισμών, αποτρέποντας με κάθε κόστος την ανάδειξη ενός αντίστοιχου ελληνικού, λειτουργώντας λες κι η Ελλάδα είναι κάποιο μητροπολιτικό κέντρο κάποιου υπαρκτού διεθνισμού κι όχι μια μικρή και εξαιρετικά γεωπολιτικά ευαίσθητη χώρα στην οποία σκάνε κάθε λίγο και λιγάκι τσουνάμια ξένου ιμπεριαλισμού και μεγαλοϊδεατισμού.
Είναι η αριστερά που χειροκρότησε τους Ναζί της Ουκρανίας και τους ισλαμιστές της Βοσνίας και της Μέσης Ανατολής ως δημοκράτες/απελευθερωτές, είναι η αριστερά των Ζενάκου και Νάτση που επιχειρηματολογούσαν στο Unfollow πως το Ισλαμικό Κράτος ΕΙΝΑΙ διαφωτισμός, είναι το αριστερό χέρι μάτι και αυτί του Μεγάλου Αδερφού.
Η αριστερά που συγκάλυπτε τα κυκλώματα λαθρεμπορίας και τη χρήση του μεταναστευτικού/προσφυγικού ως όπλο εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, τον βαθύτατο ρατσισμό των αμερικάνων μπάτσων προς τους αφροαμερικάνους που τους σκοτώνουν σαν νομιστεράκια, που ξεχνούν πως ο αμερικανικός «Εξαιρετισμός» είναι αμερικάνικη θέση κι όραμα πολύ πιο υπαρκτός και καταστροφικός από τον νεοοθωμανισμό του Ερντογάν, τον οποίον κι αυτόν παραδόξως ξεχνά.
Που ξεχνά πως δεν υπάρχει αμερικάνος πρόεδρος που να μην ξεκινά τους λόγους του με το είμαστε «το μεγάλο αμερικάνικο έθνος», ένα έθνος που χτίστηκε πάνω στην μεγαλύτερη ίσως γενοκτονία της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά που αν τολμήσει κάποιος ντόπιος φουκαράς να εκστομίσει τις λέξεις έθνος, ή χώρα, ή πατρίδα τον έχουν στείλει στο κοινωνικό περιθώριο ή ακόμη χειρότερα, στην αγκαλιά της Χρυσής Αυγής.
Ναι, αυτή η αριστερά, είναι ο καλύτερος μπάτσος των ξένων εθνικισμών, εφάμιλλος κι ίσως πιο αποτελεσματικός από την πατριδοκάπηλη Δεξιά του παρελθόντος.

Είναι η αριστερά που αν σκάσει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αυτοί θα λένε μεταξύ τους: «Είναι πυρηνικά αυτά που σκάνε σύντροφε; Όχι σύντροφε είναι απλά μια ενδοϊμπεριαλιστική διαμάχη», λες κι η μόνο πραγματική ιστορία της ανθρωπότητας είναι η ιστορία της αριστεράς.
Μια αριστερά ναζιστικά αυτάρεσκη.

Ας δούμε όμως τι ακριβώς γίνεται στον πλανήτη τώρα:

Το ψυχροπολεμικό κλίμα οξύνεται μέρα με τη μέρα.
Βρετανική τράπεζα κλείνει τους λογαριασμούς του βρετανικού παραρτήματος του ρωσικού καναλιού RT, του πέμπτου σε τηλεθέαση τηλεοπτικού δικτύου παγκοσμίως.
Το 'παν και το κάναν: Από το 2011, η Hillary Clinton είχε προειδοποιήσει πως οι ΗΠΑ χάνουν τον πόλεμο της πληροφορίας αναφερόμενη στο RT και ζητώντας από το κονγκρέσο περισσότερα λεφτά για προπαγάνδα, ενώ αμερικάνοι αξιωματούχοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το RT ως … τρομοκρατική οργάνωση….
Και συνεχίζουμε με την Ελευθερία του Λόγου στις «Δυτικές Τύπου Δημοκρατίες»: Μετά από πάμπολλες διαρροές που έπλητταν την εκλεκτή του βαθέως αμερικάνικου παρακράτους Hillary Rodman Clinton, Αμερικάνοι αξιωματούχοι είχαν προειδοποιήσει για κυβερνοεπίθεση στη Ρωσία. Την πραγματοποιούν μόλις προχθές, πείθοντας τις αρχές του Ισημερινού να κόψουν το  Ίντερνετ στον Ρομπέν της πληροφορίας που λέγεται Julian Assange
Θα ταν γελοίο αν δεν ήταν τραγικό.  
Και καθώς το χάνουν τον έλεγχο στο χάος που δημιούργησαν στη Συρία, οι ΗΠΑ κάνουν δύο πολεμικές επιχειρήσεις.
Ας ξεκινήσουμε από την πρώτη:
Εδώ και μήνες οι Σαουδάραβες, με δυτικό εξοπλισμό και λογιστική υποστήριξη, προσπαθούν να κονιορτοποιήσουν τους εξεγερμένους σιϊτες Χούθι στην Υεμένη και να στηρίξουν τον εκλεκτό τους σουνίτη βασιλέα. Φυσικά, στην Υεμένη άμαχοι δεν υπάρχουν ούτε για τους Σαουδάραβες ούτε για τις δεκάδες αμερικάνικες επιθέσεις drones.
Ακόμη κι έτσι, οι 139 νεκροί άμαχοι μόλις πρόσφατα ανάγκασαν τις ΗΠΑ να πάρουν αποστάσεις από τη Σαουδαραβική σφαγή στην Υεμένη.
Κι αυτό λύθηκε με δύο πυραυλικές επιθέσεις έναντι του USS Mason στα στενά της Υεμένης, επιθέσεις μάλλον προβοκάτσιες που έλυσαν τα χέρια στους Αμερικανούς ώστε να επιτεθούν κι αυτοί στην Υεμένη.
Ας μην ξεχνάμε πως προσφάτως, ο πρόεδρας Ομπάμα, υπό την απειλή της Σαουδικής Αραβίας για ρευστοποίηση θέσεων της στην αμερικανική οικονομία εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, δεν αναγνώρισε στους συγγενείς των θυμάτων της 9/11 το δικαίωμα να μηνύσουν τη σαουδική αραβία για διαφαινόμενη εμπλοκή της στις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους με τη δικαιολογία πως κάτι τέτοιο θα άνοιγε το δρόμο για να μηνύσουν πολίτες άλλων χωρών τις ΗΠΑ…
Θα ταν γελοίο αν δεν ήταν τραγικό.
Κι ενώ για χρόνια τώρα οι αμερικανοί παρακολουθούσαν τους τζιχαντιστές να προελαύνουν στο Ιράκ και στην Συρία, τρώγοντας Ποπ Κορν με το υπέροχο θέαμα των αποκεφαλισμών και των βιασμών και στέλνοντας και κανά ντόλαρ για το ταμείο της προστασίας του παραδοσιακού ουαχαμπιτισμού, αφού στόχος ήταν η διάλυση του εμποδίου που λεγόταν Συρία του Άσαντ, έχοντας πλέον χάσει τον έλεγχο του χάους, σκοπεύουν να το ενισχύσουν κάνοντας επίθεση στους τζιχαντιστές στη Μοσούλη του Ιράκ.
Θα είναι αιματηρό, πολύ αιματηρό, καθώς οι τζιχαντιστές κρατούν τον πληθυσμό της Μοσούλης σαν ανθρώπινη ασπίδα.
Αυτήν την πρακτική τους έσπασε ο Συριακός στρατός αποκόπτοντας απάνθρωπα κάθε ανεφοδιασμό σε κατεχόμενες από μισθοφόρους και τρομοκράτες πόλεις της Συρίας. Η πείνα νικάει και τον Αλλάχ ώρες ώρες για αυτό κι άλλωστε ξεκίνησε προ εβδομάδων η προπαγάνδα για τις φρίκες που προκαλούν ο Συριακός στρατός και η Ρωσία στο Χαλέπι και οι κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου της Ρωσίας στο Χαλέπι, ώστε να ανεφοδιαστούν οι ισλαμιστές και να μην πέσει άμεσα το Χαλέπι στα χέρια της Συριακής Κυβέρνησης.
Με κάθε επιφύλαξη, ο βραχυπρόθεσμος στόχος λοιπόν της αιφνίδιας επέμβασης των αμερικανών στη Μοσούλη φαίνεται να είναι η απώθηση των τζιχαντιστών προς το Χαλέπι ώστε να συνεχιστεί το μακελειό εντός της Συρίας.
Και μέσα σε όλα αυτά οι αμερικάνοι μας αποκαλύπτουν κάτι που ήδη γνωρίζαμε. Πως φοβούνται επίθεση με χημικά όπλα από τους τζιχαντιστές. Τώρα τα αποκτήσανε τα χημικά όπλα οι τζιχαντιστές και δεν τα χρησιμοποίησαν ποτέ πριν;


Από το φονιάδες των λαών αμερικανοί ως το απελευθερωτές των λαών αμερικανοί, σημαντικό κομμάτι της αριστεράς έχει κάνει μεγάλα βήματα.

Βέβαια, με την πτώση της σοβιετικής ένωσης από κάπου έπρεπε να πιαστεί- και γιατί όχι; Να μεγαλοπιαστεί.
Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή.
Ούτε το να είσαι ο μπάτσος της σκέψης στη χώρα σου για λογαριασμό των ιμπεριαλιστών.
Τις συνέπειες όλων αυτών των εξελίξεων θα τις γευτούμε στο κοντινό μέλλον.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 19/10/2016
Read More »