Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

wikileaks: Ψέματα που σκοτώνουν: Πως ο αμερικανικός Ιμπεριαλισμός και η προπαγάνδα του κατέστρεψαν το Ιράκ


20 χρόνια περάσαν χθες από την έναρξη της "συμμαχικής" επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου κατά των Ιρακινών δυνάμεων κατοχής στο Κουβείτ. Με αφορμή την επέτειο και με βάση πρόσφατο wikileak που αποκαλύπτει το τελεσίγραφο-έκκληση του Σαντάμ προς τις ΗΠΑ για ειρήνη στην περιοχή καθώς και άλλα ιστορικά ντοκουμέντα, ο Πέτρος Αργυρίου και τα agriazwa του αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια και αποκαλύπτει το πως η Αμερικανική προπαγάνδα χρησιμοποίησε απροκάλυπτη ψεύδη που είχαν ως συνέπεια την καταστροφή του Ιράκ...

Ο Σαντάμ Χουσεΐν ήταν ένας αιμοσταγής δικτάτορας. Ήταν επίσης ένοχος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας: Εκατοντάδες χιλιάδες Ιρανοί πολεμιστές αλλά και Κούρδοι αντικαθεστωτικοί πέθαναν από τη χρήση χημικών όπλων κατά τη διάρκεια του οκταετούς αιματηρού Ιρανοϊρακινού πολέμου (1980-1988). Αυτό που είναι ίσως λιγότερο γνωστό είναι ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν επιθυμούσε διακαώς την Ιρακινοαμερικανική φιλία και ότι ο Χουσεΐν κατ’ επέκταση και ο Ιρακινός λαός ήταν θύματα της αμερικανικής προπαγάνδας και της κυνικής ως εχθρικής αντιμετώπισης των ΗΠΑ προς τα περισσότερα αραβικά έθνη. Χαρακτηριστική είναι η ρήση του γνωστού για την κυνικότητα του Henry Kissinger για τον πόλεμο Ιράκ-Ιράν: «Είναι κρίμα που και οι δύο δε γίνεται να χάσουν»[1] .



Ψέματα που σκοτώνουν:


οι δύο κατασκευασμένοι πόλεμοι των ΗΠΑ κατά του Ιρακινού λαού και οι αποκαλύψεις του Wikileaks για το τελεσίγραφο απελπισίας του Σαντάμ Χουσεΐν στις ΗΠΑ



Του Πέτρου Αργυρίου (περισσότερα για το συγγραφέα και το έργο του στο http://agriazwa.blogspot.com η ανάλυση για τον δεύτερο πόλεμου του κόλπου προέρχεται από το επί τετραετία αδημοσίευτο έργο του συγγραφέα Θανάσιμες θεραπείες)



Και όντως, φαίνεται πως οι ΗΠΑ επιδίωξαν μια ισορροπία τρόμου, χρηματοδοτώντας και εξοπλίζοντας περισσότερο το Ιράκ αλλά και το Ιράν, σε διαφορετικές φάσεις του πολέμου.


Η συμπεριφορά των ΗΠΑ σε σχέση με την περιοχή υπήρξε το λιγότερο σκανδαλώδης. Οι ΗΠΑ, παράτυπα χρησιμοποίησαν παράρτημα της Εθνικής Ιταλικής τράπεζας Εργασίας (Lavoro) στην Ατλάντα για να δανειοδοτήσουν το καθεστώς Χουσεΐν και επιχείρησαν να συγκαλύψουν την υπόθεση (iraqgate).[2]


Οι ΗΠΑ παρέχουν εκτός από οικονομική βοήθεια πληροφορίες και εξοπλίζουν το Ιράκ με οχήματα και εξοπλισμό «διπλής χρήσης».



Την ίδια στιγμή όμως, οι ΗΠΑ, πουλάν έμμεσα, μέσω του Ισραήλ, όπλα στο Ιράν. Με τα λεφτά αυτά σκοπεύουν να χρηματοδοτήσουν την παραστρατιωτική οργάνωση των Κόντρας που με βάση την Ονδούρα, επιδιώκουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση των Σαντινίστας στη Νικαράγουα. Οι Κόντρας που ήδη λαμβάνουν ανοιχτή αλλά και «μαύρη» χρηματοδότηση από τη CIA, έχουν κατηγορηθεί αρκετές φορές για παραβίαση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ενδεικτικά και σύμφωνα με την οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων CIIR «Το αρχείο των Κόντρας στο πεδίο της μάχης, σε αντίθεση με τις επίσημες ομολογίες τους για πίστη στη δημοκρατία, αποτελείται από συνεπή και αιματηρή κακοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από φόνους, βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, βιασμούς, εμπρησμούς, καταστροφές και απαγωγές»[3]


Σε μια πρόσφατη διαρροή από τα wikileaks (ημερομηνία δημιουργίας εγγράφου: 25 Ιουνίου 1990) που αφορά τη συνάντηση μεταξύ Χουσεΐν και της αμερικανίδας εντεταλμένης στη Βαγδάτη April Glaspie, αναφέρεται χαρακτηριστικά πως o Χουσεΐν είχε αποφασίσει την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με τις ΗΠΑ και αναφέρθηκε στα πολλά πλήγματα που δέχθηκαν οι Αμερικανοϊρακινές σχέσεις κυρίαρχο ανάμεσα στα οποία ήταν το Irangate.[4]


Η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράκ χαρακτηρίζεται από διγλωσσία και υποκρισία και προσδιορίζεται αποκλειστικά και μόνο από την ατζέντα των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και όχι από τη στάση των κρατών της περιοχής. Μικρή σημασία είχαν τα φιλοαμερικανικά συναισθήματα του εκτελεσθέντα δικτάτορα του Ιράκ.


Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αμερικανικής διγλωσσίας είναι το πόσο εύκολα επαναπροσδιόριζε τους χαρακτηρισμούς της σε σχέση με το Ιράκ, κινήσεις που φανερώνουν παράλληλα και το πόσο επίπλαστος αλλά και εύπλαστος είναι για τις ΗΠΑ ο χαρακτηρισμός ενός κράτους ως τρομοκράτη.


Το 1982 οι ΗΠΑ αφαιρούν το Ιράκ από τη λίστα των κρατών- χορηγών τρομοκρατίας προκειμένου να μπορέσουν αυτές να εξοπλίσουν το Ιράκ στον πόλεμο κατά του Ιράν. Μετά την εισβολή του στο Κουβέιτ το 1990, το Ιράκ ξανατοποθετείται στη λίστα. Το 2004, και ουσιαστικά πλέον υπό αμερικανική κατοχή, το Ιράκ απομακρύνεται για μια ακόμη φορά από τη λίστα.


Η αμερικανική διγλωσσία δε σταματά στον τρομοκρατικό χαρακτηρισμό. Το Μάρτιο του 1988, το Ιράκ εξαπολύει επίθεση με χημικά στην Halabja εναντίον των Κούρδων της περιοχής. Οι νεκροί από την επίθεση υπολογίζονται στους 6800, οι περισσότεροι εκ οποίων είναι άμαχοι. Οι ΗΠΑ όχι απλά κλείνουν τα μάτια αλλά με γνώμονα τις δικές τους σκοπιμότητες διαστρεβλώνουν για μια ακόμη φορά σκόπιμα την πραγματικότητα εμπλέκοντας στην επίθεση και το Ιράν. Σύμφωνα με άρθρο του Joost Hiltermann στην International Herald Tribune, η Αμερικανική προπαγάνδα για την Ιρανική συμμετοχή σε αυτό το μαζικό έγκλημα πολέμου παρασκευάστηκε στο Πεντάγωνο και σερβιρίστηκε στους συμμάχους των ΗΠΑ μέσω των αμερικανών διπλωματών που είχαν λάβει τη σχετική οδηγία καθώς και την παραίνεση να μη συζητάν για τις λεπτομέρειες του συμβάντος.[5]


Ως συνήθως, οι διεθνείς συμβάσεις φαίνεται να φτιάχτηκαν για να καταπατούνται… Μερικά χρόνια αργότερα, οι ΗΠΑ θα θυμηθούν το παρηκμασμένο πλέον οπλοστάσιο όπλων μαζικής καταστροφής του Ιράκ και θα το χρησιμοποιήσουν ως αφορμή για να εισβάλλουν στο Ιράκ.


Μια ακόμη περισσότερο ανατριχιαστική και λιγότερο γνωστή αλλά αποδεδειγμένη πτυχή της ιστορίας είναι το γεγονός πως ήταν οι ίδιες οι ΗΠΑ που σε μεγάλο βαθμό προμήθευσαν το Ιράκ με πρώτες ύλες για την κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής, κυρίως βιολογικούς παράγοντες: Το 1994 ξεκινά ακροαματική διαδικασία υπό τον γερουσιαστή Donald Riegle. Τα ευρήματα της έκθεσης Riegle καταλήγουν πως στη δεκαετία του 1980, όταν ο Donald Rumsfeld ήταν μέλος της General Advisory Committee on Arms Control, βιολογικά υλικά αποστάλθηκαν στο Ιράκ. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και ο άνθρακας[6]


Όχι μόνο λοιπόν οι ΗΠΑ κάναν τα στραβά μάτια στο φρικιαστικό έγκλημα πολέμου στη Halabja, όχι μόνο ενέπλεξαν τους Ιρανούς που δεν είχαν καμιά ευθύνη για το συμβάν ώστε η Halabja να παρουσιαστεί ως θύμα πολεμικής σύρραξης αλλά ήταν Αμερικανοί παράγοντες που ενθάρρυναν και εξόπλισαν μέρος του Ιρακινού οπλοστασίου Όπλων Μαζικής Καταστροφής. Χρόνια αργότερα και όταν πλέον το Ιράκ είχε απομονωθεί διεθνώς και εξοντωθεί οικονομικά, οι Αμερικανοί θα ζητούσαν τα ρέστα από το Ιράκ σε νομίσματα ανθρωπίνων ζωών και εθνικής κυριαρχίας για το πρόγραμμα του εξοπλισμών μαζικής καταστροφής που είχε πλέον περιπέσει σε αχρηστία και που οι ίδιοι οι Αμερικανοί συντέλεσαν αρχικά στη δημιουργία του…


Μετά τον Ιρανιρακινό πόλεμο και τη «βοήθεια» που δέχτηκε από ξένες δυνάμεις, το Ιράκ βρίσκεται σε δεινή θέση. Το πολεμικό χρέος του Ιράκ μόνο προς τις Αραβικές χώρες «συμμάχους» του ανέρχεται στα 130 δισεκατομμύρια δολάρια. Από αυτά, τα 14 δις τα οφείλει στο Κουβέιτ. Το Κουβέιτ αρνείται τη διαγραφή του χρέους και κατεβάζει τις τιμές του πετρελαίου, πράξη που για την ηγεσία του Ιράκ ισοδυναμεί με πράξη οικονομικού πολέμου, αφού μειώνονται τα πετρελαϊκά έσοδο της ήδη σε κατάρρευση Ιρακινής οικονομίας. Ο Χουσεΐν βρίσκεται σε απόγνωση. Όπως καταμαρτυρούν τα wikileaks, ο Σαντάμ, τον Ιούλιο του 1990, σε συζήτηση του με την αμερικανίδα πρέσβειρα στη Βαγδάτη αποστέλλει μήνυμα φιλίας και καλής πίστης προς τον τότε πρόεδρο George Bush. Όπως αποκαλύπτει το κείμενο Glaspie: «To Ιράκ θέλει φιλία, θέλει όμως η κυβέρνηση των ΗΠΑ; Το Ιράκ υπέστη 100.000 απώλειες (πολέμου)
και είναι τώρα τόσο φτωχό που οι συντάξεις για τα ορφανά του πολέμου σύντομα θα κοπούν, αλλά το πλούσιο Κουβέιτ δεν θα δεχτεί καν την πειθαρχία του ΟΠΕΚ. Το Ιράκ έχει σιχαθεί τον πόλεμο, αλλά το Κουβέιτ έχει αγνοήσει τη διπλωματία. Οι ελιγμοί της κυβέρνησης των ΗΠΑ με τα ΗΑΕ θα ενθαρρύνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ να αγνοήσουν τη συμβατική διπλωματία. Αν το Ιράκ ταπεινωθεί δημοσίως από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, δεν θα έχει καμία επιλογή παρά να «απαντήσει», όσο παράλογο και αυτοκαταστροφικό και αν αυτό αποδειχθεί ... Το Ιράκ… βρίσκεται σε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, με χρέη 40 δισ. δολαρίων. Το Ιράκ, του οποίου η νίκη στον πόλεμο κατά του Ιράν έκανε μια ιστορική διαφορά στον αραβικό κόσμο και τη Δύση, χρειάζεται ένα σχέδιο Μάρσαλ αλλά «εσείς θέλετε την τιμή του πετρελαίου κάτω».... Παρ 'όλα αυτά τα χτυπήματα (σμσ του μεταφραστή: χτυπήματα των ΗΠΑ στην Αμερικανοϊρακινή)… συνεχίζαμε να ελπίζουμε ότι θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε μια καλή σχέση. Αλλά εκείνοι που πιέζουν την τιμή του πετρελαίου προς τα κάτω ασκούν
οικονομικό πόλεμο και το Ιράκ δεν μπορεί να δεχθεί μια τέτοια καταπάτηση της αξιοπρέπειας και της ευημερίας του.

… Κάθε έθνος μπορεί να διαλέγει τους φίλους του… αλλά η κυβέρνηση των ΗΠΑ γνωρίζει ότι ήταν το Ιράκ και όχι η ίδια, το οποίο αποφασιστικά, προστάτευσε αυτούς τους φίλους της Αμερικανικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του πολέμου – και αυτό είναι κατανοητό καθώς η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ, για να μην αναφερθούμε στην Γεωγραφία τους, θα καθιστούσε αδύνατο για τους Αμερικανούς να αποδεχτούν 10.000 νεκρούς σε μία και μόνο μάχη, όπως το δέχτηκε το Ιράκ…

(Είναι κατανοητό) ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να διατηρήσουν τη ροή του πετρελαίου και τις φιλικές σχέσεις στον Κόλπο… (Αυτό που δε γίνεται κατανοητό είναι) το γιατί (οι ΗΠΑ) ενθαρρύνουν εκείνους που βλάπτουν το Ιράκ. (Ο Σαντάμ είπε) ότι πιστεύει απόλυτα ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θέλει ειρήνη, και αυτό είναι καλό. Αλλά μην… χρησιμοποιείται μεθόδους τις οποίες εσείς λέτε πως δεν σας αρέσουν, μεθόδους, όπως το στρίψιμο του βραχίονα.

(Ο Σαντάμ μίλησε) επί μακρόν για την περηφάνια των Ιρακινών, που πιστεύουν στο «ελευθερία ή θάνατος».
Το Ιράκ θα πρέπει να αντιδράσει αν οι ΗΠΑ χρησιμοποιήσουν αυτές τις μεθόδους (πίεσης). Το Ιράκ γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ μπορεί να στείλουν αεροπλάνα και πυραύλους και να βλάψουν βαθιά το Ιράκ.


(Ο Σαντάμ ζητά από) την κυβέρνηση των ΗΠΑ να μην εξαναγκάσει το Ιράκ σε εκείνο το σημείο ταπείνωσης στο οποίο η λογική θα πρέπει να αγνοηθεί. Το Ιράκ δεν θεωρεί τις ΗΠΑ εχθρό και έχει προσπαθήσει να είναι φίλοι.



(Ο Σαντάμ είπε ότι) οι Ιρακινοί ξέρουν τι είναι ο πόλεμος, δε θέλουν άλλο από πόλεμο- «μη μας ωθείτε σε αυτόν, μη κάνετε τον πόλεμο την μόνη επιλογή που μας μένει για να προστατεύσουμε την αξιοπρέπεια μας»…



… Δεν έχει μείνει τίποτε που να μπορεί το Ιράκ να αγοράσει από τις ΗΠΑ εκτός από σιτάρι, και χωρίς καμιά αμφιβολία ακόμη και αυτό σύντομα θα κηρυχθεί ως είδος διπλής χρήσης (σμσ του μεταφραστή: Ο Σαντάμ με πικρία αλλά και σαρκασμό αναφέρεται στον πολεμικό εξοπλισμό διπλής χρήσης που οι ΗΠΑ πούλησαν στο Ιράκ κατά τη διάρκεια του Ιρανιρακινού πολέμου… ουσιαστικά λέει στους Αμερικάνους ότι ακόμη και το σιτάρι θα μας το πουλάτε σε λίγο ως στρατιωτικό εξοπλισμό)


Πιστεύω πως έχω δοκιμάσει τα πάντα… (για την ειρηνική διευθέτηση των προβλημάτων με το Κουβέιτ)» καταλήγει ο Χουσεΐν.



Η εκτίμηση της πρέσβειρας για το μήνυμα Σαντάμ αλλά και για τον ίδιο ήταν πως «η απάντηση του ότι δοκίμασε διάφορα διπλωματικά κανάλια πριν καταφύγει στον … εκφοβισμό έχει τουλάχιστον την αρετή της ειλικρίνειας. Η έμφασή του ότι θέλει ειρηνικό διακανονισμό είναι χωρίς καμία αμφιβολία ειλικρινής (οι Ιρακινοί έχουν σιχαθεί τον πόλεμο). Αλλά οι όροι (είναι) δύσκολο να επιτευχθούν.» Αναφέρεται επίσης στο έγγραφο ότι όταν ο Σαντάμ ανέφερε ότι «η οικονομική κατάσταση στο Ιράκ είναι τέτοια που οι συντάξεις των χήρων και των ορφανών θα πρέπει να κοπούν» η μεταφράστρια και η γραμματέας κατέρρευσαν και ξέσπασαν σε κλάματα.[7]


Το μήνυμα Χουσεΐν προς τον Bush ήταν ουσιαστικά τελεσίγραφο. Το Ιράκ, εξαθλιωμένο από τον πόλεμο, ρημαγμένο οικονομικά από τα πολεμοδάνεια αρχικά και τις πετρελαϊκές πολιτικές μετέπειτα των «άσπονδων φίλων» του, ωθήθηκε ξανά σε έναν πόλεμο που γνώριζε πως θα ‘ναι αυτοκαταστροφικός. Μερικές μέρες μετά το μήνυμα, το Ιράκ εισβάλει στο Κουβέιτ, μια από τις πετρελαϊκές ιερές αγελάδες των ΗΠΑ. Αυτή είναι ουσιαστικά η αρχή του τέλους για το δικτάτορα, και η αρχή μιας νέας, εξοντωτικής σειράς δεινών για τον Ιρακινό λαό.


Η αντίδραση ΗΠΑ και συμμάχων είναι άμεση. Τα πετρελαϊκά συμφέροντα πρέπει να προστατευτούν. Αυτό που λείπει είναι η νομιμοποίηση του πολέμου κατά του Ιράκ στην κοινή γνώμη. Και αυτή θα την προσφέρει μια εταιρία δημοσίων σχέσεων.


Τον Οκτώβριο του 1990 μια δεκαπεντάχρονη κουβεϊτιανή που έγινε γνωστή ως «νοσοκόμα Nayirah», καταθέτει προφορικά στο Αμερικάνικο Κογκρέσο. Η μαρτυρία της είναι συγκλονιστική: Ιρακινοί στρατιώτες έβγαζαν μωρά από τις θερμοκοιτίδες κουβεϊτανών νοσοκομείων, έπαιρναν τις θερμοκοιτίδες και άφηναν τα μωρά να πεθαίνουν στους διαδρόμους. Η παγκόσμια κοινή γνώμη συγκλονίζεται. Η φρίκη που έχει προκαλέσει η Ιρακινή κατοχή του Κουβέιτ συναντά την παγκόσμια κατακραυγή.


Η αμερικανική κοινή γνώμη είναι πρόθυμη να συμφωνήσει για την επέμβαση στο Ιράκ.


Αργότερα, και αφού το ψεύδος και η προπαγάνδα έχουν ενεργήσει, αποκαλύπτεται ότι η δεκαπεντάχρονη «εθελόντρια» είναι η Nayira al Sabah, κόρη του κουβεϊτιανού πρεσβευτή στις ΗΠΑ[8]. Όπως η ίδια αργότερα αποκάλυψε, δεν ήταν ποτέ της εθελόντρια νοσοκόμα, ήταν απλά περαστική από το νοσοκομείο που ανάφερε στην κατάθεση της και είχε δει ένα μωρό έξω από θερμοκοιτίδα μοναχά για μια στιγμή…[9]


Και δεν επρόκειτο για κάποια εφηβική φαντασιοκοπία ή για κάποια περίπτωση παθολογικής ψεύτρας που εξαπάτησε ολόκληρο τον κόσμο. Πίσω από την κατάθεση της Nayirah, βρισκόταν η εταιρία «δημοσίων σχέσεων» Hill and Knowlton. Πίσω από την Hill and Knowlton κρυβόταν η οργάνωση Πολίτες για ένα Ελεύθερο Κουβέιτ (CFK). Πίσω από την «οργάνωση» κρυβόταν η κυβέρνηση του Κουβέιτ. Με άλλα λόγια, η βιτρίνα της κυβέρνησης του Κουβέιτ, οι «Πολίτες για ένα Ελεύθερο Κουβέιτ», πλήρωσε 11,5 εκατομμύρια δολάρια στην εταιρία Hill and Knowlton για να δημιουργήσει η δεύτερη κλίμα που θα ευνοούσε την αμερικανική επέμβαση κατά των Ιρακινών δυνάμεων. Όπερ και εγένετο. Τον Ιανουάριο του 1991 οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους ξεκινούν τις επιχειρήσεις τους κατά των ιρακινών δυνάμεων.


Ένα ψέμα για ένα πόλεμο. Παρότι οι αποκαλύψεις για τη Nayirah, για το ψεύδος της συστηματικής βρεφοκτονίας και για τις σκοπιμότητες πίσω από την κατασκευασμένη ιστορία δεν άργησαν να ρθουν, η Hill and Knowlton επέπλευσε. Έπαιζε στο γήπεδο της βέβαια και θα έκανε δύσκολη τη ζωή σε όποιον επέμενε να αναδεικνύει την υπόθεση της μαγειρεμένης ιστορίας. Η μέθοδος είναι γνωστή… συσκότιση, σύγχυση, προπαρασκευή και προώθηση αντιθέτων «γνωμών ειδικών» ή «ερευνών», προσβολή της αξιοπιστίας των «αντιπάλων»…


Μετά την «Καταιγίδα της Ερήμου» και την αναμενόμενη ήττα των Ιρακινών δυνάμεων, οι νικητές του πολέμου επιβάλλουν το αδιανόητο ποσό των 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων που πρέπει να καταβληθεί ως αποζημίωση από το Ιράκ στο Κουβέιτ (μόλις 5 δις κόστισε η επιδιόρθωση των ζημιών που το Ιράκ προκάλεσε στις πετρελαϊκές υποδομές του Κουβέιτ…[10])


Το Ιράκ, στην άθλια οικονομική κατάσταση που βρίσκεται αδυνατεί ακόμη-ακόμη να φανταστεί την πληρωμή ενός τέτοιου ποσού. Η μη συμμόρφωση του Ιράκ οδηγεί σε ένα εξοντωτικό για το λαό του Ιράκ διεθνές εμπάργκο και στο «ανθρωπιστικό» πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών «Πετρέλαιο για φαγητό» που αποτελεί τον απόλυτο εξευτελισμό για ένα λαό που ο δικτάτορας Χουσεΐν δε δίσταζε να χαρακτηρίσει ως περήφανο. Εκατοντάδες χιλιάδες ζωές ιρακινών παιδιών χάνονται από το εμπάργκο και το «ανθρωπιστικό» πρόγραμμα σε συνδυασμό με τις ζημιές στις υποδομές που ο πόλεμος του κόλπου έχει προκαλέσει. Το 1999, ο Dennis Haliday παραιτείται από τη θέση του ως επικεφαλής του προγράμματος των Η.Ε «πετρέλαιο για φαί». Τους λόγους τους εξηγεί ο ίδιος: «4 με 5 χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν … κάθε μήνα εξαιτίας των επιπτώσεων των κυρώσεων… Είμαστε στη διαδικασία του να καταστρέψουμε μια ολόκληρη κοινωνία. Είναι τόσο απλό και τόσο τρομακτικό. Είναι παράνομο και ανήθικο»[11]


Το Ιράκ, ως ανεξάρτητη και αυτόβουλη χώρα είχε καταστραφεί. Το μόνο που μπορούσε να κάνει πλέον ήταν να περιμένει του Αμερικάνους να του δώσουν τη χαριστική βολή το 2003 και να το εντάξουν πλήρως στα θύματα του πολιτισμού των εταιριών…


Ο δεύτερος πόλεμος του κόλπου (η επιχείρηση Ιρακινή Ελευθερία) είχε πολλά κοινά με τον πρώτο. Κοινά ονόματα: Σαντάμ Χουσεΐν, George Bush, George Bush Jr. Όπως και στον πρώτο, κανένας μάλλον λαός δεν τον ήθελε. Και όπως και στον πρώτο, το casus belli στήθηκε πάνω σε ψέματα και αμερικανική προπαγάνδα. Η βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο εισβολές στο Ιράκ ήταν ότι ο Bush ο νεώτερος ακολουθούσε την πολιτική των επικίνδυνων θεωρητικών του νεοσυντηρισμού, του Project for the New American Century, που ήθελε τις ΗΠΑ να κυριαρχήσουν παγκοσμίως και σε στρατιωτικό επίπεδο, μετατρέποντας τες σε μια ακραιφνώς επιθετική χώρα.


Δε θα μπορούσε η αμερικανική κυβέρνηση να ξεκινήσει ένα πόλεμο αν δεν κέρδιζε πρώτα την κοινή γνώμη. Και η κοινή γνώμη κερδήθηκε από ένα τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά της Αμερικής με αμερικανούς δράστες, πολύ λιγότερο γνωστό από τους δίδυμους πύργους: τις επιστολές άνθρακα.


Μετά το χτύπημα της 11η Σεπτεμβρίου, ο G.W.Bush και τα επιτελεία του ξεκινάν μια παγκόσμια προπαγάνδα τρόμου κατά της ¨τρομοκρατίας¨. Λίγες μέρες μετά, επιστολές που περιείχαν τον επικίνδυνο βάκιλο του άνθρακα αποστέλλονται σε στρατηγικά σημεία της δημόσιας ζωής των ΗΠΑ. Εφτά θάνατοι προκαλούνται από τις επιστολές άνθρακα. Είναι αρκετοί για να σηκώσουν κύματα πανικού και τρόμου που σκεπάζουν τις ΗΠΑ από άκρη σε άκρη, ακόμη και τα περισσότερο δημοκρατικά κομμάτια της. Το ABC σπρώχνει για βδομάδες μια στημένη ιστορία που θέλει το Ιράκ να είναι ο ένοχος για τις επιστολές άνθρακα. Η προπαγάνδα του δικτύου ABC χρησιμοποιώντας απόλυτα αμφισβητήσιμες πηγές καταφέρνει μέσα σε λίγες μέρες να μετατρέψει το φόβο σε οργή και να την στρέψει έναντι του Ιράκ το οποίο εντελώς αβάσιμα κατηγορείται ως ο υπαίτιος των επιστολών άνθρακα.


Το δίκτυο ABC διαδίδει συστηματικά και απολύτως ψευδώς πως οι επιστολές άνθρακα περιέχουν μπεντονίτη, ουσία που χρησιμοποιείται και ως αντισυγκολλητικό για τα σπορία άνθρακα και που εντελώς αβάσιμα προβάλλεται ως σήμα κατατεθέν του προγράμματος βιολογικών εξοπλισμών του Ιράκ, όταν ο τότε εκπρόσωπος τύπου του Λευκού οίκου Ari Fleisher έχει κατηγορηματικά δηλώσει πως μπεντονίτης δεν βρέθηκε στις επιστολές άνθρακα. Το ABC επιμένει στην αβάσιμη σύνδεση Ιράκ-άνθρακα, δεν ανακαλεί και συμβάλει τα μέγιστα στο να δημιουργηθεί ένα φιλοπόλεμο κλίμα που νομιμοποίησε στα μάτια πολλών αμερικανών την δεύτερη επέμβαση στο Ιράκ.


Η πραγματική προέλευση των επιστολών άνθρακα δεν είναι το Ιράκ. Αντίθετα, όλα τα στοιχεία στρέφονται προς τις ΗΠΑ. Τον Δεκέμβριο του 2001 το FBI κατά τη διάρκεια της έρευνας του για τις επιστολές άνθρακα, ανακαλύπτει ότι ο αμερικανικός στρατός (ειδικότερα το USAMRIID) έχει στην κατοχή του άνθρακα σε μορφή σκόνης[12]. Για πρώτη φορά ο στρατός υποχρεώνεται να παραδεχθεί ότι έχει στην κατοχή του αυτή τη μορφή άνθρακα που ισοδυναμεί με καταπάτηση της συνθήκης του 1972 για τα βιολογικά όπλα. Ο στρατός δηλώνει πως το στέλεχος που έχει δεν έχει καμία σχέση με τον άνθρακα που περιεχόταν στις επιστολές. Ψέματα: Ήδη από τις 24 Οκτωβρίου, το περιοδικό New Scientist έχει δημοσιεύσει την πληροφορία πως το στέλεχος του άνθρακα των επιστολών, ήταν το στέλεχος Ames, στέλεχος που αναπτύχθηκε από τον αμερικανικό στρατό και το USARMRIID.[13]


Μέσα από ψέματα και προπαγάνδα η κοινή γνώμη έχει κερδηθεί.


Το σκηνικό του πολέμου έχει στηθεί και η επέμβαση στο Ιράκ έχει ήδη δρομολογηθεί. 7 χρόνια αργότερα το FBI σφίγγει τον κλοιό γύρω από κάποιον Bruce Ivins τον οποίο θεωρεί πλέον τον βασικό ύποπτο για την αποστολή άνθρακα στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Ο Ivins ήταν όλως τυχαίως ένα από τα βασικά πρόσωπα στο πρόγραμμα βιοάμυνας των ΗΠΑ και ένας από τους συμβούλους στην έρευνα για τον εντοπισμό των πραγματικών υπαιτίων των επιστολών άνθρακα! Η υπόθεση κλείνει με την αυτοκτονία του Ivins το 2008. Από την αρχή της έρευνας ήταν σαφές πως το στέλεχος του άνθρακα που χρησιμοποιήθηκε ήταν αμερικανικής τεχνογνωσίας και τα περισσότερα στοιχεία σήμερα καταδεικνύουν ότι οι επιστολές άνθρακα ήταν δουλειά ¨από τα μέσα¨.


Η κοινή γνώμη έχει όπως είπαμε ήδη κερδηθεί. Μένει να βρεθεί μια επίσημη δικαιολογία για να νομιμοποιηθεί η εισβολή στο Ιράκ και στους διεθνείς οργανισμούς. Και η δικαιολογία αυτή θα είναι τα Όπλα Μαζικής καταστροφής του Ιράκ. Παρότι οι αμερικανοί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι η οικονομία του Ιράκ δεν είναι σε καμία θέση ούτε καν να συντηρήσει τα όπλα μαζικής καταστροφής του, μέρος των οποίων όπως είδαμε τους τα χουν πουλήσει οι ίδιοι κατά τη διάρκεια του Ιρακιρανικού πολέμου[14] (το 2002 αυτό το γνώριζε και το βρετανικό κοινοβούλιο[15]), οι νεοσυντηρητικοί είναι αποφασισμένοι να μπουν στο Ιράκ για να το κάνουν εταιρική κτήση. Αδυνατώντας όπως ήταν φυσικό να βρουν στοιχεία για το παρηκμασμένο και σχεδόν εξαφανισμένο πρόγραμμα όπλων μαζικής καταστροφής του Ιράκ, θα βάλουν το στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες να τα κατασκευάσουν.


Αυτή η πολιτική ¨μαγειρέματος¨ των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών ήταν ήδη γνωστή από το 2002 στις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών, όπως αποδεικνύει μια σειρά εγγράφων, γνωστών ως “Downing Street memoπου είδαν το φως της δημοσιότητας το 2005[16]: Τα έγγραφα πιστοποιούσαν πως οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ήταν αποφασισμένες στην περίπτωση που δεν έβρισκαν πραγματικά στοιχεία να κατασκευάσουν στοιχεία που θα ενοχοποιούσαν το Ιράκ. Όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται στα έγραφα: «Υπήρξε μια αισθητή αλλαγή στάσης. Η στρατιωτική δράση πλέον θεωρείτο αναπόφευκτη. Ο Μπους ήθελε να απομακρύνει τον Σαντάμ μέσω στρατιωτικής δράσης που δικαιολογείτο από το συνδυασμό της τρομοκρατίας και των όπλων μαζικής καταστροφής. Αλλά οι πληροφορίες και τα γεγονότα είχαν καθοριστεί γύρω από την πολιτική. Η NSC δεν είχε την υπομονή του με τον οδό του ΟΗΕ…
Ο υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είχαν ήδη αρχίσει "αιχμές δραστηριότητας " για να ασκήσουν πίεση στο καθεστώς (Σαντάμ). Καμία απόφαση δεν είχε ληφθεί, αλλά σκέφτηκε ότι η πιο πιθανή ημερομηνία… για να ξεκινήσει η στρατιωτική δράση όταν ο Ιανουάριος…


Φαινόταν σαφές ότι ο Μπους είχε αποφασίσει να αναλάβει στρατιωτική δράση, ακόμα και αν ο χρόνος δεν είχε ακόμη αποφασιστεί. Αλλά η υπόθεση (των κατηγοριών κατά του Ιράκ) δεν ήταν εύκολο να σταθεί. Ο Σαντάμ δεν συνιστούσε απειλή για τους γείτονές του, και η ικανότητα των όπλων μαζικής καταστροφής του ήταν μικρότερη από αυτή της Λιβύης, της Βόρειας Κορέας ή του Ιράν[17]»


Το 2003 η CIA «βρήκε» επιτέλους στο Ιράκ αυτό που έψαχνε: Δύο «κινητά εργαστήρια βιολογικού εξοπλισμού». Τα ¨ευρήματα¨ των μυστικών υπηρεσιών αξιοποιήθηκαν πολιτικά στο έπακρο. Τόσο ο Bush στις 28 Ιανουαρίου του 2003, όσο και ο Collin Powell στην ομιλία του στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ στις 5 Φεβρουαρίου του 2003, χρησιμοποίησαν το επιχείρημα της ύπαρξης κινητών εργαστηρίων βιολογικών όπλων στο Ιράκ. Το 2005 αποκαλύπτεται πως ο αξιωματούχος της CIA Tyler Drumheller είχε μεταφέρει στους ανωτέρους του την εκτίμησή του πως οι ισχυρισμοί για την ύπαρξη κινητών εργαστηρίων στηρίζονταν σε αναξιόπιστη πηγή[18]. Οι Bush και Powell αγνόησαν τις προειδοποιήσεις του. O πολύπειρος σε θέματα βιολογικών εξοπλισμών και επιθεωρητής όπλων των Η.Ε David Kelly είχε την ευκαιρία, τον Ιούνιο του 2003 να δει από κοντά και να φωτογραφήσει αυτά τα «κινητά εργαστήρια»[19]. Τα συμπεράσματά του ήταν αποκαρδιωτικά. Δυσαρεστημένος, μίλησε για αυτά off the record σε μια αγγλική εφημερίδα: «Δεν πρόκειται για κινητά εργαστήρια βιολογικού πολέμου. Δεν θα μπορούσες να τα χρησιμοποιήσεις για να φτιάξεις βιολογικά όπλα. Δεν μοιάζουν καν με εργαστήρια. Είναι αυτό ακριβώς που οι Ιρακινοί λένε ότι είναι- εγκαταστάσεις για την παραγωγή υδρογόνου που γεμίζουν μπαλόνια.»[20] Ο ισχυρισμός για κινητά εργαστήρια βιολογικού πολέμου αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά ενός ακραίου επιχειρήματος για την επέμβαση στο Ιράκ: Το Ιράκ μπορούσε να ρίξει βιολογικά και χημικά όπλα 45 λεπτά μετά από την έκδοση της σχετικής εντολής. Αυτή η εικασία περιελήφθη στην έκθεση των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών για τα μαζικά όπλα καταστροφής του Ιράκ η οποία αποτέλεσε οδηγό της βρετανικής πολιτικής στο θέμα του Ιράκ.


Μετά το ψέμα των «ιρακινών» επιστολών άνθρακα και την κατασκευασμένη είδηση των «κινητών εργαστηρίων βιολογικού πολέμου», οι αμερικανοί και οι σύμμαχοι τους θα μπουν στο Ιράκ. Καμία από τις ακόλουθες εμπειρογνωμοσύνες δεν επιβεβαίωσε σοβαρά ευρήματα όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ. Απογοητευμένος από το μαγείρεμα στοιχείων, ο David Kay, επικεφαλής του αμερικανικού τμήματος της ISG, της Ομάδας Επιθεωρήσεων στο Ιράκ, μιας πολυεθνικής διερευνητικής αποστολής που είναι επιφορτισμένη με την εξεύρεση των όπλων μαζικής καταστροφής και των συναφών υποδομών τους στο ιρακινό έδαφος, παραιτείται. Μετά την παραίτησή του αποκαλύπτει για τα υποτιθέμενα Ιρακινά όπλα μαζικής καταστροφής: «Δεν νομίζω ότι υπήρξαν ... Σε αυτό που οι πάντες αναφέρονταν ήταν αποθέματα που παρήχθησαν μετά τη λήξη του πρώτου πολέμου στον Περσικό Κόλπο και δεν νομίζω ότι υπήρχε πρόγραμμα για μεγάλης κλίμακας παραγωγή (όπλων μαζικής καταστροφής) στη δεκαετία του '90 ... [21]»

Η τελική έκθεση του
ISG, που δημοσιεύτηκε στις 30 Ιανουαρίου του 2004 έρχεται σε απόλυτη συμφωνία με τις θέσεις του Kay: «το ISG δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν διέθετε αποθέματα όπλων μαζικής καταστροφής το 2003…[22]»

Στις 23 Αυγούστου 2005, ο συνταγματάρχης
Lawrence Wilkerson, ο οποίος υπηρέτησε ως επικεφαλής του επιτελείου του Colin Powel από το 2002 έως το 2005 παραδέχεται ότι ο ρόλος του στη διαμόρφωση της παρουσίασης που έκανε ο Powel το 2003 στον ΟΗΕ για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ αποτελούσε όνειδος: «Μακάρι να μην είχα συμμετάσχει σε αυτό... κοιτάζω πίσω σε αυτό, και μπορώ ακόμα να πω ότι ήταν το χαμηλότερο σημείο στη ζωή μου.» [23]
Όσον τον ίδιο τον Colin Powel τον Σεπτέμβριο του 2005, δήλωσε σχετικά με την ομιλία στο συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ του 2003 για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ- καθοριστικότατη τότε για τη διεθνή νομιμοποίηση της συμμαχικής εισβολής στο Ιράκ: «Ήταν οδυνηρό. Είναι οδυνηρό τώρα ...» [24]


Όσο οδυνηρό και αν ήταν για τον Powell, ο πόνος και η καταστροφή που η επέμβαση προκάλεσε στους Ιρακινούς είναι ασύγκριτος.


Σύμφωνα με σχετική διαρροή από τα wikileaks ο αριθμός των νεκρών ιρακινών από την συμμαχική εισβολή και κατοχή ανέρχεται στους 109000, ανάμεσα στους οποίους οι 66000 ήταν άμαχοι[25]. Και το ταξίμετρο του θανάτου συνεχίζει να γράφει. Και όλα αυτά για να γίνει το Ιράκ οικόπεδο πολυεθνικών προς ανοικοδόμηση.


Μέσα σε τριάντα χρόνια: 100000 ιρακινοί νεκροί κατά τη διάρκεια του Ιρακιρανικού πολέμου- 500000 νεκρά ιρακινά παιδιά κατά τη διάρκεια των κυρώσεων- 100000 ιρακινοί νεκροί κατά τη διάρκεια της αμερικανικής εισβολής και κατοχής. Ο Σαντάμ όντως έκανε γενοκτονίες. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και η εταιριοκρατία έχουν κάνει μεγαλύτερες….









[1] http://www.telegraph.co.uk/comment/3619032/Irans-revolution-is-in-its-infancy-but-it-may-have-just-found-its-Stalin.html



[2] http://www.fas.org/spp/starwars/congress/1992/h920519l.htm



[3] "Right to Survive: Human Rights in Nicaragua" The Catholic Institute for International Relations.



[4] http://213.251.145.96/cable/1990/07/90BAGHDAD4237.html



[5] http://www.globalpolicy.org/component/content/article/169/36403.html



[6] United States Senate, 103d Congress, 2d Session
May 25, 1994



[7] http://213.251.145.96/cable/1990/07/90BAGHDAD4237.html



[8] http://www.nytimes.com/1992/01/15/opinion/deception-on-capitol-hill.html



[9] http://findarticles.com/p/articles/mi_m1316/is_n9_v24/ai_12529902/



[10] http://www.lse.ac.uk/collections/LSEKP/factskuwait.htm



[11] http://findarticles.com/p/articles/mi_m1295/is_2_63/ai_53706052/



[12] The Guardian, 14 December 2001, FBI uncovers US military production of anthrax powder, by Duncan Campbell



[13] New Scientist, 24 October 2001, Anthrax bacteria likely to be US military strain, by Debora Mckenzie



[14] “The Riegle Report”,United States Senate, 103d Congress, 2d Session
May 25, 1994



[15] House of commons, Hansard Debates for 26 February 2003



[16] The Sunday Times, 5 May 2005, the Los Angeles Times, 12 May 2005, the Star Tribune,13 May 2005 , Associated Press,7 June 2005.



[17] http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/article387374.ece



[18] Washington Post, 25 June 2006, Warnings on WMD “fabricated” were ignored, ex-CIA aide says, by Bobby Warrick



[19] The Hutton Inquiry



[20] The London Observer, 15 June 2003.



[21] http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/3424831.stm



[22] http://www.globalsecurity.org/wmd/library/report/2004/isg-final-report/isg-final-report_vol1_rsi-06.htm



[23] http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/7297592.stm



[24] http://www.cnn.com/2005/WORLD/meast/08/19/powell.un/



[25] http://abcnews.go.com/Politics/wikileaks-109000-deaths-iraq-war/story?id=11949670

Read More »

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

Πολιτική και κοινωνία: Οι επωαστές της ελληνικής κρίσης


(Πηγή Φωτό: http://img692.imageshack.us/img692/431/504137124916635779n3118.jpg)


Τα πέπλα σκοταδιού γύρω από την παγκόσμια πολιτική σκηνή αρχίζουν σταδιακά να διαλύονται. Τα ψέματα των ηγεσιών και οι πραγματικές σκοπιμότητες τους αρχίζουν να γίνονται κρυστάλλινα καθαρές.




Τα σοκ που χτυπάν βαθύτατα τους λαούς έχουν στην πραγματικότητα τη δικιά τους ιστορία και συχνά προπαρασκευή. Σπανίως είναι ατυχηματικά ή το οικονομικό ανάλογο φυσικών καταστροφών.






Οι επωαστές της Ελληνικής κρίσης




Του Πέτρου Αργυρίου (περισσότερα για το συγγραφέα και το έργο του στο http://agriazwa.blogspot.com/)




Πάρτε για παράδειγμα την Ελληνική κρίση. Σύμφωνα με την ομολογία του επικεφαλής των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης, Ζαν Κλόντ Γιούνκερ μερικούς μήνες πριν, οι Ευρωπαίοι γνώριζαν από καιρού την Ελληνική κατάσταση: «Γνωρίζαμε ότι κάποια μέρα η Ελλάδα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την δημοσιονομική κρίση που τελικά την έπληξε στις αρχές του έτους»... «Η ελληνική κρίση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αλλά όχι με την αντιμετώπιση της το τελευταίο έτος, έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί πριν από δυο ή τρεις δεκαετίες...


«Αλλά ήταν φανερό ότι κάποια μέρα η Ελλάδα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει αυτό το είδος του προβλήματος, και ήξερα ότι το πρόβλημα αυτό θα έφθανε, διότι συζητούσαμε οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, ο πρόεδρος Ζαν Κλοντ Τσισέ στην ΕΚΤ, η Επιτροπή (ευρωπαϊκή) και εγώ ο ίδιος, για το πως θα εξελιχθεί αυτό που τότε δεν ήταν γνωστό, και σήμερα το αποκαλούμε ελληνική κρίση»1




Ο κόσμος το 'χε βούκινο και μεις κρυφό καμάρι όπως λένε. Μοιάζει με σενάριο σαπουνόπερας. Οι σεναριαγράφοι φυσικά το ξέρουν. Οι πρωταγωνιστές φυσικά και ξέρουν. Οι μόνοι που συχνά δεν ξέρουν είναι οι κομπάρσοι- και την εξουσία κομπάρσος είναι ο λαός.




Παρά το ότι το ελληνικό σύστημα εξουσίας ξέρει ότι το ευρωπαϊκό σύστημα εξουσίας ξέρει και το ευρωπαϊκό γνωρίζει ότι η ελληνική ηγεσία ήξερε και ξέρει, με την ανάληψη των “καθηκόντων” του, ο Έλληνας πρωθυπουργός προβαίνει στην “αποκάλυψη” των πραγματικών διαστάσεων του ελληνικού χρέους. Όφειλε να το κάνει; Ναι. Η διαφάνεια είναι αίτημα του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας. Ο λόγος που το κανε όμως πριν εξασφαλίσει επαρκή δανειοδότηση από τις αγορές για να διασφαλίσει παράταση ζωής της παραπαίουσας ελληνικής οικονομίας μοιάζει σκοτεινός. Ο Παπανδρέου “έδωσε” ουσιαστικά την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές, καθιστώντας αδύνατο το δανεισμό της από αυτές. Όσο για τη διαφάνεια... Το ξεσκέπασμα του κρυφού χρέους ήταν η μοναδική κίνηση που ο Παπανδρέου έκανε προς αυτήν την κατεύθυνση. Τα σκάνδαλα των προηγούμενων κυβερνήσεων, σε πολλές από τις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος, παρότι βγήκαν στη δημοσιότητα ποτέ δεν θεωρήθηκαν αξιόποινα. Κανένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν τόλμησε να ανοίξει το απόστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής, φοβούμενος για τα φαινόμενα ντόμινο που θα έπλητταν τους μηχανισμούς της κομματοκρατίας και εν τέλει του συστήματος εξουσίας. Και δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι και οι Έλληνες πρωθυπουργοί δεν ήταν γρανάζια ή και πρωτεργάτες της διαπλοκής. Αντί λοιπόν ο Παπανδρέου να σκάψει το λάκκο της κομματοκρατίας και της πολιτικής φαυλότητας που θα αποτελούσε και το δικό του λάκκο, αποφάσισε να ανοίξει το λάκκο του ελληνικού λαού, στο όνομα πάντα της διαφάνειας που δεν είδαμε ποτέ.




Εκατοντάδες σκάνδαλα. Χρηματιστήριο, ολυμπιακοί, Siemens, δημιουργική λογιστική. To δεξί χέρι του Σημίτη, ο “στρατηγός” Τσουκάτος ομολογεί κυνικά ότι από τα χέρια περάσαν 1 εκατομμύρια φράγκα από τα μαύρα ταμεία της Siemens2. Το σύστημα εξουσίας κρύβει χρέος όπου βρει για να παρατείνει τη διάρκεια ζωής του. Σε δημόσιες εταιρίες, σε προϋπολογισμούς, σε καθυστερήσεις πληρωμών και αποπληρωμών... Δεν φτάνει... O διεθνής χρηματοπιστωτικός καρχαρίας της Goldman Sachs καλείται και αυτός να καταχωνιάσει με το αζημίωτο το ελληνικό χρέος. Η Goldman Sachs έχει ήδη κατηγορηθεί από την επιτροπή ασφάλισης και συναλλάγματος των ΗΠΑ (SEC) για απάτη. Πρόσφατα, αυστριακός οικονομολόγος μηνύει την Goldman Sachs για τη ρόλο της στην απόκρυψη του ελληνικού χρέους που εξέθεσε σε κινδύνους το Ευρώ. Η μήνυση εις μάτην προωθείται στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η μήνυση αναφέρει ότι τα swaps που υπέγραψε η κυβέρνηση Σημίτη οδήγησαν σε εγκληματικές πράξεις απάτης3. Σε αντίθεση με την πρακτική Τσουκάτου, ο Σημίτης αρνείται: “Καιρός είναι να τελειώνουν οι υποκρισίες και η παραπληροφόρηση”4 λέει. Δεν έχει και πολύ σημασία. Μέχρι σήμερα η ομπρέλα της συγκάλυψης, της αδιαφάνειας και της ατιμωρησίας στην Ελλάδα φροντίζει τόσο η ομολογία όσο και η άρνηση να έχουν τις ίδιες ακριβώς συνέπειες: Δηλαδή, καμία απολύτως...




Πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας μια άλλη αποκάλυψη. Ο πρώην Πρωθυπουργός της Βρετανίας Gordon Brown, στο πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο του “beyond the crash: overcoming the first crisis of globalization”, ανέφερε πως: «κατά τους πρώτους μήνες του έτους(σ.σ.2010),εξαιτίας καθυστερήσεων στις αποφάσεις για να βοηθηθεί η Ελλάδα,το κόστος στην Ελλάδα της αποφυγής της χρεοκοπίας αυξήθηκε από 30 δισ.ευρώ,κατά προσέγγιση,σε 120 δισ.ευρώ».




Αληθεύει πως ο Βrown δεν αναφέρεται σε καθυστερήσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου: Κάκιστα




Το χρονικό της υπαγωγής της Ελλάδας στο διπλό μηχανισμό “στήριξης” φανερώνει ότι ο Παπανδρέου και οι συνεργάτες του ουσιαστικά έσπρωξαν την Ελλάδα στην αγκαλιά του ΔΝΤ:




Οκτώβριος 2009: Ευθύς αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας ο Παπανδρέου ανακοινώνει το πραγματικό χρέος της Ελληνικής οικονομίας, χωρίς να έχει φροντίσει να διασφαλίσει τις τρέχουσες δανειοληπτικές ανάγκες της χώρας, δυναμιτίζοντας και υποβαθμίζοντας την πιστοληπτική της ικανότητα. Στη συνέχεια ο Παπανδρέου θα αρχίσει την τουρνέ του σαν να ανήκε στη φανταστική ομάδα επιδείξεων νεοφιλελευθερισμού Harvard Globetrotters, μεταφέροντας τα μηνύματά του σε αγορές και κυβερνήσεις.




Παρότι τον Ιούνιο του 2009 ο Παπανδρέου δηλώνει σε συνέντευξή του στο TVXS ότι “δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση (με το ΔΝΤ) που πιθανώς να διολισθήσει σε όρους που θα είναι αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας”5, οι κινήσεις του ως Πρωθυπουργού δείχνουν προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Και δεν ήταν η Ευρωζώνη που τον οδήγησε εκεί:




Στις 14 Ιανουαρίου του 2010 ο Γιούνκερ δηλώνει δημοσίως: “Δε θεωρούμε ότι η βοήθεια του ΔΝΤ προς την Ελλάδα είναι κατάλληλη ή ευπρόσδεκτη”6




Ένα μήνα, στις 18 Φεβρουαρίου 2010 αρχίζουν να βαράν τα κυβερνητικά όργανα για την πιθανή εμπλοκή του ΔΝΤ: Ο υπουργός οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου δηλώνει στο Reuters: “Δεν μπορεί κανείς να απορρίψει την ιδέα του ΔΝΤ”7




Σχεδόν περίπου ένα μήνα πάλι μετά, ο Παπανδρέου θα πάρει την πάσα Παπακωνσταντίνου και θα προχωρήσει τα σενάρια εμπλοκής του ΔΝΤ ακόμη περισσότερο. Στις 17 Μαρτίου 2010, σε δηλώσεις του προς τις Βρυξέλλες ο Παπανδρέου, ερωτώμενος για πιθανή εμπλοκή του ΔΝΤ, απαντά “Τίποτε δεν αποκλείεται”... “Αν αντιληφθούμε ότι θα δανειζόμαστε με εξαιρετικά υψηλά επιτόκια υπάρχουν άλλες επιλογές”. Την προηγουμένη έχουν διαρρεύσει απολύτως αβάσιμες φημολογίες ότι το ΔΝΤ θα δανείσει στην Ελλάδα με επιτόκιο 3.25%. Όπως περιγράφει η Telegraph σε σχετικό δημοσίευμα, ο Παπανδρέου “δεν έχει αποκλείσει καταφυγή στο ΔΝΤ, μια κίνηση που θα θεωρούνταν ως προδοσία από κορυφαίους Ευρωπαίους Αξιωματούχους”8




Περίεργο. Τη λέξη προδοσία δεν την έχουν σκεφτεί μόνο οι Έλληνες πολίτες αλλά και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι...




Στις 19 Μαρτίου 2010, ο Παπανδρέου δηλώνει δημοσίως ότι η Ελλάδα βρίσκεται ένα βήμα πριν την αδυναμία δανεισμού9, δυναμιτίζοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση.




Η στενομυαλιά της καγκελαρίου Μέρκελ φαίνεται να ήταν ο μόνος ισχυρός ευρωπαϊκός σύμμαχος του Παπανδρέου σε σχέση με την εμπλοκή του ΔΝΤ στην ελληνική οικονομία. Παρά ταύτα, στις 23 Μαρτίου, δηλώσεις Μέρκελ αποκαλύπτουν μια ακόμη πτυχή της πολιτικής Παπανδρέου: “... η Ελλάδα δε μας ζήτησε λεφτά”10




Οι ολιγωρίες της κυβέρνησης Παπανδρέου τον επόμενο μήνα δείχνουν να επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό Μέρκελ:




Στις 10 Απριλίου η και ενώ η ευροζώνη ικανοποιεί επιτέλους το αίτημα της κυβέρνησης Παπανδρέου διαθέτοντας 30 δισ ευρώ σε δάνεια (άλλα 13-15 δισ θα έδινε το ΔΝΤ), η κυβέρνηση παραδόξως δεν ζητάει την άμεση ενεργοποίηση του μηχανισμού “στήριξης”. Ο Παπακωνσταντίνου


δηλώνει πως η Ελλάδα σκοπεύει να συνεχίσει να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές11!!!




Στις 23 Απριλίου και μετά τα πιεστικά φαινόμενα σχεδόν δύο ακόμη βδομάδων ολιγωριών και αγωνίας, η κυβέρνηση θα ζητήσει επίσημα την ενεργοποίηση του μηχανισμού.




Παπανδρέου και Μέρκελ προσκάλεσαν ουσιαστικά το ΔΝΤ. Ουδέποτε ο Παπανδρέου απαίτησε την μη εμπλοκή του ΔΝΤ στη “σωτηρία” της Ελλάδας. Αντιθέτως, πάντα άφηνε εντέχνως το παράθυρο ανοιχτό για την εισβολή του ΔΝΤ στην Ελλάδα.




Τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι.




Ο Παπανδρέου είναι ένας πολιτικός δισυπόστατος. Ακραία νεοφιλελεύθερος στη πολιτική πρακτική του, “Σοσιαλιστής” στον πολιτικό του λόγο. Ο άνθρωπος που κατακρίνει τις πολιτικές του ΔΝΤ. Ο άνθρωπος που ουσιαστικά το προσκαλεί να τις επιβάλει στην Ελλάδα.




Στις 2 Δεκέμβρη του 2010 και ενώ η κυβέρνηση προετοιμάζεται για τη σκληρότερη φάση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της, ο Παπανδρέου, μιλώντας στο συμβούλιο του Ευρωπαίκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, (PES), ο Παπανδρέου λέει τα εξής απίστευτα: “Η πραγματική κρίση στην Ευρώπη σήμερα είναι οι Συντηρητικές Πολιτικές που οδηγούν την Ευρώπη στο λάθος δρόμο...” “ Το μόνο που οι συντηρητικοί προσφέρουν είναι λιτότητα, αλλά δεν έχουν ποτέ πραγματικά απευθυνθεί στις υποκείμενες αιτίες της κρίσης- την έλλειψη δημοσιονομικών κανονισμών, τους “πελατειακούς” καπιταλιστές που φροντίζουν τα επαγγελματικά συμφέροντα των φίλων τους και τη μαζική φοροδιαφυγή σε όλη την Ευρώπη” 12




Το σύνδρομο dr Jekyll και mr Hyde του πρωθυπουργού φαίνεται και στο πως χειρίζεται τα “εθνικά” θέματα (τα εθνικά σε εισαγωγικά γιατί η διαχείριση εθνικών θεμάτων προϋποθέτει το είδος εκείνης της εθνικής κυριαρχίας που η Ελλάδα έχει απεμπολήσει).




Ελληνοϊσραηλινές και Ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις. Διαπραγματεύσεις με χώρες που πλέον έχουν απολύτως αντίθετη ατζέντα εξωτερικής πολιτικής μυρίζουν άνευ όρων παραχωρήσεις εκ μέρους του πιο αδύναμου σκέλους. Και το πιο αδύναμο σκέλος σήμερα χωρίς καμία δυνατότητα σύγκρισης είμαστε εμείς.




Η Ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση είναι ιδιαιτέρως προβληματική.




Και αυτό προκύπτει από τη σύνδεση δύο φαινομένων που με βάση ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες έχουν συμβεί στον Ελλαδικό χώρο: Η ύπαρξη ισλαμικών εξτρεμιστικών πυρήνων στην Ελλάδα και η κορύφωση Ισραηλινής επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτήν.




Σε μια περίοδο όπου η Μέση Ανατολή χαρακτηρίζεται από εξαιρετική αστάθεια και το καζάνι που πάντα έβραζε είναι έτοιμο να εκραγεί, ο Παπανδρέου με την πολιτική του βάζει την Ελλάδα στο στόχαστρο, με συνέπειες που δεν μπορούν να εκτιμηθούν.




Κάποιοι ιστορικοί του μέλλοντος ίσως να του αποδώσουν το χαρακτηρισμού του ενός από τους πιο επικίνδυνους πολιτικά άντρες.





















1http://www.tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%BA%CE%B5%CF%81-%C2%AB%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B2%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1%C2%BB



2http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_20/06/2008_274654



3http://www.athensnews.gr/portal/8/36036



4http://www.tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%BA-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%C2%AB%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7%C2%BB-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B8%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-swap-%CF%84%CE%BF%CF%85-2001



5http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?m=12308&rm=9308302&l=2



6http://www.europeanvoice.com/article/imported/eu-explores-loan-to-greece/66928.aspx



7http://www.tvxs.gr/news/%C2%AB%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%81%CE%AF%CF%88%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B9%CE%B4%CE%AD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%BD%CF%84%C2%BB



8http://www.telegraph.co.uk/finance/financetopics/financialcrisis/7467672/Greece-threatens-to-call-in-IMF-as-Europe-dithers.html



9http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CF%83%CE%B5%CE%B5-%C2%AB%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CE%AE%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D%C2%BB-%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1



10http://www.businessspectator.com.au/bs.nsf/Article/UPDATE-1-No-need-to-discuss-Greek-aid-at-summitMer-3SPCT?OpenDocument



11http://business.globaltimes.cn/world/2010-04/520963.html



12http://www.pes.org/en/news/greek-prime-minister-tells-pes-council-conservative-politics-real-crisis-facing-europe-today

Read More »

Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011

Πρόσωπα: Gap: To παπανδρεϊκό DNA




(Πηγή φωτό: Http://www.ipanicmag.com/2012/12/nasa.html)

Εντάξει, εντάξει. Ας ηρεμήσουμε. Ας σκεφτούμε τους περιορισμούς της αντίληψης μας και το πόσο δύσκολα αυτή μπορεί να προσαρμοστεί σε νέες συνθήκες που ολοένα μεταβάλλονται.



Ας διαβάσουμε κάποια από αυτές τις αναλύσεις που γίναν για την Ελλάδα σε ένα κόσμο που βαίνει ολοταχώς προς την πολυπολικότητα. Δεν ξέρω καμία τέτοια.





To Παπανδρεϊκό DNA



Του Πέτρου Αργυρίου (περισσότερα για το συγγραφέα και το έργο στο http://agriazwa.blogspot.com)





Αφού το λέει και ο Πάγκαλος: «Τραγικό είναι ότι κάποιοι δεν βλέπουν πως έρχεται η αρχή, δηλαδή ότι ο κόσμος αλλάζει γύρω τους, ότι καταρρέει ο παλιός κόσμος και αυτοί επιμένουν να ζουν και να σκέπτονται όπως πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια... Φτάσαμε στο σημείο όλα γύρω μας να καταρρέουν και εμείς επιμένουμε να θέλουμε να ζούμε όπως παλιά.»



Γνωρίζει ο Πάν-καλος τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης. Μη μου ρωτάτε από και ως που. Αυτή είναι μια γνώση που έρχεται αυτόματα σε ανθρώπους που χουν φάει τη ζωή (των άλλων) με το κουτάλι.



Και έχουμε φάει και μεις με το κουτάλι τις δηλώσεις τους. Είμαστε διεφθαρμένοι, κοπρίτες, θλιβεροί, τρελοί, άφρονες, κλέφτες, αμνήμονες… Για αυτό και μπορούμε να θεωρούμε το μνημόνιο της ντροπής ως ευτυχία. Και επειδή όπως λένε, ο τρελός πρέπει να αφήνεται στην τρέλα του, ο Υπουργός προστασίας του Πολίτη, ο καλός μας ο Παπουτσής μας προτρέπει να αυτοδικήσουμε κι όλας: “Εάν εντοπίζετε τον οποιονδήποτε αστυνομικό μέσα στον περιφρουρημένο οργανωτικά χώρο στον οποίο γίνεται η εκδήλωση «να τον κρεμάσετε στα μανταλάκια»”...



Και κει που νομίζουμε ότι τα χουμε ακούσει όλα, έρχεται αυτή τη βδομάδα ίσως η πιο άκυρη πολιτική δήλωση όλων των εποχών. Την πέταξε ο πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια της κόντρας του με την Αλέκα Παπαρήγα για τα ελληνοτουρκικά: «Έχουμε διαφορά στο DNA μας» της πέταξε και την έριξε στο πολιτικό καναβάτσο.



Τι εννοεί ο νεοφιλελευθερο-ποιητής;



Μήπως μας παρέδωσε απλά μαθήματα βιολογίας;



Θα μπορούσε να εννοεί το βιολογικό γεγονός, ότι παρά την ομοιότητα του βιολογικού μας υλικού και με εξαίρεση τα μονοζυγωτικά δίδυμα, μικρές αποκλίσεις σε αυτό καθιστούν το κάθε ανθρώπινο γονιδίωμα μοναδικό και διαφορετικό από τα άλλα… Από την άλλη, πότε σεβάστηκε αυτή η κυβέρνηση τη διαφορετικότητα; Μπα δεν είναι αυτό…



Ίσως επειδή αναφερόταν σε γυναίκα να αναφερόταν στη βιολογική διαφορετικότητα ανάμεσα στα δύο φύλα: Η γυναίκα έχει χρωμόσωμα φύλου XX, οι άντρες ΧΨ. Μπα, δεν θα το κανε αυτό ο Πρω-. Γιατί μπορεί να θιγόταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης που χει χρωμόσωμα XΧ-large, ή να αποκαλυπτόταν η φύση της κυβέρνησης Παπανδρέου που χει χρωμόσωμα φύλου XXX, το παγκόσμιο σύμβολο του σκληροπυρηνικού πορνό δηλαδή.



Αχά. Εύρηκα! Μάλλον αναφέρεται στο γονίδιο του κληρονομικού χαρίσματος που χουν οι Παπανδρέου και που τους επιτρέπει σε κάθε γενιά να χουν και από ένα πρωθυπουργό.



Μήπως πάλι είχε εξομολογητική τάση η δήλωση; Μήπως μιλούσε για εκείνη τη γονιδιακή ασθένεια που μετατρέπει σοσιαλιστές σε σκληροπυρηνικούς νεοφιλελεύθερους; Απαπαπα, ούτε στον εχθρό μου τέτοια μοίρα.



Μισό. Αν συνδυάσουμε αυτήν την ατάκα με την αγαπημένη του ατάκα «είμαστε σε πόλεμο», μπορούμε ίσως να αρχίσουμε να ελπίζουμε ότι ίσως καταλάβουμε τους χρησμούς Παπανδρέου.



Έχουμε διαφορά DNA και για αυτό βρισκόμαστε σε πόλεμο. Ναι τώρα αρχίζει να αποκτά νόημα. Αν και δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά γι’ αυτό, μάλλον δεν είναι ότι ο Παπανδρέου θεωρεί τον εαυτό περισσότερο του Αμερικάνο από ότι Έλληνα. Ο παγκοσμιοποιημένος φιλελευθερισμός δεν είναι ρατσιστής: όλους τους ανυπεράσπιστους λαούς του κόσμου τους συντρίβει το ίδιο.



Ποια φυλή είναι αυτή λοιπόν στην οποία ο Παπανδρέου νιώθει ότι ανήκει; Ναι, τώρα τη θυμήθηκα τη λέξη. Είναι η φυλή των Ελ-ίτ, αυτών που νιώθουν ότι επειδή κρατούν την εξουσία νιώθουν ανώτεροι από κάθε άλλη ανθρώπινη υπόσταση. Είναι η φυλή του Μίδα, η φυλή που πιάνει χώμα και το κάνει χρυσάφι, πιάνει λαούς και τους κάνει χώμα, πιάνει το χώμα και το κάνει κι άλλο χρυσάφι.



Τι κάνει λοιπόν τον Παπανδρέου και τους υπόλοιπους κυβερνητικούς να θεωρούν ότι ανήκουν σε άλλη φυλή από μας, τους υπόλοιπους, τους κατώτερους, τους Έλληνες και όλες τις υπόλοιπες ψυχές του κόσμου;



Η παιδεία. Γιατί οι Ελίτ έχουν ευρύ φυλετικό προσδιορισμό: Ελίτ είναι όποιος μετέχει της παιδείας των Ελίτ. Ελίτ είναι όποιος μετέχει στο πλιατσικολόγημα των λαών. Ελίτ είναι όποιος μετέχει στην πρόκληση πόνου για να αυξήσει την ισχύ της ράτσας του.



Είμαστε διαφορετικοί. Για αυτό και μεις τους βλέπουμε σαν εξωγήινους όταν αυτοί μας βλέπουν απλά σαν υπάνθρωπους, μαζάνθρωπους, φυτοπλαγκτόν, πρώτη ύλη που τροφοδοτούν τις μηχανές κέρδους τους.



Και ναι. Κάθε φορά που αυτοί σπάνε τα κοινωνικά συμβόλαια, ηχούν –πάντα με τον ίδιο τρόπο- τα τύμπανα του πολέμου.



Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο Παπανδρέου έχει σπάσει τα κοινωνικά συμβόλαια. Μα το λέει και ο ίδιος ξεκάθαρα: Είμαστε σε πόλεμο.



Θα θυσιαστεί ο Παπανδρέου πολιτικά για τη φυλή του στον πόλεμο που μας κήρυξε. Μετράει μήνες η θυσία της Ιφιγένειας του νεοφιλελευθερισμού. Αλλά όταν οι πολεμιστές των ελίτ πεθαίνουν πολιτικά, πάνε στον παράδεισο των Διεθνών οργανισμών και αφήνουν την επίγεια κόλαση για πάντα πίσω τους.



Δεν είναι για να τον λυπόμαστε. Δεν είναι καν για να τον παρακαλούμε. Η φυλή των ελίτ είναι γνωστή για την αποφασιστικότητα της. Άπαξ και πάρει μια απόφαση, πίσω δεν κάνει εκτός και αν αποκρουστεί με την ίδια και μεγαλύτερη δύναμη με αυτή που επιτίθεται.



Δεν έχει νόημα να παρακαλάμε για οίκτο. Δεν τον έχει στο DNA της τον οίκτο η φυλή των ελίτ. Ούτε από τους ουρανούς θα ρθεί βοήθεια. Οι ουρανοί ανήκουν σε αυτούς που πετάν ψηλά, στους αετονύχιδες της ελίτ που εφορμούν από πάνω προς τα κάτω αλύπητα.



Δε θεωρώ ότι έχω πολύ διαφορετικό DNA από την κυρία Παπαρήγα, ούτε από οποιοδήποτε άλλο Έλληνα, ούτε από οποιοδήποτε άλλο άνθρωπο. Ίσως αυτό να συμβαίνει γιατί αυτοπροσδιορίζομαι πρώτα ως άνθρωπος. Κάποιοι άλλοι που αυτοπροσδιορίζονται πρώτα ως ελίτ είναι λογικό να βλέπουν τους ανθρώπους εχθρικά. Όλους τους υπολοίπους εκτός από τη ράτσα τους. Λογικό είναι λοιπόν να μας προσβάλουν, να μας εκμεταλλεύονται, να μας σκοτώνουν. Καταλάβετε το. Αυτό που για σας είναι πόλεμοι ταξικοί, για αυτούς είναι πόλεμοι φυλετικοί και με αντίστοιχη σκληρότητα θα τους διεξάγουν.



Οκ. Τα είπατε μια ,το είπατε δύο, το είπατε τρεις:



Έχουμε διαφορά στο DNA μας- Είμαστε σε πόλεμο.



Η αλαζονεία όμως έχει καταστρέψει ισχυρότατους στρατούς και ικανότατους ηγέτες κύριε Παπανδρέου.

Read More »

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

Συνεντεύξεις: Εδρούλφο Εσπινόζα- διαδικτυοκρατία


Ο Εδρούλφο Εσπινόζα είναι πρωτοπόρος για τα ελληνικά δεδομένα νευροχειρούργος και θεωρητικός της Διαδικτυοκρατίας. Για αρχή ας μπει το ανθρωποσύμπαν του Διαδικτύου στο άντρο του κοινοβουλευτισμού μας λέει για να γίνει ακριβώς το παράδειγμα που θα καταλύσει την ολιγαρχία του.

Συνέντευξη στον Πέτρο Αργυρίου (http://agriazwa.blogspot.com/)




Π: Διαδικτυοκρατία; Νέα μορφή διακυβέρνησης; Δεν είναι αργά για νέες προσεγγίσεις όταν ο κόσμος προσπαθεί να ξεφύγει από την κατάντια της κομματοκρατίας;

Ε: Η αλήθεια είναι πως αυτό που επιχειρώ να αναπτύξω, σε θεωρητικό τουλάχιστον πεδίο, δεν αποτελεί μια νέα προσέγγιση. Αποτελεί απλά μια προσπάθεια για να ξεφύγουμε από την ψευδαίσθηση ενός πολιτικού συστήματος το οποίο έχει βαπτιστεί ως Δημοκρατικό.


Π: Ψευδαίσθηση; Εννοείς πως δεν έχουμε Δημοκρατία; Πως μπορεί να περάσει από το μυαλό ενός καλλιεργημένου ανθρώπου κάτι τέτοιο;


Ε: Ας έχουμε πάντα κατά νου τι σημαίνει Δημοκρατία. Στ αλήθεια, πόσοι γνωρίζουν τι σημαίνει η λέξη Δημοκρατία; Το πολίτευμα της σύγχρονης Ελλάδας, αλλά και των αστικών κατ ονομασία Δημοκρατιών δεν έχει καμία σχέση με την Δημοκρατία. Έχουμε Κοινοβουλευτισμό. Τον Κοινοβουλευτισμό της res publica. Tον Κοινοβουλευτισμό της Ολιγαρχίας.


Π: Ολιγαρχίες; Πολιτικά συστήματα βιτρίνες των ελίτ; Πολλοί το ισχυρίζονται αυτό, λίγοι όμως μπαίνουν στον κόπο να τεκμηριώσουν κάτι που σήμερα φαντάζει σε πολλούς αυτονόητο


Ε: Αυτά που περιγράφω δεν είναι ένας πρόχειρος ισχυρισμός. Είναι απλά η καταγεγραμμένη ιστορική αναφορά. Η οποία δυστυχώς θα έπρεπε να αποτελεί εχέγγυο σε μια κοινωνία ισοπολιτείας και ισονομίας. Πάντοτε πίστευα πως οι λέξεις εκτός από οπτικά σύμβολα, αποτελούν και καταγεγραμμένους συνειρμούς. Στην πραγματικότητα όμως κάποιες από αυτές έχουν καταχωρηθεί με λάθος τρόπο στο νοητικό εργαλείο μας. Αυτή η λανθασμένη καταγραφή έχει σαν αποτέλεσμα την λαθεμένη επεξεργασία της Πληροφορίας και κατ επακόλουθο, τη λαθεμένη κρίση και κριτική. Δυστυχώς η Παιδεία μας, η πρόσβαση στην αληθινή πληροφορία, εξακολουθεί να αποτελεί κοινωνικό προνόμιο και όχι κοινωνική κατάκτηση.


Π: Δηλαδή, σύμφωνα με εσάς δεν έχουμε Δημοκρατία , αλλά Κοινοβουλευτισμό.


Ε: Όχι σύμφωνα με εμένα. Σύμφωνα με την Ιστορία. Έχει τεράστια διαφορά η άποψη του ενός σε σχέση με την καταγεγραμμένη άποψη στο Ιστορικό γίγνεσθαι.


Π: Για να επιστρέψουμε στο θέμα μας. Προτείνετε κάτι πρωτοπόρο, κάτι επαναστατικό. Πως έχεις τελικά συλλάβει τη μορφή και το περιεχόμενο της διαδικτυοκρατίας;


Ε: Σας επαναλαμβάνω πως δεν είναι κάτι πρωτοπόρο. Είναι απλά η εξέλιξη του αμεσότερου Πολιτικού συστήματος. Είναι ουσιαστικά μια Συμμετοχική Άμεση Δημοκρατία βασισμένη στην τεχνολογία. Να σημειώσω εδώ πως σαν ιδέα υπάρχει, σαν αναφορά θα λέγαμε για να είμαστε πιο ακριβείς. Αυτό που δεν υπάρχει σαν αναφορά , είναι ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει η Άμεση Δημοκρατία σε έναν μεγάλο πληθυσμιακό όγκο, με σωρεία προβλημάτων.


Π: Θεωρητικά έχουν προταθεί πολλές νέες προσεγγίσεις. Ποια στοιχεία είναι όμως εκείνα που καθιστούν εφικτή την προσέγγιση σας αυτή σήμερα;


Ε: Ένα πολιτικό σύστημα συνήθως είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο που να εξυπηρετεί τις ανάγκες μιας μερίδας πληθυσμού εις βάρος των υπολοίπων. Κατά καιρούς το πολιτικό σύστημα, προκειμένου να διατηρήσει την όποια λειτουργικότητα του, προχωρά σε διαρθρωτικές αλλαγές, οι οποίες συνήθως βασίζονται στην γνωστή τακτική του «Διαίρει και Βασίλευε». Δημιουργεί δηλαδή μια μικρότερη ομάδα με λιγότερες κοινωνικές απαιτήσεις, με έντονα τοπικιστικά χαρακτηριστικά και αιτήματα, η οποία ουσιαστικά είναι η γενεσιουργός αιτία της κοινωνικής διαπλοκής. Ουσιαστικά δημιουργεί σχέσεις μικροανάγκης και μικροεξυπηρέτησης, οι οποίες ναι μεν είναι σε αρκετές περιπτώσεις πολύ σημαντικές για το άτομο που τις επικαλείται , στην πραγματικότητα όμως δεν είναι καθόλου σημαντικές για την κεντρική εξουσία. Σε επίπεδο αποφάσεων ανάλογα των κοινωνικών αναγκών πάντα. Η «εξυπηρέτηση» των ατομικών κατά περίπτωση αναγκών, εξασφαλίζει την συνέχεια ενός συστήματος το οποίο εκμεταλλεύεται τις πραγματικές δυνατότητες και τον Πλούτο μιας χώρας. Ουσιαστικά , μιλάμε για το πώς η Μακροοικονομία δεσμεύει την Μικροοικονομία δια μέσω ενός Πελατειακού Κράτους. Το σύστημα όμως, σε κάθε διαρθρωτική αλλαγή που επιχειρεί, ακριβώς επειδή η διαδικασία της Αλλαγής δημιουργεί ατομική ανασφάλεια η οποία έχει φορά αντίθετη από την φορά διακυβέρνησης (δλδ. από την Περιφερειακή προς την Κεντρική διοίκηση) διακινδυνεύει κάτι σημαντικό. Την ύπαρξή του. Το παρόν σύστημα διακυβέρνησης όχι μόνο δεν είναι δημοκρατικό αλλά από τη φύση του υπονομεύει συστηματικά τη δημοκρατία. Σήμερα έχουμε έναν πολύ ισχυρό σύμμαχο στο αίτημα μας για την επανασύσταση της Αμεσοδημοκρατίας. Έναν σύμμαχο που είναι εδώ και καιρό μπροστά στα μάτια μας. Ένα σύμμαχο που επιτέλους θα πρέπει να σταματήσουμε να τον αγνοούμε. Την τεχνολογία. Το διαδίκτυο είναι το μέσο με το οποίο θα αποκτήσουμε όλα όσα μας υπόσχονται χωρίς ποτέ να μας τα υλοποιούν. Και για αυτό ακριβώς το λόγο, οφείλουμε να αποστασιοποιηθούμε από την Κεντρική εξουσία, από την Ολιγαρχία του κοινοβουλευτισμού, προκειμένου να κερδίσουμε και πάλι την αμεσότητα της Δημοκρατίας. Μην ξεχνάτε πως είμαστε Έλληνες και η λέξη Δημοκρατία , είναι Ελληνικής προελεύσεως. Δεν πρέπει να συνεχίσει ο εμπαιγμός με την εφαρμογή της res publica σαν να επρόκειτο για κάποια μορφή πραγματικής Δημοκρατίας.


Π: Με ποιον ακριβώς τρόπο θα επιτευχθεί η μετάβαση στην Άμεση Δημοκρατία όμως; Μοιάζει αρκετά χρονοβόρο ακόμα και με τις ιδανικότερες συνθήκες…


Ε: Πράγματι. Μοιάζει. Σε μια κοινωνία του Τηλεγράφου, ναι. Σε μια κοινωνία του Τηλεφώνου και της Τηλεόρασης ίσως. Σε μια κοινωνία του διαδικτύου όμως… δεν αποτελεί όναρ θερινής νυκτός. Η φυσιογνωμία της Κοινωνίας άλλωστε επηρεάζεται συλλήβδην από την Πληροφορία. Η Πληροφορία είναι η νέα μορφή εξελικτικής δυνάμεως της Ανθρωπότητας. Προσωπικά θεωρώ πως η αντιμετώπιση της Κοινωνίας, η κοινωνική διαστρωμάτωση βασισμένη σε Αστικές Αρχές, απότοκους της Βιομηχανικής επαναστάσεως αποτελεί δείγμα του αναχρονιστικού τρόπου με τον οποίο η Κεντρική Εξουσία συμπεριφέρεται απέναντι στο σύνολο των Πολιτών. Με απλά λόγια, το Κεφάλαιο έχει αντικατασταθεί, έχει μεταμορφωθεί σε Πληροφορία. Μόνο που, η εξέλιξη αυτή δεν έχει προχωρήσει σε μια νέα κοινωνική διαστρωμάτωση ως έπρεπε.. Και αυτό διότι η Ιδεολογία δεν εξελίσσεται παράλληλα με τη τεχνολογία. Η Ιδεολογία δεν αποφέρει κέρδος. Η Ιδεολογία δεν κόβει Χρήμα. Η Ιδεολογία δεν επηρεάζει τις Αγορές. Η Ιδεολογία δεν είναι αντιληπτή κατά τη διάρκεια μιας Κοινωνικής Μεταρρύθμισης. Όχι άμεσα τουλάχιστον.


Π: Κατά επανάληψη έχω τονίσει ότι ζούμε το θρίαμβο της ανιδεολογίας, παρότι οι θεωρητικοί της υπερασπιστές έχουν βαλθεί να την παρουσιάζουν με μανδύα ιδεολογικό. Ακριβώς δηλαδή όπως οι ψευτοδημοκρατίες χρησιμοποιούνται ως προσωπείο συγκάλυψης ξεκάθαρα αντιδημοκρατικών πρακτικών, οι ψευτοϊδεολογίες όπως ο νεοφιλελευθερισμός χρησιμοποιούνται ως παραπέτασμα καπνού για βαρύτατες ανιδεολογίες όπως η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο…



Ε: Όπως ήδη έχω τονίσει η λάθος καταγραφή λέξεων και κατ’ επέκταση εννοιών, θα οδηγήσει μέσα από την επεξεργασία τους σε λάθος ή και εντελώς αντίθετα συμπεράσματα. Αυτός είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου προκύπτει μια εννοιολογική και ιδεολογική τερατογένεση, που συναντάται πολύ συχνά στις ανθρώπινες κοινωνίες. Τα συστήματα εξουσίας πάντοτε μεριμνούν να επιτυπώνουν στους πολίτες λάθος καταγραφές ώστε να μπορούν να διαχειριστούν με λογικοφανή τρόπο τους παραλογισμούς που τα ίδια προκαλούν και υπηρετούν. Αυτό είναι κατ’ ουσία η προπαγάνδα. Η μόνη άμυνα του πολίτη στην προπαγάνδα της εξουσίας είναι ο ορθός λόγος και κριτική στάση. Επειδή ακριβώς όμως οι σκοποί και το περιεχόμενο της παιδείας που ανδρώνει τον ορθό λόγο προσδιορίζονται σε κάποιο βαθμό από τα σκοπούμενα της εξουσίας, είναι πλέον η καθαρή πληροφορία που καλείται να καλύψει τα κενά της παιδείας.


Π: Φτάνουμε στο σημείο λοιπόν να μιλάμε για το Διαδίκτυο ως μια πληροφοριακή κολεκτίβα;


Ε: Μιλάω για μια κοινωνία που δεν θα έχει συγκεκριμένους ανθρώπους για ρυθμιστές. Μιλάω για μια Δημοκρατική Κοινωνία. Μιλάω για μια κοινωνία Διαδικτυοκρατίας στην οποία τα προβλήματα θα καταγράφονται με άξονα την Περιφέρεια και φορά προς την Κεντρική Διοίκηση. Αυτή η Κεντρική Διοίκηση είναι περισσότερο σχήμα Λόγου. Δεν θα υπάρχουν καθορισμένοι, για την ακρίβεια προκαθορισμένοι αντιπρόσωποι οι οποίοι θα αποφασίζουν για την επίλυση των προβλημάτων ούτε και μια «κεντρική γραμμή» από κάποιο ανώτερο όργανο. Με αυτό τον τρόπο θα περιοριστούν τα φαινόμενα Πολιτικής Διαφθοράς και Διαπλοκής αλλά και ισοπέδωσης της ατομικότητας. Γιατί ουσιαστικά δεν θα υπάρχουν Πολιτικοί και όργανα αλλά μονάχα ενεργοί Πολίτες. Σε μια κοινωνική δομή άμεσης Δημοκρατίας δεν υπάρχει ανάγκη για πολιτικούς Μεσάζοντες. Ο ενεργός Πολίτης είναι υπεύθυνος για να αναγνωρίζει και να αναφέρει το πρόβλημα, δίνοντας μια Πληροφορία. Η Πληροφορία και κυρίως η αμεσότητα της διακίνησης της μέσω του Διαδικτύου εξοικονομεί αυτό που δεν υπήρχε μέχρι τώρα ληφθεί υπ όψιν από την Αστική κοινωνική Διαστρωμάτωση. Τον χρόνο. Ακούγεται αρκετά Μαρξιστικό σαν σκέψη. Στην πραγματικότητα όμως μιλάμε για μια εξέλιξη στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και διακινούμε την Πληροφορία. Ουσιαστικά δηλαδή, μέσω της Διαδικτυοκρατίας εξασφαλίζουμε την ακώλυτη πρόσβαση του κάθε ένα από εμάς στο Πληροφοριακό Κεφάλαιο, δίνοντας του τη δυνατότητα εκτός από το να αντιληφθεί, να το επεκτείνει ή και να το διαμορφώσει με τέτοιο τρόπο που ο Κοινωνικός Ιστός να συμπεριφέρεται όχι σαν κάτι απρόσωπο και ελεγχόμενο από τους καταχραστές της Res Publica, αλλά σαν ένας εξελισσόμενος Οργανισμός.

Π: Πολλοί πολίτες δεν μοιάζουν αρκετά ώριμοι, αντίθετα μάλιστα, φαίνονται αρκετά δύσπιστοι σε οτιδήποτε ριζοσπαστικό και πρωτοπόρο, αγκυλωμένοι και εξαρτημένοι καθώς είναι από τις παρα-λογικές του συστήματος…


Ε: Αυτό άλλωστε το δείχνει η συνεχώς αυξανόμενη Αποχή από τα Κοινά…


Π: Πως θα μπορούσε να παρεισφρήσει αυτή τη νέα μορφή στο υπάρχον σύστημα, για όσο αυτό εξακολουθεί να υπάρχει και να το υπονομεύσει από τα μέσα δίνοντας ένα περισσότερο εώς και πραγματικά δημοκρατικό και λειτουργικό παράδειγμα;


Ε: Είναι πασιφανές πως το υπάρχον σύστημα, η Εξουσία, η Εκλεγμένη ολιγαρχία που βαφτίστηκε Δημοκρατία έχει δημιουργήσει αρκετές κοινωνικές ανοχές και εξαρτήσεις. Συμφωνώ. Οι επαναστάσεις, ο ένοπλος αγώνας, δεν είναι ο τρόπος για να αλλάξει μια κοινωνία. Δεν αντιλέγω πως είναι αμεσότερες στην κατάλυση ενός αποτυχημένου συστήματος διακυβέρνησης. Όμως δεν είναι κατ ανάγκη και ότι πιο επιθυμητό. Δεν είναι μονόδρομος η Επανάσταση. Αντίθετα, οι υπάρχουσες μέχρι σήμερα Επαναστάσεις οδηγούν και οδηγούνται σε αδιέξοδο λόγω της ανάγκης για επιβολή της Ιδεολογίας. Η αντιπροσώπευση αποτελούσε πάντα το πρόβλημα για την εξασφάλιση μιας περισσότερο δίκαιης Κοινωνίας. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μιλάμε για αντιπροσώπευση. Μιλάμε για ατομική πρωτοβουλία. Μιλάμε για μια κοινωνία που οι ενεργοί Πολίτες της είναι διαμορφωτές του Πληροφοριακού Κεφαλαίου. Και όχι , αυτό δεν είναι μια Αναρχική Κοινωνία. Αυτό ακριβώς είναι η εξέλιξη της Αθηναϊκής Δημοκρατίας στον 21ο αιώνα.
Με ρωτήσατε πως; Η απάντηση είναι απλή. Σε πρώτο στάδιο, η Διαδικτυοκρατία θα πρέπει να έχει ένα αντιπροσωπευτικό, ανανεούμενο «δείγμα» εκπροσώπων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Θεωρώ απαραίτητο να υπάρχει μια τέτοιου είδους εκπροσώπηση στην επόμενη Βουλή. Κυρίως γιατί αυτή είναι αναθεωρητική. Είναι υποχρέωση των Ελλήνων να έχουν εκπρόσωπο τους μέσα στο επόμενο Κοινοβούλιο κάποιον και κάποιους που είναι διατεθειμένοι να υποστηρίξουν το όραμα της επαναφοράς της άμεσης Δημοκρατίας μέσω της Διαδικτυοκρατίας.


Π: Δεν είπατε πως δεν θα υπάρχουν αντιπρόσωποι;


Ε: Είπα πως δεν θα υπάρχουν προκαθορισμένοι αντιπρόσωποι. Δεν θα υπάρχουν μεσάζοντες. Δεν θα υπάρχουν εκλεγμένοι προκαθορισμένα αντιπρόσωποι. Σκέψη μου είναι, οι όποιοι αντιπρόσωποι υπάρχουν να είναι συνεχώς ανακυκλούμενοι δίνοντας βάση στην Ιδέα και όχι στα Πρόσωπα. Ποιοι θα είναι αυτοί; Σας απαντώ. Πόσοι είναι οι bloggers που αμφισβητούν και καθημερινά αγωνίζονται να ακουστεί η φωνή τους για ένα καλύτερο και δικαιότερο αύριο; Πόσοι ικανοί άνθρωποι, εξειδικευμένοι, βρίσκονται στο κοινωνικό και οικονομικό περιθώριο; Άνθρωποι έτοιμοι να προσφέρουν την γνώση τους για να επιλυθούν τμηματικά τα όποια προβλήματα, από Οικονομικά έως και Περιβαλλοντικά μας ταλανίζουν στην καθημερινότητα μας; Η Διαδικτυοκρατία πρέπει να επενδύσει σε όσους «μάχονται» μέσα από το Διαδίκτυο για να αλλάξουν τη χώρα μας. αφιλοκερδώς. Χωρίς συμβιβασμούς. Θεωρώ πως είναι η ώρα για να υπάρξει ένα Κίνημα όλων αυτών των ανθρώπων. Το Κίνημα των bloggers θα μπορούσε να αποτελέσει την εισαγωγή της Διαδικτυοκρατίας στο άντρο του Κοινοβουλευτισμού, αποδεικνύοντας μέσω της μη προκαθορισμένης εκπροσώπησης πως τα προβλήματα λύνονται με Βούληση και όχι με Βουλευτές. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να μην δέχονται την οικονομική μηνιαία αποζημίωση, παρά μόνο την αποζημίωση τους για την παρουσία τους στις Κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Προσέχτε. Δεν μιλάμε για έναν συγκεκριμένο αριθμό ατόμων που εκπροσωπούν τα κοινωνικά θέλω. Μιλάμε για μια ευρύτερη συμμετοχικότητα στην οποία, δικαίωμα στην εκπροσώπηση θα έχει ο κάθε Πολίτης. Μιλάμε για Δημοκρατία.


Π: Και η προτεινόμενη εκλογική λίστα;


Ε: Ξέρετε, τα ονόματα όσων Ελλήνων υπηκόων ενδιαφέρονται να μπουν στην Βουλή σαν εκπρόσωποι της Διαδικτυοκρατίας, μπορούν να υπάρχουν στο Ψηφοδέλτιο με τη μορφή ενός site. Αυτή θα είναι η λίστα των bloggers. Αυτοί θα είναι οι υποψήφιοι «Βουλευτές» μας. Όλοι εμείς.


Π: Δεν ανησυχείτε καθόλου για την καινοτομία αυτών που προτείνετε; Οι κεντρικοί μηχανισμοί ελέγχου πάντα κρατάν την καινοτομία υπό περιορισμό, στο βαθμό που μπορούν να την ελέγχουν και να ωφελούνται από αυτή. Δεν υπάρχει καμιά εξουσία που να βλέπει την απελευθέρωση με καλό μάτι, είτε αυτή αφορά στην τεχνολογία, είτε στην κοινωνία, είτε στην πληροφορία. Βλέπουμε ακριβώς αυτήν τη συντηρητική κουλτούρα της εξουσίας στον πόλεμο που έχουν ανακηρύξει οι κυβερνήσεις κατά του Wikileaks


Ε: Δεν καταλαβαίνω τι θα έπρεπε να φοβόμαστε; Το Κράτος; Υποτίθεται πως αυτό μας υπερασπίζει. Τις μορφές καταστολής του; Κοιτάχτε, διαχρονικά πολλοί συνάνθρωποί μας με όνειρα και όραμα, σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν πέσει θύματα της όποιας εξουσίας. Βλέπουμε π.χ σήμερα τον Assange να διασύρεται και να φυλακίζεται με βάση εντελώς φαιδρές και κατασκευασμένες κατηγορίες. Τα άτομα ως φυσικές οντότητες μπορούν να περιοριστούν, να «τερματιστούν». Οι ιδέες όμως είναι εκείνες που παραμένουν. Δεν υπάρχει ανάγκη για να προσωποποιήσουμε την Ιδέα. Γιατί τότε η Ιδέα, το όραμα, ξεφτίζει, αλλοιώνεται και σταδιακά υποχωρεί. Δεν επιθυμώ την εξουσία γιατί η εξουσία είναι παράγοντας διαφθοράς και συμβιβασμού. Απλά επιθυμώ την συμμετοχή όλων των Πολιτών προκειμένου να σπάσει το απόστημα της ολιγαρχίας και της προσβολής της νοημοσύνης όλων όσων αντιμετωπίζονται σαν «Πληβείοι» από «Συγκλητικούς». Τον έναν μπορείς να τον κυνηγήσεις. Όλους μαζί πρέπει να τους σεβαστείς. Γιατί εκείνους εκπροσωπείς. Το μεταπολιτευτικό σύστημα έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής του και κυριότερα, τα όρια ανοχής μας. Πιστεύω πως είναι ώρα να πάρουμε το μέλλον αυτού του τόπου στα χέρια μας.


Read More »